Χίος, Σάββατο 8 Αυγούστου

Αν η φωτιά εκδηλώνονταν βράδυ και με αέρα θα έσβηνε στο… Πυργί;

Γιάννης Τζούμας
Τετ, 01/07/2020 - 18:07

Θεωρητικό το ερώτημα ικανό όμως να μας ταρακουνήσει ότι δεν θα είμαστε πάντα… τυχεροί.

Γιατί σ’ αυτήν την πυρκαγιά στους Βαβύλους είμαστε.

Ας τα πάρουμε με τη σειρά. Εκδηλώθηκε στις 10.30 π.μ. μια ωραία ώρα για την ιδανική κινητοποίηση όλων, από τον κρατικό μηχανισμό μέχρι τους κατοίκους.

Για σκεφτείτε αντί για 10.30 το πρωϊ να εκδηλώνονταν 10.30 το βράδυ;

Αμέσως μετά εκδηλώθηκε με σχεδόν άπνοια.

Για να φανταστούμε την ίδια πυρκαγιά με 7-8 μποφόρ Βορείους ανέμους;

Συνεπώς, επειδή δεν θα είναι η μοναδική πυρκαγιά του καλοκαιριού, ας σημειώσουμε μερικά πράγματα και ας πάρει ο καθένας τις ευθύνες του.

Επίσημο πόρισμα για την αιτία της πυρκαγιάς των Βαβύλων δεν υπάρχει.

Ποιός όμως θα πείσει όχι τους κατοίκους της περιοχής, αλλά κάθε λογικό άνθρωπο ότι αυτή είναι άσχετη με το άπλωμα του ΚΥΤ της ΒΙΑΛ, που οι σκηνίτες όσο και αν φαίνεται παράξενο είναι πιό κοντά στους Βαβύλους παρά στο… Χαλκειός;

Άρα, δεν μπορούμε να συζητάμε με την παραμονή αυτού του υπερπληθυσμού. Στην Χίο έχουμε μηδενικές ροές εδώ και ένα δίμηνο. Εδώ το υπουργείο Μετανάστευσης παίρνει άριστα. Όμως τι βαθμό παίρνει για τον πληθυσμό που παραμένει;

Αν, αν λέμε συνεχιστεί η ίδια μηδενική ροή, μέχρι ας πούμε τον Δεκέμβριο του 2020 με πιά λογική η ΒΙΑΛ θα πρέπει να έχει 5000 ανθρώπους και όχι 1000;

Αμέσως μετά και εδώ φαίνεται ότι ο Δήμαρχος Χίου, όπως προκύπτει από δηλώσεις του, παίρνει την κατάσταση πάνω του, θα συζητάμε επ’ άπειρον για την αντιπυρική ζώνη της ΒΙΑΛ; Ότι αποφασίστηκε πρέπει να γίνει. Η περιοχή πρέπει να καθαριστεί και να… ξυριστεί. Οι δε έτσι κι’ αλλιώς θιγόμενοι κάτοικοι να αποζημιωθούν.

Όμως αν δούμε μόνο την ΒΙΑΛ, συγνώμη αλλά κάνουμε ότι και η… στρουθοκάμηλος.

Αλήθεια, ποιός θα στείλει το παιδί του σε κατασκήνωση στα Σκλαβιά, με αυτή την κατάσταση, που είδαμε εμείς σήμερα;

Ο κύριος Βουράκης θα δώσει άδεια πυροπροστασίας, επειδή πέριξ των κατασκηνώσεων θα υπάρχουν όχι τυπικά αλλά ουσιαστικά πυροσβεστικές φωλιές. Να σβήσουν τι;

Το δάσος των Σκλαβιών υπάρχει σήμερα μόνο από τύχη. Τα κλαδιά όχι ακουμπούν το ένα το άλλο στην άλλη άκρη του δρόμου, στην ουσία έχουν εξαφανίσει τους δρόμους.

Αν ω μη γένοιτο εκδηλωθεί πυρκαγιά εκεί με αέρα, η φωτιά σε 15’ λεπτά θα τα έχει κάνει όλα στάχτη από τους Βαβύλους μέχρι το Θολόποταμι.

Αν υπήρχε βέβαια οργανωμένο κράτος, θα βάζαμε τους φιλοξενούμενους στο ΚΥΤ έναντι τουλάχιστον της δωρεά τροφής τους να έχουν… γλύψει όχι μόνο τα Σκλαβιά αλλά και άλλους δασικούς πυρήνες.

Κάτι τέτοιο όμως δεν υπάρχει.

Άρα, άρα ας μην βαυκαλιζόμαστε και συγχαίρομε αλλήλους, γιατί τα καταφέραμε στην φωτιά των Βαβύλων.

Βεβαίως και δεν μηδενίζουμε τίποτα, βεβαίως και καταφέραμε όλοι μαζί, αλλά κυρίως είμαστε τυχεροί, αλλά αυτό δεν είναι δεδομένο και για την επόμενη πυρκαγιά, που καραδοκεί.

