Χίος, Παρασκευή 13 Δεκεμβρίου

H ΑΔΕΔΥ για το Πολυτεχνείο

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ 17/11/2019 – ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ (ΟΔΟΣ ΜΙΧΑΛΩΝ) – 5:30 μ.μ.
Πέμ, 14/11/2019 - 22:47

 

Έχουν πλέον περάσει 46 χρόνια από την εξέγερση του Πολυτεχνείου…

Μια εξέγερση που από ακροδεξιές φωνές νοσταλγούς της Χούντας των συνταγματαρχών αλλοιώνοντας τα γεγονότα , την ιστορία μας, προσπαθούν πάση θυσία να την αμαυρώσουν.

Είναι μια γιορτή νίκης ενάντια στον φασισμό, ενάντια σε όλες τις πολιτικές που ονειρεύονται ένα λαό με σκυμμένο το κεφάλι, δούλοι του κεφαλαίου.

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου μας διδάσκει πως ο λαός όταν αποφάσισε να σηκώσει το αγωνιστικό του ανάστημα στη Χούντα των συνταγματαρχών, στα ντόπια και τα ξένα στηρίγματά της, το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ, κανένας αντίπαλος δεν μπόρεσε να τον σταματήσει. Τότε κάποιοι έλεγαν "η Χούντα είναι πανίσχυρη". Η Ιστορία τους διέψευσε. Ο λαός έχει την δύναμη , τα όπλα να πολεμήσει! Ο λαός, μπορεί να φέρει τα πάνω-κάτω!

Σήμερα τα συνθήματα του Πολυτεχνείου βρίσκουν την έκφρασή τους στους καθημερινούς αγώνες των εργαζομένων, των φτωχών λαϊκών ανθρώπων και της νεολαίας, για σύγχρονα δικαιώματα στην εργασία, στην Υγεία, στην Πρόνοια, στην Εκπαίδευση, στον Πολιτισμό, ενάντια στη φτώχεια και την προσφυγιά.

H κρίση δεν οφείλεται στα δήθεν υπερβολικά δικαιώματα των εργαζομένων, αλλά στα υπερκέρδη των τραπεζών, στην κερδοσκοπία των χρηματιστηριακών κεφαλαίων, στην παγκοσμιοποίηση των αγορών, στο καπιταλιστικό σύστημα διακυβέρνησης, που η συντήρηση και αναπαραγωγή του απαιτεί διαρκώς όλο και περισσότερες θυσίες για τον κόσμο της εργασίας, απαιτεί την υποταγή! Δεν είναι τυχαία η πολιτική «νόμος και τάξη» της ΝΔ που προσπαθεί με το μαστίγιο να επιβάλλει την αντιλαϊκή της πολιτική, συνεχίζοντας εκεί που την άφησε η κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ.

Το Πολυτεχνείο ζει και μας οδηγεί. Δεν είναι μουσείο ούτε μνημόσυνο.

Ήταν η αρχή του τέλους της κατάρρευσής της Χούντας , υπό το βάρος της λαϊκής πάλης και μετά το έγκλημα της Κύπρου, το 1974. Η εισβολή και κατοχή της Κύπρου, που συνεχίζεται μέχρι σήμερα έχει τη σφραγίδα της Χούντας και των ιμπεριαλιστών ΝΑΤΟ-ΗΠΑ και Μ. Βρετανίας και αποδεικνύει για άλλη μία φορά ότι καμία προστασία δεν παρέχουν για το λαό οι ιμπεριαλιστικές ενώσεις. Πρέπει να βγουν τα σύγχρονα συμπεράσματα που και τότε έμπαιναν επί τάπητος: ΝΑΤΟ σημαίνει χούντες και πόλεμοι!

Τιμούμε τους νεκρούς της τάξης μας. Οργανώνουμε νέους αγώνες ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική του κεφαλαίου και των κυβερνήσεών του.

Απέναντι στα αιματοβαμένα σχέδια των ιμπεριαλιστών, ΗΠΑ και ΕΕ, απέναντι στην πολιτική που δολοφονεί τα όνειρα και το μέλλον της νέας γενιάς, για τα κέρδη των λίγων διεκδικούμε και αγωνιζόμαστε για την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών των εργατών και της νεολαίας σε μόρφωση, δουλειά, ζωή.

Ανοίγουμε τον δρόμο για να γίνουν πράξη τα συνθήματα και οι διεκδικήσεις των αγωνιστών της αντιδικτατορικής πάλης και του Πολυτεχνείου του ’73.

 

Για την Ε.Γ. του Ν.Τ Χίου

Ο Πρόεδρος                            Η Γραμματέας

                                          Μάρκος Σκούφαλος                 Σοφία Γατανά

 

Σχετικά Άρθρα

Εισήγηση Νότη Μηταράκη στο διεθνές συνέδριο του Economist
Πέμ, 12/12/2019 - 19:35

Κυρίες και Κύριοι,

Θα ήθελα κατ’ αρχάς να σας συγχαρώ και να σας ευχαριστήσω που μου δίνετε την ευκαιρία να μιλήσω για τη νούμερο ένα πρόκληση που αντιμετωπίζουν ως έθνος, το δημογραφικό. 

