Χίος, Τρίτη 18 Φεβρουαρίου

Η συντήρηση του φωτισμού και η… τύφλα μας

Γιάννης Τζούμας
Τρί, 28/01/2020 - 19:42

Ούτε εγώ δεν ξέρω πόσα χρόνια γίνεται αυτή η δουλειά.

Εσείς να μας τα λέτε, εμείς να τα γράφουμε και αυτοί που πρέπει να ενεργήσουν να μας… γράφουν, και εκείνοι με την καλή πάντα έννοια του όρου…

Αυτό γιατί δεν μπορούμε να δεχτούμε ότι ο Δήμαρχος Χίου για παράδειγμα, ένα από τα πιο γερά… αυτιά του τόπου, δεν άκουσε το βουητό από την σημερινή ας πούμε ενέργεια, να κλείσει για μια ώρα, πρακτικά έκλεισε λιγότερο, ο δρόμος από το Φαρμακείο του Χάρλα μέχρι τον Κρόνο, να τα γράφουμε… Χιώτικα  να καταλαβαινόμαστε, για να συντηρηθεί λέει ο Δημοτικός φωτισμός!

Εκείνος ντε ο ασυντήρητος, όπως λέμε… απροσάρμοστος.

Να συμφωνήσουμε ότι δεν είναι εύκολο. Ούτε όμως είναι εύκολο να πληρώνουν οι δημότες «χρυσάφι» τα δημοτικά τέλη, μεταξύ αυτών και ο δημοτικός φωτισμός, όπου σε τελική ανάλυση ουδείς τους ρωτάει, όσα μας λένε πληρώνουμε, και την ίδια ώρα να βλέπουμε την… τύφλα μας.

Δεν είναι δυνατόν να ανάβουν λάμπες σαν πυγολαμπίδες, να μην ανάβουν καθόλου, να σβήνουν στην υγρασία, να αναβοσβήνουν στον αέρα, να βραχυκυκλώνουν από την ζέστη, να ανάβουν ντάλα μεσημέρι και να σβήνουν την νύχτα.

Δεν είναι δυνατόν να περιμένουμε του χρόνου τα… Χριστούγεννα για να δούμε την πόλη φωτεινή.

Μα που να τα προλάβει όλα η Δημοτική αρχή, προσπαθεί κ.λ.π.

Δεκτά όλα, δεκτές και οι προσπάθειες, δεν μηδενίζει κανείς τίποτα, αλλά και οι προηγούμενοι προσπαθούσαν και οι προηγούμενοι των προηγουμένων, αλλά η τύφλα, τύφλα και η χρόνια συντήρηση, συντήρηση και μάλιστα σε εργάσιμες ώρες, σε μια αγορά έτσι φτιαγμένη, που βραχυκυκλώνει στο λεπτό, όχι στο πεντάλεπτο ή το πενηντάλεπτο, όπως έγινε πάλι σήμερα.

Βεβαίως γνωρίζω και τις παθογένειες, ένα σμάρι έτοιμο να σε φάει, γιατί δεν σέβεσαι τα δίκια του εργάτη, το ωράριο του, την Κυριακάτικη αργία του κ.λ.π.

Συγνώμη βρε παιδιά ο εργαζόμενος στο ασθενοφόρο, που σε σηκώνει από την άσφαλτο έχει ωράριο; Ο σερβιτόρος που σε ταϊζει στην αλλαγή του χρόνου είναι ο αρχι -εκμεταλλευόμενος του πλανήτη;

Υπάρχει εργατική νομοθεσία, που ορίζει τι γίνεται σε κάθε περίπτωση. Ίσως με μεγαλύτερο κόστος, αλλά αν τα υπολογίσει κανείς, με την ταχύτητα της δουλειάς, την ποιότητα της, την έλλειψη άγχους από τον ίδιο τον εργαζόμενο, στο τέλος συμφέρει σίγουρα.

