Μία ενδιαφέρουσα συνέντευξη παραχώρησε το πρωί της Τετάρτης 4 Μαρτίου 2026, στο «Ράδιο Αλήθεια» και στην εκπομπή «Καλημέρα Χίος», με τους Γιάννη Τζούμα και Ειρήνη Αναγνώστου, ο επίσης χιώτης δημοσιογράφος Κώστας Μαρδάς. Η συνέντευξη επικεντρώθηκε στις γεωπολιτικές εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, με αφορμή τον πόλεμο που εξελίσσεται με τους αμερικανοϊσραηλινούς και το Ιράν, τον ρόλο των μεγάλων δυνάμεων και τις επιπτώσεις για την Ελλάδα και την Κύπρο.
Τα κύρια σημεία που αναδείχθηκαν από τη συζήτηση:
Η Σύγκρουση στη Μέση Ανατολή και οι Βάσεις
- Στοχοποίηση Βάσεων: Ο Κ. Μαρδάς επεσήμανε ότι πρόσφατα χτυπήθηκαν τουλάχιστον 15 αμερικανικές βάσεις στη Μέση Ανατολή (Κουβέιτ, Κατάρ, Ιορδανία κ.α.) από τους Ιρανούς.
- Προσφυγικό Ζήτημα: Υποστήριξε εμφατικά ότι κάθε βόμβα στη Μέση Ανατολή «σκάει» μεταφορικά στα ελληνικά νησιά (π.χ. στη δομή της π. ΒΙΑΛ στη Χίο), καθώς οι βομβαρδισμοί δημιουργούν νέα προσφυγικά κύματα προς την Τουρκία και την Ελλάδα.
- Θεοκρατική Αντιπαράθεση: Η σύγκρουση δεν περιγράφεται ως μάχη Δύσης-Ανατολής, αλλά ως αναμέτρηση δύο «θεοκρατιών»: του αμερικανικού ηγεμονισμού (με βάση το δολάριο) και του ριζοσπαστικού Ισλάμ των Μουλάδων.
Ελληνική Άμυνα και Αιγαίο
- Αντιπυραυλική Ασπίδα: Ο Μαρδάς θεωρεί θετική την εγκατάσταση πυραύλων σε βραχονησίδες και νησιά του Αιγαίου για την αντιμετώπιση του τουρκικού πυραυλικού δυναμικού.
- Παλλαϊκή Άμυνα: Προτείνει για πολλοστή φορά την εφαρμογή του νόμου του 1998 για την επανεκπαίδευση των πολιτών (4 ημέρες, 4 φορές τον χρόνο) και την προαιρετική στράτευση των γυναικών.
- Αμυντικό Δόγμα: Κάνει αναφορά στην ενίσχυση του δόγματος Ελλάδας-Κύπρου και τη δημιουργία ενός «τείχους» προστασίας με φρεγάτες (Belharra), αεροσκάφη F-16 και συστήματα Patriot.
Ο Ρόλος των Μεγάλων Δυνάμεων
- ΗΠΑ: Ασκεί κριτική για τη συχνή χρήση του αμερικανικού στρατού σε πολεμικές επιχειρήσεις παγκοσμίως, ενώ εξέφρασε την ανησυχία του για το αν οι ΗΠΑ θα επέτρεπαν τη χρήση των F-35 σε μια ελληνοτουρκική ρήξη λόγω του ελέγχου του λογισμικού τους.
- Κίνα: Η δύναμή της εντοπίζεται στο εμπόριο και όχι στις στρατιωτικές βάσεις, με παράδειγμα την επένδυση της Cosco στον Πειραιά.
- Ρωσία: Ο Πούτιν ενισχύει το Ιράν με εξοπλισμό (S-300), αλλά δεν μπορεί να στείλει στρατό λόγω του πολέμου στην Ουκρανία.
Τουρκία: Ο «επιτήδειος ουδέτερος»
- Υποστήριξε ότι η Τουρκία διατηρεί ουδέτερη στάση για να αποφύγει να γίνει στόχος ιρανικών πυραύλων (προστατεύοντας τη βάση του Ιντσιρλίκ) και για να διεκδικήσει μελλοντικά διαμεσολαβητικό ρόλο μεταξύ Τραμπ και Ιράν.
