Χίος, Παρασκευή 13 Δεκεμβρίου

Ο Μοσκοβισί, πετάει το μπαλάκι στην κυβέρνηση για πλήρη εξαίρεση των νησιών του Αιγαίου από ΦΠΑ μετά από Ερώτηση του Νότη Μαριά

Τετ, 28/11/2018 - 21:33

Στην Ελληνική κυβέρνηση πετά κυριολεκτικά ο Π. Μοσκοβισί το μπαλάκι σε σχέση με την πλήρη εξαίρεση των νησιών του Αιγαίου από την καταβολή του ΦΠΑ απαντώντας σε σχετική Γραπτή Ερώτηση που του υπέβαλε ο Πρόεδρος του Κόμματος ΕΛΛΑΔΑ – Ο ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ Ευρωβουλευτής Καθηγητής Νότης Μαριάς.
Στην Γραπτή του Ερώτηση στις 11 Οκτωβρίου ο Νότης Μαριάς ζητούσε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να χορηγηθεί πλήρης εξαίρεση από την καταβολή ΦΠΑ για τα νησιά του Αιγαίου όπως ακριβώς είχε κάνει με απόφασή της η ΕΕ για τον Ιταλικό Δήμο Καμπιόνε ντ’ Ιτάλια, .απόφαση την οποία ψήφισε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τον περασμένο Οκτώβριο.
Στην Ερώτησή του ο Νότης Μαριάς είχε επισημάνει ότι «στις 2.10.2018 το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε πρόταση της Επιτροπής για εξαίρεση του ιταλικού δήμου Καμπιόνε ντ’ Ιτάλια και των ιταλικών υδάτων της λίμνης Λουγκάνο από την εδαφική εφαρμογή της οδηγίας 2006/112/ΕΚ για τον ΦΠΑ λαμβάνοντας υπόψη γεωγραφικούς λόγους όπως την απομόνωση και το οικονομικό μειονέκτημα των παραπάνω ιταλικών περιοχών, τη στενή γειτνίασή τους με την Ελβετία και την ανάγκη διατήρησης ισότιμων όρων ανταγωνισμού μεταξύ των οικονομικών φορέων της Καμπιόνε ντ’ Ιτάλια και της Ελβετίας».
Και ο Νότης Μαριάς συνέχισε: «Τα νησιά του Βορείου και Νοτίου Αιγαίου για καθαρά γεωγραφικούς λόγους είναι απομονωμένα από την κυρίως Ελλάδα και αντιμετωπίζουν έντονο οικονομικό μειονέκτημα με αυξημένο μεταφορικό κόστος, ενώ λόγω της γειτνίασης και της εγγύτητάς τους με την Τουρκία αντιμετωπίζουν έντονο ανταγωνισμό καθώς η Τουρκία έχει ιδιαίτερα χαμηλό ΦΠΑ σε σχέση με τον ισχύοντα στα νησιά του Αιγαίου……….Περαιτέρω η τουριστική ανταγωνιστικότητα των νησιών του Αιγαίου βρίσκεται στο ναδίρ λόγω των αυξημένων προσφυγικών ροών τα τελευταία χρόνια.
Σε ποιες ενέργειες προτίθεται να προβεί η Επιτροπή σε συνεργασία με τις ελληνικές αρχές προκειμένου τα νησιά του Β. και Ν. Αιγαίου να εξαιρεθούν από τον ΦΠΑ εντασσόμενα στο άρθρο 6 παράγραφο της οδηγίας 2006/112/ΕΚ;».
Απαντώντας στις 15 Νοεμβρίου ο Π. Μοσκοβισί εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής παρατήρησε ότι «το άρθρο 6 παράγραφος 1 της οδηγίας σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (οδηγία ΦΠΑ) απαριθμεί τα εδάφη των κρατών μελών στα οποία δεν εφαρμόζεται η οδηγία ΦΠΑ παρότι αποτελούν τμήμα του τελωνειακού εδάφους της ΕΕ. Επιπλέον, το άρθρο 6 παράγραφος 2 της οδηγίας ΦΠΑ απαριθμεί τα εδάφη των κρατών μελών στα οποία δεν εφαρμόζεται η οδηγία ΦΠΑ και δεν αποτελούν τμήμα του τελωνειακού εδάφους της ΕΕ.
Η ιταλική κοινότητα Καμπιόνε ντ’ Ιτάλια και τα ιταλικά ύδατα της λίμνης του Λουγκάνο απαριθμούνται επί του παρόντος στο άρθρο 6 παράγραφος 2. Ωστόσο, η Ιταλία ζήτησε να περιληφθούν αυτά τα εδάφη στο τελωνειακό έδαφος της ΕΕ. Η συμπερίληψη αυτών των εδαφών στο τελωνειακό έδαφος της ΕΕ απαιτεί τυπική τροποποίηση της οδηγίας ΦΠΑ, η οποία συνίσταται στη μετακίνησή τους από το άρθρο 6 παράγραφος 2 στο άρθρο 6 παράγραφος 1. Αυτή η τυπική αλλαγή είναι ο μόνος στόχος της πρότασης της Επιτροπής στην οποία αναφέρεται ο κ. βουλευτής».
Και ο Π. Μοσκοβισί πετώντας το μπαλάκι στην Ελληνική κυβέρνηση κατέληξε με νόημα:
«Τα νησιά του Αιγαίου αποτελούν μέρος του τελωνειακού εδάφους της ΕΕ καθώς και του εδάφους στο οποίο εφαρμόζεται η οδηγία ΦΠΑ από τη στιγμή που η Ελλάδα προσχώρησε στην ΕΕ. Η Ελλάδα δεν έχει ζητήσει να εξαιρεθούν αυτά τα νησιά από το έδαφος εφαρμογής του ΦΠΑ. Η Επιτροπή δεν έχει λόγους να προτείνει κάποια αλλαγή της ισχύουσας κατάστασης».
Το μπαλάκι λοιπόν στην Ελληνική κυβέρνηση η οποία θα μπορούσε να πάρει ανάλογη πρωτοβουλία με την Ιταλική κυβέρνηση προκειμένου τα νησιά του Αιγαίου που γειτνιάζουν με την Τουρκία να απαλλαγούν πλήρως από την καταβολή ΦΠΑ.
Ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα.