Σε τελική ανάλυση αυτό που δεν πρέπει ούτε καν να κουβεντιάζεται, πόσο μάλλον να γίνεται, είναι να κλείνει για τον οποιοδήποτε λόγο ένας δρόμος της πόλης.

Και φυσικά δεν αναφερόμαστε σε κάτι απρόοπτο. Εδώ μια μέρα έμεινε ακόμα και το φορτηγάκι της Τροχαίας από διαφορικό, το έχει λειώσει ο Κολόμβος, και έκλεισε η κυκλοφορία, έξω από την Βιβλιοθήκη.

Αναφερόμαστε στις τακτικές προγραμματισμένες εργασίες, που κλείνουν δρόμους, που σκάνε την πόλη, που αγανακτούν τους δημότες, που χτυπούν τον επαγγελματία, που ψάχνει τον πελάτη με το… φανάρι, που σε τελική ανάλυση έχει τον… ασυντήρητο.

 

Υ.Γ. Τώρα που γράφω, ο Περιφερειακός δρόμος από το My market  μέχρι τον κόμβο της ΔΕΗ, εκεί ντέ που σκοτώθηκε το παλληκάρι με το πατίνι, είναι σκοτεινός, γιατί μετά τις μεγάλες βροχές το σύστημα… τάπαιξε. Πάμε στοίχημα ότι στον επόμενο… θάνατο θα ανάψουν οι λάμπες αυτομάτως;

 

Σχετικά Άρθρα

Γιάννης Τζούμας
Δευ, 17/02/2020 - 16:23
ΒΙΑΛ

Στην αρχή έγινε λάθος και καταργήθηκε το πιο καίριο, τουλάχιστον για τα νησιά μας και όχι μόνο υπουργείο.

Μετά μπήκε φουριόζος ο νέος υπουργός Μετανάστευσης και τα έβαλε δυναμικά στην σειρά.

Αποσυμφόρηση νησιών, Φύλαξη συνόρων, γρήγορο άσυλο, Κλείσιμο υπαρχουσών δομών, το αίσχος της ΒΙΑΛ δηλαδή, Κλειστά Κέντρα.

Και επειδή για τα τέσσερα πρώτα δεν έγιναν και πολλά πράγματα, για να μην γράψουμε ότι δεν έγινε τίποτα, κρατήσαμε το… τελευταίο.

Και αφού παίξαμε κανένα δίμηνο… αριθμητική με τα χιλιόμετρα Χίου – Βολισσού, καταλήξαμε πάλι, δυναμικά εδώ σε επιτάξεις, περιφράξεις χωρίς αδειοδοτήσεις κ.λ.π.

Και ύστερα, ύστερα όπως λέει και ο ποιητής ήρθαν οι… μέλισσες.

Άρχισαν λοιπόν τα όργανα των αντιδράσεων. Οι Κλειστές δομές έγιναν ημίκλειστες και η επίταξη πάγωσε για να ξεκινήσει ξανά ο διάλογος.

Κανένα πρόβλημα αφού συζητάγαμε επί δίμηνο το 14-15-16-17, μπορούμε τώρα να το πάρουμε ανάποδα 17-16-15-14 και βλέπουμε.

Στο μεταξύ ο χειμώνας τελειώνει, ο Σουλτάνος θα κάνει το παιχνίδι που ξέρει, εμείς θα κάνουμε διασώσεις, οι Γερμανοί θα μας λένε αν δεν μπορούμε εμείς ναρθούν να μας φτιάξουν δομές εκείνοι (έχουν ξανάρθει στην κατοχή και ξέρουν) και όποιος φτάνει θα στοιβάζεται στα… επιταγμένα χωράφια της ΒΙΑΛ.

Ας κρατήσουμε όμως το εβδομαδιαίο πάγωμα, περιμένοντας από όλους να καταλάβουν τα αυτονόητα.

Αν το νούμερο των 6500 στη Χίο δεν γίνει γρήγορα 1000 δεν υπάρχει καμιά συζήτηση, τσάμπα γίνεται, τα νούμερα δεν βγαίνουν.