Κίνδυνοι και Προβλέψεις
- Πυρηνικός Κίνδυνος: Ο Κώστας Μαρδάς θεωρεί πως αν και το Ιράν δεν διαθέτει ακόμα επιβεβαιωμένα πυρηνική κεφαλή, βρίσκεται κοντά στον απαιτούμενο εμπλουτισμό ουρανίου.
- Γενικευμένη Σύρραξη: Υπάρχει πάντα ο φόβος για έναν Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο εάν χτυπηθεί χώρα του ΝΑΤΟ και ενεργοποιηθεί το Άρθρο 5.
Ακολουθεί η απομαγνητοφωνημένη συνέντευξη του Κ. Μαρδά στο «Ράδιο Αλήθεια»:
Γιάννης Τζούμας: Να μιλήσουμε τώρα με τον Δημοσιογράφο, συγγραφέα και ποιητή εκ Θολοποταμίου, Κώστα Μαρδά.
Ειρήνη Αναγνώστου: Ορμώμενος από το χωριό με το ινδιάνικο όνομα
Γ.Τ.: Έτσι ακριβώς και σπουδαίος αναλυτής, ο μοναδικός, θέλω να το πω, Κώστα μην με διακόψεις, ο μοναδικός ο οποίος πάντα επεσήμαινε τον κίνδυνο των αμερικανικών βάσεων στη χώρα μας. Έχει γράψει και βιβλίο για τις βάσεις αλλά πέρα από το βιβλίο επεσήμαινε συνέχεια ότι η Ελλάδα λόγω των βάσεων θα είναι στόχος στην επόμενη σύρραξη. Το επεσήμαινε πάντα.
Κώστας Μαρδάς: Και τώρα επιβεβαιώνομαι γιατί προχθές χτυπήθηκαν τουλάχιστον 15 αμερικανικές βάσεις στη Μέση Ανατολή και συγκεκριμένα από τους Ιρανούς χτυπήθηκαν βάσεις στο Κουβέιτ, στο Κατάρ, στο Μπαχρέιν, στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, στο Ομάν, στη Σαουδική Αραβία, στην Ιορδανία, στο Ιράκ, και για να καταλάβει ο κόσμος την αμεσότητα αυτής της ενέργειας όταν πέφτει μια βόμβα στη Μέση Ανατολή, σε μια αμερικανική βάση, πού σκάει; Στη Βιάλ, στο Μερσινίδι, στις Οινούσσες… Γιατί ο κόσμος ο οποίος βομβαρδίζεται έρχεται ως πρόσφυγας, απέναντι, από τα παράλια. Και έρχεται προσπαθώντας να σωθεί και ουσιαστικά πνίγεται σε αυτό το στενό.
Ε.Α.: Μα αφού πέφτει σε αμερικανικές βάσεις πέφτει η βόμβα…
Κ.Μ..: Δημιουργούν ένα κύμα προσφυγικό. Οι Αμερικανοί βομβαρδίζουν εδώ και 20 χρόνια. Από το 2001, μετά την επίθεση στους δίδυμους πύργους έκαναν τον πόλεμο στο Αφγανιστάν, τον πόλεμο το 2003 στη Συρία, το 2011 στη Λιβύη. Όλα αυτά τα χρόνια ο κόσμος αυτός για να αποφύγει τους βομβαρδισμούς και τις τάχα μου αντι-ιμπεριλιαστικές δικτατορίες των ισλαμικών καθεστώτων, συγκεντρώνεται στην Τουρκία. Γι' αυτό λέω σκάει η βόμβα ως συνέπεια στη Βιάλ. Ένα στοιχείο ακόμη και τελειώνω, αυτή τη στιγμή στο Ιράν υπάρχουν τρία εκατομμύρια αφγανοί πρόσφυγες. Εάν καταρρεύσει το Ιράν θα προσπαθήσουν να μπουν στην Τουρκία και να έρθουν απέναντι στον Τσεσμέ.
Γ.Τ.: Θα ήθελα Κώστα να σου κάνω μία δύσκολη ερώτηση. Θέλω να μου πεις τα καλά αυτού του πόλεμου. Έχει και καλά, το νόμισμα έχει πάντα δύο όψεις. Οι αρχαίοι Έλληνες με την φιλοσοφία που ανέπτυξαν είχαν πει, ουδέν κακό αμιγές καλού. Τα καλά θέλω να μου πεις, τα καλά του πόλεμου.
