Χίος, Τρίτη 21 Ιανουαρίου

H δεύτερη φωτογραφία του «Αρτιον» δείγμα ευαισθητοποίησης για ενημέρωση για τον καρκίνο του μαστού.

Τρί, 25/03/2014 - 09:39

Τη συνοδεύει  με το παρακάτω ενδιαφέρον άρθρο της Μαριέττας Πεπελάση.
 
«Γιατί να συμβεί σ’ εμένα αυτό» «Τι έχω κάνει στη ζωή μου;» «Γιατί αυτό το βάσανο σ’ εμένα;»
Αυτές είναι οι πρώτες απορίες μιας γυναίκας στην ανακοίνωση του γιατρού της ότι πάσχει από καρκίνο στο μαστό. Αυτή είναι η πρώτη της αντίδραση και τη χαρακτηρίζει το Σοκ.
Ακολουθεί το στάδιο της Άρνησης: «Δεν είναι δυνατόν να μου συμβαίνει αυτό», ενώ ακολουθεί το στάδιο του Θυμού και του Πόνου: Η  ασθενής παίρνει αρνητική κι επιθετική στάση στο θέμα ενώ έντονα είναι τα ερωτηματικά που την κατακλύζουν.
Οι γυναίκες που κάνουν μαστεκτομή βιώνουν την απώλεια ενός μέρους του σώματός τους. Αυτό είναι μια τραυματική εμπειρία: 1)πληγώνεται η σωματική τους ακεραιότητα, 2)η θηλυκότητά τους: το στήθος είναι το  κατ’ εξοχήν αισθησιακό μέρος του σώματός τους που γέννησε τον πόθο, 3)η μητρότητα αφού με αυτό έθρεψε τα παιδιά της κι έρεε από μέσα του Ζωή – Δύναμη – Ενέργεια.
Για τους άντρες η μαστεκτομή είναι λιγότερο τραυματική εμπειρία αφού το στήθος δεν αποτελεί πόλο έλξης της σεξουαλικότητάς τους και δεν έθρεψε  Ζωή. Επομένως, ο Πόνος είναι γι’ αυτούς μικρότερος και δε βιώνουν την ίδια ποιότητα τραυματισμού.
Οι νοσούντες πέρα απ’ το ιατρικό κομμάτι πρέπει ν’ ανακαλύψουν και το Συναισθηματικό τους κομμάτι στον Τρόπο Ζωής τους: Πρέπει να σκεφτούν πώς ζουν, πώς συμπεριφέρονται. Να λειτουργήσει δηλαδή η ασθένεια σαν καμπανάκι για τα λάθη που έχουν πράξει προς τον εαυτό τους.
Η μαστεκτομή είναι ακρωτηριασμός. Η γυναίκα δε θα πρέπει ν’ αρκεστεί μόνο στη θεραπεία της νόσου, αλλά να προχωρήσει και πέρα από αυτή: δηλ. να προχωρήσει το κομμάτι της Αυτογνωσίας της.
Όσες ανακαλύψουν τη λανθασμένη στάση ζωής τους, ζουν μια πιο ποιοτική ζωή στη συνέχεια. Το κοινωνικό περιβάλλον Γονείς- Αδέλφια– Σύζυγοι– Παιδιά ευαισθητοποιείται απέναντί τους και γίνεται δεκτικό στις όποιες αλλαγές θελήσουν οι ασθενείς.
Ο καρκίνος μπορεί ν’ αποτελέσει  την ευκαιρία ν’ αλλάξουν στάση ζωής κι εν τέλει να συγκεντρώσουν  το σεβασμό και την αγάπη που πάντα ζητούσαν.
Θα τολμούσαμε να πούμε πως ο «τραυματισμός»  μπορεί να γίνει η σωτήρια εμπειρία για τη συνέχιση της ζωής  σε αρμονία με το περιβάλλον και τον εαυτό. Ο άνθρωπος αποκτά νέα κι ουσιαστικά ενδιαφέροντα και κάνει επιλογή στα πρόσωπα που θέλει να επικοινωνεί ουσιαστικά!
Ας μην ξεχνάμε πως σε μεγάλο ποσοστό οι «παθητικές»  προσωπικότητες είναι αυτές που συνήθως νοσούν. Όσοι δεν εξωτερικεύονται, δε δείχνουν θάρρος και δεν κάνουν κουράγιο, όσοι δεν προχωρούν σε τομές στη ζωή τους πιθανόν ν’ αποκτήσουν τομές στο σώμα τους.
ΜΑΡΙΕΤΤΑ  ΠΕΠΕΛΑΣΗ
ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ 
 
 

Σχετικά Άρθρα

Τρί, 21/01/2020 - 07:35

Η Γενική Συνέλευση της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών επικύρωσε την ομόφωνη εκλογή του Κώστα Μαρδά  ως μέλους της και, την Παρασκευή , συμμετείχε  στην εκδήλωση κοπής της πίττας κατά την υποδοχή των νέων μελών, στα γραφεία της ιστορικής Εταιρείας.

