Τα Ανθεστήρια ήταν μεγάλη αρχαία ελληνική ετήσια εορτή προς τιμήν του Θεού Διονύσου, η οποία τελούνταν στην Αττική και σε πολλές ιωνικές πόλεις, μεταξύ των οποίων και η Χίος. Τα Ανθεστήρια φέρονται επίσης με τη γενικότερη ονομασία «Διονύσια» και σίγουρα ως γιορτή έδωσαν το όνομα τους σε μια οδό, στο κεντρικό μέρος της πόλης, με χαρακτηριστικό της από την μια ότι είναι μια μεγάλη στην ουσία κατηφόρα και μετά ότι τουλάχιστον κατ’ όνομα είναι μονόδρομος.
Αρχίζει με την γνωστή… ευκρίνεια, που διακρίνει όλες σχεδόν τις πινακίδες του Δήμου Χίου, από την πλατεία της Τουρλωτής και ακολουθεί κατηφορική πορεία στην οδό Μητροδώρου.
Ένα σπίτι με αναβατόριο για τα ψώνια αριστερά και άχρωμες οικίες κατ’ αρχήν είναι η υποδοχή μιας οδού, από την οποία διακρίνει κανείς το «Κολέγιο», ενώ από την άλλη πλευρά χωρίζεται σε μικρές αδιέξοδες παρόδους.
Παρ’ ότι μονόδρομος, δεν είναι λίγοι αυτοί που τον παραβιάζουν, με συχνά ατυχήματα, κάτι που με την… μία επισημαίνει η κάτοικος Ευτυχία Καρανικόλα.
Η οδός στη μέση έχει μια σκίαση από μια Καρυδιά και μια… Ψώρα, που την πρασινάδα της πάντως σπάει όμορφα μια ελληνική σημαία, ενώ δίπλα ακριβώς σκιερές αυλές προσφέρουν προστασία σε συμπαθή τετράποδα.
Η οδός από την Ανατολική πλευρά διακόπτεται από ένα οικόπεδο με σαβούρες και ακαθαρσίες, απέναντι από το δεύτερο αδιέξοδο, που φιλοξενεί οικίες.
Από το σημείο αυτό διακρίνει κανείς την μικρή απόσταση που χωρίζει την οδό από το πάρκιγκ της Αλλατίου, που σημαίνει ότι αν με κάποιο τρόπο ενωθεί με αυτό, η Ανθεστηρίων στην κυριολεξία θα αλλάξει πρόσωπο.
Σπίτια μεγάλα αλλά και μικρά, με βοκαμβίλιες και γιασεμιά, συνθέτουν μια ήσυχη γειτονιά, με πολίτες πάντως που δεν ζητούν παρά απλά πράγματα, όπως η Σοφία Κολικιά, που απλά επισημαίνει ότι μια φορά την… πενταετία οι κάδοι των σκουπιδιών πρέπει να πλένονται.
Στο Νο 15 υπάρχει άλλο ένα αδιέξοδο στενό, ενώ μια διπλοκατοικία απέναντι αποκαλύπτει και την υψομετρική διαφορά στο μέσο περίπου της οδού, που κάνει τους πρώτους ορόφους… υπόγειους.
Εδώ πάλι από την μία πλευρά υπάρχουν δύο οικοπεδικοί χώροι, στους οποίους κανείς για να φτάσει πρέπει να κατεβεί ικανό αριθμό σκαλοπατιών, ενώ απέναντι υπάρχει άλλο ένα αδιέξοδο, αυτή τη φορά με ονοματεπώνυμο. Ένας στύλος του ΟΤΕ με παραλλαγή μια πρασινάδα, οδηγεί στην πάροδο Γιάννη Παϊδούση, ενώ μια πόρτα με άγκυρα φανερώνει ναυτική ιδιοκτησία.
Στο σημείο αυτό η οδός ξαναγίνεται ανηφορική, σκιάζεται από δέντρα από την μια και μια σύνθεση με χρωματιστά βότσαλα από την άλλη, μέσω κήπων με λευκά τριαντάφυλλα.
Αυτό είναι και η κατάληξη της οδού Ανθεστηρίων όπου από την πλατεία της Τουρλωτής ξεκινήσαμε και στην οδό Μητροδώρου «Φτου και βγήκαμε».
Ρεπορτάζ: Γιάννης Τζούμας
Κάμερα - Φωτογραφίες: Κώστας Μιλτ. Αναγνώστου
Επεξεργασία εικόνας: Νέλο Μέσι