Κ.Μ.: Γιάννη μου σε ευχαριστώ πολύ και Ειρήνη που μου κάνετε αυτή την… εύκολη ερώτηση. «Το καλό», σε εισαγωγικά, του πόλεμου είναι ότι αποκαλύφθηκε ο επικίνδυνος ρόλος των δύο θεοκρατιών. Για μένα αυτή τη στιγμή στη Μέση Ανατολή δεν αναμετράται η Δύση με την Ανατολή. Η δημοκρατική τάχα μου Δύση με την αυταρχική Ανατολή. Αναμετρώνται δύο θεοκρατίες. Από τη μια είναι η θεοκρατία του αμερικάνικου ηγεμονισμού με βάση το δολάριο, που θέλει να επικρατήσει στον πόλεμο μέσω των βομβαρδισμών και από την άλλη πλευρά είναι η θεοκρατία του Ισλάμ. Οι Αρχιεπίσκοποι του σιιτικού Ισλάμ, οι Μουλάδες, δηλαδή οι ιερωμένοι, έχουν μια μονοδιάστατη φασιστική αυταρχική αντίληψη και θεωρούν ότι είναι οι εκφραστές του Αλλάχ, του Θεού. Ο μέσος δημοκρατικός άνθρωπος πρέπει να καταλάβει την ψυχωσική αντιπαράθεση που οδηγεί σε περιφερειακό πόλεμο και σε κίνδυνο για την ανθρωπότητα. Αυτό είναι το ένα θετικό. Το άλλο θετικό είναι ότι πρέπει να μας προβληματίσει, να είμαστε έτοιμοι, ειδικά εμείς -θα έρθω στο θέμα του Αιγαίου και στη Χίο- γιατί ένας μελλοντικός πόλεμος στο Αιγαίο θα είναι αεροναυτικός και παράλληλα θα είναι ένας πόλεμος πυραύλων. Γι' αυτό θεωρώ θετική ενέργεια την απόφαση της κυβέρνησης να εγκαταστήσει πυραύλους αντιβαλλιστικούς σε βραχονησίδες και σε νησιά του Αιγαίου
Ε.Α.: Όπως στην Κάρπαθο;
Κ.Μ.: Όχι μόνο στην Κάρπαθο αλλά και πιο βόρεια, καθ’ όλο το μήκος του Αιγαίου. Άρα λοιπόν εγκατάσταση πυραύλων για να είμαστε έτοιμοι να ανασχέσουμε μελλοντικά μια επίθεση πυραυλική από την Τουρκία, η οποία προηγείται σε πυραυλικό δυναμικό. Άλλο θετικό είναι η αντίληψη για την παλλαϊκή άμυνα. Πρέπει να εφαρμοστεί ο νόμος που έχει ψηφιστεί από το 1998 και δεν εφαρμόζεται. Δηλαδή τέσσερεις φορές το χρόνο, τέσσερις μέρες μέσα σε μια βδομάδα, αυτό προβλέπει αυτός ο νόμος, θα πρέπει όλοι οι πολίτες που έχουν υπηρετήσει το στρατιωτικό τους να πάνε στο στρατό για επανεκπαίδευση. Ο νόμος αυτός προβλέπει ακόμα και προαιρετική ανάληψη όπλων από τις γυναίκες. Τρίτο θετικό ότι πρέπει να γίνονται ασκήσεις ώστε να ξέρουμε πού και πότε πρέπει να πάμε στα καταφύγια. Συγνώμη που μαυρίζω την καρδιά των ανθρώπων αλλά αυτός είναι ο ρόλος ενός δημοσιογράφου – αναλυτή. Εγώ λέω δεν είμαι αναλυτής, είμαι διαλυτής ψευδαισθήσεων.
Γ.Τ.: Υπάρχει και ένα άλλο θετικό το οποίο δεν σου διαφεύγει απλά δεν το ανέφερες. Δεν προλαβαίνεις ίσως. Την εφαρμογή στην πράξη του αμυντικού δόγματος Ελλάδας-Κύπρου και του τριγώνου, επί του προκειμένου Ισραήλ-Ελλάδας-Κύπρου.
Κ.Μ.: Βεβαίως. Εγώ ποτέ δεν πίστεψα ότι είχε ατονήσει αυτό το αμυντικό δόγμα. Ξέρετε, είναι μερικοί οι οποίοι βιάζονται, να πάρουμε αμέσως την Πόλη, να πάρουμε μετά τη Σμύρνη. Επειδή έχουμε μία Μπελαρά, και η κυβέρνηση απέδειξε σε χρόνο ρεκόρ ότι μπορεί να ανταποκριθεί στα καθήκοντά της στην Ανατολική Μεσόγειο.
