Χίος, Κυριακή 31 Μαΐου

Nτοκιμαντέρ για τις σφαγές από την Περ. Ενότητα Χίου

Δείτε το Βίντεο
Πέμ, 30/04/2020 - 14:44
Η σφαγή της Χίου

 Αυτό προκύπτει από το παρακάτω δελτίο της Περ. Ενότητας Χίου, που υπογράφει ο Αντιπεριφερειάρχης Παντ. Μπουγδάνος.

Όπως είναι γνωστό, την δεύτερη Κυριακή μετά το Πάσχα, δηλαδή την Κυριακή των Μυροφόρων, σύμφωνα με το 105/30,9,2010 Προεδρικό Διάταγμα έχει καθιερωθεί να τιμάται η μνήμη των Σφαγών της Χίου, με επετειακές εκδηλώσεις που πραγματοποιούνται από την Περιφερειακή Ενότητα Χίου, σε συνεργασία με άλλους φορείς και Συλλόγους, εναλλάξ ανά έτος, στους μαρτυρικούς τόπους της Μονής Αγίου Μήνα, στον Ανάβατο και στο Μελανιός.

Φέτος, οι συγκυρίες δεν επιτρέπουν να πραγματοποιηθούν οι εκδηλώσεις αυτές στον Άγιο Μηνά.

Με την σκέψη ότι τα ιστορικά θλιβερά γεγονότα των Σφαγών της Χίου και της καταστροφής των Ψαρών, οφείλουμε όχι μόνο ως απόγονοι των ηρωικών και μαρτυρικών νησιών μας να κρατάμε άσβεστα στη μνήμη μας, αλλά και να υπενθυμίζουμε ότι το βαρύ τίμημα που πλήρωσαν οι ήρωές μας για τον ξεσηκωμό τους στην Επανάσταση υπήρξε το κομβικό σημείο για την επιτυχή έκβαση του Αγώνα, η Περιφερειακή Ενότητα Χίου προχώρησε σε μια σειρά μικρών ντοκιμαντέρ ως ελάχιστο φόρο τιμής και μνήμης.

Με τον τίτλο «ΣΦΑΓΙΕΣ ΤΗΣ ΧΙΟΥ- 10 λεπτά ιστορία – ενός λεπτού σιγή» με την συνδρομή εθελοντών, επαγγελματιών εικονοληπτών, ερασιτεχνών και φωτογράφων Χίου, των ΜΜΕ, ιδιωτών και Συλλογικών φορέων η Π.Ε. Χίου, δημιούργησε τα ντοκιμαντέρ αυτά με ποικίλη θεματολογία που επεκτείνονται από την προεπαναστατική εποχή, μέχρι και την απήχηση των γεγονότων ανά τον κόσμο, με την επιμέλεια του Γραφείου Δημοσίων Σχέσεων της Π.Ε. Χίου.

Τα ιστορικά γεγονότα καταθέτουν και αναπτύσσουν φιλόλογοι, ιστορικοί, επιστήμονες και ερευνητές των νησιών μας, ενώ παράλληλα υπάρχουν δρώμενα που αναφέρονται στις Σφαγές από το έργο του Στυλιανού Βίου, καθώς και αφηγήσεις από την λογοτεχνία, ενώ αντίστοιχη αναφορά υπάρχει και για τα έργα τέχνης που φιλοτεχνήθηκαν από μεγάλους καλλιτέχνες με έμπνευση από τα τραγικά γεγονότα, καθώς και για τα τεκμήρια της Βιβλιοθήκης  Κοραής.

Τα πρώτα επεισόδια της σειράς του ντοκιμαντέρ έχουν ήδη πραγματοποιηθεί και πρόκειται να προβληθούν σταδιακά, εντός των ημερών, από τα τοπικά κανάλια, τηλεοπτικά και διαδικτυακά, εφόσον το επιθυμούν. Παράλληλα, έχει υπάρξει ενδιαφέρον μετά από σχετικό αίτημά μας να προβληθούν και από εθνικά κανάλια. Καθώς τα γυρίσματα συνεχίζονται και η θεματολογία παραμένει ανοικτή, αφού είναι ανεξάντλητη, υπάρχει η δυνατότητα τόσο σε  ιστορικούς, φιλολόγους και καλλιτέχνες, όσο και σε εικονολήπτες – κινηματογραφιστές να συμβάλουν εθελοντικά στην προσπάθεια μας αυτή που θα θέλαμε αφενός να αποτελέσει ντοκουμέντο και παρακαταθήκη στις μελλοντικές γενιές και αφετέρου να αξιοποιηθεί ποικιλοτρόπως.

