Eλάτα, Ελλάδα τσίκνα και… θυμίαμα

Γιάννης Τζούμας
Πέμ, 02/08/2018 - 21:18
Δυό απ' τις ψυχές του πανηγυριού

Διάβασα στη στήλη των «Απόψεων» το ωραιότατο κείμενο της εκπροσώπου της πνευματικής Νοτίας Χίου Ξένης Φύλλα – Γιούργη (έγραψα της εκπροσώπου γιατί την θέση του εκπροσώπου την έχει καπαρώσει ο Γιάννης Κολλιάρος) για το τι ακριβώς είναι η πατρίδα μας και είπα να το… συμπληρώσω.

Ελάτα, παραλία της Αγίας Ειρήνης παραμονή του Αγίου Στεφάνου.

Απίστευτος κόσμος στην παραλία και όχι μόνο Λατούσοι, που το νησάκι του Αγίου Στεφάνου είναι γι’ αυτούς κάτι σαν την… Ακρόπολη. Κοντά στους 200 κολυμβητές για να διανύσουν την απόσταση του ενός μιλίου, που με 4-5 μποφόρ, ε, δεν είναι και το ευκολότερο κολύμπι του κόσμου.

Εθιμο. Σωστά, αλλά να την η… Ελλάδα. Εφτανε ένας άνθρωπος να δώσει χρόνο και ψυχή, ο Βασίλης Κοκκαλιάς για να γίνει το θαύμα. Αψογη οργάνωση, σηματοδότηση, μέτρα ασφαλείας. Στην προβλήτα οι έλληνες μπουλούκι για να μπούν στο πλοιάριο, που τη νύχτα του πανηγυριού πρέπει να έκανε τα άπειρα δρομολόγια. Το μπουλούκι – μπουλούκι αλλά με την εμφάνιση των Λιμενικών… αρνάκι ο έλληνας. Στη σειρά και στο νησάκι του Αγίου Στεφάνου, που από βράχος έγινε αγνώριστο χωρίς να χάσει την φυσιογνωμία του.

Τι πήγαν πάνω οι Λατούσοι; Νερό, γραμμές ρευματοδότησης με γεννήτρια, ψυγεία, κουζίνες, ντουζιέρες, καλάθια καθαριότητας και όλα αυτά με συλλογική δουλειά.

Το ίδιο έγινε και στο πανηγύρι, που από μόνο του θέλει την… οργάνωση. Σίγουρα οι Λατούσοι δεν είναι κοινωνία αγγέλων, τις διαφωνίες τους της έχουν, αλλά για το χωριό τους γίνονται μια γροθιά.

Νάτος πάλι μπροστά μας ο Ελληνας. Ατομιστής, παρτάκιας, αλλά είναι να μην του δώσεις ένα νόημα, ένα σκοπό, μια αγάπη, ένα στόχο, ένα χωριό, μια εκκλησιά, ένα νησάκι, τότε γίνεται ένα και ΕΝΑ σημαίνει ΟΛΑ.

Και ο προβληματισμός συνεχίζεται με τον κόσμο να συνωστίζεται σε μισό στρέμμα πλατείας.

Στην Εκκλησιά τελείται ο Εσπερινός. Ο παπά Ζευγιός, που δεν χρειάζεται ηχεία για να ακουστεί, μαζί με τις ψαλμωδίες ρίχνει ματιές με νόημα προς την μεριά των… οργάνων, που κουρδίζονται. Οι έλληνες Λατούσοι στη γραμμή, μπαίνουν κατανυχτικά στην Εκκλησιά, ο παπά Ζευγιός τους θυμιάζει, κάνουν τον σταυρό τους και βγαίνοντας έξω παίρνουν από την γωνιά τρία… νηστήσιμα σουβλάκια και μια μπύρα.

Το καθήκον στον Θεό έγινε, τώρα θα γίνει και το καθήκον στο στομάχι. Οι Ρωμαίοι μίλησαν για άρτο και θεάματα, γιατί τους πρόλαβαν οι αρχαίοι έλληνες που ανακάλυψαν την τσίκνα μετά… θυμιάματος.

Όλα στην εντέλεια κουρδισμένα. Η στεντόρεια φωνή του παπά ακούγεται. «Δι’ ευχών των αγίων πατέρων» το υπόλοιπο δεν ακούγεται αφού τα όργανα πήραν την σκυτάλη και το πανηγύρι άρχισε.

Αυτή είναι λοιπόν η Ελλάδα, λέω μέσα μου. Πάλη με τα κύματα για το δύσκολο. Οργάνωση αρκεί να υπάρχει στόχος και τέλος Εκκλησιά και πανηγύρι, τσίκνα και… θυμίαμα.

 

Υ.Γ. Μην βλέπετε το διάλειμμα Τσίπρα. Η Ελλάδα αν ήταν να οριστεί με μια λέξη αυτή θα ήταν το… φιλότιμο.

Σχετικά Άρθρα