«Και γιατί κύριε Τζούμα είσθε κατά την γνώμη σας εδώ;»

Γιάννης Τζούμας
Τετ, 24/03/2021 - 12:31

Έλα ντε…

Για πρώτη φορά μετά από τόσο καιρό, ένοιωσα το χαμόγελο του αγνώστου γιατρού.

Κατ’ αρχήν ήμουνα ο Γιάννης ο Τζούμας, άρα ήξερα ποιός είμαι… αλλά όντως, που ήμουνα και τι ζητούσα σε ένα κρεβάτι Νοσοκομείου;

Και μετά ήρθε η… φλασιά, άναψε η λάμπα.

Για μένα έσβησε το απόγευμα του Σαββάτου. Το ημερολόγιο που άφησα στο γραφείο μου γράφει 27 Φεβρουαρίου. Τώρα το γύρισα στις 24 Μαρτίου 2021. Πού πήγε ο… μήνας;

Κατ’ αρχήν… γράφω, άρα ζω. Διαπίστωση πρώτη, δεν υπάρχω χωρίς γράψιμο.

Διαπίστωση δεύτερη, γράφω αργά, αλλά ξέρω τι γράφω. Δεδομένα; Μπα, έτσι νόμιζα και εδώ, αλλά αδέλφια λάθος.

Είμαστε ιστορία, ένα μέρος της είμαι και εγώ. Σήμερα γράφω αυτές τις γραμμές. Ο Θεός, η επιστήμη, η τύχη έτσι το θέλησαν. Ίσως συνεχίσω, αλλά ακόμα και έτσι νομίζω πως άφησα θετικό αποτύπωμα. Άρα, στο… καλό, και καλή συνέχεια για τους υπόλοιπους, αλλά να που δεν είμαστε μόνο ιστορία, είμαστε και το μυαλό μας…

Ανέκαθεν είχα αυτό το άγχος και να που πήγε να μου την… κάνει.

Ήθελα όχι να προλάβω να πώ ΤΕΛΟΣ. Άλλωστε ποιός από μας είπε ΑΡΧΗ, αλλά να 'χω το ρημάδι το μυαλό μου.

Και ξαφνικά πριν ένα μήνα το… έχασα, μέχρι που είδα το… φλάς στο χαμόγελο του αγνώστου Θεού με την άσπρη μπλούζα.

Τα άλλα τα μαθαίνω τώρα, για την μάχη των γιατρών μας στο Σκυλίτσειο, για την επείγουσα αερομεταφορά μου με την Interamerican για την νοσηλεία μου στην Ευρωκλινική, για την στενοχώρια που έφερα στην οικογένεια μου, στην μεγάλη μου οικογένεια στην «Αλήθεια», σε όλους εσάς, για κάτι που δεν επέλεξα.

Εισαγωγή… σύγχιση, μια λέξη είναι, εξαγωγή από την νοσηλεία, εγκεφαλίτιδα, πως λέμε… πονοκέφαλος. Αιτία… άγνωστη. Λοίμωξη στον εγκέφαλο! Θα μπορούσα να έχω πεθάνει, εγώ που δεν έπαιρνα ούτε… ασπιρίνη. Το μόνο ξένο σώμα που είχα βάλει μέσα μου ήταν το εμβόλιο, του κορωνοϊού, αλλά αν λέει ήμουνα ο τρίτος στο… εκατομμύριο και σε τελική ανάλυση αν είναι να σωθούν τόσοι άνθρωποι, αλλά είπαμε όλα αυτά είναι πιθανότητες και… στατιστική.

Η πραγματικότητα είναι ότι ο Θεός βάρεσε αναφορά, αλλά κάποιος δεν με άφησε να βγώ στην… σέντρα.

Και έτσι προς το παρόν την… σκαπούλαρα, που απλά λέει ο λαός μας, όπως απλά λέει πως είναι μεγάλη δουλειά να 'χεις το μυαλό σου ή είναι ο μοναδικός παγκοσμίως, που ως χαιρετισμό χρησιμοποιεί την προσφώνηση, γειά σου, να έχεις δηλαδή την… υγεία σου, γιατί όλα τα άλλα χωρίς αυτήν είναι άχρηστα.

Και τώρα συγχωρήστε με, για να γράψω αυτές τις γραμμές προσπαθώ δύο ώρες, φυσιολογικά ήθελα 10 λεπτά, αλλά δεν ήθελα να στεναχωρήσω κανέναν σας.

Σας ευχαριστώ όλους και τον καθένα ξεχωριστά για το ενδιαφέρον του, μέσα στην ατυχία μου θεωρώ το εαυτό μου τυχερό, πρώτον, που μάλλον την… έκανα του χάρου και δεύτερον γιατί διάβασα και το κείμενο που έγραφε για μένα η Ειρήνη Αναγνώστου, με μια φωτογραφία μου, αυτή που σας… χαμογελώ γιατί έτσι θα ήθελα να με θυμόσαστε.

Είπα εκείνη την ώρα. Μωρέ που τέτοια τύχη, αυτά δεν τα διαβάζει κανείς… πεθαμένος.

 

Υ.Γ.: Και είπα και το άλλο. Μπράβο Ειρήνη, μπράβο παιδιά, η Αλήθεια συνέχισε χωρίς εμένα, γιατί αυτό εν τέλει έχει την μεγαλύτερη σημασία.

  

Σχετικά Άρθρα