Ε, ναι, τεχνικοί δεν είμαστε, αλλά διαθέτοντας την κοινή λογική, και βλέποντας και το αποτέλεσμα της πορείας άλλων έργων, που και αυτά από τεχνικούς σχεδιάστηκαν και παρακολουθούνται, με δυσάρεστα πάντως αποτελέσματα, δίνουμε ξανά στην δημοσιότητα αυτές τις φωτογραφίες, που δεν έκρυψαν όσοι εκτελούν το έργο στο νέο Τελωνείο, θέτοντας φωνακτά και δημόσια το απλό ερώτημα.
Γιατί κρατιέται εν ζωή αυτό το ρημάδι και δεν το γκρεμίζετε εκ θεμελίων, που αμφιβάλουμε αν υπάρχουν και αυτά, να προχωρήσετε από την αρχή σε ένα νέο κτίριο;
Θα πει κανείς. Μα βγάζετε συμπέρασμα από μερικές εικόνες;
Και από τι να βγάλουμε, μήπως από τη νέα Αίθουσα του αεροδρομίου, που ξέχασαν χύμα τα υλικά πάνω στην ταράτσα και τα βρήκαν μετά στα… λούκια;
Μήπως από το έργο του Φράγματος, που απλά περιμένουμε μια… τάπα, που απαιτεί όπως αποκάλυψε ραδιοφωνικά ο πρώην πρόεδρος της ΔΕΥΑΧ Αποστόλης Τζιώτης, έργο που ξεπερνά τις 500.000 ευρώ και περιβαλλοντική μελέτη, που θα καλεστεί να τετραγωνίσει τον κύκλο, θεωρώντας ότι τα ανεξέλεγκτα στραγγίσματα του πρώην σκουπιδότοπου μπορούν να… εμπλουτίζουν τα νερά ενός Φράγματος;
Ή μήπως από το έργο του Δικαστικού Μεγάρου, που ολοκληρώνεται από την μεριά του δρόμου που φαίνεται, και είναι «καρά γιαπί» που αφήνει να γίνεται λούτσα το τελειωμένο υποτίθεται κομμάτι, από την πίσω μεριά, που δεν φαίνεται;
Συνεπώς, για να μην κλαίμε πάλι αύριο, όλοι μαζί, πάνω από το χυμένο γάλα, ρωτάμε: Ποιοί λόγοι τεχνικοί αλλά και λογικής λένε ότι πρέπει να κρατηθεί εν ζωή αυτό το λέσι; Πόσα χρήματα θα πετάξουμε για την επισκευή, αν αυτό το χάλι μπορεί να επισκευαστεί και πόσα θα δίνουμε μετά μια ζωή, που θα ξερνάει όλη αυτή την σαπίλα και δεν το γκρεμίζουμε να κάνουμε από την αρχή ένα νέο κτίριο του «κουτιού»;
Μέχρι να μας λυθούν αυτές οι απορίες, αν δώσει βέβαια κανείς σημασία από τους ξερόλες ή τους κατ’ ανάγκην κυβερνήτες, δεν μένει παρά να περιμένουμε να δούμε την κατάληξη της περιπέτειας, που ακούει στο όνομα αναβατόριο του 7ου Δημοτικού Σχολείου. Αλήθεια όμως, μέχρι να το γιορτάσουμε το… νέο έτος απ’ ότι φαίνεται γιατί δεν απεγκλωβίζεται ο δάσκαλος Νέστορας Ξυλάς από το υπόγειο του Σχολείου;
Και τι θες να πάμε στο κανονικό κτίριο, που και αυτό δεν έχει πρόσβαση σε άτομα με αναπηρία; Εμείς βάλαμε εκεί το χαλασμένο αναβατόριο, επειδή εκεί είναι η «Αίθουσα Ξυλά». Κοντολογίς εμάς δεν μας νοιάζει η πρόσβαση των συνανθρώπων μας με αναπηρία, αλλά πάμε εκεί που υπάρχει… πρόβλημα, έτσι το βλέπουμε και κάνουμε μπαλώματα.
Εννοείται βέβαια ότι αυτό δεν είναι επίπεδο κοινωνίας αλλά κατάντια, αλλά για να είναι τέτοια πρέπει και να το καταλαβαίνουμε.
ΥΓ. Από τη Δευτέρα θα είμαστε χωρίς αεροδρόμιο. Η κυβέρνηση ή θα χάσει το στοίχημα των ημερομηνιών ή θα το κερδίσει. Το αυτόν ισχύει και για τον Νότη Μηταράκη. Μεταξύ μας πιο πολύ εμπιστεύομαι ότι θέλει να κερδίσει το στοίχημα αυτός παρά όλοι οι υπόλοιποι.
