Χίος, Κυριακή 18 Αυγούστου

Πλακώθηκαν στο ξύλο στην ΒΙΑΛ

Δευ, 22/04/2019 - 15:48

Οπως ενημερώνει η Αστ. Διεύθυνση συνελήφθησαν στις 21-04-2019) στη Χίο, από αστυνομικούς της Υποδιεύθυνσης Ασφαλείας Χίου, τέσσερις (4) αλλοδαποί, ηλικίας από 22 έως 35 ετών, οι οποίοι κατηγορούνται για το αδίκημα της πρόκλησης σωματικών βλαβών και για παράβαση της νομοθεσίας περί όπλων.

Ειδικότερα και σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, χθες σε χώρο παραμονής αλλοδαπών στην ΒΙΑΛ οι συλληφθέντες, δρώντας από κοινού, επιτέθηκαν και τραυμάτισαν δύο 33χρονους αλλοδαπούς -κατά περίπτωση- με τη χρήση σωματικής βίας, σιδηρολοστών και αιχμηρού αντικειμένου.

Προανάκριση διενεργείται από την Υποδιεύθυνση Ασφαλείας Χίου.

Σχετικά Άρθρα

Καθήλωσε τους εκατοντάδες θεατές ο Καθηγητής Σταμάτης Κριμιζής
Κυρ, 18/08/2019 - 07:58

«Πάντες οι άνθρωποι του ειδέναι ορέγονται φύσει».

Είναι στην φύση του ανθρώπου να θέλει να μάθει, είπε πριν 2300 χρόνια ο προ, προ, προπάππους μας Αριστοτέλης.

Αυτή η φύση τον ώθησε να ψάξει τι τον περιβάλλει, από την γή μέχρι τον ουρανό, που το ενδιαφέρον μάλλον ήταν μεγαλύτερο, αφού όσο πιο άπιαστο είναι κάτι τόσο μεγαλύτερο ενδιαφέρον προκαλεί.

Αυτή η φύση οδήγησε και ένα αμούστακο αγόρι απ’ τον Βροντάδο να φτάσει στις ΗΠΑ για σπουδές, για Ακαδημαϊκή και ερευνητική καριέρα και από εκεί, στη χώρα που δεν είχαν πρόβλημα να κάνουν έναν... μετανάστη επικεφαλής της ΝΑΣΑ, να φτάσει ως το διάστημα και κυρίως πέρα απ’ αυτό.

Ο Σταμάτης Κριμιζής, ο Βρονταδούσης Ακαδημαϊκός, ο Χιώτης Αστροφυσικός και Πρόεδρος του Ελληνικού Διαστημικού Οργανισμού, καθήλωσε το βράδυ του Σαββάτου το πολυπληθές ακροατήριο του, στο Μουσείο Μαστίχας, στην εκδήλωση, που διοργάνωσε ο Σύλλογος Αστρονομίας Χίου.

Και το καθήλωσε, γιατί με πολύ απλό τρόπο, παρουσίασε αυτό που από την φύση μας… ορεγόμαστε όλοι, το διάστημα που μας περιβάλλει και όσο μάλλον αυτό που περιβάλλει το ίδιο, ότι βρίσκεται δηλαδή έξω απ’ το Ηλιακό μας σύστημα, όπου ξέρουμε ότι βρίσκονται εκατομμύρια ήλιοι αλλά δεν ξέρουμε πόσα… εκατομμύρια είναι.

Και η καθήλωση ήταν λογική, όπως και τα δεκάδες ερωτήματα που ακολούθησαν αφού εκτός απ’ όλα τα άλλα ο Σταμάτης Κριμιζής είναι ο πατέρας τον δύο Βόγιατζερ (ταξιδευτής) των δύο δηλαδή μη επανδρωμένων διαστημόπλοιων, αυτών που τόσα χρόνια μας μεταφέρουν αμέτρητες πληροφορίες για τον κόσμου που μας περιβάλλει και κυρίως έξω απ’ αυτόν.

Ο Καθηγητής εξήγησε με την βοήθεια οπτικοακουστικών συστημάτων την λειτουργία των… παιδιών του, καθώς και τα δύο εκτοξεύτηκαν το 1977 από το Ακρωτήριο Κανάβεραλ και έκτοτε ταξιδεύουν μέχρι να χαθούν στο… πουθενά, αποδεικνύοντας πως δεν υπάρχει… πουθενά. Και αυτό γιατί οι δύο… ταξιδευτές, με τα πολύπλοκα όργανα τους, που διευθύνονται από την ΝΑΣΑ, πέρασαν, φωτογράφησαν, ανέλυσαν κ.λ.π. από όλους τους γνωστούς μας Πλανήτες, που τιμή για την ιστορία της χώρας μας, τα διεθνή τους ονόματα είναι όλα ελληνικά, πέρασαν από τον Δία το 1979 για παράδειγμα, βγάζοντας τον μόνο… 19.000 φωτογραφίες, το 1980 από τον Κρόνο και τον δορυφόρο του τον Τιτάνα, και συνέχισε προς τα πάνω… λέμε τώρα εμείς απέχοντας από τον Ήλιο μόλις 10,4 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα.

Ο Σταμάτης Κριμιζής αφού ανέλυσε, συνοπτικά εννοείται, τι είδαμε και μάθαμε μέσω των δύο Βόγιατζερ, έφτασε στο 2013 όπου ο Βόγιατζερ 1 έγινε το πρώτο αντικείμενο κατασκευασμένο από άνθρωπο που βγήκε από το Ηλιακό μας σύστημα, όπου περιμέναμε τα βρούμε το… κενό, πλην όμως ο «ταξιδευτής» μετέδιδε ήχους από θύελλες!

Τι άλλο θα μάθουμε δεν ξέρουμε. Ξέρουμε ότι το 2020 οι ταξιδευτές θα μας αφήσουν, αφού θα τελειώσουν οι μπαταρίες τους.

Που θα πάνε;. Αν πάνε ποτέ σε άλλους Ήλιους και κάποιος τους… τσιμπήσει, έχουν μέσα τους ένα χρυσό δίσκο με ήχους, μουσική και 115 εικόνες απ’ τον πλανήτη γή.

Αρκεί αυτός που θα τα βρεί να έχει υπολογιστή να τον διαβάσει και λέμε τώρα εμείς, και σε σχέση με τον δικό του πολιτισμό, δεν τον δεί όπως τον δίσκο της… Φαιστού.

Ο Σταμάτης Κριμιζής, σταμάτησε κάποια στιγμή την διαστημική περιήγηση του, σε ένα ταξίδι, που δεν σταματά ποτέ, με την κλασσική ρήση ανάλογη με αυτή του Αριστοτέλη για την δίψα της μάθησης, ότι θα πρέπει να φυλάξουμε ως κόρη οφθαλμού τον πλανήτη που ζούμε αφού ακόμα και αν υπάρχει άλλος να μας φιλοξενήσει δεν θα μπορέσουμε να φτάσουμε ποτέ.