Χίος, Πέμπτη 17 Οκτωβρίου

Η μεγάλη αγκαλιά της Κιβωτού

Γιάννης Τζούμας
Δευ, 15/07/2019 - 16:38

Η πληροφορία ήταν σωστή.

Με την πρωϊνή πτήση έφτανε στο νησί μας ο πατέρας της Κιβωτού Αντώνιος Παπανικολάου και τα παιδιά του ήθελαν άλλη μια φορά να του κάνουν έκπληξη.

Δεν θα σταθούμε στα όσα ακολούθησαν στην έξοδο του από την Αίθουσα επιβατών, άλλωστε αυτά θα τα δείξει η τηλεόραση.

Εμένα καθήκον είναι να μεταφέρω όσα δεν θα φανούν, γιατί όση ώρα περίμενα την υποδοχή παρακολουθούσα από κοντά και κυρίως από μακριά την προετοιμασία των παιδιών και αυτή δεν είχε, αν εξαιρέσει κανείς την οργανωμένη άφιξη τους τίποτα από… στήσιμο.

Τα παιδιά αυτοσχεδίαζαν, κρύβονταν στις γωνίες για να πεταχτούν ξαφνικά μπροστά του, συναγωνίζονταν ποιό θα του πεί τι, το Αεροπλάνο τροχοδρομούσε και εκείνα ακόμα σχεδίαζαν.

Μέχρι που έγινε η έξοδος και όλα έγιναν κλασσικά… ελληνικά. Κρίμα τους αυθόρμητους σχεδιασμούς, όλα πήγαν περίπατο όταν ο παπα Αντώνης έκπληκτος έξυσε το κεφάλι του και άνοιξε τα χέρια του.

Θεέ μου είπα τότε, άξια αξίωσες αυτό τον άνθρωπο να εισπράττει τόση αγάπη, της μεγαλύτερης αγκαλιάς που γνώρισε ο κόσμος.

Τα παιδιά τον αγκάλιαζαν, χοροπηδούσαν γύρω του, πώς να μην πάνε περίπατο τα λόγια όταν ο παπα – Αντώνης τα έβλεπε ένα  -ένα και με το μικρό τους όνομα, απορούσε πόσο μεγάλωσαν, για τα μικρότερα, ή αν είναι έτοιμο το γήπεδο μπάσκετ στο Αίπος, για έναν πρωϊνό αγώνα για τα μεγαλύτερα.

Ξέρετε κάτι, μαζί με τον πατέρα Αντώνιο έχουμε κάτι κοινό. Βλέπουμε αυτά τα χαμένα διαφορετικά πλάσματα της γής, να μεγαλώνουν σαν Χιωτάκια, μέσα στην αγκαλιά της Κιβωτού.

Μόνο που οι περισσότεροι, μαζί και εγώ απλά τα βλέπουμε. Αλλά όλοι μας, ειδικά όσοι είμαστε γονείς ξέρουμε πως τα παιδιά δεν μεγαλώνουν μόνα τους, είναι το καθένα ένας γλυκός δημιουργικός πονοκέφαλος, αλλά… πονοκέφαλος και μεγάλη ευθύνη.

Όλα αυτά συν εκατοντάδες άλλα όμως είναι στους ώμους αυτού του ανθρώπου και όσων επαγγελματιών και εθελοντών ακολουθούν τον Γολγοθά της Κιβωτού.

Γιατί ο Γολγοθάς είναι ανηφορικός και σταυρικός και τα μεγαλύτερα και πιο μυτερά καρφιά είναι οι ευθύνες και ο πατέρας Αντώνιος Παπανικολάου τις σηκώνει οικειοθελώς ενώ θα μπορούσε να είναι αραχτός.

Μόνο που ο Χριστός αν ήταν… αραχτός μάλλον δεν θα σήκωνε το σταυρό του και μάλλον δεν θα έβλεπε τον Παράδεισο.

Αυτόν που ζεί από τώρα, ο πατέρας της Κιβωτού.

 

Υ.Γ. Όση ώρα παρακολουθούσα την έξοδο επιβατών, έβλεπα την φαντασία των συμπατριωτών μας να… χώσουν το αυτοκίνητο τους, όχι στην σκάλα εξόδου, αλλά ει δυνατόν στη σκάλα του αεροπλάνου.

Τι κρίμα είπα, όλη αυτή η εξυπνάδα να μεταφράζεται σε βλακεία και… κολάστηκα.

 

Σχετικά Άρθρα

Γιάννης Τζούμας
Τετ, 16/10/2019 - 19:17

Άλλο λέει η παροιμία αλλά δεν το γράφουμε γιατί πέφτουν… πρόστιμα.