 

 

Σχετικά Άρθρα

Εισήγηση Νότη Μηταράκη στο διεθνές συνέδριο του Economist
Πέμ, 12/12/2019 - 19:35

Κυρίες και Κύριοι,

Θα ήθελα κατ’ αρχάς να σας συγχαρώ και να σας ευχαριστήσω που μου δίνετε την ευκαιρία να μιλήσω για τη νούμερο ένα πρόκληση που αντιμετωπίζουν ως έθνος, το δημογραφικό. 

Μια πρόκληση μου επηρεάζει το κράτος πρόνοιας, τις δαπάνες υγείας και κοινωνικής αλληλεγγύης.

Μια πρόκληση που καταφανώς επηρεάζει τα διανεμητικά συστήματα κοινωνικής ασφάλισης, όπως εφαρμόζεται σήμερα στην χώρα μας, και στην κύρια και στην επικουρική ασφάλιση. 

Βέβαια να τονίσουμε ότι το δημογραφικό είναι δημιούργημα ενός ευτυχούς και ενός δυστυχούς γεγονότος. 

Το ευτυχές είναι ότι ζούμε περισσότερο. Και όπως συζητήσαμε την προηγούμενη εβδομάδα στον ΟΑΣΑ στο Παρίσι είναι κάτι για το οποίο πρέπει να γιορτάζουμε.

To 2005 ένας άντρας 65 ετών θα ζούσε ακόμα 17 χρόνια και μια γυναίκα 20. Σήμερα ένας αντίστοιχος 65αρης θα ζήσει ακόμα 18,5 χρόνια και μια γυναίκα 22, ενώ το 2070 θα έχουμε φτάσει τα 24 χρόνια για τους άντρες και τα 27 για τις γυναίκες.

