Στην οδό Κωνσταντίνου Μονομάχου - Από τον Αυτοκράτορα στον… Ζήκο

Από το ομότιτλο τηλεοπτικό ένθετο στο Δελτίο Ειδήσεων στην Αλήθεια ΤV το Σάββατο και την Κυριακή
Δείτε το ΒίντεοΔείτε τις Φωτογραφίες
Σάβ, 16/10/2021 - 18:09

Η οδός Κωνσταντίνου Μονομάχου, είναι γνωστός και σαν... ανηφόρα του Φραγκομαχαλά και ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του Κτήτορα της Νέας Μονής Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου του Μονομάχου το 1042 μ.Χ. αφού είναι η αρχή για να οδηγηθεί κανείς σ’ αυτήν.

Την διαβήκαμε μαζί με τον Πρόεδρο του «Δεσμού» Φραγκομαχαλά του δραστήριου συνταξιούχου Μαθηματικού Ιάκωβου Μπριλή, του ανθρώπου που με την οργανωτικότητα και την υπομονή του ανέδειξε την περιοχή και κατάφερε να μονοδρομήσει τον άλλοτε πολύπαθο δρόμο, όπου μεταξύ άλλων συναντιόνταν Λεωφορεία, που πήγαιναν στις Καρυές και φορτηγά που κατέβαιναν από τα νταμάρια, που υπήρχαν σ’ αυτές.

Χαρακτηριστικό της οδού ήταν δύο πλατάνια, το ένα από τα οποία έπεσε θύμα συστηματικής ξήρανσης. Στη θέση του έγινε ένα… πάρκιγκ και ουδείς από τον Δήμο αποκατέστησε την φύτευση, κάτι που μπορεί να γίνει όμως και τώρα, τιμής ένεκεν από τον σημερινό Δήμαρχο, που τους θυμάται πολύ καλά, καθώς όλα τα παιδιά των Καρυών ανεβοκατέβαιναν αυτόν τον δρόμο, πηγαίνοντας στο σχολείο, πολλές φορές με τα πόδια.

Αμέσως μετά τα πλατάνια, η οδός αρχίζει την ανηφορική πορεία της με την αποθήκη της ΕΜΧ από την μια πλευρά και το ιστορικό κατάστημα Γαλακτοπωλείο του Γεωργίου Βενέτου. Από την ίδια πλευρά υπάρχει το Αρτοποιείο Κλήμη, ενώ απέναντι βρίσκεται ένα ερείπιο, το άλλο έπεσε… κατά λάθος, ενώ στο υπάρχον εφαρμόζεται το γνωστό παράνομο σύστημα του κλεισίματος του πεζοδρομίου δια της… περιφράξεως, παρανομία που αν δεν γίνεται και από τον ίδιο την ανέχεται ο Δήμος Χίου.

Ακολουθούν οικίες όλων των γούστων από… κρεμασμένες γλάστρες, μέχρι φυσιολογικότατες… μπουγάδες και ξεχωρίζει άλλο ένα ερειπωμένο σπίτι με χαρακτηριστικό μπαγδατί υπερυψωμένο οικίσκο, ενώ στη συνέχεια εναλλάσσονται σύγχρονες και παλιές οικίες, με… εξέχουσα αυτή του αείμνηστου πρώην υπουργού ναυτιλίας Σιδερή Μαυριδόγλου.

Ξεχωρίζουμε μια βοκαμβίλια, που ακολουθεί κατά πόδας στο ύψος ένα κυπαρίσσι και τα σιδερένια περίτεχνα κιρίζια, που είναι ίδια σε όλα τα μπαλκόνια κιοσέδες.

Απέναντι βρίσκεται άλλη μια παλιά οικία και εκείνη ενός στρατιωτικού που κάηκε προσφάτως και αποκαταστάθηκε σε χρόνο ρεκόρ με την συμπαράσταση των συναδέλφων και της Υπηρεσίας του. Πιο πάνω ένα χαρακτηριστικό… ξύλινο σπίτι, με μια περίτεχνη πόρτα και δίπλα ακριβώς δυό… γλυπτά της φύσης, ένα να ξεφυτρώνει πάνω σε ένα στύλο και, ένα να δημιουργεί μια πράσινη καμάρα.

Και όλα αυτά δίπλα στο συμπληρωματικό Διοικητήριο, που οραματίστηκε και υλοποίησε ο πρώτος Αιρετός Νομάρχης Γιώργης Καλουτάς, αγοράζοντας το «Κολέγιο» από την Καθολική Εκκλησία, χωρίς μέχρι σήμερα η Χίος να τιμήσει τον εαυτό της κάνοντας του μια προτομή δίπλα στον ναό του Αγίου Ιωσήφ, που κάποιο μικρόνοες δεν κατάφεραν να γκρεμίσουν παρ’ ότι το προσπάθησαν.

Απέναντι ακριβώς και στην ισιάδα της ανηφοριάς βρίσκεται το Οσμανιέ Τζαμί, που κτίστηκε το 1893 από τον Σουλτάνο Οσμάν τον Γ’ και σήμερα λειτουργεί ως αποθήκη και χώρος εργασιών του Τμήματος συντηρήσεων της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας Χίου. Ακολουθούν σπίτια, που κάποτε ήταν καταστήματα, αφού το κατέβασμα στη Χώρα με τα πόδια πάντα ήταν ολόκληρο… ταξίδι.

Η διαθρησκευτική οδός, αφού κάποια στιγμή συναντήθηκαν σε αυτήν όλες οι Θρησκείες, τελειώνει σε ένα σημείο, που παλιά βρίσκονταν η «Χάβρα» ο Ναός των Εβραίων της Χίου, που δίπλα του υπήρχε και Νεκροταφείο.

Η Κωνσταντίνου Μονομάχου στρίβει αριστερά στην πορεία για την Νέα Μονή σε ένα χώρο που παλιά υπήρχε πάλι ένα πλατάνι, που θυσιάστηκε για να γίνει μια… αυλή και ολοκληρώνεται σε ένα Συνοικιακό Παντοπωλείο, που έχει το ίδιο όνομα με τον συμπαθή αείμνηστο Χατζηχρήστο που ένα από τους ιστορικούς ρόλους που ερμήνευσε ήταν και του «μπακαλόγατου» Ζήκου.

 

Ρεπορτάζ: Γιάννης Τζούμας

Κάμερα - Φωτογραφίες: Κωστής Αναγνώστου

Μοντάζ: Νέλο Μέσι

 

ftoy_vgaino

Σχετικά Άρθρα