Χίος, Πέμπτη 2 Ιουλίου

Μήπως οι εργάτες γής της μαστίχας είναι στην ΒΙΑΛ;

Γιάννης Τζούμας
Σάβ, 30/05/2020 - 19:03

Nα ξεκινήσουμε με μια παραδοχή. Κανένας μας δεν θέλει ξαφνικά να αρχίσει μια μπόρα και να μας κάνει μούσκεμα. Αν όμως γίνει αυτό, μετά το αρχικό σόκ, πρώτα θα τρέξουμε κάπου να προφυλαχτούμε, μετά να προετοιμαστούμε μην μας ξανάρθει μπόρα και στην επόμενη φάση θα σκεφτούμε μήπως τελικά το νερό το εκμεταλλευτούμε, είτε μαζεύοντας το σε φουντάνες, είτε ποτίζοντας.

Αυτό ακριβώς συμβαίνει και με το προσφυγικό, που στη συνέχεια έγινε και μεταναστευτικό.

Ξέρω, υπάρχουν και αυτοί που καταριούνται τον ουρανό, τον μουτζώνουν κι’ όλας, δεν θα ήθελαν δηλαδή αυτή την μπόρα στο σπιτικό τους, αλλά όσα ξιόρκια κι’ αν κάνουν δεν θα αποφύγουν να γίνουν μούσκεμα.

Ας φύγουμε όμως από το παράδειγμα να πάμε στην πραγματικότητα.

Χιλιάδες άνθρωποι εισήλθαν παράνομα στην χώρα μας, που δεν φύλαγε τα σύνορα της, γιατί απ’ ότι απεδείχθη φυλάσσονται και παραφυλάσσονται. Η Ελλάδα, εφαρμόζοντας τις Διεθνείς Συνθήκες που και η ίδια ψήφισε, τους παρείχε φιλοξενία, με την υποχρέωση να εξετάσει το αίτημα τους για παροχή ασύλου ή όχι. Ας μην μπούμε τώρα σε λεπτομέρειες, δεν θα ωφελήσει, αυτό έγινε.

Μέχρι στιγμής λοιπόν σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία 11.000 άνθρωποι είναι πλέον εφοδιασμένοι με το χαρτί του ασύλου, που σημαίνει απλά ότι έχουν τα ίδια δικαιώματα με αυτά του κάθε Έλληνα και κατ’ επέκτασιν Ευρωπαίου πολίτη, συνεπώς παύει η φιλοξενία τους. Ουδείς Ευρωπαίος πολίτης φιλοξενείται και τον… ταϊζουν, άρα είναι ελεύθεροι προς αναζήτηση εργασίας.

Το τι θα γίνει από και πέρα το φοβούνται όλοι. Η Ελλάδα με μόνη εξαίρεση την πανδημία, συμπεριφέρεται με την λογική «βλέποντας και κάνοντας».

Πέντε χρόνια και βάλε, δεν μάθαμε μια λέξη ελληνικά σε αυτούς τους ανθρώπους και τα παιδιά τους, που πολλοί σήμερα είναι έφηβοι, άντε να μιλούν το πολύ μερικές… Αγγλικές λέξεις, που τους έμαθαν οι ΜΚΟ!

Τι θα γίνει; Αυτοί που ξέρουν πιο πολλά από μας λένε πως οι δρόμοι είναι τρείς.

Ή παίρνουν άσυλο και αρνούνται να φύγουν από τα ΚΥΤ, στην περίπτωση μας ΒΙΑΛ, γιατί δεν έχουν που να πάνε. Εμείς κάνουμε τα κορόϊδα και τους κρατάμε άρα φουντώνουμε ένα πρόβλημα μέχρι να εκραγεί και όποιον πάρει ο χάρος.

Τους διώχνουμε από τα ΚΥΤ ευχόμενοι καλή τύχη και αυτοί μαζεύονται στην Αθήνα να εγκαινιάσουν τους πεζόδρομους του Κ. Μπακογιάννη ή να δροσίζονται στο νέο συντριβάνι Ομονοίας.

Η χώρα μας επεξεργάζεται πρόγραμμα απορρόφησης τους στην παραγωγή.

Επειδή το τρίτο είναι το δυσκολότερο και το υγιές θα πρότεινα να προηγηθούμε. Απευθύνομαι λοιπόν  σε ένα οργανωμένο τοπικό παραγωγικό κομμάτι, τους μαστιχοπαραγωγούς και την προοδευτική Διοίκηση της ΕΜΧ και τον πολύ καλό Πρόεδρο της Γ. Τούμπο.