Το δυστυχές είναι ότι γεννάμε λιγότερο. Το 2007 είχαμε 112.000 γεννήσεις και το 2018 μόλις 86.500. Αντιστοιχούν μόλις 1,38 παιδιά ανά γυναίκα, όταν ο δείκτης διατήρησης του πληθυσμού είναι στα 2,1.  

Ένα σύστημα διανεμητικό όπως έχουμε σήμερα χρειάζεται περίπου 4 εργαζόμενους για 1 συνταξιούχο για να είναι βιώσιμο.

Εμείς σήμερα έχουμε  περίπου 1,64 εργαζόμενους ανά συνταξιούχο και το 2070 θα έχουμε 1,25.

Εξαιτίας του δημογραφικού, με το σημερινό συνταξιοδοτικό, ο συντελεστής αναπλήρωσης εισοδήματος από 70% το 2019 θα πέσει στο 56% το 2070 σύμφωνα με τις ισχύουσες μελέτες.

Άρα, από δημογραφικής πλευράς, το σύστημα πιέζεται. 

Και αυτό πρέπει να το αντιμετωπίσουμε, όχι αύριο, ή σε 10 χρόνια, αλλά σήμερα.

Όπως έχει πει ο ίδιος ο Πρωθυπουργός είναι ένα διακύβευμα σχεδόν υπαρξιακό. 

Καταρχάς να καθησυχάσω ότι δεν έρχομαι να εξαγγείλω σήμερα αύξηση ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης. Ήδη με μέση ηλικία συνταξιοδότησης το 2030 στα 65 έτη, η Ελλάδα βρίσκεται ελαφρώς πιο ψηλά από το μέσο ευρωπαϊκό όρο που είναι στα 64,7 έτη. 

Σε βραχυπρόθεσμο ορίζοντα, ήδη στο Υπουργείο Εργασίας σχεδιάζουμε μια σειρά από δράσεις με θετικό αντίκτυπο. 

Πρώτον σταματάμε να βλέπουμε τιμωρητικά την εργασία των ήδη συνταξιούχων, μειώνοντας την περικοπή των συντάξεών τους. 

Δεύτερον εργαζόμαστε για την ανάσχεση του brain drain. 

Ταυτόχρονα με κίνητρα και ελέγχους στηρίζουμε την πλήρη απασχόληση και τις τυπικές μορφές εργασίας, άρα και την εισφοροδότηση. 

Ωστόσο, όλα αυτά τα μέτρα είναι βραχυπρόθεσμα και πυροσβεστικά.

Δεν αντιμετωπίζουν την αιτία του προβλήματος, δηλαδή το ότι τα διανεμητικά συστήματα δε μπορούν να σηκώσουν αποτελεσματικά το βάρος του δημογραφικού. 

Χρειαζόμαστε συστήματα κοινωνικής ασφάλισης, μεικτά. Στα οποία θα υπάρχει στάθμιση των διαφορετικών κινδύνων (δημοσιονομικός, δημογραφικός, επενδυτικός). 

Μεικτό σύστημα συνεπάγεται την εισαγωγή στοιχείων κεφαλαιοποίησης παράλληλα με το Pay-as-you go σύστημα.

Ταυτόχρονα, πρέπει και το ίδιο το κράτος να αναπροσαρμόσει το ρόλο του και τις πολιτικές του ως θεματοφύλακας και διαχειριστής της κοινωνικής ασφάλισης. 

Η αποκλειστική στροφή προς ιδιωτικά ή αμιγώς προαιρετικά συστήματα κοινωνικής ασφάλισης έχει αποδειχτεί διεθνώς, ανεπαρκής. 

Αυτή τη στιγμή είμαστε στο στάδιο που πρέπει να προχωρήσουμε από την απλή διαπίστωση στο σχεδιασμό και την πράξη.

Ανοίγουμε το διάλογο και προχωράμε αποφασιστικά σε συγκεκριμένες προτάσεις, γιατί το μέλλον είναι ήδη εδώ και πρέπει να το αντιμετωπίσουμε. 

Σας ευχαριστώ.