Χίος, Κυριακή 5 Απριλίου

Nα τους χαίρεστε τους αλήτες σας κύριοι Μητσοτάκη, Χρυσοχοϊδη, Μηταράκη

Γιάννης Τζούμας
Δείτε τις Φωτογραφίες
Πέμ, 27/02/2020 - 15:34

Μονάδες αποκατάστασης τάξεως (ΜΑΤ) για να μην ξεχνιόμαστε.

Αφού εκτέλεσαν την αποστολή τους, ας την λέμε έτσι εκτελώντας πολιτικές εντολές, εκτέλεσαν μαζί και την νομιμότητα και την τάξη, φέρθηκαν ως Πραιτοριανοί, ας μη το αναλύσουμε πολύ, αφού τα ζήσαμε στο διήμερο της κατοχής του νησιού μας, αποχώρησαν.

Θα ήθελα λοιπόν να καταθέσω τα εξής στην Βουλή των Ελλήνων και στους έλληνες φορολογούμενους που πληρώνουν το Σώμα αυτό.

Κατέγραφα με την κάμερα στο Λιμάνι Μεστών την διέλευση των οχημάτων τους, όταν σε μερικά απ’ αυτά χτύπαγαν εσωτερικά με μανία τα τζάμια, λες και είχαμε προηγούμενα.

Το προσπέρασα και πέρασα στο εσωτερικό της χερσαίας ζώνης περιμένοντας την αναχώρηση του πλοίου.

Κάποια στιγμή εμφανίστηκαν 30 περίπου θερμόαιμοι αλήθεια συμπατριώτες μας, που άρχισαν να τους βρίζουν, να κάνουν χειρονομίες κ.λ.π

Προς έκπληξη μου είδα οι άνδρες των ΜΑΤ, που υπ’ όψιν φόραγαν πολιτικά, να απαντούν και εκείνοι με χειρονομίες και ύβρεις.

Στράφηκα στον επικεφαλής τους σημειώνοντας ότι είναι επαγγελματίες και δεν είναι δυνατόν να απαντούν έτσι. Το ίδιο έκαναν και οι παριστάμενοι Λιμενικοί, που σε τελική ανάλυση είχαν την ευθύνη του χώρου. Εξήγησαν δε στον επικεφαλής ότι ήταν τόσο μεγάλη η απόσταση των υψωμάτων και του εξωτερικού δρόμου με το σημείο που βρίσκονταν τα Λεωφορεία των ΜΑΤ, ώστε κατ’ ουσία ούτε οι ύβρεις ακούγονταν, ούτε οι λίγες μικρές πέτρες, που έπεφταν απειλούσαν κανέναν.

Πράγματι μπροστά μας τους έδωσε εντολή απομάκρυνσης.

Είδα λοιπόν κύριοι Βουλευτές τα εξής που σας καταθέτω.

Η εντολή του Διοικητή τους είχε ισχύ 5 λεπτών. Στο… 6ο στις ύβρεις που άκουγαν απάνταγαν με τον ίδιο τρόπο και ξαφνικά στις πέτρες από τις οποίες δεν κινδύνευαν απάντησαν ως εξής.

Σαν αφιονισμένοι, με όσα είδα δεν είμαι σίγουρος ότι δεν ήταν, έβαλαν τα κράνη τους, πήραν τα γκλόπ τους, και με πολιτική περιβολή άρχισαν να πετάνε δακρυγόνα στους 30 περίπου… αντίπαλους, δεν ήταν παραπάνω και να τους κυνηγάνε στα βουνά και ανάμεσα στα σπίτια του οικισμού του Λιμένα Μεστών.

Αν έπιαναν έναν πολίτη θα τον σκότωναν. Αφού αυτό δεν έγινε, ξέσπασαν πάνω σε αυτοκίνητα σπάζοντας τα τζάμια τους, προκάλεσαν πυρκαγιά πίσω από τον Λιμενικό Σταθμό, έβρισαν τους Αστυνομικούς Χιώτες συναδέλφους τους, χαρακτηρίζοντας τους άχρηστους, προπηλάκισαν Λιμενικούς, που τόλμησαν να τους εμποδίσουν να φέρονται σαν ζώα. Όλα αυτά έγιναν παρουσία του Προϊσταμένου του Λιμενικού Σώματος Βορείου Αιγαίου Γιώργη Σκανδάλη και της Λιμενάρχη Χίου Ειρήνης Αργύρη.

Επίσης έγιναν σε ένα χώρο στον οποίο βρίσκονται δεξαμενές καυσίμων.

Φεύγοντας κύριοι Βουλευτές αυτοί οι επαγγελματίες Αστυνομικοί του Σώματος Τάξης, σκεφτείτε να ήταν διαιτητές και να άφηναν το παιχνίδι παίζοντας γροθιές με την κερκίδα, έφυγαν φωνάζοντας από το πλοίο, τα εξής. Θα ξαναγυρίσουμε ρε κολότουρκοι να σας γαμήσουμε, γαμημένοι νησιώτες, τουρκόσποροι και άλλα ισχυρά και με επίπεδο επιχειρήματα.

