Ετσι έγινε; Ε, δεν είχαμε και βίντεο, ούτε καν… Facebook, από την ύπαρξη των οποίων και μετά αρχίζει ο… πολιτισμός, αλλά συμφώνως με την παράδοση, ο Χριστούλης μας, γιός του Θεού, που αποφάσισε να τον γεννήσει η Μαρία, ναρθεί στη γή να μας σώσει (λάθος υπολογισμός Θεέ μου) ήταν πρόσφυγας. Ναι, μα το… Θεό, έτσι ξεκάθαρα το λένε οι γραφές και μάλιστα ο Ιωσήφ, που συνόδευε την Παναγίτσα μας, της βρήκε ένα γαϊδούρι (μετά συγχωρήσεως) να την κουβαλάει, λες και χάθηκαν οι… άμαξες, και έτσι ετοιμόγεννη, αφού αυτή διάλεξε ο Θεός, αντί να την στείλει να γεννήσει σε ένα παλάτι (ποιόν τον γιό του) έστω βρε αδελφέ σε ένα σπίτι, την έστειλε σε ένα σπήλαιο, που όπως όλα σχεδόν τότε, χρησίμευαν ως σταύλοι!
Ναι μα την… Παναγία, που λέμε από τότε. Εμείς βέβαια είδαμε την φάτνη (είναι πιο εύηχο, το σκαφίδιο αυτό, που πάντως χρησίμευε για να τρώνε τα ζώα) και οι ζωγράφοι έβαλαν τον Χριστούλη μας μέσα στα άχυρα να τον ζεσταίνουν τα ζωάκια, αλλά να αυτά κάνουν οι καλλιτέχνες και χαλάνε την πιάτσα. Αυτό γιατί όσοι έχετε μπεί σε χώρο που υπάρχουν ζώα, τα πράγματα δεν είναι τόσο ρομαντικά. Κάτω πατάς βουνιές, οι μυρωδιές είναι άστα να πάνε, τέλος πάντων δεν είναι χώρος γέννησης ενός Βασιλέα των Βασιλέων, είναι όμως ένα πρώτης τάξεως μήνυμα.
Ο Σωτήρας (είπαμε λάθος Θεϊκός υπολογισμός) γεννήθηκε με τον πιο ταπεινό τρόπο, από δυό ταπεινούς επίσης γονείς, μεγάλωσε εργατάκι στο ξυλουργείο του Ιωσήφ και μετά τόριξε στην… αναρχία.
Ναι όπως το διαβάζετε και αναλογιστείτε τι είπε ο… Χριστιανός πριν 2000 και βάλε τόσα χρόνια.
Δεν τα είπε ο ίδιος, γιατί είπαμε δεν υπήρχε…Facebook, τα έγραψαν οι μαθητές του.
Να αγαπάμε τον πλησίον μας όποιος και νάναι. Να είμαστε ταπεινοί. Να συγχωρούμε και να μην ζητάμε την τιμωρία του άλλου, αναλογιζόμενοι τις δικές μας αμαρτίες. Όταν έχουμε δύο ρούχα (δύο όχι τρία) να δίνουμε το ένα. Να αγαπάμε τον εχθρό μας, να… να… αφήστε να πάει, είπαμε… ανάρχα.
Εκτοτε ο λόγος του έγινε θρησκεία, πολλοί την ακολούθησαν πιστά, έκαναν και κάνουν τα ίδια. Ο Αγιος Διονύσιος, κατέφυγε στο Μοναστήρι του ο φονιάς του αδελφού του και αντί να τον παραδώσει στην αστυνομία, τον έκρυψε.
Ας τον έπιανε η Αστυνομία μετά, εκείνος τον έκρυψε και τον συγχώρησε.
Ας μην μακρηγορούμε, ο Χριστιανισμός έγινε θρησκεία, εμπεριέχει δε τέτοιες υπερβάσεις, που λέει πως τα πλάσματα του Θεού είναι ίδια μεταξύ τους (έχει πλάκα ο Θεός να είναι… Νέγρος) πως δεν πρέπει να ξεχωρίζουμε όχι μόνο τις φυλές αλλά ούτε και τις θρησκείες, ότι όλοι οι άνθρωποι αξίζουν την αγάπη, την ελεημοσύνη μας, τη στοργή μας, το χάδι μας, την ώρα που τόχουν ανάγκη.
Και τώρα επειδή ξημερώνουν Χριστούγεννα, επιτρέψτε μου να ρωτήσω εγώ, που προσέρχομαι στην εκκλησία άπαξ του έτους, στην Λειτουργία της Αναστάσεως.
Ολο αυτό που ζούμε στη Σούδα, τι σχέση έχει με την χριστιανική θρησκεία, τη λατρεία μας στον γεννημένο σε ένα σταύλο (να μην ξεχνιόμαστε) Θεάνθρωπο;
Να τους πάρουμε σπίτι μας, ρε έξυπνε;
Γιατί αγκαλιάσαμε τον άλλο που κάηκε. Μα ήταν δικός μας. Πριτς, αυτά είπε ο… αναρχικός;
Μα οι άλλοι είναι πολλοί. Γιατί έβαλε πουθενά σε κανένα Ευαγγέλιο του ο Ιησούς τα πράγματα σε… καντάρι;
Βεβαίως είναι πολλοί, αλλά μην μου πείτε ότι όσοι και νάναι δεν έχουμε ένα… σταύλο, να βάλουμε τουλάχιστον τα γυναικόπαιδα να βγάλουν τον δύσκολο χειμώνα, μέχρι να πάνε στην ευχή του Θεού;
Και όμως δεν το κάναμε και αύριο θα πάμε στις εκκλησιές να κάνουμε μετάνοιες και θα παρακαλάμε τον Θεό να σώσει την ψυχή μας και θα γιορτάσουμε τον ερχομό του Χριστούλη μας.
Τσάμπα κόπος, εγώ τουλάχιστον πηγαίνω άπαξ. Ο Χριστούλης είναι το Ιρακινάκι, το Αφγανάκι, το Συράκι, το Μαυράκι που πλαντάζει το βράδυ απ’ το κλάμα γιατί κρυώνει και το ζεσταίνουν μόνο τα χνώτα της μάνας του, αν έχει μάνα.
Καλά Σουδού… γεννα σε όλους.
Υ.Γ. Λοιπόν πάλι κατά τας γραφάς, η μόνη φορά, που τα πήρε στο κρανίο ο Χριστός, και άρχισε να βαράει με το φραγγέλιο, το μαστίγιο δηλαδή, ήταν κατά των υποκριτών.