Μια πρόκληση μου επηρεάζει το κράτος πρόνοιας, τις δαπάνες υγείας και κοινωνικής αλληλεγγύης.

Μια πρόκληση που καταφανώς επηρεάζει τα διανεμητικά συστήματα κοινωνικής ασφάλισης, όπως εφαρμόζεται σήμερα στην χώρα μας, και στην κύρια και στην επικουρική ασφάλιση. 

Βέβαια να τονίσουμε ότι το δημογραφικό είναι δημιούργημα ενός ευτυχούς και ενός δυστυχούς γεγονότος. 

Το ευτυχές είναι ότι ζούμε περισσότερο. Και όπως συζητήσαμε την προηγούμενη εβδομάδα στον ΟΑΣΑ στο Παρίσι είναι κάτι για το οποίο πρέπει να γιορτάζουμε.

To 2005 ένας άντρας 65 ετών θα ζούσε ακόμα 17 χρόνια και μια γυναίκα 20. Σήμερα ένας αντίστοιχος 65αρης θα ζήσει ακόμα 18,5 χρόνια και μια γυναίκα 22, ενώ το 2070 θα έχουμε φτάσει τα 24 χρόνια για τους άντρες και τα 27 για τις γυναίκες.

Το δυστυχές είναι ότι γεννάμε λιγότερο. Το 2007 είχαμε 112.000 γεννήσεις και το 2018 μόλις 86.500. Αντιστοιχούν μόλις 1,38 παιδιά ανά γυναίκα, όταν ο δείκτης διατήρησης του πληθυσμού είναι στα 2,1.  

Ένα σύστημα διανεμητικό όπως έχουμε σήμερα χρειάζεται περίπου 4 εργαζόμενους για 1 συνταξιούχο για να είναι βιώσιμο.

Εμείς σήμερα έχουμε  περίπου 1,64 εργαζόμενους ανά συνταξιούχο και το 2070 θα έχουμε 1,25.

Εξαιτίας του δημογραφικού, με το σημερινό συνταξιοδοτικό, ο συντελεστής αναπλήρωσης εισοδήματος από 70% το 2019 θα πέσει στο 56% το 2070 σύμφωνα με τις ισχύουσες μελέτες.

Άρα, από δημογραφικής πλευράς, το σύστημα πιέζεται. 

Και αυτό πρέπει να το αντιμετωπίσουμε, όχι αύριο, ή σε 10 χρόνια, αλλά σήμερα.

Όπως έχει πει ο ίδιος ο Πρωθυπουργός είναι ένα διακύβευμα σχεδόν υπαρξιακό. 

Καταρχάς να καθησυχάσω ότι δεν έρχομαι να εξαγγείλω σήμερα αύξηση ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης. Ήδη με μέση ηλικία συνταξιοδότησης το 2030 στα 65 έτη, η Ελλάδα βρίσκεται ελαφρώς πιο ψηλά από το μέσο ευρωπαϊκό όρο που είναι στα 64,7 έτη. 

Σε βραχυπρόθεσμο ορίζοντα, ήδη στο Υπουργείο Εργασίας σχεδιάζουμε μια σειρά από δράσεις με θετικό αντίκτυπο. 

Πρώτον σταματάμε να βλέπουμε τιμωρητικά την εργασία των ήδη συνταξιούχων, μειώνοντας την περικοπή των συντάξεών τους. 

Δεύτερον εργαζόμαστε για την ανάσχεση του brain drain. 

Ταυτόχρονα με κίνητρα και ελέγχους στηρίζουμε την πλήρη απασχόληση και τις τυπικές μορφές εργασίας, άρα και την εισφοροδότηση. 

Ωστόσο, όλα αυτά τα μέτρα είναι βραχυπρόθεσμα και πυροσβεστικά.

Δεν αντιμετωπίζουν την αιτία του προβλήματος, δηλαδή το ότι τα διανεμητικά συστήματα δε μπορούν να σηκώσουν αποτελεσματικά το βάρος του δημογραφικού. 

Χρειαζόμαστε συστήματα κοινωνικής ασφάλισης, μεικτά. Στα οποία θα υπάρχει στάθμιση των διαφορετικών κινδύνων (δημοσιονομικός, δημογραφικός, επενδυτικός). 

Μεικτό σύστημα συνεπάγεται την εισαγωγή στοιχείων κεφαλαιοποίησης παράλληλα με το Pay-as-you go σύστημα.

Ταυτόχρονα, πρέπει και το ίδιο το κράτος να αναπροσαρμόσει το ρόλο του και τις πολιτικές του ως θεματοφύλακας και διαχειριστής της κοινωνικής ασφάλισης. 

Η αποκλειστική στροφή προς ιδιωτικά ή αμιγώς προαιρετικά συστήματα κοινωνικής ασφάλισης έχει αποδειχτεί διεθνώς, ανεπαρκής. 

Αυτή τη στιγμή είμαστε στο στάδιο που πρέπει να προχωρήσουμε από την απλή διαπίστωση στο σχεδιασμό και την πράξη.

Ανοίγουμε το διάλογο και προχωράμε αποφασιστικά σε συγκεκριμένες προτάσεις, γιατί το μέλλον είναι ήδη εδώ και πρέπει να το αντιμετωπίσουμε. 

Σας ευχαριστώ.