Έτσι, οι Σφαγές της Χίου, τα αιματηρά γεγονότα, η καταστροφή των Ψαρών, οι διωγμοί, το δουλεμπόριο και τα μαρτύρια που υπέστησαν οι χριστιανοί κάτοικοι των νησιών μας, που μελετώνται ακόμα, ενέπνευσαν και εμπνέουν λογοτέχνες και καλλιτέχνες μέχρι σήμερα, έρχονται ξανά στην μνήμη μας για να διατρανώσουν το ασυμβίβαστο του πολέμου με τον ανθρωπισμό, που είναι το διαχρονικό ζητούμενο.

Στις δύσκολες εποχές που διανύουμε και τις καταστάσεις που βιώνουμε, η απεικόνιση στους δέκτες μας πλέον, με τη βοήθεια της τεχνολογίας, των συγκλονιστικών γεγονότων της εποχής της Επανάστασης και του ξεσηκωμού των Χιωτών το 1822, θυμάτων ενός άνισου, αλλά γενναίου αγώνα, ας σηματοδοτήσει το τρίπτυχο «ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ – ΔΕΝ ΞΕΠΟΥΛΩ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΟΥ – ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΙ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ».

 

 

 

 

 

 
 

      

 

 

Σχετικά Άρθρα

Παρ, 29/05/2020 - 17:21

 

 Στη μετά κορονωϊό εποχή με μία φωτογράφηση προ της πανδημίας, η περιπλάνηση του Συλλόγου «ΑΡΤΙΟΝ» στο παρελθόν, με το φακό του αρχιτέκτονα και ερασιτέχνη φωτογράφου Κωνσταντίνου Ανδρεάδη συνεχίζεται. Σειρά έχουν μέλη του Πολιτιστικού Συλλόγου Μ.Ε.Ο.Θ Θυμιανών, με παραδοσιακές φορεσιές, των οποίων τις λεπτομέρειες μας δίνουν και εγγράφως και σας επισυνάπτουμε.

 Το αποτέλεσμα, προϊόν της τέχνης και τεχνικής του φωτογράφου, δικαιώνει, ακόμα μια φορά, το χαρακτηρισμό της δράσης του «ΑΡΤΙΟΝ»: ''ΟΙ ΧΙΩΤΙΚΕΣ ΕΝΔΥΜΑΣΙΑΣ ΣΑΝ ΧΑΡΑΚΤΙΚΑ''.

Την επιμέλεια και σκηνική σύνθεση της φωτογράφησης είχε η Βάσω Κριτάκη, Πρόεδρος του Συλλόγου.

 Ευχαριστούμε για τη συνεχή υποστήριξή σας στις δράσεις μας.

Επικοινωνία: Βάσω Κριτάκη, Πρόεδρος «ΑΡΤΙΟΝ»,

            Τηλ. 6937214208

            E-mail  artion.chios.2013@gmail.com

 

 

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ ΦΟΡΕΣΙΑ ΧΙΩΤΙΣΣΑΣ ΑΣΤΗΣ

   Δημιουργία της αείμνηστης εικαστικού Μαρίας Γεράρδη – Πασσαλή.

Η φορεσιά περιλαμβάνει:

  Άσπρο, βαμβακερό, μακρύ μεσοφούστανο με φαρδιά μανίκια και δαντέλα στα μανίκια και στο τελείωμα του μπούστου.

  Φουρό που δένει στη μέση.

  Φόρεμα σε διαφορετικά χρώματα, ροζ ή γαλάζιο, από σατέν ύφασμα. Τα μανίκια δεν είναι ραμμένα πάνω στο φόρεμα, αλλά δένονται στο ύψος του ώμου με σατέν ή μεταξωτές κορδέλες σε διάφορους φιόγκους, ώστε να μπορούν οι γυναίκες να τα βγάζουν ή να τα αλλάζουν. Στο κάτω μέρος τους έχουν ένα γύρισμα (μανσέτα) και πάνω σ’ αυτό κεντήματα με μεταξωτές ή χρυσές κλωστές και λουλούδια. Ο μπούστος είναι χαμηλός και η ραφή που τον ενώνει με τη φούστα είναι κάτω από το στήθος και τις μασχάλες με αποτέλεσμα η μέση να φαίνεται ακριβώς κάτω από το στήθος τους. Το κάτω μέρος του φορέματος είναι άνετο, με πιέτες και στολισμένο στο τελείωμά του.

  Άσπρο καλσόν (παλιότερα φορούσαν άσπρες κάλτσες, χειροποίητες, βαμβακερές ή μεταξωτές, τεντωμένες όχι χαλαρές) και μαύρα παπούτσια (κάποτε τα πόδια στόλιζαν τα πασούμια τους, άσπρα ή μονόχρωμα, ανάλογα με το χρώμα του φορέματος, βελούδινα, κομψά και καλοφτιαγμένα).

