«Όνειρο ζω μη με ξυπνάτε» τραγουδούσε με μεγάλη επιτυχία ο αείμνηστος Παντελής Παντελίδης και δεν ξέρω πως μου ήρθε στο μυαλό ο στίχος, όταν επιτέλους μετά από τόσο καιρό προσπαθειών, Περιφέρειας Β. Αιγαίου και Δήμου Χίου, οι Χιώτες πολίτες απολαμβάνουν τις νέες νησίδες, σε διάφορα σημεία του νησιού στο κέντρο της πόλης, αλλά και τις συνοικίες.
Τέρμα πια οι μολόχες, οι τσουκνίδες, οι σαβούρες, τα χύμα λάστιχα, οι ξεροί θάμνοι, οι τριτοκοσμικές καταστάσεις, που μόνο σε ένα υποανάπτυκτο μέρος πλέον, μπορεί να υπάρχουν, στα βάθη της κεντρικής Αφρικής.
Τώρα πιά όπου κι’ αν γυρίσεις βλέπεις λουλούδια και μάρτυρας οι φωτογραφίες που ακολουθούν.
Κατ΄αρχήν δεν υπάρχουν πια τα εξαμβλώματα μέσα στους δρόμους, με τα «χρυσά» φανάρια, που μόνο μπέρδεμα και τροχαία ατυχήματα δημιουργούν. Παντού από το κέντρο μέχρι και το τελευταίο χωριό υπάρχουν κυκλικοί κόμβοι, οι οποίοι αποτελούν ο καθένας ένα ξεχωριστό ευωδιαστό κήπο.
Το ίδιο ισχύει και για κάθε δένδρο, που βρίσκεται ή μόνο του ή σε δενδροστοιχία. Δεν υπάρχει ούτε πόντος «φαλακρός» γύρω του, τα πάντα είναι πνιγμένα στο χρώμα και τα λουλούδια. Η ίδια εικόνα παρουσιάζεται και στα διαχωριστικά των δρόμων και των πεζοδρομίων, όπου οι χρωματιστοί θάμνοι δημιουργούν φυσικές διαχωριστικές νησίδες.
Δεν συζητάμε ότι, αυτό κι΄αν είναι θαύμα, οι δημότες βλέποντας αυτή την περιποίηση, ανταποκρίνονται αναλόγως και δεν υπάρχει σκουπίδι πουθενά ούτε για δείγμα. Και δεν είναι μόνο αυτό, δίνοντας Περιφέρεια και Δήμος πρώτοι το παράδειγμα, δημότες αλλά και επιχειρήσεις μπαίνουν σε «ανταγωνισμό» ποιος θα παρουσιάσει τον πιο ευωδιαστό και λουλουδιαστό περιβάλλοντα χώρο.
Δεν σας κρύβω ότι ζώντας αυτό το όνειρο, αναρωτήθηκα γιατί ο Αντιπεριφερειάρχης μας και μελλοντικός Βουλευτής μας (είναι από τις περιπτώσεις που δεν γίνονται Μητροπολίτες, επειδή δεν μπορούν… τεχνικά) δεν τράβηξε την κοιλιά μέσα, να διαφημίσει τις εικόνες αυτές στο F.B. αλλά μετά είπα, μην βιάζεσαι υπάρχει ακόμα καιρός. Το αυτόν ισχύει και για τον Δήμαρχο μας και τις δύο ντουζίνες Αντιδημάρχων και Αντιπεριφερειαρχών, που κάθε τέλος του μήνα, μήνας μπαίνει μήνας βγαίνει, χτυπάνε από ένα τριχίλιαρο, αξίως δεν λέω, αφού αυτές και μόνο οι εικόνες πρασίνου και φροντίδας απαιτούν τεράστιο κόπο και αφιέρωσης του ελεύθερου χρόνου τους.
Μετά ταύτα, σας καλώ να δείτε ξανά και με προσοχή εκτός της κεντρικής και τις άλλες φωτογραφίες κάτω, γιατί με αυτές ολοκληρώνω την αποτοξίνωση μου επιστρέφοντας στην καθημερινότητα.
Όσοι δε αναρωτιέστε, που είδα το όνειρο, που μόλις σας περιέγραψα, σας ενημερώνω ότι αυτές είναι εικόνες της καθημερινότητας επίσης, απέναντι μας στον… Τσεσμέ!
ΥΓ. Πάμε στοίχημα ότι από τώρα μέχρι το άνοιγμα των Σχολείων, δεν θα έχουν πάρει ρεύμα στο 7ο και 11ο Νηπιαγωγεία Χίου;
