Χίος, Τρίτη 25 Ιουνίου

Για ένα… κολοτσιμέντο

Γιάννης Τζούμας
Τετ, 17/04/2019 - 16:58

Οι παλαιότεροι θα θυμούνται το… κολόσπιτο, χαρακτηρισμός του Ευάγγελου Γιαννόπουλου για την βίλα του Ανδρέα Παπανδρέου, που την είχε πάρει με δανεικά και αγύριστα, συγχωρεμένοι σήμερα και οι δύο, τι κρίμα να μην μπορούν να ψηφίσουν… ΚΙΝΑΛ.

Στην περίπτωση μας πάντως δεν είναι… κολόσπιτο αλλά στην κυριολεξία… κολοτσιμέντο ή για την ακρίβεια μια οτρά άσφαλτος απ’ αυτές που γεμίζουμε τους δρόμους αφού πρώτα τους… ασφαλτοστώσουμε, έτσι για εξάσκηση στον ανώμαλο δρόμο, εξ’ ού άλλωστε και οι επιτυχίες του Μερούση στο άθλημα.

Ξέρετε και σε όλες πλέον τις χώρες του τρίτου κόσμου πριν τον δρόμο προηγείται υπόγεια υποδομή με σχεδιασμό φυσικά, όπου τοποθετούνται ξεχωριστά τα δίκτυα ρεύματος, τηλεφώνου – διαδικτύου, ύδρευσης και αποχέτευσης, ώστε μετά να μην αγγίζει κανείς το οδόστρωμα.

Εδώ στον… Χώρο, εφαρμόζεται η μέθοδος της φωτογραφίας και όταν υπάρχει και μπέρδεμα του τι  ακριβώς περνάει από κάτω, φωνάζουν συνταξιούχους πλέον υπαλλήλους ΔΕΥΑΧ κ.λ.π. που… κάτι θυμούνται παραπάνω και έτσι γίνεται η δουλειά ή καλύτερα έτσι πορευόμαστε με το χάλι μας.

Μακρύς αλλά αναγκαίος πιστεύω πρόλογος για τον θάνατο ενός 56χρονου μεροκαματιάρη, που κηδεύεται αύριο βυθίζοντας στο πένθος πρώτα απ’ όλα την οικογένεια του, την  γυναίκα και τα παιδιά του, τους γονείς του και μετά όλους εμάς.

Και γιατί όλα αυτά; Γιατί την ώρα της δουλειάς πάτησε από απροσεξία μια λωρίδα άσφαλτο, κάτι που προκάλεσε την μήνη του κατασκευαστή, που και αυτός, άλλος μεροκαματιάρης, δουλεύει από ήλιο σε ήλιο για τον επιούσιο και για να ταίζει το Δημόσιο.

Εκνευρισμός λοιπόν, μπορεί και σωματική βία, όλα αυτά θα τα βρεί Αστυνομία και η Δικαιοσύνη, αλλά ο άνθρωπος, το κυριότερο όλων δεν γυρίζει πίσω, πήγε στην κυριολεξία για ένα… κολοτσιμέντο.

Είναι στιγμές που σκεπτόμενος φωναχτά, λες Θεέ μου πως καταντήσαμε έτσι;

Γιατί τόσα νεύρα, γιατί είμαστε συνέχεια στην πρίζα, γιατί χάσαμε την ηρεμία, την ανοχή, την ευγένεια μας;

Η απάντηση είναι ίσως εύκολη. Η κρίση, αλλά πιά κρίση αδέλφια, αυτή που δεν ήρθε ακόμα;.

Αν δεν το έχουμε καταλάβει λυπάμαι ειλικρινά. Η κρίση άρχισε, δεν ήρθε. Η κρίση θα ρθεί όταν θα «σκάσει» δίπλα η Τουρκία οικονομικά εθνικά και εδαφικά.  Θα ρθεί όταν με πρώτη την κοπάνα της Αγγλίας η Ευρώπη διαλυθεί εις τα εξ ών συνετέθη. Θα ρθεί όταν θα κλείσουν και τυπικά οι τράπεζες και όταν το δεκάκις φαλιρισμένο δημόσιο δεν θα μπορεί να πληρώσει ούτε τις συντάξεις των 350 ευρώ.

