Χίος, Δευτέρα 22 Οκτωβρίου

Αντε και όπου νάναι θα αγοράσουμε μέλι… Κουφοντίνα

Γιάννης Τζούμας
Παρ, 09/02/2018 - 07:55
Δ. Κουφοντίνας

Περνάει στα… ψιλά καθότι βρισκόμαστε στον αστερισμό της…Novartis αλλά ο καταδικασμένος 16 φορές σε ισόβια δεσμά εγκληματίας Κουφοντίνας παίρνει το πρωϊ την 2η κατά σειρά 48ωρη άδεια του από τις Φυλακές Κορυδαλλού, διότι ως γνωστόν εκτός ότι θέλει να ξεσκάσει λίγο ο άνθρωπος είναι και… μελισσοπαραγωγός και καταλαβαίνουμε όλοι τα μελίσσια θέλουν περισσή φροντίδα.

Οπότε δεν μένει παρά να περιμένουμε το αποτέλεσμα της παραγωγής ήτοι να κυκλοφορήσει στην αγορά έστω σε συλλεκτικά κομμάτια, να μπορούμε να αγοράσουμε και εμείς οι κοινοί θνητοί, μέλι Κουφοντίνα.

Στο μεταξύ με δεδομένες τις… εκκρεμότητες στα εθνικά μας θέματα, σιγά να μην δώσουμε σημασία στους Αμερικάνους, που ο λαός τους, εν αντιθέσει με τον… κυρίαρχο δικό μας, δεν έχει κοντή μνήμη και έτσι εκνευρίζεται σφόδρα με την συμπεριφορά μας, να ανοίγουμε την πόρτα των Φυλακών σε έναν εγκληματία, που εκτός των άλλων έφαγε και δικούς τους ανθρώπους.

Ισως και στην επόμενη άδεια του εν λόγω… επαναστάτη η είδηση να μην είναι καν στα ψιλά, μέχρι την 16ηας πούμε, που θα αποφασίσει να μην ξαναγυρίσει στης Φυλακής τα σίδερα, οπότε θα πέσουμε όλοι από τα… σύννεφα.

Στο μεταξύ επί της τοπικής κοινής ανακοίνωσης των δημοσιογράφων του νησιού μας, για την λεκτική επίθεση, που δέχθηκε συνάδελφος μας χθες στην ΒΙΑΛ, θα καταθέσω την δική μου εμπειρία.

Οι επιτιθέμενοι χωρίζονται χοντρικά σε τρείς κατηγορίες.

Αυτών, που ευκαιρίας δοθείσης και μην βρίσκοντας μπροστά τους κανέναν άλλον τα… χώνουν σε μας.

Υπάρχουν αυτοί, η περίπτωση του Χαλκειούς, που τα… χώνουν επειδή αυτά που γράφουμε δεν τους είναι αρεστά.

Και υπάρχει και η τρίτη περίπτωση, όπως η πρόσφατη των επεισοδίων με την «Χρυσή αυγή» όπου κείθε κακείθεν οι επιτιθέμενοι είναι άρρωστοι.

Και στις τρείς περιπτώσεις, ειδικά στην τελευταία ο δημοσιογράφος δεν πρέπει να απαντά άμεσα, αλλά να απαντά με το έργο και την δουλειά του.

 

Υ.Γ. Ευχαριστώ τους Αρχιτέκτονες για την απάντηση τους στο χθεσινό μου σημείωμα.

Διαβάστε σχετικά στην στήλη ΑΠΟΨΕΙΣ.

Σχετικά Άρθρα

Γιάννης Τζούμας
Σάβ, 20/10/2018 - 08:15

Κατ’ αρχήν να διευκρινίσω ότι δεν είμαι κυνηγός, επειδή απέτυχα… οικτρά.

Είμαστε πιτσιρίκια στο σπίτι της γιαγιάς στο Λατόμι, όταν ως ο μικρότερος της παρέας, παρακολουθούσα τα μεγαλύτερα ξαδέλφια μου να στήνουν ξόβεργα.