Η αίσθηση που αποκόμισα και σας την καταθέτω είναι ότι αντίκρυσα απείθαρχους χούλιγκανς, που απλά φορούν μια στολή, με τα διακριτικά Ελληνική Αστυνομία, που αντί να τους πληρώνει η προεδράρα της τάδε ομάδας, τους πληρώνει ο έλληνας φορολογούμενος.

 

Υ.Γ. Κάποια στιγμή που έκανα την δουλειά μου με πλησιάζει ένας αφιονισμένος στην ηλικία του γιού μου.

Τι τραβάς ρε αρχίδι, μου λέει. Του απαντώ. Ξέρεις πιο αρχίδι είμαι; ( Η φωνή μου κάτι του θύμισε και πάγωσε). Αυτός που έσωσε χθες από το λιντζάρισμα δυό συναδέλφους σου στο Ερύθα. Έβαλε το κεφάλι κάτω και έφυγε.

 

Σχετικά Άρθρα

Γιάννης Τζούμας
Σάβ, 04/04/2020 - 16:37

Ξεπερνώντας τον μισό αιώνας ζωής, ανακάλυψα άλλη μια… τύφλα μου. Είχα στα πόδια μου την θάλασσα και την χαιρόμουνα μόνο το καλοκαίρι.

Στο… κόλπο με έμπασε ο φίλος Γιάννης Αργυράκης, που έμπαινε στη θάλασσα όχι μόνο για εκγύμναση αλλά για να καθαρίσει το μυαλό του από το… αλεύρι.

Ακολούθησα την προτροπή του και εδώ και λίγα χρόνια κολυμπώ 365 μέρες το χρόνο, που λέει ο λόγος, εξαιρουμένων των βροχερών, πρώτα για να καθαρίζω το μυαλό μου από… ειδήσεις και δεύτερον γιατί είναι μια πρώτης τάξεως γυμναστική.

Περιττό να σας πω, ότι από την ημέρα που μπήκα χειμώνα στη θάλασσα δεν έχω πάρει ούτε ασπιρίνη, ξέχασα δε ακόμα και τι είναι το… συνάχι.

Η συνταγή είναι απλή. Η θάλασσα δεν είναι κρύα, έχει σταθερή θερμοκρασία και τον χειμώνα βρίσκεται συνήθως στους 15 βαθμούς.

Κρύο έχει έξω. Συνεπώς ο χειμερινός κολυμβητής γνωρίζει ότι μέσα στη θάλασσα είναι πιο… ζεστά.

Αφού λοιπόν απολαύσει το μπανάκι του, αφού γυμναστεί, αφού αισθανθεί το νερό να σφίγγει το σώμα του, δείτε τα κορμιά των γυναικών που κάνουν μπάνιο τον χειμώνα, αφού καθαρίσει το μυαλό του, ξέρει πως γρήγορα, στην έξοδο της πατάς, πρέπει να τυλιχτεί στο μπουρνούζι του και να φύγει.

Τα περιγράφω αυτά, όχι μόνο για να σας προτρέψω να ανακαλύψετε την θαλάσσια ζωή, που μας περιβάλλει, αλλά για να πω ότι εκ των πραγμάτων το χειμερινό κολύμπι είναι μοναχικό σπόρ.

Από τα Αγιάσματα μέχρι τον λιμένα Μεστών, βίας κολυμπάμε καθημερινά 30 άτομα, πάει δε ο καθένας την ώρα που τον βολεύει. Επειδή δε δεν κολυμπάς με κύμα, διαλέγομε παραλίες, άλλη δηλαδή στον Βοριά και άλλη στον Νοτιά.

Άρα με δεδομένα αυτά, ήθελα να ήμουνα στο μυαλό εκείνου που σκέφτηκε, ότι μέσα στα περιοριστικά μέτρα για τον κορωνοϊό, θα πρέπει να κοπεί και η χειμερινή κολύμβηση.

Γνωρίζω βέβαια ότι το μέτρο πάρθηκε για να κοπεί η βόλτα στις παραλίες, αλλά αυτό τι σχέση έχει με την χειμερινή κολύμβηση; Έχει δε κανείς χειμερινό κολυμβητή να κάνει… ηλιοθεραπεία ή να κάνει μετά το μπάνιο του τσάρκα στα βότσαλα;

Συνεπώς εδώ μαζί με τα ξερά κάηκαν και τα χλωρά.

Πιστεύω ότι η απόφαση αυτή είναι πολύ λανθασμένη, όποιος την πήρε κολυμπάει μόνο τον … Αύγουστο, ξεχώρισε το περπάτημα, που επιτρέπεται, από την άθληση της χειμερινής κολύμβησης, που έχει καμιά δεκαριά παραπάνω πλεονεκτήματα από το βάδισμα, που επίσης είναι χρήσιμο.

Περιμένω η απόφαση αυτή να είναι η πρώτη που θα παρθεί πίσω όταν με το καλό τα μέτρα χαλαρώσουν.

 

Υ.Γ.  Εννοείται ότι παρ’ ότι διαφωνώ πειθαρχώ απολύτως. Κόβω το χειμερινό μπάνιο μέχρι νεωτέρας και τώρα που θα… συναχωθώ σίγουρα και μπορεί και να αρπάξω καμιά γρίπη, το κρίμα στο λαιμό τους.