 Πρόκειται για την Πνευματική  Εταιρεία, που λάμπρυναν ονόματα όπως: Στρατής Μυριβήλης, Ηλίας Βενέζης, Παναγιώτης Κανελλόπουλος, Ελένη Ουράνη, Γαλάτεια Σαράντη, Άγγελος Τερζάκης, Μ. Καραγάτσης, Ζωή Καρέλλη, Κωστούλα Μητροπούλου, Αντώνης Σαμαράκης και άλλοι .

 Όπως γράφει στο facebook: Στα γραφεία της οδού Ιπποκράτους, κάτω από τις φωτογραφίες των γιγάντων Κωστή Παλαμά και Νίκου Καζαντζάκη, κληθείς από τον Πρόεδρο, καθηγητή της Ιταλικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Γεράσιμο Ζώρα, ως νεοφώτιστος, να αυτό- παρουσιασθεί ως συγγραφέας, είπε:

«Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε,

Κατ ΄αρχάς, ευχαριστώ για την αποδοχή,
όπως λένε στο facebook...

Προερχόμενος επαγγελματικά από το χώρο της δημοσιογραφίας - έντυπης και τηλεοπτικής - περαίωσα την τριανταπεντάχρονη πορεία μου , γράφοντας παράλληλα δέκα βιβλία.

Από αυτά, θα σταθώ στο λογοτεχνικό ντοκουμέντο της βιογραφίας του σύγχρονου τυραννοκτόνου, ο οποίος , πιστός στο ψήφισμα του Δήμου της Αθήνας επί άρχοντος Δημοφάντου, για υποχρέωση του πολίτη στην εκτέλεση του τυράννου, επιχείρησε να σκοτώσει τον δικτάτορα Παπαδόπουλο...

.Ο τίτλος του βιβλίου μου είναι "Αλέξανδρος Παναγούλης- Πρόβες Θανάτου".

Θα σταθώ, επίσης, στο πρώτο ποιητικό μου βιβλίο, το 2009, με τίτλο "Αθήνα με Θολό Ποτάμι"...

Θολοποτάμι λέγεται το χωριό μου στη Χίο...
Την συλλογή την κυκλοφόρησα μετά από τριάντα χρόνια γραφής και μελέτης όλης της ελληνικής και ξένης ποίησης...Και αυτό, διότι ,ενώ έγραφα από φοιτητής της Μεταπολίτευσης, ήθελα να είμαι έτοιμος να αναμετρηθώ με τον χρονοθάνατο της Ποίησης.

Η δεύτερη ποιητική μου συλλογή, το 2016, τιτλοφορείται "Γυμνή Θεολογία"...

Η τρίτη είναι υπό έκδοση, με τον ερωτηματικό τίτλο
"Και τι ειν΄ωρέ ο Θάνατος μπρος στην Ασυμμετρία; ".

Έχω επίσης στο πρόγραμμα την έκδοση ενός θεατρικού σατυρικού έργου με θέμα τα διακόσια χρόνια εξάρτησης της Ελλάδας , από την Επανάσταση του 21 έως σήμερα, στηλιτεύοντας όχι πια τους ξένους, αλλά εμάς τους Έλληνες, που τα ρίχνουμε όλα στους ξένους, ενώ η κύρια ευθύνη - όπως και τώρα - ανήκει στην πολιτική ηγεσία, στην πνευματική , επιχειρηματική , δημοσιογραφική ηγεσία , αλλά και σε όλους μας, και στον ίδιο τον ελληνικό λαό!».

Και ο συμπατριώτης μας κατέληξε:

«Κυρίες και κύριοι,

Παρ΄ότι θαυμάζω τους αισιόδοξους ανθρώπους, εγώ δηλώνω ...συγκρατημένα... απαισιόδοξος ...

Παρ΄όλ΄αυτά , σας εύχομαι Καλή Χρονιά,
καλύτερη Ελλάδα,
καλύτερη τηλεόραση
και καλύτερη ελληνική λογοτεχνία!..»..