Χίος, Τετάρτη 15 Ιουλίου

Δρίμακος ο δρόμος της φωτιάς

Τρί, 03/07/2018 - 19:37
Το νέο βιβλίο του Μάρκου Κάβουρα

Δρίμακος ο δρόμος της φωτιάς.

Ιστορικό μυθιστόρημα

Μάρκος Κάβουρας

Εκδόσεις «αλφα πι»

 

Είναι πολύ σημαντικό σε μια τέτοια εποχή που ζούμε να γράφονται κείμενα που μπορούν να αποτελέσουν έναυσμα για σκέψη κόντρα στη μοιρολατρία που κυριαρχεί.

 

Ο Δρίμακος, εκπροσωπώντας συνολικά ολόκληρη την τάξη των δούλων, σηματοδοτεί μια εποχή έντονης ταξικής πάλης, μία εποχή κοινωνικών επαναστάσεων, ορόσημο για το πέρασμα από την δουλοκτησία στη φεουδαρχία. Τέτοια ιστορικά παραδείγματα αναδεικνύουν την κίνηση της κοινωνίας, την εξέλιξη πάντα προς τα μπρος, το νόμο αυτό, δηλαδή, που μπορεί να αναδείξει τη διέξοδο από το σκοτάδι των ημερών.

Παράδειγμα, είναι πολύ ξεχωριστό σημείο στο κεφάλαιο «Η αγοραπωλησία», στο διάλογο-σκέψεις των αφεντικών, τα στοιχεία που αντλούμε για τις σχέσεις στη παραγωγή, και πώς η θέση που έχει κάποιος σ’ αυτήν είναι που καθορίζει και την δύναμη του, ακόμα κι αν σε κάποια χρονική περίοδο αυτό δεν κατανοείται από την πλειοψηφία.

(«Οι δούλοι ανέβασαν την οικονομία μας», αναφέρει ο Ξενοφών, κ.α)

Ο Δρίμακος έδωσε το δικό του αγώνα, γι’ αυτό που σήμερα θεωρούμε δεδομένο, αυτονόητο. Ηγήθηκε μιας κοινωνικής εξέγερσης που ήθελε τους δούλους χωρίς τις αλυσίδες τους, να αποκτήσουν το δικαίωμα να είναι άνθρωποι. Ως προς το περιεχόμενο δηλαδή, θα λέγαμε πως έχουμε να κάνουμε με ένα διδακτικό μύθο, μ’ ένα κείμενο από το οποίο ο αναγνώστης θα διδαχθεί μια ιστορική αλήθεια και θα αντλήσει σημαντικά συμπεράσματα μέσα από τον μύθο, που διαπλέκεται γύρω και μέσα από τη προσωπικότητα του ήρωα.

Μπορούμε λοιπόν με ακρίβεια να μιλήσουμε για ένα ιστορικό μυθιστόρημα, μιας και διαθέτει όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που το συνθέτουν. Είναι βασισμένο σε μια ιστορική πραγματικότητα (η Ελλάδα και η Χίος ειδικότερα τον 5ο αιώνα), και ταυτόχρονα ο συγγραφέας πλάθει λογοτεχνικά τον μύθο. Το ιστορικό σημείο στην αρχή του έργου εξυπηρετεί τον μύθο και συμβάλει ώστε ο αναγνώστης να εγκλιματιστεί στο πλαίσιο αυτού. Τα στοιχεία εποχής που χρησιμοποιούνται (πχ τα χρονικά ή οι εικόνες τοπίων), προσδίδουν μια ατμόσφαιρα στο έργο.

Κάθε κεφάλαιο μπορεί να αποτελέσει και μια ξεχωριστή πηγή στοιχείων πολύτιμων ιστορικά, που βέβαια δίνονται με γλαφυρότητα στον αναγνώστη. Δεν είναι υπερβολή να ισχυριστώ πως σ’ ένα αναγνωστικό κοινό που δεν γνωρίζει εκ των προτέρων αυτά τα στοιχεία, του δίνεται η δυνατότητα, χωρίς να παιδευτεί, αλλά ψυχαγωγούμενος, να μάθει για το πώς ζούσανστη αρχαία Ελλάδα, ποια η πολιτική ζωή και πώς λειτουργούσε, στοιχεία για διασκέδαση, για το φαγητό, τη τιμή στους νεκρούς και πολλά άλλα.

Για το κοινό της Χίου, θα έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον τα τοπία που περιγράφονται, και τα τοπωνύμια που αναφέρονται.