 

Υ.Γ: Δεν φοβερίζω κανέναν, δεν υποκαθιστώ κανέναν, λέω ευθαρσώς και υπογράφω την άποψη μου. Δεν θα έστελνα υπό αυτάς τας συνθήκας το παιδί μου σε κατασκήνωση στα Σκλαβιά.

 

 

Σχετικά Άρθρα

Γιάννης Τζούμας
Σάβ, 08/08/2020 - 17:42

Επιτρέψτε μου να ασχοληθώ με κάτι πεζό και… κορωνοϊκό, αρχίζοντας από το τελευταίο.

Στην αρχή όλοι νομίζαμε ότι ήρθε για να φύγει όπως η κάθε πανδημία, με τα σημάδια της μεν, αλλά με την επιστροφή στην κανονικότητα δε.

Να όμως που μας διαψεύδει. Μάλλον ήρθε για να μείνει, άρα θα πρέπει όλοι μας να προσαρμοστούμε.

Και έρχομαι τώρα στο… πεζό.

Ποιά ήταν η δραστηριότητα πλήθους πολιτιστικών – εξωραϊστικών κ.λ.π. Συλλόγων;

 Κυρίως ο χορός και το τραγούδι, η ανάδειξη των εθίμων, η αναβίωση των πανηγυριών και γενικά εκδηλώσεις, που απαιτούν μαζί με την δημιουργία, συλλογικότητα και συναναστροφή.

Και να λοιπόν που ήρθε η ανατροπή και η παραλυσία, με ζητούμενο τώρα πια ένα, να ξεπεραστεί, να μην μένει, να μην προκαλέσει διάλυση.

Τι χρειάζεται κατά την ταπεινή μου γνώμη; Αλλαγή προσανατολισμού και εδώ τώρα κολλάνε τα Καρδάμυλα, με τις φωτογραφίες που μου ενεχείρισε μια φίλη.

Στις κάτω φωτογραφίες παίρνετε μια εικόνα, πως ήταν η κατάσταση κοντά στον Μύλο του Μαυρή, δίπλα στο ωραιότατο άγαλμα της Καρδαμυλίτισσας μάνας, κοντολογίς σε ένα κεντρικό κομμάτι του Μαρμάρου.

Μπάζα, σωλήνες, σκουπίδια, υλικά οικοδομών, γυφταριό και πάσης Ελλάδος.

Ε, μαζεύτηκε μια ομάδα ανθρώπων, συνεννοήθηκε και έδρασε από κοινού. Ούτε γκρίνιασαν, ούτε μετέφεραν το πρόβλημα στην… καφετέρια, ούτε τα έβαλαν με τους διπλανούς τους, ούτε πήραν τηλέφωνο τον… Δήμο, που όλα τα σφάζει όλα τα μαχαιρώνει.

Τίποτα απ’ όλα αυτά. Έβαλαν τα παλιά τους ρούχα, φόρεσαν τα γάντια τους, κουβάλησαν τα εργαλεία τους και άρχισαν την δουλειά.

Το αποτέλεσμα φαίνεται στην πρώτη φωτογραφία. Ντρέπεσαι να καθίσεις μην λερώσεις εκεί που ντρεπόσουνα για τον… πολιτισμό μας.

Και αυτά από μια ομάδα, που δεν την πήρε χαμπάρι η… άλλη της πάντα.

Αντιλαμβάνεστε βεβαίως ότι αυτά που κάνουν τρείς – τέσσερις άνθρωπο, πολλαπλασιαστικά ένας φορέας μπορεί να κάνει πολλά και περισσότερα.

Ιδού λοιπόν νέο πεδίο δόξης λαμπρό για τους Συλλόγους μέχρι να ξαναρχίσουν οι… χοροί.

Υπάρχουν γειτονιές που βρωμάνε, αλσύλια ζούγκλες, γωνιές σκοτεινές και ξεχασμένες, πλατείες άχρωμες και άοσμες, τοίχοι άχρωμοι, υπάρχει πολύ γκρίζο και πολύ σαβούρα.

Στη θέση τους μπορεί να κυριαρχήσει το πράσινο, η καθαριότητα, η δράση, η δημιουργία, ολόκληρες γειτονιές μπορούν να λάμψουν.

Τα Καρδάμυλα με μια απλή κίνηση μας δείχνουν τον δρόμο.

Για να δούμε πόσοι θα τον ακολουθήσουν και πόσους δεν θα φάει εν τέλει ο… κορωνοϊός, η δύναμη δηλαδή της συνήθειας και η επανάληψη.

 

Υ.Γ. Μπράβο στους Καλλιμασιώτες, που την Κυριακή, θα δώσουν χρώμα στο γκρίζο, θα ομορφύνουν το χωριό τους και θα δώσουν νέο νόημα στον Σύλλογο τους.