Να σας πω, δεν με εκπλήττει τίποτα, περιμένω πολλά παραπάνω.
Αυτή είναι η κοινωνία μας.
Πολλοί τα βάζουν με το F.B.
Λάθος, η δυνατότητα επέκτασης της ανθρώπινης επικοινωνίας, η επιστημονικώς καλούμενη κοινωνική δικτύωση, απλά αποδεικνύει περίτρανα αυτό που πριν διαχέονταν ως υποψία.
Το πλήθος των… ηλιθίων. Έτσι απλά και ωμά.
Και επειδή ο κορωνοϊός, όπως κάθε ιός και ξαδελφάκι του είδους του, δεν ξεχωρίζει αν στα σώματα που εισέρχεται καταστροφικά, τα κεφάλια είναι γεμάτα ή… άδεια, θέτω ευθέως το ερώτημα, περιμένοντας μάταια την απάντηση, όπως περιμένει κάποιος από ένα ξεγάνωτο ντενεκέ να ακούσει την «Ωδή στη χαρά» του Μπετόβεν.
Όλοι εσείς, που διαβάσατε την είδηση στα χιώτικα ΜΜΕ, δεν ξεπερνάμε ζωή νάχουμε τα δάκτυλα της μίας χειρός, ότι υπάρχει ένα επιβεβαιωμένο κρούσμα κορωνοϊού στο Σκυλίτσειο, θα θέλατε ο… συνάδελφος σας, στην κοινωνία των ηλιθίων αναφέρομαι, να κάνει ότι και εσείς;
Να ψάξει δηλαδή και να κρεμάσει στα μανταλάκια, το λέγαμε αυτό παλιά για τις εφημερίδες, την αφεντομουτσουνάρα σας, τα παιδιά σας, την δουλειά σας, να ψάχνει που κάνατε ταξίδια, με ποιόν, σε πιά Σχολεία πάνε τα παιδιά σας;
Αυτό έγινε με τον πρώτο ασθενή εν Χίω του κορωνοϊού. Ο οποίος ασθενής αύριο, μεθαύριο το εύχομαι, μπορεί να πάρει εξιτήριο και να αποθεραπευτεί σπίτι του.
Κοντολογίς να γίνει καλά από τον κορωνοϊό και να πέσει «ξερός» από τους ηλίθιους, που τον στοχοποίησαν. Υπήρξαν και ανθρωποειδή που έγραψαν να τον… σκοτώσουμε να μην διαδοθεί ο ιός.
Γι’ αυτό επιμένω, περιμένω και τα χειρότερα.
Και μην ρωτήσει κανείς μα, όλοι αυτοί είναι κρυμμένοι. Σωστό, αυτό όμως δεν προϋποθέτει κατ’ ανάγκην μυαλό είναι και θέμα ενστίκτου, για σκεφτείτε το, όλα τα ζώντα ζώα διαθέτουμε από αυτό.
Να το ξεκαθαρίσουμε λοιπόν. Το ποιός νοσηλεύεται είναι δουλειά του Νοσοκομείου και κανενός άλλου. Η προστασία στο περιβάλλον και την εργασία του είναι δουλειά της Αστυνομίας και της Πολιτικής προστασίας. Όλοι αυτοί οι ανεγκέφαλοι, που ποστάρουν το μίσος μέχρι να τους τσιμπήσει μια φορά η Εισαγγελέας και να κλειστούν πραγματικά μέσα, στην ουσία αυτούς ακούν, γι’ αυτό είναι χωμένοι σαν τα ποντίκια και κυκλοφορούν σαν τους ροφούς.
Από την μια δηλαδή υπακούουν από ένστικτο προστασίας του σαρκίου τους, τους ειδικούς, από την άλλη στους ειδικούς θα καταλήξουν όταν νοσήσουν, από την παρ’ άλλη όμως δεν καταλαβαίνουν ότι δεν μπορούν επειδή έχουν ένα εργαλείο να επικοινωνούν δημοσίως, να εκτελούν ανθρώπους, γιατί στην περίπτωση του πρώτου ασθενούς αυτό ακριβώς συνέβη.
Υ.Γ. Όσον αφορά το κύρος αυτών… πληροφοριών κάποια στιγμή θα πρέπει να μιλήσουμε και για τις ευθύνες της κοινωνίας.
Όταν κανείς βρεθεί από ανάγκη στο χειρουργικό τραπέζι, πριν ναρκωθεί έχω την εντύπωση ότι θέλει να δεί το πρόσωπο του φίλου Ευκλείδη Χάψα και όχι εκείνο του επίσης φίλου Δημήτρη Λεβίδη.
Κοντολογίς, αν για χειρουργείο κανείς προτιμά φυσικά τον χειρουργό από τον κρεοπώλη, δεν αντιλαμβάνομαι πως ότι μαλθακία ανεβαίνει από το πλήθος των ηλιθίων θεωρείται είδηση και αναπαραγάγεται.
