Χίος, Δευτέρα 16 Δεκεμβρίου

Παντελής Αμπαζής- Γιάννα Φαφαλιού στο Ομήρειο. Φωνές... όχι αστεία!

Δείτε το ΒίντεοΔείτε τις Φωτογραφίες
Κυρ, 10/03/2019 - 08:58

Mία υπέροχη μουσική βραδιά απόλαυσαν, όσοι παρακολούθησαν την από κοινού συναυλία του μοναδικού Παντελή Αμπαζή και της αγαπημένης μας Γιάννας Φαφαλιού, στο Ομήρειο Πνευμτικό Κέντρο στις 8.30 μ.μ. του Σαββάτου 9 Μαρτίου 2019.

Τα χαρούμενα σατυρικά τραγούδια του γνωστού Χιώτη Καλλιτέχνη Παντελή Αμπαζή, που όπως είπε ο ίδιος με το νόστιμο και χαρακτηριστικό χιούμορ του ''από πασάγνωστο τον έκαναν πασίγνωστο'', γέμισαν το Ομήρειο χαμόγελα και κέφι, ενώ παράλληλα η δικιά μας Γιάννα Φαφαλιού με τη ζέστη και γεμάτη φωνή της, μας ταξίδεψε για άλλη μια φορά με ρομαντισμό και μυστήριο στο μουσικό ρεπερτόριό της.

Φωνή όχι αστεία!...Αυτό πολύ σωστά, το 'γραφε άλλωστε κι η πρόσκληση... και ισχύει και για τους δυο καλλιτέχνες, που τιμούν το νησί μας στο πανελλήνιο μουσικό στερέωμα.

Τα εύστοχα και εύθυμα διατυπωμένα τραγούδια του ''Ζήτω τα λαϊκά κορίτσια'' και ''κανένα έλεος για τους κοντούς'', που πραγματικά ερμήνευσε ο Παντελής Αμπαζής, με το αξεπέραστο προσωπικό του στυλ, τις εύγλωτες εκφράσεις του και τη βαθιά φωνή του, έκαναν το κοινό να συμμετέχει με ρυθμικά παλαμάκια και τραγουδώντας, όπως επίσης συμμετείχε και στα τραγούδια της Γιάννας που τόσο αγαπάμε.

Ο Παντελής Αμπαζής τραγούδησε και μερικά αγαπημένα τραγούδια του Λουκιανού Κελαηδόνη και του τα αφιέρωσε ''για να τα ακούσει και να χαρεί μαζί μαζί μας από 'κει ψηλά που βρίσκεται τώρα''. Έκλεισε το πρόγραμμά του με μελοποιημένη ποίηση, τραγουδώντας το ''δελφινοκόριτσο'' του Ελύτη και άλλα γνωστά τραγούδια για να ξαναζήσουμε για λίγο, όπως είπε, εκείνη την όμορφη Ελλάδα του Αλέκου Σακκελάριου, του Θανάση Βέγγου και τόσων άλλων που θα μείνουν για πάντα ζωντανοί και αξέχαστοι.

Το κοινό υποδέχθηκε τη Γιάννα Φαφαλιού με ενθουσιασμό και σιγοτραγούδησε μαζί της τις γνωστές και αγαπημένες τελευταίες επιτυχίες της. Σε όλα τα τραγούδια ήταν υπέροχη η Γιάννα Φαφαλιού όπως κάθε φορά, ''Αν είναι η αγάπη αμαρτία'', ''Τα Σμυρναίϊκα τραγούδια'' κ.ο.κ. Όμως ετούτη τη φορά ''τις μέλισσες'' τις ερμήνευσε εξαιρετικά. Με έναν πολύ ξεχωριστό τρόπο και με μια...φωνή με τόσο βάθος...μέσα από την ψυχή της.

Ο κόσμος στο Ομήρειο ήταν λίγος το βράδυ του Σαββάτου, προφανώς εξαιτίας των απανωτών εκδηλώσεων και μεταμεσονύκτιων διασκεδάσεων της Αποκριάς. Έτσι σκηνή και ακροατήριο έγιναν αυτόματα μια όμορφη παρέα που τραγουδούσε.

