Γιατρέ ευχαριστούμε

Γιάννης Τζούμας
Δευ, 11/06/2018 - 22:26
Σιδερής Καστάνιας

ΑΠΟ την περασμένη Δευτέρα ο γιατρός Σιδερής Καστάνιας νοσηλεύεται με βαρύ εγκεφαλικό στο Νοσοκομείο.

Το έμαθα την ίδια μέρα όταν επισκεπτόμενος την Κλινική είδα τους ασθενείς του να τον περιμένουν, όπως περίμενε και πάνω στο γραφείο του αδιάβαστη η ΑΛΗΘΕΙΑ.

Το πιθανότερο είναι ο γιατρός να μην διαβάσει και τα λόγια που γράφω τώρα, αλλά αυτό έχει τη λιγότερη σημασία. Σημασία έχει, πώς ζει κανείς και τι αφήνει.

Και ο Σιδερής Καστάνιας έζησε καθ’ ολοκληρίαν και ως γιατρός και ως άνθρωπος, γιατί ακριβώς αυτά δεν τα ξεχώρισε ποτέ.

Άρτιος επιστήμονας, μαμούνι εργατικότητας, μάχιμος συνταξιούχος, ο Σιδερής Καστάνιας τα είδε στη ζωή όλα. Είδε μια ολόκληρη Κλινική να στήνεται από το μηδέν, την είδε να ανθίζει, να βγάζει λουλούδια, την είδε και να μαραίνεται και να σβήνει.

Τον θυμάμαι να κουμαντάρει την Κλινική σαν Καπετάνιος, τον θυμάμαι να γυρίζει μόνος σαν… φάντασμα τα άδεια δωμάτια πριν γελάσει ξανά σαν παιδί, όταν την αγόρασε ο Μιχαήλ Μισαηλίδης (ανοίγω την παρένθεση για να σημειώσω μια πράξη αλτρουισμού, που μόνο στους παλιούς ανθρώπους βρίσκεις. Ο Μ. Μισαηλίδης ως ιδιοκτήτης της Κλινικής, στεγάζει το γραφείο του στο ισόγειο, αφήνοντας τον Σιδερή στο παλιό, δικό του γραφείο).

Ο Σιδερής Καστάνιας είδε να επιζεί από ένα βαρύ τροχαίο, που όμως ακόμα και χωλό δεν τον κράτησε μακριά από τη μάχιμη Ιατρική. Δέχτηκε το πιο βαρύ… Θεϊκό χτύπημα, είδε μια κόρη του, γιατρό επίσης και μητέρα των εγγονακιών του, να πεθαίνει. Είδε αναρίθμητους ανθρώπους να σώζονται από τα χέρια του και είδε πολλαπλάσιους να δίνουν μάχη για τη ζωή και να τη χάνουν. Ο Σιδερής Καστάνιας ήταν βαθιά θρησκευόμενος άνθρωπος, πατριώτης, με άποψη αλλά και βαθιά ανεκτικός στην άλλη, την αντίθετη γνώμη. Ήταν άνθρωπος της κοινωνικής προσφοράς, κρατώντας επί χρόνια σθεναρά και με επιτυχία το τιμόνι της ΠΕΚΕΒ.

Πάνω απ’ όλα όμως ήταν η επιτομή της ανθρωπιάς. Όταν είχε τα γνωστά οικονομικά προβλήματα, που γονάτισαν όλους μας, είχα πει, και δεν θυμάμαι αν το είχα γράψει κιόλας, ότι αν ο καθένας που ο Σιδερής Καστάνιας εξέτασε δωρεάν και φεύγοντας του έδινε, δωρεάν επίσης, και τα φάρμακά του, έριχνε σε ένα κουτί ένα ευρώ, ο Καστάνιας θα έβγαζε τα χρόνια της κρίσης αλώβητος.

Δεν θα ξεχάσω ειδικά στα πρώτα χρόνια κατατρεγμού των Αλβανών, όταν ψάχνοντας για δουλειά, τους κυνηγούσε από την Αστυνομία μέχρι ο τελευταίος… ελληναράς της γωνίας, πόσοι απ’ αυτούς βρήκαν στην Κλινική του νοσηλεία και φροντίδα. Αν ο Σιδερής είχε τα ευχαριστώ τους πάλι σε ευρώ, θα είχε φτιάξει την… Ευρωκλινική, όχι τη «Ζωοδόχο Πηγή».

Ελάτε όμως που… ζωοδόχος πηγή δεν είναι το χρήμα αλλά οι αξίες. Και σ’ αυτές ο γιατρός πήρε άριστα σε όλα τα επίπεδα και αυτές είναι που εν τέλει μετράνε, αυτή είναι η κληρονομιά που αφήνει στα παιδιά του, όπως την πήρε κι αυτός από τον πατέρα του, που η φωτογραφία του κοσμούσε το γραφείο του, δίπλα στον όρκο του Ιπποκράτη, που δεν τον κρέμασε όπως άλλοι συνάδελφοί του, που τον μοστράρουν σαν… ορχιδέα, αλλά για να τον τηρεί μέχρι τέλους.

Αυτά που γράφω, λογικά ο γιατρός δεν θα τα διαβάσει, αλλά αυτό λίγη σημασία έχει.

Σημασία έχει το παράδειγμά του, σημασία έχει ότι αισθάνομαι την ανάγκη να γράψω έτσι για να του πω και εγώ ένα από τα αναρίθμητα ευχαριστώ που έχει ακούσει.

Γιατρέ, σε ευχαριστούμε.

 

Υ.Γ.: Σε μια συνέντευξή του ο γιατρός, μου είχε πει ότι «Ιατρική είναι η κοινή λογική».

Όταν έσβηνε ο πατέρας μου στην Κλινική του, μου είχε πει. Λογικά μέχρι το βράδυ θα έχει πεθάνει, αλλά Γιάννη, κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει το… θαύμα. Άρα γιατρέ, δεν το αποκλείω και εγώ για τον Σιδερή Καστάνια.

 

Σχετικά Άρθρα