Χίος, Παρασκευή 21 Ιουνίου

Να πάμε 100 χρονών δε λέω, αλλά τι θα γίνει αν μετά τα 80 ζητάμε να πάμε… Νηπιαγωγείο;

Γιάννης Τζούμας
Παρ, 19/04/2019 - 16:41

Συγνώμη αν μετά τα όσα απασχολούν την επικαιρότητα και ειδικά αυτά που είπε ο Πρόεδρος των Προέδρων, ο Πρόεδρος του… Θρύλου φυσικά, συνεπικουρούμενος από τον άλλο Πρόεδρο της Κυβερνήσεως, τον γνωστό… φιλαλήθη, εγώ θα σας απασχολήσω με αλλότρια θέματα, αλλά ας όψεται η Ημερίδα που διοργανώνεται αύριο στο Πανεπιστήμιο μας.

Θέμα της "Νέες τεχνολογίες και ανθρώπινος παράγοντας στην ιατρική" και οργανωτές η Α' Χειρουργική κλινική του Α.Π.Θ. και το τμήμα Ναυτιλίας και Επιχειρηματικών Υπηρεσιών του Πανεπιστημίου Αιγαίου.

Το αντικείμενο έχει τεράστιο ενδιαφέρον ειδικά όταν οι εισηγήσεις θα είναι εκλαϊκευμένες, ανοίγοντας ή μάλλον συνεχίζοντας έναν διάλογο για το αύριο και καταθέτοντας τα άλματα της επιστήμης στον τομέα της υγείας ή καλύτερα των επιστημών αφού πλέον δεν υπάρχει επιστήμη μόνη της.

Για να μην αναλύσουμε το θέμα, γιατί ούτε ειδικοί είμαστε και δεν είναι και αυτό το αντικείμενο του προβληματισμού, μπορούμε σήμερα να βάλουμε στα χέρια των χειρουργών δέρμα και ιστούς φτιαγμένους από βιο-εκτυπωτές, που αύριο είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα μπορούν να μας εκτυπώσουν καινούργιο… συκώτι ή ένα ολοκαίνουργιο νεφρό.

Μια στάση εδώ όμως να καταθέσω μια προσωπική ιστορία σε λίγες γραμμές βέβαιος ότι όσοι με διαβάζετε έχετε ζήσει παρόμοιες καταστάσεις.

Ο μαστρο - Κώστας ο πατέρας μου με 35 χρόνια θαλάσσια υπηρεσία και με τα μυαλά του τετρακόσια, που συγχωρέθηκε πριν δύο χρόνια και η χήρα μάνα μου ακόμα περιμένει την σύνταξη των απομαχικών του, που τάισαν τουλάχιστον πενήντα ντουζίνες κηφήνες, μια ωραία πρωία ξύπνησε να πάει στον Οίκο Ναύτου να βρεί τον γιατρό… Λύσανδρο Καλλέργη!

Την επομένη ξύπνησε να περιμένει το… Σχολικό της Αγγελικής Μαυρώνη και την μεθεπομένη, μου ζητούσε να του ετοιμάσω τον σάκο του γιατί έπρεπε να παρουσιαστεί στο Βασιλικό… Ναυτικό.

Κοντολογίς ο μαστρο – Κώστας μετά τα 80 του, παιδεύτηκε ευτυχώς για λίγο, τόσο πολύ, που εγώ που πηγαίνω στην εκκλησία άπαξ του έτους την βραδιά της Αναστάσεως παρακαλούσα τον Θεό να τον πάρει να γλυτώσει.

Αντιλαμβάνεστε τώρα τον προβληματισμό. Χωρίς ούτε να θέλω ούτε να μπορώ να σταματήσω την πρόοδο της επιστήμης και αυτή θα πρέπει να απαντήσει στο μέγα ερώτημα: Τι να την κάνουμε την ζωή χωρίς ποιότητα και τι νόημα έχει παράταση της χωρίς τα μυαλά μας;

Γιατί κακά τα ψέματα. Μπορεί να καταφέραμε να φτιάξουμε υπολογιστές εξυπνότερους από μας, ρομπότ που αύριο θα μας βγάλουν τα μάτια, μπορεί να φτιάξουμε συκώτια, σπλήνες, πνευμόνια και νεφρά, αλλά δεν μπορούμε μέχρι στιγμής να φτιάξουμε ούτε ένα γραμμάριο μυαλού. Και χωρίς αυτό αδέλφια μηδέν εις το πηλίκον.