Κάποια στιγμή, ήρθε η ώρα να βγάλουμε τα πουλάκια απ’ την παγίδα της φυσικής κόλας. Εκεί λοιπόν καλέστηκα από τους μεγαλύτερους να… απελευθερώσω ένα πουλάκι, στρίβοντας του το λαιμό.

Ακόμα θυμάμαι το ξεψύχισμα του. Την επομένη ξύπνησα πρώτος, πήγα στα ξόβεργα και ένα -ένα άφησα τα πουλάκια να φύγουν. Σε λίγο οι μεγαλύτεροι από τα πούπουλα που είδαν κατάλαβαν την δουλειά και με μαύρισαν στο ξύλο. Εκτοτε κατάλαβα ότι δεν κάνω για το σπόρ, το οποίο ποτέ δεν άσκησα και ποτέ δεν κατάλαβα.

Όμως με δεδομένη την ανακοίνωση του νέου Κυνηγετικού Σκοπευτικού Σύλλογος Χίου ''ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΕΝΔΗΜΙΚΟΥ ΘΗΡΑΜΑΤΟΣ'', ότι… επιδοτεί το σκότωμα κορακοειδών και αλεπούδων με ένα κουτί φυσίγγια δώρο και μια άδεια θήρας, πέρα ότι η προσφορά αυτή, μου θυμίζει τις αντίστοιχες των εταιρειών… κινητής τηλεφωνίας, με την έννοια ότι ο άλλος Κυνηγετικός Σύλλογος πριμοδοτεί την απόσυρση φυσιγγίων, αναρωτιέμαι.

 Είναι ανάγκη να κάνουμε κάτι τέτοιο; Δεν αμφιβάλλω  ότι τα κορακοειδή και οι αλεπούδες κάνουν ζημιά, κάνοντας ότι και εμείς, αναζητώντας τροφή, όπως δεν αμφιβάλλω ότι για να γίνεται αυτή η προτροπή αυτό θα είναι νόμιμο, αλλά συνεχίζω να αναρωτιέμαι. Τι είναι αυτό που αύξησε τον αριθμό κορακοειδών και αλεπούδων στο νησί μας; Και μετά, επειδή η φύση δεν χρειάζεται εμάς για την ισορροπία της, είναι σωστό να παρεμβαίνομε έτσι, έχουμε αυτό το δικαίωμα;

Μετά προσπαθώ να φανταστώ την εικόνα να πηγαίνει κάποιος κουβαλώντας 10 νεκρούς κοράκους για να πάρει ένα κουτί φυσίγγια και παθαίνω ότι και τότε που το πουλάκι των παιδικών μου χρόνων ξεψύχησε στα χέρια μου.

Αλλά είπαμε επειδή δεν είναι κυνηγός, μπορεί και να μην ξέρω τι λέω.

Θεωρώ όμως ότι έπρεπε να μοιραστώ μαζί σας τις σκέψεις μου ευελπιστώντας αυτό να ανοίξει ένα διάλογο.

Σε πολλές περιπτώσεις ο άνθρωπος θεώρησε ότι είναι το αφεντικό της φύσης και της γής, μονάχα που η ζωή αποδεικνύει ότι αν δεν αλλάξουμε ρότα και μάλλον δεν θα αλλάξουμε αυτοκτονώντας, η φύση και η γή θα συνεχίσει τη δουλειά και τη ζωή της χωρίς το τελειότερο ζώο της, που τελικά ως το εξυπνότερο πουλί πιάστηκε από τη μύτη.

 

Υ.Γ. Επειδή ο Στέλιος Καμπούρης μόνον αφελής δεν είναι, να ευελπιστεί σε ενιαίο ψηφοδέλτιο, με δεδομένες τις υποψηφιότητες Βουρνού – Καρμαντζη, είναι σαφές ότι λέει στον Τριαντάφυλλο να ανακοινώσει υποψηφιότητα αλλιώς θα το κάνει ό ίδιος, μπαίνοντας επικεφαλής, του δημοκρατικού τόξου, όπως το ονομάζει αν και αυτό είναι τόσο ευρύ όσο το τόξο του Οδυσσέα.