Το κείμενο είναι καλογραμμένο και γλωσσικά. Οι μικρές προτάσεις και ο σύντομος περιεκτικός λόγος δίνουν ρυθμό στον αναγνώστη. Υπάρχουν πολλές εικόνες οι οποίες ανταποκρίνονται στο κείμενο, δεν αιωρούνται. Υπάρχει εναλλαγή αφηγηματικών τρόπων, εσωτερικός μονόλογος, αφηγήσεις, διάλογος, που δεν κουράζει τον αναγνώστη. Γίνονται συχνά αναδρομικές αφηγήσεις, που έρχονται να λύσουν μυστήρια της ιστορίας.

3-7-18

Γιάννης Ν. Παληός

Σχετικά Άρθρα

24 και 25 Ιουλίου με ελεύθερη είσοδο από το Θεατρικό Εργαστήρι του Ομηρείου
Τρί, 14/07/2020 - 15:30

Το εργαστήριο θεάτρου του Ομηρείου ΠΚΔΧ παρουσιάζει τη νέα του παραγωγή με το έργο “Τα Ρέστα” του Κ. Ταχτσή.

Οι παραστάσεις θα πραγματοποιηθούν την Παρασκευή 24 και το Σάββατο 25 Ιουλίου 2020 στις 9 το βράδυ στην αυλή των οθωμανικών λουτρών στο Κάστρο της Χίου.

Η είσοδος θα είναι ελεύθερη. Λόγω περιορισμένου αριθμού θέσεων θα διατίθενται δελτία προτεραιότητας στην υποδοχή του Ομηρείου Πνευματικού Κέντρου Δήμου Χίου.

Η υπόθεση:

“Έφτυσα! Αλίμονο σου έτσι και ξεχάσεις πάλι τα ρέστα”

Μια χούφτα κέρματα που γλίστρησαν μέσα από τα χέρια του μικρού Ταχτσή γίνονται η αφορμή να ξεκινήσει μια αφήγηση για μια πορεία ζωής γεμάτη παιδικές στιγμές, ενοχές, επιθυμίες κι αναμνήσεις: ο πρώτος έρωτας, η γιαγιά και η μαμά, η μικρή αυλίτσα και τα μεγάλα ταξίδια. Ένα ταξίδι στις πιο καθοριστικές στιγμές της ζωής του Κ. Ταχτσή που δεν ήθελε καμία ταμπέλα να τον καθορίσει παρά η απόλυτη ελευθερία.

Η γραφή του Ταχτσή, άμεση και ειλικρινής, αγαπήθηκε πολύ από το κοινό, καθώς το πιο γνωστό του έργο, “Το τρίτο στεφάνι” έχει ανέβει αρκετές φορές στο θέατρο ενώ έχει γίνει και τηλεοπτική σειρά.

“Τα Ρέστα”, με τον έντονο αυτοβιογραφικό τους χαρακτήρα, προσφέρουν στο κοινό τη δυνατότητα να κοιτάξει λίγο βαθύτερα στην παιδική του ηλικία, την τόσο καθοριστική ανατροφή του, που τον έκανε αργότερα έναν από τους πιο αμφιλεγόμενους και αγαπημένους μεταπολεμικούς συγγραφείς.

 

"‘Ετσι, κατέληξα και στον έρωτα ό,τι και σε όλα τα άλλα, δηλαδή να είμαι κάτι και συγχρόνως να μην είμαι. Να είμαι κι εδώ κι εκεί και παντού… Φαντάζομαι ότι αυτός είναι εν μέρει ο λόγος που με πιάνει ασφυξία ακόμα και στην ιδέα ότι μπορεί ν’ ανήκω επίσημα και τελεσίδικα σε μια οποιαδήποτε κλειστή ομάδα ή οργάνωση. Πιστεύω ότι την αληθινή ελευθερία –κατ’ αντιδιαστολή προς τις πρακτικές ελευθερίες της καθημερινής ζωής– την κατακτάει κανείς μόνος του».

Κ. Ταχτσής

 

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

 

Διασκευή-Σκηνοθεσία: Λένια Ξενάκη

Ηχητική-Φωτιστική κάλυψη: Diamond Productions-Σαράντος Κωστίδης

Βοηθός σκηνοθέτη-Μουσική επιμέλεια: Δήμητρα Μπεκριδάκη

Σχεδιασμός και κατασκευή σκηνικών αντικειμένων: Ανθή Ξηνταριανού

Σχεδιασμός αφίσας-προγράμματος: Μανώλης Κοτρώτσιος

Βοηθός Φροντιστηρίου: Πέπυ Μπουσέ

 

 

Παίζουν: Μαρία Επιτροπάκη, Ανθούλα Μπουγδάνου, Ανθή Ξηνταριανού, Νίκος Πανταζής, Παντελής Πιτσικούλης

 

Το εργαστήρι θεάτρου του Ομηρειου απευθύνει θερμές ευχαριστίες στην Εφορία Αρχαιοτήτων Χίου για την ευγενική παραχώρηση και φιλοξενία στο χώρο του Οθωμανικού Λουτρού.