Χίος, Κυριακή 26 Ιανουαρίου

Ευτυχώς υπάρχουν Δικαστές στο… Βόλο

Γιάννης Τζούμας
Σάβ, 18/05/2019 - 10:25

Σύμφωνα με την παράδοση τον 18ο αιώνα στην Πρωσία, κοντά στο Πότσδαμ ο Βασιλιάς Φρειδερίκος ο Μέγας είχε δίπλα στα θερινά του ανάκτορα έναν ανεμόμυλο που έκανε θόρυβο και διατάρασσε τη γαλήνη του. Έτσι, ο Φρειδερίκος κάλεσε τον μυλωνά και απαίτησε να του τον πουλήσει. Όταν αυτός αρνήθηκε, ο βασιλιάς του απάντησε ότι μπορεί να πάρει έτσι κι αλλιώς το μύλο και μάλιστα χωρίς να τον πληρώσει. Η απάντηση του μυλωνά, όπως έμεινε παροιμιώδης. «Ναι, του είπε, αλλά υπάρχουν δικαστές στο Βερολίνο».

Τόση εμπιστοσύνη είχε δηλαδή στην δικαιοσύνη της χώρας του.

Το αφιερώνουμε στην εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ξένη Δημητρίου, που ζήτησε να αναιρεθεί, να εξαφανιστεί δηλαδή ως μη γενόμενη, η απόφαση των Δικαστών του Βόλου,   που δύο φορές ομόφωνα και με αντράνταχτα επιχειρήματα αρνήθηκαν άδεια στον αρχιδολοφόνο Κουφοντίνα, αφού προηγούμενα άλλοι συνάδελφοι τους του παραχώρησαν άδεια 6 φορές!

Και το αφιερώνουμε γιατί αν είχε τη δυνατότητα να αφουγκραστεί την κοινή γνώμη, τους απλούς ανθρώπους, που δεν καταλαβαίνουν από αναιρέσεις και νομικές ορολογίες, δεν νομίζουμε να ενθουσιάζονταν για την γνώμη τους περί της εξουσίας που υπηρετεί.

Σ’ αυτούς όμως ακριβώς έχουμε να πούμε να κοιτάξουν προς την μεριά του… Βόλου.

Ισως αποδειχθεί, με την επανεξέταση της αιτήσεως του αμετανόητου δολοφόνου και καταδικασμένου από την δικαιοσύνη με 11 φορές ισόβια, χώρια… τις άδειες, ότι υπάρχουν δικαστές και αλλού στη χώρα μας.

Στο χέρι τους είναι δικαιώσουν στην πράξη και τον έλληνα... μυλωνά, γιατί αν ακούσουν αυτά που ψιθυρίζονται μετά την σπουδή της κας Δημητρίου μάλλον δεν θα ενθουσιαστούν.

 

Υ.Γ. Εννοείται πως η δικαιοσύνη δεν εκβιάζεται. Φάνηκε όταν απείλησαν τους δικαστές του Βόλου οι ομοϊδεάτες του αρχιδολοφόνου της 17 Νοέμβρη. Ισχύει άραγε το ίδιο τώρα που τα σπάνε ανενόχλητοι… απαιτώντας άδεια στον Κουφοντίνα εδώ και τώρα;

Σχετικά Άρθρα

Γιάννης Τζούμας
Πέμ, 23/01/2020 - 21:47

Βεβαίως και ευκολότερα, με την διαφορά ότι στη χώρα μας έχουμε Δημοκρατία και οι διαδικασίες είναι πιο περίπλοκες αφού ισχύει η διάκριση εξουσιών.

Αν, αν όμως λέμε αν, η Χίος λέγονταν… Σακίζ, τότε ο Ερντογάν θα την είχε αδειάσει σε μια μέρα.

Αύριο, θα έλεγε για όλα τα νησιά… του, θα μεταφερθούν στην ενδοχώρα, στους 332 Δήμους (τόσους έχει η Ελλάδα) από 100 άτομα, τελεία και παύλα.

Και αφού θα προφύλασσε τα… σύνορα του, θα συνέχιζε.