  Η εμπροσθοποδιά δένεται από το λαιμό και στη μέση. Κρέμεται από το ύψος του μπούστου για να το καλύπτει, περίτεχνη, με τρία φύλλα και εξαίρετα κεντήματα. Στο κάτω μέρος της έχει μεταξωτά κρόσσια και διακοσμητικά.

  Απαραίτητο αξεσουάρ το τσαντάκι-πουγκί φτιαγμένο από ίδια υφάσματα και με αντίστοιχα στολίδια. Μέσα του θα βρει κανείς σίγουρα ένα λευκό, τετράγωνο, κεντητό μαντίλι που είναι απαραίτητο και για τους χορούς, αφού απ’ τη μία βοηθά στην κίνηση (στροφές) κι απ’ την άλλη με το μαντίλι στο χέρι δεν ακουμπά το χέρι του καβαλιέρου αυτό της ντάμας.

  Το γιλέκο –σακάκι με μανίκια είναι κοντό, σταματάει πάνω από τη μέση, εμπριμέ από ακριβά υφάσματα, στολισμένο με χρυσά σιρίτια.

  Ελκυστικός και περίτεχνος ο κεφαλόδεσμος, ένα είδος άσπρης σκούφιας, ύψους περίπου τριάντα εκατοστών, που στενεύει στην κορυφή, σατέν, στολισμένος με κοσμήματα, χρυσά κεντήματα, πούλιες, μεταξωτές φούντες και λουλούδια. Πίσω του κρέμονται κορδέλες με πέρλες και χρυσά στολίδια, ίδιες μ’ αυτές που δένουν τα μανίκια.

  Πάνω από τον κεφαλόδεσμο και γύρω απ’ αυτόν φορούν μια πλατιά κορδέλα σατέν, καλυμμένη με πούλιες, χρυσά στολίδια, μικρές φούντες και χρυσό κέντημα, που σφίγγει και δένει πίσω, αφήνοντας τις άκρες που καταλήγουν σε κρόσσια να κρέμονται πίσω.

  Τέλος, φορούν χρυσά κοσμήματα, μαργαριτάρια ή πολύτιμους λίθους, ανάλογα με την οικονομική και κοινωνική κατάσταση της κάθε μιας.

 

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ ΑΝΔΡΙΚΗ ΦΟΡΕΣΙΑ ΧΙΟΥ «Βρακάς»

Η ανδρική φορεσιά αποτελείται από:

  Τη βράκα, χαρακτηριστική ενός νησιώτη, με ανοίγματα στο κάτω μέρος για τα πόδια, που δένει κάτω από τα γόνατα και στη μέση με λάστιχο ή κορδόνι, για να προσαρμόζεται στο σώμα όποιου τη φορά. Είναι ραμμένη από περίπου τέσσερα μέτρα χοντρό ή λεπτό μαύρο ύφασμα (ανάλογα με την εποχή), φαρδιά και άνετη, για να τον διευκολύνει στις κινήσεις του και, εκτός από το κορδόνι, συγκρατείται στη μέση από υφαντό ζωνάρι μήκους τεσσεράμισι ή έξι μέτρων και πλάτους τριάντα εκατοστών που καταλήγει σε κρόσια και κρέμεται ελαφρώς στα αριστερά.

  Το λευκό πουκάμισο, τότε φοριόταν στις γιορτές το πουκάμισο και τις καθημερινές η λευκή, μάλλινη το χειμώνα και βαμβακερή το καλοκαίρι, μπλούζα.

  Το αμάνικο γιλέκο από μαλακό μαύρο βελούδο στο μπροστινό μέρος που σταύρωνε και κούμπωνε λοξά προς τα δεξιά και βυσσινί βελούδο ίδιας ποιότητας στο πίσω μέρος (παλιότερα ήταν και από μαύρη τσόχα, αν η οικονομική δυνατότητα του βρακά δεν του επέτρεπε την αγορά ακριβού βελούδου). Ιδιαίτερο το άνοιγμα στην πλάτη, με μαύρα κορδόνια που δένουν χιαστί για να τα χαλαρώνει ή να τα σφίγγει στο σώμα του όσο θέλει ο βρακάς. Όλο το γιλέκο είναι στολισμένο με μαύρα σιρίτια που σχηματίζουν περίτεχνα σχέδια. Στο εσωτερικό του είναι επενδυμένο με μαύρη φόδρα.

  Μαύρο καλσόν (παλιότερα φορούσαν μάλλινες ή βαμβακερές κάλτσες, ανάλογα με την εποχή).

  Το ντύσιμο συμπληρώνουν μαύρα παπούτσια και στο κεφάλι ο μαύρος κούκος από γούνα ή τσόχα.