Τη συναυλία διωργάνωσαν ο Δήμος Χίου και το Νομικό Πρόσωπο του Δήμου Κοινωνικής Προστασίας και Αλληλεγγύης μαζί με τον Βούρειο Αθλητικό Όμιλο Λιβαδίων(ΒΑΟΛ). Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους ο Δήμαρχος Χίου Μανώλης Βουρνούς, ο εκπρόσωπος του Νομικού Προσώπου του Δήμου και οι φίλοι του ΒΑΟΛ.

Δημήτρης Ζαφείρης

Σχετικά Άρθρα

Κ. ΜΑΡΔΑΣ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ «ΚΥΝΗΓΟΣ ΕΙΚΟΝΩΝ»
Κυρ, 15/12/2019 - 20:01

ΑΘΗΝΑ, ΙΔΡΥΜΑ ΘΕΟΧΑΡΑΚΗ
2/ 12 / 2019

ΤΑΣΟΥΛΑ ΧΑΤΖΗΤΟΦΗ (Πρόκειται για την Κύπρια πρόσφυγα, επιχειρηματία στην Ολλανδία η οποία, εδώ και χρόνια, δίνει νομικές μάχες σε όλη την Ευρώπη με εμπόρους ιερών κειμηλίων των εκκλησιών της κατεχόμενης Κύπρου, «επαναπατρίζοντας», με τη βοήθεια των κυπριακών αρχών, τους Αγίους).