Αλήθεια τότε τι θα κάνουμε, θα φάμε ο ένας τον άλλον;

Και μετά, πόσα ακόμα παραδείγματα πρέπει να δούμε για να καταλάβουμε ότι κρεμόμαστε από μία κλωστή;

Εγώ λέω δεν ακούμπησε κανείς τον 56χρονο. Θα πέθαινε χωρίς τον καυγά;

 

Και ένας φύλακας της ΔΕΗ δεν χτύπησε αλλά… ταρακούνησε μια δημοσιογράφο μην μπεί στις… πυρηνικές εγκαταστάσεις του Σταθμού παραγωγής στο Κοντάρι αλλά εδώ και μια 10ετία η Αγγελική Χατζηδημητρίου ζεί το μεγαλύτερο δράμα, που μπορεί να νοιώσει ανθρώπινο πλάσμα αφού είναι φυλακισμένη στο σώμα της, χωρίς φωνή, χωρίς την παραμικρή κίνηση.

Και επειδή η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία ελπίζω να σταματήσουν εδώ οι… κουφές στην κυριολεξία ειδήσεις της τελευταίας περιόδου.

 

Υ.Γ. Αν ακούγαμε την πρόταση του Σταύρου Μιχαηλίδη, στέλνοντας, όχι πολλά, 5000 ευρώ στην πατρίδα του Ντελακρουά, για την επούλωση της Παναγίας  των Παρισίων, η Χίος θα ήταν σήμερα πρωτοσέλιδο παγκοσμίως. Αλλά που μυαλό.

 

 

 

 

Σχετικά Άρθρα

Γιάννης Τζούμας
Τρί, 25/06/2019 - 07:45

Όχι δεν θυμηθήκαμε τον πρώτο στίχο του… εθνικού ύμνου της δικτατορίας 4ης Αυγούστου του 1936, άλλωστε σ’ αυτή τη χώρα ποιός ασχολείται με ιστορία, αλλά να, τον προτιμήσαμε έναντι του άλλου που μας ήρθε στο μυαλό «Χαζά παιδιά χαρά γεμάτα».

Και αυτό γιατί μόνο δεν δάκρυσαν από χαρά αρθρογράφοι του Αθηναϊκού τύπου για την μεγάλη νίκη του δημοκρατικού Εκρέμ Ιμάμογλου έναντι στην ουσία του Ταγίπ Ερντογάν στις Δημοτικές εκλογές στην Κωσταντινούπολη.

Και τα… δάκρυα δεν είχαν σχέση με το γεγονός, ότι επιτέλους ο Σουλτάνος πήρε ένα μήνυμα, τουλάχιστον να μάθει να χάνει, ούτε είχαν σχέση με το αυξημένο βάρος της Πόλης των 10 εκατομμυρίων, μόνο ψηφοφόρων, αλλά για το γεγονός ότι ο Ιμάμογλου έχει πιο… φιλελληνικές θέσεις από τον Ερντογάν.

Η θέση αυτή και τα… δάκρυα που χύθηκαν αν μη τι άλλο δείχνουν άγνοια των αρθρογράφων για την πολιτική κατάσταση στην γείτονα.

Άγνοια κατ’ αρχήν του Κόμματος από το οποίο προέρχεται και στηρίζει τον Ιμάμογλου. Είναι το υποτίθεται προοδευτικό Κόμμα των Κεμαλιστών, αυτό που κάθε τρείς και λίγο εγκαλεί τον Ερντογάν γιατί δεν έχει… απελευθερώσει ακόμα τα νησιά του Αιγαίου, που κατέχει… παράνομα η Ελλάδα, παραβιάζοντας μάλιστα την Συνθήκη της Λωζάνης εξοπλίζοντας τα.

Άγνοια τέλος του γεγονότος ότι στην Τουρκία δεν υπάρχει ατομική ή Κομματική εξωτερική πολιτική, υπάρχει εθνική εξωτερική πολιτική.

