Αν δεν καταλάβαμε τι έγινε στις εξετάσεις τα εξήγησε καλά μέσα στην αγωνία της η Διευθύντρια Εκπαίδευσης Ευτυχία Βλυσίδου.
Και δεν έχει αγωνία για την ίδια, εκείνη… ξεσχόλησε, έχει αγωνία για την πορεία της εκπαίδευσης ή ακόμα βαθύτερα γι’ αυτό που είπε ο… κουλοδάκτυλος ο Αδαμάντιος Κοραής, που συνέδεσε την ύπαρξη του έθνους με την παιδεία.
Τι έδειξαν λοιπόν οι εξετάσεις; Αυτό που ο υπογράφων το θέτει συνέχεια σε Φιλολόγους ακόμα και Πανεπιστημιακούς Δασκάλους και μου λένε να μην ανησυχώ.
Δεν κινδυνεύει η ελληνική γλώσσα με τα κινητά να εκπαιδεύουν δύο γενιές τώρα στα… Φραγκολεβαντίνικα. Δεν κινδυνεύει η ελληνική γλώσσα αφαιρώντας της τα πνεύματα και τους τόνους. Δεν κινδυνεύει όταν προς χάριν ευκολίας ή καλύτερα αμορφωσιάς καθιερώσαμε το μονοτονικό. Κάνουμε τα στραβά μάτια όταν βλέπουμε άλλη μια γενιά να μην χρησιμοποιεί καν τους τόνους, πάλι χάριν ευκολίας.
Δεν κινδυνεύει το ένα, ακίνδυνο το άλλο φτάσαμε στο σημερινό σημείο το 30% των γραπτών στην ελληνική γλώσσα στους εξεταζόμενους για τα ΑΕΙ να βαθμολογηθεί από 0 μέχρι 12 δηλαδή απλοελληνικά… βούδια μετά συγχωρήσεως.
Και όπως σωστά είπε η κα Βλυσίδου δεν φταίνε τα παιδιά.
Το μόνο σίγουρο. Όλα αυτά έγιναν με πολιτικές αποφάσεις και εξυπηρετούν ένα μακροχρόνιο στόχο, τα αποτελέσματα του οποίου θα φανούν σε 50 χρόνια όταν μαζί με το δημογραφικό θα έχουμε χάσει και το στοιχείο της ταυτότητας μας την γλώσσα.
Θα πεί κάποιος αισιόδοξος. Μα δεν υπάρχει σωτηρία, δεν υπάρχει επιστροφή;
Απάντηση. Ας πούμε ότι αποφασίζαμε σήμερα ότι κάναμε την βουδιά του αιώνα και ξαναγυρίζαμε στο πολυτονικό σύστημα. Ποιός θα το διδάξει; Προσοχή, όχι ποιος θα το μάθει, ποιος θα το διδάξει.
Έτσι όπως δεν υπάρχουν πιά Καθηγητές να διδάξουν το πολυτονικό έτσι σιγά – σιγά εκπαιδεύεται εκείνη η φουρνιά… δασκάλων, που θα μαθαίνει τα παιδιά μια γλώσσα 5.000 λέξεων, άρα μας μετατρέπουν σε μια φυλή της Αφρικανικής ζούγκλας, που θα επικοινωνεί κυρίως με κραυγές.
Ξαναγυρνάμε στο ερώτημα. Υπάρχει σωτηρία; Απάντηση με άλλο ερώτημα. Ποιος θα τολμήσει να επιβάλλει την διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών από το Δημοτικό;
Μα θα καταλάβουν τα παιδιά αυτή την… άγνωστη και… νεκρή (τόση ΒΛΑΚΕΙΑ) γλώσσα;
Λάθος συλλογισμός. Για να καταλάβει πρέπει κάποιος να του διδάξει και εδώ και χρόνια εκπαιδεύονται από ένα μουνουχισμένο σύστημα ημιμαθείς δάσκαλοι, που για να ξεφύγουν από το σύστημα, και το κάνουν πολλοί, πρέπει να πάνε κόντρα στο ρεύμα.
Αντί δηλαδή το ρεύμα να σπρώχνει στην μάθηση σπρώχνει στην εκπαίδευση της αλαλίας. Αντί τα παιδιά να γίνονται γνώστες γίνονται παπαγάλοι, όχι γιατί το θέλουν, όπως εύστοχα είπε η Ευτυχία Βλυσίδου αλλά γιατί αν δεν παπαγαλίσουν δεν μπορούν να εκφραστούν.
Αυτά προς το παρόν, γιατί θα δούμε και χειρότερα, όπως βλέπουμε και τις εξαιρέσεις του κανόνα. Η Παλάντε Σβετλάνα - Φωτεινή του 1ου ΓΕΛ είναι αλλόφωνη, ήρθε στη χώρα μας, αλλά θέλησε να μάθει και κάποιοι Δάσκαλοι έσκυψαν πάνω της, οπότε στην ελληνική γλώσσα παρακαλούμε αρίστευσε με 17951 μονάδες.
Υ.Γ. «Αγάλι αγάλι γίνεται η αγουρίδα μέλι». Πάνε πολλά χρόνια όταν παρατήρησα σε δασκάλα της κόρης μου γιατί δεν κοκκίνησε το ω όταν έγραψε την τηλεόραση, τηλεώραση.
Δεν το κάνουμε, μου είπε, για… ψυχολογικούς λόγους. Η κατεύθυνση του υπουργείου είναι να μην… πληγώνουμε τα παιδιά.
Ωραία τα αφήσαμε απλήγωτα, όπως για τους ίδιους λόγους τα πήξαμε στα… 19άρια, τώρα τα παιδιά φταίνε που γράφουν σωστά μόνο το… ονοματεπώνυμο τους;