 

Υ.Γ. Ας μην αγχωνόμαστε με την άσκηση σεισμού στο Νοσοκομείο. Απλά απέδειξε το διαχρονικώς ελληνικόν. «Ο σώζων εαυτόν σωθείτο»

 

 

Σχετικά Άρθρα

Γιάννης Τζούμας
Πέμ, 20/06/2019 - 22:09

Χθες ασχοληθήκαμε με τα ελληνοτουρκικά, οπότε λέω σήμερα να… χαλαρώσουμε κάνοντας… έρευνα αγοράς των καλύτερων καταστημάτων, όχι της αγοράς αλλά της Απλωταριάς με τ’ όνομα.

Ξέρετε εκείνο τον δρόμο με τις… τέντες. Κάπως έτσι ήταν και το Σαραϊ του Καραγκιόζη αλλά ο συμπαθής γείτονας ποτέ δεν το κοίταζε από κάτω προς τα πάνω οπότε δεν αντιμετώπιζε κανένα πρόβλημα.

Έτσι και εμείς, κοιτάμε μόνο κάτω, τις κολλημένες στίχλες κατά προτίμηση, άρα το πάνω, τα υπέροχα κυρίως παρατημένα νεοκλασικά δεν μας ενδιαφέρουν και πάμε παρακάτω.

Βέβαια για την ακρίβεια την Απλωταριά δεν την πήγαμε παρακάτω, την υψώσαμε σε πολλά σημεία και μισό μέτρο, της βάλαμε και πλάκες κάτω και ήρθε η άτιμη και… ζεστάθηκε.

Θα πεί κάποιος πως η… μελέτη που έγινε, πάντα από ειδικούς, προέβλεπε μόνο τις… γλίστρες τον χειμώνα, δεν προέβλεψε το σκάσιμο του τζίτζικα του θέρους, αλλά ας μην τα θέλουμε όλα δικά μας.

Εκεί λοιπόν στην οδό… Καραγκιόζ μπερντέ υπάρχουν κάποια… καταστήματα, που κατά τη γνώμη μου είναι τα καλύτερα.

Πρόκειται για τα παγκάκια που έχουν τοποθετηθεί ενδιάμεσα, υποτίθεται για να ξαποστάσει κάποιος διερχόμενος, να πάρει μια ανάσα, να δώσει ένα ραντεβού κ.λ.π.

Ε, λοιπόν ο πιο… μάγκας από όλους ας το τολμήσει αύριο το πρωϊ.

Τα παγκάκια είναι… αγκαζέ και μάλιστα γίνεται μάχη ποιός… μαγαζάτορας θα τα πρωτοπιάσει.

Οι λόγοι ευνόητοι, πελατεία μπόλικη, διερχόμενοι συνέχεια, τσάμπα ενοίκιο και εμπόρευμα στο φούλ.

Μη με ρωτάτε από ποιούς και γιατί, διότι προφανώς μάτια δεν έχω μόνο εγώ αλλά και οι Αστυνομικοί και άλλες υπηρεσίες οι οποίες κάνουν πως δεν βλέπουν διότι μπορεί και να κατηγορηθούν για… ρατσισμό.

Πρακτικά εγώ όμως βλέπω άλλον ρατσισμό, σε βάρος των δεκάδων περιπατητών, που θέλουν να πάρουν μια ανάσα στα παγκάκια αλλά δεν μπορούν γιατί πιασμένα και τα… μαγαζιά στημένα.

Προχθές που συζητούσα το θέμα με κάτι μαγαζάτορες, κανονικοί αυτοί, ξέρετε, με ενοίκιο, με ταμειακές, με καθημερινό πελάτη την Εφορία, κατέληγαν στο συμπέρασμα ότι ακόμα και αν θίξουμε το θέμα αποκλείεται κάποιοι να ευαισθητοποιηθούν.

Ήμουνα ο μόνος… αισιόδοξος.

Για να δούμε ποιός θα διαψευστεί.

 

Υ.Γ. Μια μέρα έξω από του Μαϊστράλη μια μαυροντυμένη χαμηλοβλεπούσα, που το μάτι της όμως έπαιζε σαν του… λαγού, κρατούσε ένα εικόνισμα και βάσταγε ένα ποτηράκι για τα… ψιλά.

 Ε, ένας στους δύο βγαίνοντας πετούσε τα… ρέστα. Είχε για παράδειγμα το κουλούρι 60 λεπτά έριχνε τα… ψιλά από το ευρώ.

Βλέποντας με να παρατηρώ το… θέαμα της… ουργιοσύνης μας, ακούω να μου φωνάζει από μέσα ο Ζαχαρίας.

«Τι λές ποιός βγάζει πιο πολλά εμείς ή αυτή;»