Ε.Α.: Μισό λεπτό, τα καθήκοντά μας τι είναι: Να παίρνουμε μέρος σε έναν πόλεμο που κάνουν οι Αμερικάνοι για δικά τους συμφέροντα;
Κ.Μ.: Όχι, είμαι κατά της εμπλοκής παρότι εμμέσως εμπλεκόμεθα. Με τη βάση της Σούδας η οποία είναι στο στόχαστρο.
Ε.Α.: Τώρα δεν εμπλεκόμαστε εμμέσως. Τώρα στέλνοντας τις φρεγάτες μας στην Κύπρο εμπλεκόμαστε άμεσα.
Κ.Μ.: Οι φρεγάτες έχουν ρόλο αντιπυραυλικής και αντιντρόουν ασπίδας απέναντι στις επιθέσεις που μπορεί να συνεχίσει να κάνει το Ιράν στην Κύπρο.
Γ.Τ.: Είναι σαφές γιατί πήγαν εκεί οι φρεγάτες. Πήγε και η Γαλλία.
Ε.Α.: Ναι αλλά ένα λεπτό, στην Κύπρο βομβαρδίστηκε η αμερικανική βάση.
Κ.Μ.: Ναι, η αμερικανική βάση δεν είναι ξεκάρφωτη. Ένας πύραυλος μπορεί να αστοχήσει και να πέσει όχι πάνω στην στρατιωτική εγκατάσταση, να πέσει δίπλα. Να πω το τραγικό παράδειγμα όπου ο αμερικανικός, πιθανότατα, πύραυλος χτύπησε το σχολείο θηλέων και έχουμε το θάνατο 168 κοριτσιών στο Ιράν.
Ε.Α.: Γιατί λένε ότι δίπλα είχε στρατιωτική εγκατάσταση…
Κ.Μ.: Δίπλα υπήρχε στρατόπεδο της Φρουράς της Επανάστασης. Μα αυτοί οι περίφημοι, ας πούμε, ακριβείς πύραυλοι, οι χειρουργικές επεμβάσεις, τίποτα δεν είναι απόλυτο. Λέω, λοιπόν, απαντώντας στο ερώτημά σου ότι οι δυνάμεις μας εκεί που πήγαν τα τέσσερα F16, η φρεγάτα Μπελαρά και η φρεγάτα Ψαρά, πήγαν για να συμπληρώσουν ένα δίκτυο αντιπυραυλικής ασπίδας απέναντι σε νέες επιθέσεις με ντρόουν και πυραύλους μέσω της Χεζμπολάχ από τον Λίβανο. Δηλαδή υπάρχει τώρα ένα τείχος Κύπρος, με την Εθνική Φρουρά συν τα F16, συν τις φρεγάτες Κίμων και Ψαρά, συν τα αντιαεροπορικά συστήματα Πάτριοτ της Καρπάθου, συν τα συστήματα Πάτριοτ της Σούδας και πιο μπροστά η αντιπυραυλική ασπίδα του αεροπλανοφόρου Ford και πιο μπροστά η αντιπυραυλική ασπίδα του Ισραήλ.
Γ.Τ.: Μάλιστα, είναι μεγάλο το δίχτυ αυτό της άμυνας…
Ε.Α.: Καλά θα ήταν να μην είχαμε όλες αυτές τις ιστορίες...
Κ.Μ.: Καλά θα ήταν να διαλυθούν όλες οι βάσεις. Εμένα αυτό είναι το όραμά μου. Να διαλυθούν όλες οι βάσεις, γιατί μέσω των υπερπόντιων βάσεων οι μεγάλες δυνάμεις, ειδικώς δε η Αμερική, προσπαθεί να ηγεμονεύσει και να επιβάλλει μια στρατιωτική δικτατορία στον κόσμο. Σύμφωνα με στοιχεία που κατατέθηκαν από το αμερικανικό πεντάγωνο στο Κογκρέσο, μετά την πτώση του κομμουνισμού το 1991 ο αμερικανικός στρατός χρησιμοποιήθηκε διακόσες φορές, παρακαλώ, για πολεμικές επιχειρήσεις. Μεμονωμένους βομβαρδισμούς, για άλλες ενέργειες στην Αφρική, στην Ασία και στη Λατινική Αμερική. Δηλαδή εγώ τι λέω; Φύγαμε από τον κομμουνιστικό κίνδυνο χάρη στο ΝΑΤΟ και στην Αμερική στην περίοδο του ψυχρού πολέμου και αυτή τη στιγμή τι ζούμε; Όχι μόνο τον ισλαμικό κίνδυνο, τον αμερικανικό κίνδυνο στον κόσμο, δηλαδή η Αμερική είναι η μεγάλη δημοκρατία των βομβαρδισμών…
Ε.Α.: Αυτός ο πόλεμος γιατί γίνεται;
Κ.Μ.: Γιατί δεν υπάρχει η λογική της συνύπαρξης, του ορθολογισμού και ενός καλώς εννοούμενου συμβιβασμού. Επίκεντρο και αυτού του πολέμου είναι η μη λύση του προβλήματος της Παλαιστίνης.