Διαβάζοντας το βιβλίο της επίτιμης προξένου της Κύπρου στη Χάγη, κ Χατζητοφή, ένιωσα το αίσθημα της απόλαυσης του κειμένου. Το έργο της αποπνέει αφηγηματική δεινότητα, έχει παραστατική απεικόνιση , μυθιστορηματική ελκυστικότητα, κινηματογραφική ροή, διαλογική δύναμη και δομική συμμετρία με την μέθοδο του φλας μπακ.
Είναι ένα ντοκουμέντο προσωπικής Ιστορίας, με στοιχεία χριστιανικής ηθογραφίας, από το οποίο δεν λείπει η κριτική σκέψη και η επιγραμματική συμπύκνωση, όπως οι φράσεις που ανθολόγησα :
« Σπάνια κλειδώνονται οι εκκλησίες μας».
«Του Θεού δεν αρέσει να περιμένει».
«Εικόνες – πρόσφυγες σαν εμένα».
«Ένα άτομο μπορεί να αλλάξει τον κόσμο».
Τις σελίδες του βιβλίου της, της διατρέχει η αφοσίωση, ο σεβασμός, η ευγένεια… Αλλά , πάνω απ΄όλα , η μαχητικότητα, το θάρρος, η γυναικεία γενναιότητα, η διακινδύνευση για τον υπέρτατο σκοπό, που είναι η διάσωση μέσω αγοράς από αρχαιοκάπηλους - καμιά φορά και με ανορθόδοξα μέσα - των εικόνων και των θρησκευτικών κειμηλίων της Ορθοδόξου Εκκλησίας της πονεμένης και διχοτομημένης Κύπρου. Διχοτομημένης από τον κατοχικό στρατό της Τουρκίας, που εκμεταλλεύθηκε, βέβαια και δικά μας λάθη, με αποτέλεσμα να υπάρχουν ακόμη σκλαβωμένης εικόνες .
Παρ΄ότι μελετώντας διϊστορικά το ρόλο των Εκκλησιών, εντοπίζουμε πως οι εικόνες σχετικοποιούν , ακινητοποιούν, περιχαρακώνουν, ανθρωποποιούν το θείο και απετέλεσαν επίκεντρο διχαστικών βιαιοτήτων μεταξύ εικονοκλαστών και ειδωλολατρών,
κατά βάθος συνιστούν όχι αντικείμενα, αλλά υποκείμενα παρηγορητικής λατρείας μαρτύρων ,οσίων, Αγίων , Πατέρων και Θεοφόρων, κατά την παράδοση.
Πέραν του χριστολογικού δόγματος Αποκάλυψης , οι εικόνες στην πραγματική ζωή είναι μνήμες, είναι οικεία πρόσωπα, είναι η συγκίνηση του εσπερινού, είναι η ευφορία της κυριακάτικης λειτουργίας , είναι η προσκύνηση πριν αρχίσει ο χορός στο πανηγύρι του χωριού, είναι η αφιέρωση υπέρ υγείας των προσφιλών προσώπων, είναι η εναπόθεση της ελπίδας, είναι η καταφυγή, είναι η μετεξέλιξη του αρχαιοελληνικού αισθήματος της σπονδής. Η εικόνα – για τους πιστούς - αποβαίνει ο προσωπικός Άγιος Προστάτης , από τα βρεφικά χρόνια μέχρι το τελικό μας χώμα.
Σέβομαι την ιερότητα των εικόνων ! Είτε αφορούν τις θρησκείες, είτε τις πολιτικές θρησκείες, είτε τις φιλοσοφικές θρησκείες. Και ουδείς δύναται να προσβάλει, να λοιδορεί, να βεβηλώνει και να εμπορεύεται τα πρόσωπα που ενσαρκώνουν όχι μόνο την μεταφυσική πίστη, αλλά και την γήινη αντίληψη για μια δικαιότερη κοινωνία και την αγωνία για το επέκεινα.
Με ευχαρίστηση διάβασα την υπογράμμιση της συγγραφέως , η οποία διατρανώνοντας με τον αγώνα της το δέος της για τα θρησκευτικά κειμήλια , σημειώνει: « Όταν ήμουν μικρή, δεν μπορούσα να φαντασθώ ότι υπήρχαν άνθρωποι που διαφωνούσαν με τις ιερές εικόνες».
Και όμως κυρίες και κύριοι. Όχι μόνο στους πρώτους μετα- χριστιανικούς αιώνες, αλλά και στους σύγχρονους καιρούς οι εικόνες έπεσαν σε χέρια «Θεοβλαβών» - κατά την έκφραση του μεγάλου Έλληνα του ελληνικού διαφωτισμού Χιωτοσμυρνιού συμπατριώτη μου Αδαμαντίου Κοραή, ο οποίος στα γραπτά του στηλιτεύει την εμπορία των ιερών εικόνων από ανίερους ιερωμένους . Τέτοια κρούσματα συναντάμε και σήμερα , αφού στα κυκλώματα εμπορίας εντοπίζονται και άτομα υπεράνω υποψίας για να φθάσουν τα κειμήλια στην Ευρώπη και σε άλλα μέρη του …πολιτισμένου κόσμου προς αποθησαύριση για εγκληματικούς σκοπούς. Και – πέραν της Μεγαλονήσου - για χρηματοδότηση τρομοκρατικών ισλαμιστικών οργανώσεων.
Άλλη μια ευχάριστη για μένα έκπληξη είναι ότι η κ Χατζητοφή, από την όλη γραφή και αντίληψή της δεν διστάζει να παραδεχθεί πως «Ελληνοκύπριοι και τουρκοκύπριοι , ζούσαν ως επί το πλείστον σε σχετική αρμονία, αλλά οι εξτρεμιστές και των δύο πλευρών προξενούσαν τακτικά αναταραχές».