Έτσι με πρόστιμο 1300 ευρώ απειλεί τον Δήμο η Κτηματική υπηρεσία του Δημοσίου, διότι άκουσον – άκουσον, σε μια προβλήτα, που υπάρχει έξω από την Βίλα Μίχαλου, μετά το «Ελληνικό Κάστρο» προς το Αεροδρόμιο, και που υπάρχει εκεί τουλάχιστον 50 χρόνια, πήγε ο Δήμος Χίου, μπορεί και επί δημαρχίας… Τσαμπλάκου, λέμε τώρα, και τοποθέτησε ένα παγκάκι, ιδιαίτερη φωτο - αδυναμία της σειρούλας μου, του Δημήτρη Μυωτέρη, του οποίου τη φωτογραφία δανείστηκα.

Το αυτόν διαπιστώθηκε και στην άλλη… παρανομία, το πάρκιγκ, που έχει διαμορφωθεί από την κατεδάφιση της πιτσαρίας του Λύκου, που την έριξε κάτω ως αυθαίρετη ο Δήμος Χίου, αλλά έπρεπε να ρίξει στα τάρταρα και την γη που υπήρχε εκεί, διότι δεν είναι… νόμιμος.

Παρακάμπτουμε το γεγονός τι συμβαίνει δίπλα μας και με τι ασχολούμαστε. Παρακάμπτουμε το γεγονός ότι ο Φεγγουδάκης, που στην συγκεκριμένη περίπτωση εξυπηρετείται, αν δεν είμαστε έθνος αγνωμόνων, θα έπρεπε εν ζωή να του αφιερώσουμε μια οδό, όπως και του Χανδρή, γιατί χωρίς αυτούς, οι επισκέπτες του νησιού μας, αφήνουμε τους τουρίστες, γιατί και μόνο η λέξη επενδυτικά είναι ανέκδοτο, θα κοιμόντουσαν σε… ξενώνες της Μητρόπολης, κάτι όπως τα συσσίτια, και πάμε στην ουσία.

Η Κτηματική υπηρεσία του Δημοσίου, που προχωράει και μοιράζει πρόστιμα, τι ακριβώς προασπίζεται; Μήπως τα συμφέροντα του Δημοσίου; Και πιά είναι αυτά;

Άποψη μας είναι, ότι είναι η αναγνώριση της πραγματικότητας. Κακώς κάποια πράγματα έγιναν χωρίς άδειες. Που ήταν όμως η Κτηματική ή άλλες υπηρεσίες όταν γίνονταν;

Κακώς μπαζώθηκε ο χώρος του ΝΟΧ. Με το να μην μπορεί να στρωθεί εδώ και να σπάνε τα αυτοκίνητα τους χρόνια τώρα οι Χιώτες πολίτες, ποιός ακριβώς τιμωρείται;

Το ίδιο συμβαίνει και με το… μπάζωμα στο «Ελληνικό Κάστρο» και αλλού.

Λεπτομέρειες δεν γνωρίζουμε και σε τελική ανάλυση λίγους ενδιαφέρουν, όλους πρέπει να μας ενδιαφέρει η ουσία και το πρακτικό αποτέλεσμα και αυτό επιτυγχάνεται δια της συνεννοήσεως.

 Αλήθεια, Κτηματική και Δήμος Χίου, έχουν εξαντλήσει τα περιθώρια διαλόγου να βρεθεί λύση, πριν αρχίσουν τα πρόστιμα;

Και μετά με την τακτική υποχωρήσεων, που φαίνεται να υιοθετεί στην περίπτωση ο Δήμαρχος τι επιτυγχάνεται; Τι θα πεί εμείς αναγνωρίζουμε δικό μας το δρόμο και το πεζοδρόμιο και κόβουμε την ράμπα, που οδηγεί σήμερα στον χώρο στάθμευσης;

Δηλαδή Δήμαρχε μας, αντί να φωνάξεις την Κτηματική και να ακουστούν οι φωνές σου στον …Τσεσμέ, κόβεις τις ράμπες και οι εξυπηρετούμενοι από το πάρκιγκ ή οι ένοικοι του «Ελληνικού Κάστρου» να πάνε να σταθμεύσουν στο κοντινότερο χώρο στάθμευσης στην… Φάρκαινα;

Άποψη μας είναι ότι έτσι λύση δεν θα βρεθεί. Η Κτηματική θα πρέπει να βρεί τρόπο διαλόγου και συναινέσεως με τον Δήμο Χίου. Τα πρόστιμα είναι για τους απολίτιστους.

Υ.Γ. Το πλέον κορυφαίο από την σοβαρότατη ανάλυση του Αντιστράτηγου ε.α. Χρίστου Δρίβα, σήμερα το πρώϊ στο ράδιο – αλήθεια, για την Τουρκική εισβολή στη Συρία.

«Η στάση του ΝΑΤΟ και της Αμερικής απέναντι στην εξωσυζυγική σχέση της Τουρκίας με τη Ρωσία είναι  σαν τον κερατά, που προσπαθεί να σώσει το γάμο του».