Αποκλεισμένοι και… βρωμισμένοι

Γιάννης Τζούμας
Δείτε τις Φωτογραφίες
Κυρ, 29/11/2020 - 19:35

Μην ρωτάτε πως γίνεται, γίνεται, ούτε από ποιούς γίνεται, από μας.

Το ερώτημα είναι πως το σταματάμε.

Η παιδεία είναι η απάντηση.

Ανταπαντώ. Θυμάμαι με την μεγάλη μου κόρη, που επαναλαμβάναμε σαν ποιηματάκι στο δημοτικό το σύνθημα της Helmepa «Όχι σκουπίδια, όχι πλαστικά, σε θάλασσες και ακτές».

Ναι αλλά το… παιδάκι τριαντάρισε και τα σκουπίδια δεν είναι μόνο στις ακτές είναι παντού και ιδού δυό Κυριακάτικα φωτογραφικά δείγματα από την Παιδική Χαρά στο Πάρκο Θελούδη, δίπλα στην πάλαι ποτέ Κλινική Αυγουστή.

Κυριακή, εν μέσω πανδημίας και απαγορευτικού, ο νεοέλλην παράγγειλε, έφαγε και αν ήταν νύκτα θα αφόδευε κιόλας, αλλά ευτυχώς παρόντος του φωτός αμόλησε εκεί τα άδεια πακέτα των φαγητών και αποχώρησε.

Οι κάδοι; Μα δεν τους βλέπετε στην έτερη φωτογραφία; Δίπλα του είναι, εκεί που άλλος γύφτος πέταξε το στρώμα, που μέχρι χθες ξάπλωνε την κορμάρα του.

Δεν έχει ακούσει, δεν ξέρει, δεν έχει επικοινωνία τηλεφωνική, διαδικτυακή, δεν έχει ιδέα ότι υπάρχει ειδική υπηρεσία στον Δήμο, που κάνει αυτή τη δουλειά. Αρκεί να τηλεφωνήσει ή να στείλει μήνυμα. Τίποτα, ηδονίζεται να φορτώσει το στρώμα στο κάρο ή να το σύρει μέχρι τον κάδο, πάλι καλά που δεν το πήγε σε κανένα χείμαρρο (δεν έχει εκεί κοντά γι’ αυτό) να το αμολήσει και να φύγει.

Αν είναι θέμα παιδείας λοιπόν, προφανώς χρειαζόμαστε άλλα 30 χρόνια, αν είναι θέμα παρατήρησης κακώς που δεν γίνεται. Μπορεί να τσακωθούμε, αλλά δυστυχώς δεν γίνεται διαφορετικά. Πρέπει να παρατηρούμε όποιους το κάνουν. Με όση ευγένεια μπορείς να έχεις σε τέτοιες συμπεριφορές, θα πρέπει να τους παρατηρούμε ότι ο κάδος είναι δίπλα, ότι δεν είναι υποχρεωμένοι οι άλλοι να βλέπουν την πόλη έναν ανοικτό σκουπιδοτενεκέ.

Ας το κάνουμε όπου τους δούμε. Ας γίνουμε ευγενικά… κακοί.

 

Υ.Γ.: Το εφάρμοσα το Καλοκαίρι. Στην Λευκωνιά, στην παραλία, μαζεύονταν μετανάστες, κολυμπούσαν, έτρωγαν και μετά τα υπολείμματα τα άφηναν επιτόπου και έφευγαν!

Την επομένη τους έκανα παρατήρηση, τους έδειξα μάλιστα και τον κάδο, που θα μπορούσαν να πετούν τα σκουπίδια. Πράγματι την μεθεπομένη τους βλέπω πειθαρχικά και ομαδικά να μαζεύουν τα πάντα σε σακούλες. Μιλάμε δεν άφησαν ούτε… οδοντογλυφίδα.

Γέλασα για την επιτυχία και βούτηξα στο νερό. Μόλις βγήκα προσγειώθηκα. Τις σακούλες τις είχαν κάνει ένα σωρό και τις άφησαν στην παραλία, βορά και παιχνίδι των σκυλιών.

Τελικά όλα είναι θέμα παιδείας, που αργεί, αργεί πολύ να αποδώσει.

 

Σχετικά Άρθρα