Επιτρέψτε μου, ως μελετητής της κυπριακής ιστορίας των διακοινοτικών συγκρούσεων τις οποίες εξιστορώ στο προσφάτως εκδοθέν βιβλίο μου «Προ- Ίμια Πολέμου», να πω , όσον αφορά τη δική μας πλευρά, ότι κάποιοι δικοί μας υπήρξαν υπερ- φανατικοί λάτρεις των εικόνων… Οτι έκαναν με την πρώτη ευκαιρία το σταυρό τους και ότι εις το όνομα της Αγίας και Ομοουσίου και Αδιαιρέτου Τριάδος, έπραξαν κατά των εχθρών πολλά …έναντι , βέβαια, των βαρβαροτήτων της άλλης πλευράς. Της πλευράς που δεν πιστεύει στις εικόνες, διότι- λέει - υποβιβάζουν τον Αλλάχ στην φυσιογνωμία κοινού ανθρώπου …
Άρα, το συμπέρασμα είναι ότι η θρησκευτική πίστη στην εικόνα, πρέπει να μεταφράζεται σε καθημερινή χριστιανική συμπεριφορά και όχι σε επίδειξη ευσεβισμού.
Από τις πολλές συναρπαστικές σελίδες ξεχώρισα αυτές με την περιγραφή του τυφλού βομβαρδισμού στο σπίτι της συγγραφέως στην Αμμόχωστο :
«Τα τουρκικά αεροσκάφη ρίχνουν βόμβες ναπάλμ, που δημιουργούν θερμοκρασίες χιλίων διακοσίων βαθμών κελσίου, οπότε η επιβίωση ύστερα από ένα τέτοιο χτύπημα είναι ίσως χειρότερη και από το θάνατο. Σωματίδια σκόνης , σε συνδυασμό με τη μυρωδιά της πυρίτιδας και της καμένης σάρκας, κάνουν την ατμόσφαιρα αποπνικτική. Η μητέρα μου έχει γονατίσει έξω από το μπάνιο , σε ένα αυτοσχέδιο εικονοστάσι που έφτιαξε για να προσεύχεται στον Απόστολο Ανδρέα, ενώ ταυτόχρονα έχει στο νου της σ΄ εμάς τα παιδιά . Έχουμε στριμωχθεί όλοι μαζί μέσα στην μπανιέρα. Η πασχαλινή λαμπάδα είναι αναμμένη με το Άγιο Φως… Για τρεις μέρες παρακολουθώ τη μητέρα μου να θυσιάζει τον ύπνο της και να προσεύχεται αδιάκοπα μπροστά στα εικονίσματα. Ως δεκατετράχρονη έφηβη , αναρωτιέμαι: Πού είναι ο πανίσχυρος ελληνικός στρατός, για τον οποίο διαβάζω στα βιβλία της Ιστορίας; Που είναι οι στρατιώτες των Ηνωμένων Εθνών; Ακόμη και οι αμερικάνοι που σώζουν τον κόσμο στις χολυγουντιανές ταινίες είναι άφαντοι. Όλα όσα έχω μάθει για την ιστορία μου και την πίστη μου, μοιάζουν με απόλυτο ψέμα».
Φυσικά, η έφηβη Τασούλα δεν έχασε την πίστη της, όπως έδειξε η στράτευσή της στον πόλεμο κατά του υποκόσμου των εμπόρων του Θεού…

-------------------------------------------------------------------
Αξιότιμη Κυρία Χατζητοφή,
Δεν γνωριζόμαστε…
Εδώ είμαι συγκυριακά, προσκληθείς μέσω κοινών γνωστών του δημοσιογραφικού …κυκλώματος, να μιλήσω για το βιβλίο .
Σας γνώρισα όμως καλά μέσα από τη Γραφή, το Λόγο και τα Σκέψη σας.
Μέσα από το θεάρεστο έργο σας.
Τώρα σας ξέρω καλά!
Σας νοιώθω!
Σας θαυμάζω!
Καθώς, ενώ μπορούσατε να απολαμβάνετε τα ζωή σας ως επίτιμη πρέσβειρα της Κύπρου στην Ολλανδία, εσείς ( από την ηλικία των 26 ετών , μέχρι τα …ήντα ) ,τη ρισκάρατε για να σώσετε τη ζωή των εικόνων…
Ακόμη και εάν αυτές – λόγω των ανθρώπων - δεν έκαναν το θαύμα τους…
Δια τούτο σας θεωρώ διπλά άξια της Πατρίδας!
Διότι το ανθρώπινο θαύμα
το κάνατε εσείς!