Γιατί αγωνιζόμαστε αρχικά να κατακτήσουμε τα αυτονόητα.
Πόσο διάστημα πέρασε που στην γειτονική Λέσβο έγινε ο χαμός με τον αφθώδη πυρετό; Ε, τι λέει τώρα ο Προϊστάμενος της Κτηνιατρικής υπηρεσίας του Νομού; Γιατί ψεκάζουμε τα ξανά ψεκασμένα φορτηγά στο δρομολόγιο Πειραιάς – Χίος - Μυτιλήνη και δεν το κάνουμε στα οχήματα που έρχονται από την Τουρκία, αφού ξέρουμε ότι ο αφθώδης είναι εισαγόμενος;
Δεν βαριέστε, στου κουφού την πόρτα, πάρε την πόρτα και φύγε.
Δείτε καλά αυτή την φωτογραφία και τις άλλες στο τέλος του κειμένου.
Είναι τα κτίρια, που βρίσκονται δίπλα στα γραφεία του πρώην ΟΑΕΔ, που τώρα τον κάναμε ΔΥΠΑ, όπως έκανε ο Τσίπρας τον Σύριζα, ΕΛΑΣ και τον… άλλαξε.
Δίπλα λοιπόν στα γραφεία και στον δρόμο προς την Αγία Αναστασία, φτιάχτηκαν κάποια διαμερίσματα για τις ανάγκες της υπηρεσίας. Εκείνη δεν τα χρησιμοποίησε ποτέ. Κάποια στιγμή ειπώθηκε ότι θα επισκευαστούν και θα δοθούν έναντι ενός συμβολικού ενοικίου, σε εκπαιδευτικούς ή γιατρούς. Ειπώθηκε… ξε ειπώθηκε. Σήμερα τα διαμερίσματα αυτά διαλύονται στην κυριολεξία και ουδείς δίνει σημασία. Το ίδιο ισχύει και ένα τεράστιο οικοπεδικό χώρο, δίπλα τους, που απλά του έφτιαξαν μια ωραιότατη περίφραξη και τον παράτησαν να ρημάζει επίσης.
Αλήθεια, δεν είναι αυτονόητο ότι κατ’ αρχήν οι ιδιοκτήτες, το δημόσιο δηλαδή, πρέπει να ενδιαφερθεί για την περιουσία του;
Για να δούμε, υπενθυμίζοντας το θα ταράξουμε λίγο τα λιμνάζοντα ύδατα;
Εδώ δώστε την ευκαιρία να εκφράσω την άποψη μου για κάτι, διότι αλλιώς δεν θα ήμουν δίκαιος. Πέραν της πολιτικής υπάρχουν και οι άνθρωποι και όταν ειδικά το δημόσιο δεν είναι κάπου ανεπρόκοπο, αυτό πρέπει να το λέμε.
Δεν με νοιάζει τη σούρουν όσοι κάνουν διαφήμιση του Γεωργιάδη, εγώ ξέρω, αποχαιρετώντας την καρκινοπαθή μητέρα μου, ότι μόλις διαγνώστηκε, τα πανάκριβα φάρμακα της ήταν 100% δωρεάν. Ότι μόλις καθηλώθηκε μια Επιτροπή γιατρών, γρήγορα μάλιστα, την επισκέφθηκε σπίτι μας, πιστοποίησε την αναπηρία της και της δόθηκε πρόσθετο οικονομικό βοήθημα. Πως ότι επιπρόσθετο χρειαστήκαμε, όσοι έζησαν καθηλωμένους στο κρεβάτι ανθρώπους ξέρουν, όχι μόνο ήταν δωρεάν, αλλά μας το έφερναν και στο σπίτι. Ότι οσάκις χρειάστηκε να νοσηλευτεί, αυτό έγινε με σεβασμό, επαγγελματισμό και αξιοπρέπεια στο Νοσοκομείο του νησιού. Ότι για πρώτη φορά ένοιωσα ότι υπάρχει ένα κράτος αρωγός στα προβλήματα ενός αδύναμου ανθρώπου, αλλά και της οικογένειας, που τον φροντίζει.
Αυτά, για να είμαστε επαναλαμβάνω δίκαιοι.
Και επειδή και τοπικά έχουμε παραδείγματα ότι πίσω από όλα είναι οι άνθρωποι, «βγάζουμε το καπέλο» στον Αντώνη Ζερβάκη και την Άννα Σωτηρίου, που κατάφεραν τον άθλο, να στήσουν και να ξεκινήσουν από το μηδέν την Στέγη Αυτισμού στο νησί μας. ΜΠΡΑΒΟ τους.
ΥΓ. Υφυπουργό παρά τω Πρωθυπουργό Θαν. Κοντογεώργη επί αναντήσεως του στον Σταύρο Μιχαηλίδη στην Βουλή. Το Δικαστικό Μέγαρο θα είναι τελειωμένο φέτος τον Αύγουστο, από όλες τις πλευρές; Γιατί εμείς βλέπουμε αυτή που όντως ολοκληρώνεται και φαίνεται από το δρόμο. Με τις άλλες τις… αθέατες, τι θα γίνει;