Να θυμίσω ότι το 1947 ο ΟΗΕ είπε ότι η Παλαιστίνη θα μοιραστεί, θα υπάρχει ένα εβραϊκό κράτος και ένα παλαιστινιακό κράτος. Οι Παλαιστίνοι δεν το δέχτηκαν, γιατί θεώρησαν ότι αυτό το κράτος φυτεύεται κυριολεκτικά με την απόφαση των μεγάλων δυνάμεων σε προϊστορικούς χώρους της Παλαιστίνης και από την άλλη πλευρά οι Ισραηλινοί λένε εμείς έχουμε βιβλικά δικαιώματα, από την εποχή της Βίβλου είμαστε εδώ. Λοιπόν, όταν το ένα κράτος, δηλαδή το Ιράν, προσπαθεί να καταστρέψει το άλλο κράτος, δηλαδή το υποτιθέμενο κράτος του Ισραήλ, τότε δεν πρέπει να υπάρξει ποτέ ειρήνη σε αυτήν την περιοχή.
Γ.Τ.: Κώστα, ο στρατηγός Φλώρος, ο επίτιμος αρχηγός του ΓΕΕΘΑ, σε μία ανάλυσή του προχθές μίλησε για έναρξη, έχει γίνει λέει, έχει ξεκινήσει ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος, εξηγώντας μάλιστα ότι όλους τους πολέμους τους ονομάσαμε παγκόσμιους αφού είχαν τελειώσει, δηλαδή δεν είχαμε πάρει χαμπάρι πώς, τι έκταση είχαν και πώς είχαν απλωθεί.
Ε.Α.: Και κυκλοφορεί και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης σε ένα χιουμοριστικό βίντεο ότι οι Γερμανοί πανηγυρίζουν γιατί δεν είναι, λέει, αυτοί που κάνουν την έναρξη αυτού του πολέμου.
Κ.Μ.: Ναι, αυτή τη φορά, ναι τους ξέφυγε… Νομίζω ότι είναι μία σχηματική, ρητορική προσέγγιση. Βεβαίως, εάν συνεχιστεί αυτή η κλιμάκωση, δηλαδή εάν χτυπηθεί, ας πούμε, μία νατοϊκή χώρα από έναν πύραυλο του Ιράν, τότε αναγκαστικά το ΝΑΤΟ θα ενεργοποιήσει το άρθρο 5 και θα έχουμε γενικότερη σύρραξη. Φυσικά, υπάρχει πάντα ο κίνδυνος.
Ε.Α.: Πιστεύεις ότι το Ιράν χτυπά ανεξέλεγκτα;
Κ.Μ.: Το Ιράν έχει πολύ ισχυρή πυραυλική υποδομή. Βεβαίως, αυτοί οι πύραυλοι, και της μίας πλευράς και της άλλης, δεν είναι πάντα τέτοιας ακριβείας όπως εμείς καμιά φορά λέμε, το υπερ-όπλο, η χειρουργική επέμβαση κ.λπ. Υπάρχει πάντα το στοιχείο του λάθος. Και να πω ένα παράδειγμα. Η Αμερική βομβάρδιζε με ντρόουνς -και αυτό ήταν μία επιλογή του Ομπάμα για να γίνεται εκ του ασφαλούς η αμερικανική παρέμβαση, γιατί ένα ντρόουν καθοδηγείται από έναν, ας πούμε, σμηναγό στην Αμερική, σε ένα στρατόπεδο. Εντόπισαν, λοιπόν, αυτοκινητοπομπή στο Αφγανιστάν, έπεσε ο πύραυλος, πλησίασε μετά το ντρόουν για να πάρει φωτογραφία, να δει ποια είναι τα αποτελέσματα του βομβαρδισμού και τι αποδείχθηκε; Ότι αυτή η αυτοκινητοπομπή ήταν γάμος!
