Χίος, Παρασκευή 24 Ιανουαρίου

Οι δίκες του… αιώνα στους Αγάδες

Δείτε το ΒίντεοΔείτε τις Φωτογραφίες
Κυρ, 10/03/2019 - 19:57

Τέσσερα δικαστήρια που θα στηθούν, θα πάρουν σκυτάλη από την Μόστρα και θα κλείσουν τις εκδηλώσεις των Απόκρεω στο νησί μας, καθώς από το πρωί της καθαρής Δευτέρας, μέχρι αργά το απόγευμα, τέσσερις αγάδες θα αποδίδουν δικαιοσύνη, σε ισάριθμα λαϊκά δικαστήρια στα Μεστά, τους Ολύμπους, την Ελάτα και το Λιθί.

Το έθιμο διακωμωδεί την απόδοση δικαιοσύνης της περίοδο της Οθωμανικής κατοχής του νησιού, όπου στην περιοχή των Νοτιοχώρων, που απολάμβανε ξεχωριστά προνόμια, χάρη στην παραγωγή της μαστίχας, επισκέπτονταν τα χωριά ο Αγάς, για να αποδώσει δικαιοσύνη.

Εννοείται ότι όλες οι αποφάσεις ήταν καταδικαστικές, γιατί ο αγάς ενδιαφέρονταν για την συγκέντρωση χρήματος.

Αυτό το έθιμο αναπαριστούν και οι πολιτιστικοίσύλλογοι των χωριών, δικάζοντας τους συμμετέχοντες, που φυσικά τους βρίσκουν ένοχους, οπότε καταβάλλουν το πρόστιμο υπέρ του κοινού ταμείου.

Εννοείται ότι οι έξυπνοι αγάδες συναγωνίζονται τους επίσης έξυπνους «κατηγορούμενους», οι ατάκες δίνουν και παίρνουν, οι βωμολοχίες επιβάλλονται, η σούμα ρέει άφθονη, άλλωστε οι δίκες γίνονται στα ενδιάμεσα γλεντιού, οπότε μαζί με τον χορό ρέει και το χιούμορ μέχρι δακρύων.

Σχετικά Άρθρα

Γράφει η Αγγελική Συρρή-Στεφανίδου
Πέμ, 23/01/2020 - 15:55

Μόλις έπιασα στα χέρια μου το νέο μυθιστόρημα της εκλεκτής φίλης μου και καταξιωμένης Χιώτισσας συγγραφέως Ειρήνης Νικολάκη-Καλαμάρη, με τίτλο «Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ» από τις εκδόσεις Κέδρος, ήμουνα σίγουρη πως, ανοίγοντάς το και ξεκινώντας ν’ ακολουθώ στην περιπέτεια και στην δραματική τους ζωής τους ήρωές της θα ζούσα την συναισθηματική αλλά και ιστορική διαδρομή τους τόσο γλαφυρά, τεκμηριωμένα και ρεαλιστικά, όπως μόνο η καλή λογοτέχνης κατορθώνει πάντα στα βιβλία της ν’ αποδίδει με την ώριμη τέχνη της, βάζοντας τους αναγνώστες της να πάσχουν, να συγκινούνται, να δρουν και να αντιδρούν μαζί τους.

Από το εξώφυλλο ήδη, ο αναγνώστης βιάζεται να αποκρυπτογραφίσει την ιστορία των αρχοντικών και περήφανων προσώπων που η παλιά φωτογραφία τους δείχνει να καμαρώνουν αυτάρεσκα μπρος στο φακό για την ευτυχία τους, την κοινωνική τους θέση και την επιτυχημένη τους ζωή.

Κι ύστερα, με τον πλούσιο και συγκροτημένο της λόγο η γράφουσα, η οποία γνωρίζει καλά να ξεγελά με χαρές, ομορφιές και με στιγμές χαράς κι ευτυχίας συναρπαστικές, σε τραβά ανύποπτο κι ανυπεράσπιστο, παραδομένο στην ευδαιμονία και στην ευφορία τόσο, ώστε να μην καταλάβεις το πώς σε ρίχνει στη συνέχεια στη φρίκη και στο δράμα ρεαλιστικά κι άπονα. Και τότε πια είναι αργά να της ξεφύγεις κι ας υποφέρεις κι ας θα ήθελες κατά βάθος να ξεφύγεις από τον πόνο και την κατάντια στην οποία συμμετέχεις εκών-άκων, μα είναι αδύνατον να σταματήσεις τη συμπόρευση μέσα στην φρίκη, την αδικία και της θεάς ειμαρμένης τις βουλές, μέχρι να φτάσεις στο τέλος και στη λύτρωση μαζί με τους ήρωές της.

Ευχαριστούμε Ειρήνη για το ταξίδι το συναισθηματικό, της ψυχής μας το ξόδεμα και το δάκρυ σ’ αυτό το ιερό μνημόσυνο της βασανισμένης, ξεγελασμένης και καταστρεμμένης γενιάς των προσφύγων της ευλογημένης, της ζηλεμένης της πολυτραγουδισμένης Ιωνίας, την οποία, προδοσίες ανθελλήνων και μίσος άσπονδων φίλων κι εχθρών, την κούρσεψαν, την κατάστρεψαν και την πέταξαν στ’ ακρογιάλια της επαιτείας και της καταφρόνιας και την έστειλαν σ’ όλης της γης τη συμπόνια και τα ψίχουλα ευεργεσίας να ξαναριζώσει και να ξανασταθεί όπως της άξιζε.

Πάντα άξια αγαπητή φίλη και ομότεχνη και με πολλές κι επιτυχημένες εμπνεύσεις σου εύχομαι.