Με δεδομένο ότι βλέπουν πιο μπροστά από όλους μας, αντιλαμβάνονται ότι με την έκρηξη της μαστίχας στον χώρο του φαρμάκου, θα πρέπει την επόμενη εικοσαετία να φυτευτούν στα Νοτιόχωρα και οι… γλάστρες.

Ποιοί θα το κάνουν αυτό; Οι γέροντες θα έχουν φύγει, οι μεσήλικες είναι συνταξιούχοι… δημόσιοι υπάλληλοι και οι νέοι αγρότες βίας συμπληρώνουν… εντεκάδα. Οι Αλβανοί είναι πλέον επιστάτες των Πακιστανών, που χρησιμοποιούν για… εργάτες «σκαστούς» της ΒΙΑΛ.

Πολλοί θα επιθυμούσαν να είναι αλλιώς τα πράγματα, αλλά είναι όπως το αρχικό παράδειγμα της… μπόρας. Όσο και να τα ωραιοποιούμε έτσι περίπου έχουν και αύριο θα γίνουν χειρότερα.

Η πρόταση μου είναι απλή και στηρίζεται στην κοινή λογική. Η ΕΜΧ δεν είναι όπως η χώρα, δεν είναι δηλαδή μπάχαλο. Μπορεί να προβλέψει τι ανασχινώσεις πρέπει να γίνουν, πόσους εργάτες γής χρειάζεται, σε πιά χωριά, πόσοι απ’ αυτούς να είναι πολύτεκνοι (ας μην το αναλύσουμε, αν δεν υπήρχαν οι Αλβανοί θα ήταν κλειστά σήμερα τα Σχολεία μετά τον… Βροντάδο και μετά την… Καλλιμασιά) να καταγραφούν τα καταλύματα, που μπορούν να χρησιμοποιηθούν, και να αναζητήσει η ΕΜΧ ανθρώπους που να θέλουν να εργαστούν από την ΒΙΑΛ στα μαστιχόδενδρα του νησιού μας.

Η ΒΙΑΛ κάποτε θα κλείσει, η μαστίχα θα μείνει. Αν η Χίος άκουγε τον Κοτσακά, που πριν 30 χρόνια ήθελε να μεταφέρει Έλληνες του Πόντου (τότε η αθάνατη βλακεία τους έλεγε Ρωσοπόντιους) στα Βορειόχωρα σήμερα δεν θα μιλάγαμε για το… κοιμητήριο της αγόνου Αμανής. Αν χάσουμε τώρα την ευκαιρία του εργατικού δυναμικού της ΒΙΑΛ, οι μαστιχοπαραγωγοί του αύριο θα εισάγουν ξένο εργατικό δυναμικό, όπως κάνουν και στην Ηλεία με τις φράουλες που τρώμε και στην Κρήτη και αλλού με τις ελιές που έχουμε στο τραπέζι μας.

 

Υ.Γ. Παρασκευή μεσημέρι στο λιμάνι. Οι εργάτες πάνω από τους μπαβέδες σαν τα μαμούνια. Άλλος τρίβει, άλλος πλένει, άλλος ρίχνει λάσπη. Απέναντι κάθεται σε καφετέρια αραχτός, αφράτος φασεμπουκέλληνας με τη φραπεδιά μπροστά του. Καθώς περνάω με το ποδήλατο, μου φωνάζει.

«Ντζούμα, αυτά να γράφεις ρε, ούτε ένας έλληνας δεν δουλεύει στο έργο»

 

Σχετικά Άρθρα

Γιάννης Τζούμας
Τετ, 01/07/2020 - 18:10

Θεωρητικό το ερώτημα ικανό όμως να μας ταρακουνήσει ότι δεν θα είμαστε πάντα… τυχεροί.

Γιατί σ’ αυτήν την πυρκαγιά στους Βαβύλους είμαστε.

Ας τα πάρουμε με τη σειρά. Εκδηλώθηκε στις 10.30 π.μ. μια ωραία ώρα για την ιδανική κινητοποίηση όλων, από τον κρατικό μηχανισμό μέχρι τους κατοίκους.

Για σκεφτείτε αντί για 10.30 το πρωϊ να εκδηλώνονταν 10.30 το βράδυ;

Αμέσως μετά εκδηλώθηκε με σχεδόν άπνοια.

