Λέτε να είμαι για… δέσιμο; Προχθές είχαμε την κηδεία του. Αυτό ακριβώς λέω κι΄εγώ. Για να την γλυτώσω λοιπόν από τα όσα ζούμε, καταφεύγω στην αγκαλιά της μεγάλης κυρίας της Χίου της Βιβλιοθήκης μας, που με βοηθά να δω πόσο πεπερασμένος είναι ο κόσμος μας και πως η κηδεία από τον γάμο, ας πούμε, απέχουν μια μικρή ανάσα.
Στον 4ο τόμο λοιπόν του βιβλίου, που ετοιμάζω ΜΙΑ ΣΤΑΓΟΝΑ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΗΣ ΧΙΟΥ 1956 – 1966 θα βρείτε αυτή την φωτογραφία, με την εξής λεζάντα σε φύλλο του ΧΙΑΚΟΥ ΛΑΟΥ τον Μάϊο του 1959.
«Μια φωτογραφία από τους ευτυχείς γάμους του κ. Στέφανου Γεροντέλη Πολ. Μηχανικού, μετά της δεσποινίδος Ιωάννας Μοτράκη, τους τελεσθέντας την παρελθούσαν Κυριακήν εις τον Μητροπολιτικόν Ναόν, όπου παρέστησαν όλαι σχεδόν αι αρχαί της Πόλεως, ο δικηγορικός κόσμος της Χίου και η εκλεκτοτέρα μερίς της Χιακής κοινωνίας. Οι νεόνυμφοι περιστοιχιζόμενοι από τους γονείς των, τον και ο Νομάρχης μας κ. Βασ. Παπακώσταν, όστις και αντήλλαξεν τους νυφικούς στεφάνους ως αντιπρόσωπος του Προέδρου της Εμπορικής Τραπέζης Καθηγητού κ. Στρατή Ανδρεάδη κ.α.»
Από τους νυφικούς λοιπόν στεφάνους στους… άλλους και αυτό θα συμβεί για τον καθένα μας. Και παρά ταύτα ο άνθρωπος εξακολουθεί να πληγώνεται, να πονάει, να σκοτώνει και να σκοτώνεται και στο τέλος ακόμα και οι «χρυσοφόρες» ΗΠΑ είναι, έτσι λένε οι δικοί της οικονομολόγοι, χρεωμένες 38 τρισεκατομμύρια δολάρια!
Και για να επιστρέψουμε στην… τρέλα, επιτρέψτε μου να σας κάνω μια «βαθυστόχαστη» ανάλυση του πολέμου στην Μ. Ανατολή. Για την ακρίβεια δεν είναι δική μου αλλά του φίλου μου Στρατηγού Χρ. Δρίβα, που αφού επιμένει ότι είναι ακόμα νωρίς για να καταθέσει ολοκληρωμένα τις σκέψεις του για τα όσα συμβαίνουν στις μέρες μας, περιορίστηκε στην σημερινή φάση, απαντώντας μου ως εξής: Υπηρετώντας στην Πορτογαλία, πήγαμε ένα βράδυ με την γυναίκα μου για φαγητό στον Ναυτικό Όμιλο Σετουμπάλ, όπου υπήρχε η ιδιομορφία με 10 ευρώ να τρως ότι ψάρια ψήνουν και σερβίρουν χωρίς κανένα περιορισμό. Μέχρι σκασμού που λένε. Στην αρχή μας έβγαλαν ότι μαρίδα φαντάζεσαι, ψητή, τηγανητή κλ.π. μετά ακολούθησε ο γαύρος, τα σαυρίδια, να μην σε κουράζω, όταν ήσουν πρωτάρης είχες σκάσει ήδη όταν ξαφνικά εμφανίζονταν οι τσιπούρες, οι γαρίδες, οι αστακοί. Αυτή τη στιγμή οι Ιρανοί σερβίρουν στον πόλεμο… μαρίδες, όταν φτάσουν στους... αστακούς θα το συζητήσουμε»
Αδέλφια υπάρχει κανείς, που να μην κατάλαβε τον Στρατηγό;
Πάμε όμως παρακάτω γιατί η τρέλα είναι ατέλειωτη. Παρακολουθείτε τι γίνεται με τις προσλήψεις στον Δήμο Χίου, που όλο παίρνει προσωπικό και όλο οι υπηρεσίες του… αναβαθμίζονται; Το είπε με μια φράση ο Παντελής Καμπούρης. Το προσωπικό μας πλησιάζει τα 1000 άτομα. Ξαναδιαβάστε το παρακαλούμε.
Επειδή λοιπόν η ζωή των δημοτών είναι μια κόλαση, που αυτή συνίσταται και στην καθημερινότητα ολόκληρων συνοικιών, που βρίσκονται εγκλωβισμένες σαν τα ποντίκια ας σημειώσουν Δημοτική αρχή και… Ταξιαρχία υπαλλήλων το εξής.
Αναρτήθηκε προχθές αγγελία πώλησης μεγάλου τμήματος οικοπέδου ιδιοκτησίας Μαυριδόγλου στο Φραγκομαχαλά. Το πωλούμενο υπέρ τα 2,5 στρέμματα έχει επαφή με τις αδιέξοδες οδούς Αγ. Φωτίου Ιωάννη Χαβιάρα και Πασχάλη Πασχαλίδη και Θεσμοφορίων - Κορωνιού και αν αγοραστεί θα ενώσει αυτές όλες τις οδούς και θα συμβάλει στην σύνδεση περιοχών Αγ. Ιακώβου και Αγ. Άννας Καπέλλας και Φραγκομαχαλά προσφέροντας και μεγάλο αριθμό θέσεων για πάρκινγκ οχημάτων. Όλη η περιοχή θα ανασάνει. Ο Δήμος οφείλει να εξετάσει το θέμα και να αγοράσει τον χώρο. Τα άκτιστα οικόπεδα τέτοιας μορφής σπανίζουν μέσα σε πυκνοκατοικημένες ζώνες. Ας μην χαθεί αυτή η ευκαιρία.
ΥΓ. Επιστρέφοντας στην… ψαροφαγία του Χρ. Δρίβα, αναρωτιόμαστε αν τελικώς σε κάποιον που διακαώς επιθυμούσε το Νόμπελ Ειρήνης, τελικώς που απονεμηθεί το Νόμπελ… βλακείας.