Δεδομένων λοιπόν αυτών καλά είναι να κρατάμε μικρό καλάθι για τον κάθε Ιμάμογλου γιατί την εισβολή στην Κύπρο δεν την έκαναν οι Ισλαμιστές αλλά ο… αριστερός Ετσεβίτ.

Επίσης καλά είναι εξετάζοντας τα γεγονότα στην Τουρκία, γιατί μάλλον ξεχάσαμε το… γεωτρύπανο, να σταματήσομε να κοιτάμε τον… αφαλό μας αλλά να δούμε το γενικότερο περιβάλλον μέσα στο οποίο εξελίσσονται.

Κατ’ αρχήν να μην θεωρούμε δεδομένο ότι δεν θα τα βρούν Τράμπ – Ερντογάν και οι… γαμπροί αυτών, εκκρεμεί μια συνάντηση των πρώτων ενώ μπορεί να την πραγματοποίησαν ήδη οι… δεύτεροι.

Δεύτερον, μην θεωρούμε δεδομένο ότι θα φαγωθούν για τους S400 γιατί ο Τράμπ με τον Πούτιν τα βρίσκουν μια χαρά. Εκεί που δεν τα βρεί καλά ο πρώτος είναι με το Ισραήλ αφού οι Ρωσικοί πύραυλοι για… χάρη του αγοράστηκαν.

Αυτό θα αποβεί καθοριστικό και έχει σχέση με τον «πόλεμο του πετρελαίου» και όποιος αποκλείει πόλεμο ΗΠΑ – Ιράν μέσα στο καλοκαίρι απλά είναι αφελής.

Με δεδομένη την ιδεολογική και θρησκευτική «κολεγιά» Τουρκίας – Ιράν, το Ισραήλ γνωρίζει πως η μόνη πόρτα όχι μόνο ενεργειακής εξόδου, που έχει είναι η Κύπρος και η Ελλάδα.

Γι’ αυτό ακριβώς και μας αγάπησαν τελευταία, αφού έχουμε πεί πως μεταξύ κρατών υπάρχουν μόνο… συμφέροντα.

Τώρα θα έχει η Ελλάδα την ετοιμότητα και την πονηριά να το εκμεταλλευτεί αυτό;

Θα δείξει από την επόμενη Κυβέρνηση, όπως θα δείξει αν ο Κυριάκος θα σπάσει αυγά.

Για παράδειγμα αυτά δεν γίνονται όταν είσαι… ξεβράκωτος. Η πρώτη κίνηση που πρέπει να κάνει είναι η ανανέωση… χθες του στόλου. Η Ελλάδα είναι νησιωτική χώρα, χωρίς στόλο θα ήταν σήμερα στη… Λάρισα. Η Ελλάδα χωρίς νησιά και στόλο θα είναι γαλανόλευκα… Σκόπια. Το δεύτερο θα πρέπει να είναι η ουσιαστική υποχρεωτική στρατιωτική θητεία 18 τουλάχιστον μηνών. Το τρίτο η ενίσχυση του Διπλωματικού Σώματος με τα καλύτερα μυαλά της χώρας.

Αν δεν γίνουν αυτά θα περιμένουμε μονίμως ένα «θερμό επεισόδιο» και όπως επιτυχημένα γράφει ο συμπατριώτης μας Κώστας Μαρδάς, που έπρεπε σήμερα να διδάσκει στην Σχολή Διπλωματών και στην Σχολή Εθνικής Αμυνας, τα σύνορα μας θα βρίσκονται μονίμως… δυτικότερα.

Υ.Γ. Την ερχόμενη εβδομάδα σε Σύνοδο στο Μπαχρέιν οι ΗΠΑ θα παρουσιάσουν το ειρηνευτικό σχέδιο τους για το Μεσανατολικό, ύψους 50 δις. δολαρίων σε βάθος 10ετίας.

Συμμετέχουν όλες οι χώρες του κόλπου πλην εννοείται του Ιράν και των… Παλαιστινίων.

Κεντρικός εισηγητής και μυαλό της Συνόδου ο Τζάνερ Κούσνερ… γαμπρός του Αμερικάνου Προέδρου.