Από μεθαύριο δεν θα μπαίνει μέσα ρουθούνι, κι’ αν ξεφεύγει θα κρατείται, θα εξετάζεται σε ένα δίμηνο η αίτηση ασύλου του και αν δεν δικαιούται θα γίνεται πακέτο και θα επιστρέφεται στην… Ελλάδα.

Ναι, αλλά η Ελλάδα, δεν είναι Τουρκία. Ευτυχώς και το είπαμε, αλλά αυτό τι σημαίνει, το αντίδοτο του αυταρχισμού είναι το… χύμα;

Επειδή καιρό το γράφουμε και ουδείς δίνει σημασία, αντιγράφουμε από το κύριο άρθρο σήμερα της «Καθημερινής».

«Η απάντηση στη συσσωρευμένη αγανάκτηση που αποτυπώθηκε στις μεγάλες διαδηλώσεις χθες στο Βόρειο Αιγαίο δεν μπορεί να είναι μόνο ο δημαγωγικός κατευνασμός – η συγκαταβατική αναγνώριση ότι «ο θυμός είναι δικαιολογημένος». Η απάντηση στην αγανάκτηση θα είναι μόνο τα γρήγορα αποτελέσματα στην υλοποίηση της εξαγγελθείσας πολιτικής. Υλοποίηση που προϋποθέτει ότι, εκτός από τους ιθύνοντες, θα ακούσουν το μήνυμα των νησιών και οι τοπικές κοινωνίες της ενδοχώρας. Το αντίδοτο στον θυμό είναι η εθνική αλληλεγγύη».

Ιδού λοιπόν η Ρόδος, που όλως… περιέργως, δεν έχει μετανάστη – πρόσφυγα ούτε για δείγμα, ιδού και η πρόκληση.

Πότε θα συμπαρασταθούν οι Δήμοι της υπόλοιπης Ελλάδας τους απελπισμένους συνέλληνες τους των νησιών;

Δηλαδή επειδή ο Μητσοτάκης δεν είναι Ερντογάν, να αποφασίσει και να διατάξει, τι τους εμποδίζει από μόνοι τους να δώσουν την πιο αποφασιστική ανακούφιση τώρα, που ο καιρός δεν επιτρέπει την εξαγωγή νέων ροών;

Και όμως ακόμα και αυτούς, που δεν κάνουν το κορόϊδο κάτι τους εμποδίζει. Λείπει η ΠΡΑΞΗ.

Σήμερα πάλι είχαμε μετά τις παναιγιακές κινητοποιήσεις, μια συνάντηση του υπουργού Μετανάστευσης με τους αιρετούς των νησιών, απ’ όπου όπως φάνηκε από τις σχετικές δηλώσεις, κλασσικά ελληνικά, ότι ο καθένας κατάλαβε ότι ήθελε.

Εμείς όμως κρατάμε ΕΝΑ. Συμφώνησαν κάθε 15 μέρες να προχωρούν και σε πρακτικά μέτρα λύσεων. Αν γίνει αυτό, ο Κυριάκος δεν χρειάζεται να γίνει Ρετζέπ, διαφορετικά επειδή έτσι κι’ αλλιώς δεν μπορεί να γίνει, μαύρο φίδι που τους έφαγε όλους.

Γιατί το επαναλαμβάνομε. Αν νομίζουμε ότι το μεταναστευτικό – προσφυγικό είναι μόνο νησιωτικό πρόβλημα… χαιρετίσματα.

 

Υ.Γ. Σαν το πουλάκι έφυγε η Μαρία Τομπάζη. Στην αρχή, που ήταν φυσιολογικά μαγκωμένη, μας έλεγε χωρίς δημοσιότητα εννοείται. Γράψτε κάτι για το… Μέγαρο μην μας έρθει στο κεφάλι. Αργότερα, που ο χρόνος χαλάρωσε τα πράγματα, μου λέει μια μέρα. Είδες Γιάννη, το νέο Μέγαρο (απέναντι από του Ατταλιώτη) γίνεται. Κυρία Πρόεδρε, της είπα τότε, μην αισιοδοξείτε εμείς, δεν θα το προλάβουμε. Σε τούτο το νησί τα έργα γίνονται με καθυστέρηση φάσεως 50ετίας. Που νάξερα ότι ο μισός αιώνας ήταν μόνο… τρία χρόνια.