Γ.Τ.: Γάμος, ναι.
Κ.Μ.: Γαμήλια πομπή. Πήγαιναν σε γάμο με τα αυτοκίνητά τους.
Γ.Τ.: Όπως κάνουμε κι εμείς. Κώστα, ένα ερώτημα ακόμη: Θέλω να μου πεις πώς βλέπεις τη σιωπή της Κίνας.
Κ.Μ.: Η Κίνα δεν είναι μεγάλη στρατιωτική δύναμη παρότι είναι πρώτη σε πολεμικά πλοία. Αλλά δεν έχει στρατιωτική έκφραση. Η δύναμη της Κίνας είναι το εμπόριο. Πριν 20 χρόνια το εμπόριο ήταν 70-30 υπέρ της Αμερικής και τώρα έχει γίνει αντιστροφή. Την Κίνα την ενδιαφέρει να ενσωματώσει την Ταϊβάν. Αυτή την νήσο που είναι απέναντί της και την θεωρεί αναπόσπαστο τμήμα της επικράτειάς της. Δεν την ενδιαφέρει να κυριαρχήσει στον κόσμο μέσω των στρατιωτικών βάσεων. Πώς ήρθε στην Αθήνα, στην Ελλάδα; Δεν έκανε στρατιωτική βάση. Πήγε την Κόσκο. Την μεγάλη εταιρεία μεταφορών.
Όταν κοιμόνταν οι Αμερικάνοι, το 2009, ήρθε, συμμετείχε στον διαγωνισμό και πήρε τη δουλειά. Και ξέρετε η Κόσκο, αυτή η μεγάλη εταιρεία με θαλασσίων μεταφορών και εμπορίου είναι κρατική εταιρεία.
Γ.Τ.: Ο Πούτιν; Πες μου τι κάνει ο Πούτιν τώρα;
Κ.Μ.: Ο Πούτιν έχει ενισχύσει με S-300 το Ιράν. Εφοδιάζει με ανταλλακτικά. Δεν μπορεί να στείλει στρατιωτικές δυνάμεις γιατί θέλει να εξοικονομήσει ακόμα και έναν στρατιώτη για τον πόλεμο στην Ουκρανία.
Θα καταγγείλει σε επίπεδο διεθνές τις επιθέσεις των Αμερικανών αλλά πέρα απ' αυτό δεν έχει μεγάλα περιθώρια. Ούτε μπορεί να απειλήσει με τα πυρηνικά του όπλα για να υποστηρίξει το Ιράν. Θυμίζω ότι η Ρωσία έχει 6.000 πυρηνικές κεφαλές και οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν 5.500 πυρηνικές κεφαλές. Η μία πυρηνική δύναμη απειλεί την άλλη με επίκεντρο την Ουκρανία αλλά αυτό το υπερ-όπλο που δημιουργεί στην καταστροφή του κόσμου δεν χρησιμοποιείται από την Μόσχα για την υπεράσπιση του Ιράν. Και αυτό οι Ιρανοί το ξέρουν. Και οι Αμερικανοί.
Γ.Τ.: Εδώ τώρα θέλω να μου κάνεις και μια ανάλυση σχετικά με τον μονίμως επιτήδειο ουδέτερο: Την Τουρκία. Για παράδειγμα, είναι ξεκάθαρο ότι η Ελλάδα, ας πούμε, παρότι δεν συμμετέχει, έχει διαλέξει στρατόπεδο.
Δεν είπε κανείς, μην χρησιμοποιήσεις τη Σούδα, οι Ισπανοί το είπαν. Οι Ισπανοί είπαν τις αμερικανικές βάσεις δεν θα τις χρησιμοποιήσετε. Τη βάση του Ιντσιρλίκ της Τουρκίας είπε ο Ερντογάν δεν θα την χρησιμοποιήσετε.