Αν δεν γίνει μια νέα δομή χωρητικότητας 500 ατόμων για καταγραφή, πιστοποίηση, άσυλο και επιστροφή, η ΒΙΑΛ δεν πρόκειται να κλείσει.

40 χρόνια τούρκικα να συζητάει με τους αιρετούς η κυβέρνηση χώρο δεν θα υποδείξουν.

Θα τον αποφασίσει ή ίδια, αλλά αφού οι πολίτες δούν τα νησιά να ανακουφίζονται και να εφαρμόζεται η νέα Κυβερνητική πολιτική στην πράξη.

Έτσι όπως το πάει, επίταξη – πάγωμα, πάγωμα – επίταξη με τα νούμερα αυτά μεταναστών – προσφύγων απλά κακοφορμίζουμε το πρόβλημα.

Και κάτι τελευταίο. Η Κυβέρνηση δεν έχει άλλο δρόμο απ’ το να δεί την λογική των αριθμών αλλά και την πρακτική εφαρμογή της πολιτικής της.

Ας το αναλύσουμε εδώ, δεν αναφερθήκαμε μέχρι σήμερα, αλλά μάλλον ήρθε η ώρα του.

Αν δεν συμβιβαστεί με την πραγματικότητα των αριθμών δεν θα κάνει τίποτα και θα μένει στο… πάγωμα, δηλαδή στην ΒΙΑΛ.

 Αυτό γιατί δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει τα ΜΑΤ.

Τα ΜΑΤ είναι… κομπρεσέρ και χρειάζονται πρώτον ρεύμα, δηλαδή Εισαγγελική εντολή για να κτυπήσουν, όπου παρεμποδίζεται η εφαρμογή της πολιτικής της εκάστοτε εξουσίας, για το κοινό καλό, υποτίθεται.

Συνεπώς πρέπει να βρεθεί Δικαστικός να βάλει το… κομπρεσέρ στην πρίζα.

Δεύτερον το… κομπρεσέρ το χειρίζονται άνθρωποι και μάλιστα Αστυνομικοί, που δεν θέλουν με τίποτα να ζούν 8 ώρες την ημέρα στο… Αίπος. Δεν έχω ακούσει ΕΝΑΝ Αστυνομικό να λέει ότι θέλει να πάει εκεί.

Και τελευταίο και καθοριστικό με το… κομπρεσέρ σούπα δεν τρώς, χρειάζεσαι ένα απλό κουτάλι. Ο λόγος απλούστατος. Τα ΜΑΤ είναι μονάδες που μπορούν να επιβάλλουν την τάξη σε δρόμους, πλατείες κ.λ.π δηλαδή δρούν σε περιβάλλον πόλης.

Στα βουνά με τα δακρυγόνα άχρηστα λόγω ανοικτού χώρου και τα… πυρομαχικά, δηλαδή οι πέτρες άπειρες στα χέρια των… αντιπάλων, τα ΜΑΤ απλά θα είναι ένα κομπρεσέρ, που θα καλεστεί να φάει… σούπα.

Άρα άλλος δρόμος από τον συμβιβασμό, στο τελευταίο, δηλαδή στα Κέντρα δεν υπάρχει. Γιατί όλα τα υπόλοιπα του κυβερνητικού σχεδιασμού μπορεί να υλοποιηθούν ως έχουν.

 

Υ.Γ. Ο αγαπητός Nομάρχης των Χίων μετά την απελευθέρωση του 1912, ο μετέπειτα υπουργός και αργότερα Πρωθυπουργός της χώρας, ο ηγέτης του Κέντρου, λεγόμενος και «γέρος της Δημοκρατίας» Γεώργιος Α. Παπανδρέου, είχε πεί μεταξύ άλλων και το αμίμητο.

«Ουδέν μονιμότερον του προσωρινού».  Λέτε να είχε προβλέψει και την… ΒΙΑΛ;