Για να φανταστούμε την ίδια πυρκαγιά με 7-8 μποφόρ Βορείους ανέμους;

Συνεπώς, επειδή δεν θα είναι η μοναδική πυρκαγιά του καλοκαιριού, ας σημειώσουμε μερικά πράγματα και ας πάρει ο καθένας τις ευθύνες του.

Επίσημο πόρισμα για την αιτία της πυρκαγιάς των Βαβύλων δεν υπάρχει.

Ποιός όμως θα πείσει όχι τους κατοίκους της περιοχής, αλλά κάθε λογικό άνθρωπο ότι αυτή είναι άσχετη με το άπλωμα του ΚΥΤ της ΒΙΑΛ, που οι σκηνίτες όσο και αν φαίνεται παράξενο είναι πιό κοντά στους Βαβύλους παρά στο… Χαλκειός;

Άρα, δεν μπορούμε να συζητάμε με την παραμονή αυτού του υπερπληθυσμού. Στην Χίο έχουμε μηδενικές ροές εδώ και ένα δίμηνο. Εδώ το υπουργείο Μετανάστευσης παίρνει άριστα. Όμως τι βαθμό παίρνει για τον πληθυσμό που παραμένει;

Αν, αν λέμε συνεχιστεί η ίδια μηδενική ροή, μέχρι ας πούμε τον Δεκέμβριο του 2020 με πιά λογική η ΒΙΑΛ θα πρέπει να έχει 5000 ανθρώπους και όχι 1000;

Αμέσως μετά και εδώ φαίνεται ότι ο Δήμαρχος Χίου, όπως προκύπτει από δηλώσεις του, παίρνει την κατάσταση πάνω του, θα συζητάμε επ’ άπειρον για την αντιπυρική ζώνη της ΒΙΑΛ; Ότι αποφασίστηκε πρέπει να γίνει. Η περιοχή πρέπει να καθαριστεί και να… ξυριστεί. Οι δε έτσι κι’ αλλιώς θιγόμενοι κάτοικοι να αποζημιωθούν.

Όμως αν δούμε μόνο την ΒΙΑΛ, συγνώμη αλλά κάνουμε ότι και η… στρουθοκάμηλος.

Αλήθεια, ποιός θα στείλει το παιδί του σε κατασκήνωση στα Σκλαβιά, με αυτή την κατάσταση, που είδαμε εμείς σήμερα;

Ο κύριος Βουράκης θα δώσει άδεια πυροπροστασίας, επειδή πέριξ των κατασκηνώσεων θα υπάρχουν όχι τυπικά αλλά ουσιαστικά πυροσβεστικές φωλιές. Να σβήσουν τι;

Το δάσος των Σκλαβιών υπάρχει σήμερα μόνο από τύχη. Τα κλαδιά όχι ακουμπούν το ένα το άλλο στην άλλη άκρη του δρόμου, στην ουσία έχουν εξαφανίσει τους δρόμους.

Αν ω μη γένοιτο εκδηλωθεί πυρκαγιά εκεί με αέρα, η φωτιά σε 15’ λεπτά θα τα έχει κάνει όλα στάχτη από τους Βαβύλους μέχρι το Θολόποταμι.

Αν υπήρχε βέβαια οργανωμένο κράτος, θα βάζαμε τους φιλοξενούμενους στο ΚΥΤ έναντι τουλάχιστον της δωρεά τροφής τους να έχουν… γλύψει όχι μόνο τα Σκλαβιά αλλά και άλλους δασικούς πυρήνες.

Κάτι τέτοιο όμως δεν υπάρχει.

Άρα, άρα ας μην βαυκαλιζόμαστε και συγχαίρομε αλλήλους, γιατί τα καταφέραμε στην φωτιά των Βαβύλων.

Βεβαίως και δεν μηδενίζουμε τίποτα, βεβαίως και καταφέραμε όλοι μαζί, αλλά κυρίως είμαστε τυχεροί, αλλά αυτό δεν είναι δεδομένο και για την επόμενη πυρκαγιά, που καραδοκεί.

 

Υ.Γ: Δεν φοβερίζω κανέναν, δεν υποκαθιστώ κανέναν, λέω ευθαρσώς και υπογράφω την άποψη μου. Δεν θα έστελνα υπό αυτάς τας συνθήκας το παιδί μου σε κατασκήνωση στα Σκλαβιά.