Η Ελλάδα λοιπόν είναι ξεκαθαρισμένο ότι έχει διαλέξει στρατόπεδο. Η Τουρκία δεν διαλέγει ακόμα. Αυτό τι σημαίνει;
Κ.Μ.: Αυτό σημαίνει ότι μελλοντικά θα επιδιώξει να έχει έναν διαμεσολαβητικό ρόλο μεταξύ του νέου Αγιατολάχ, του γιου του Χαμεϊνί με τον Τραμπ. Ήδη υπάρχει τηλεφωνική επικοινωνία Ερντογάν - Τραμπ και Φιντάν - Ρούμπιο. Γιατί κρατάει ουδέτερη στάση η Τουρκία; Γιατί έχει στρατιωτική παρουσία στον Κόλπο. Δηλαδή στο Κατάρ έχει την μεγάλη στρατιωτική βάση με πέντε χιλιάδες τούρκους στρατιώτες. Είναι εδώ και δέκα χρόνια, γιατί ήθελε να υπερασπίσει αυτό το φιλικό της κράτος απέναντι στις επιθέσεις των διπλανών κρατών.
Άρα λοιπόν έχει λόγους να λέει ο Ερντογάν ότι δεν πρέπει να υπάρχει ένας αδελφοκτόνος πόλεμος. Διότι πλήττονται και τα δικά της συμφέροντα και μάλιστα τα στρατιωτικά.
Γ.Τ.: Δεν είναι χαμένοι από την ιστορία αυτή;
Κ.Μ.: Δεν νομίζω, όχι. Περιμένει. Δεν έχει κόστος γιατί αν συμμετείχε η βάση του Ιντσιρλίκ, που είναι μια αεροπορική βάση η οποία καλύπτει όλη την περιοχή από τη Μαύρη Θάλασσα μέχρι το Αφγανιστάν, εάν χρησιμοποιείτο αυτή η βάση τότε θα ήταν στο στόχαστρο των ιρανικών πυραύλων, έτσι αποφεύγει αυτό το κόστος.
Χρησιμοποιείται μια βάση ραντάρ και επικοινωνιών στο Κιουρετσέκ, στη νοτιοανατολική Τουρκία που καταγράφει τις εκτοξεύσεις πυραύλων. Αλλά αυτή είναι μία, ας το πούμε, σιωπηλή λειτουργία. Είναι ένα ραντάρ με 15, 20, 30 άτομα προσωπικό.
Δεν έχει δηλαδή χαρακτήρα ανεφοδιασμού και υποστήριξης όπως είναι η βάση της Σούδας.
Ε.Α.: Και γιατί οι Αμερικάνοι δεν την θέλουν την συγκεκριμένη βάση;
Κ.Μ.: Γιατί κάνουν τη δουλειά τους από αλλού και γιατί η Τουρκία έχει παρελθόν στο να λέει όχι στους Αμερικανούς. Το 2003 στον πόλεμο του Ιράκ η τουρκική Βουλή, παρακαλώ, που λέμε ότι είναι ένα αυταρχικό κράτος, και βεβαίως είναι, αλλά η τουρκική Βουλή αποφάσισε ότι δεν θα χρησιμοποιηθεί από τους Αμερικανούς η βάση του Ιντσιρλίκ και δεν θα περάσουν μέσα από την Τουρκία 60.000 αμερικανοί στρατιώτες για να μπουν στο Ιράκ. Είπαν όχι οι τούρκοι βουλευτές.
Εμείς είπαμε ναι, τότε, το 2003, στη χρήση της Σούδας. Όπως έχουμε πει ναι στη χρήση της Σούδας στον πόλεμο εναντίον του ISIS, του ισλαμικού κράτους. Σύμφωνα με στοιχεία του Κογκρέσου από το 2014 μέχρι το 2020 που ήταν αυτός ο πόλεμος κατά του ISIS στη Συρία και στο Ιράκ στην αεροπορική βάση είχαμε 5.000 προσγειώσεις αμερικανικών και νατοϊκών αεροσκαφών για να κάνουν βομβαρδισμούς και αναγνώριση στην ευρύτερη περιοχή εναντίον του ισλαμικού κράτους.
Ε.Α.: Αυτή την εμπλοκή της χώρας μας τη θεωρείς χρήσιμη;
Κ.Μ.: Όχι, θεωρώ ότι είναι επικίνδυνη. Και αυτή.
Αλλά πείτε μου σας παρακαλώ με τα σημερινά δεδομένα ποιος έλληνας Πρωθυπουργός θα έλεγε όχι, έστω σε αυτήν την ήπια χρήση της βάσης της Σούδας; Μα αν λέγαμε όχι θα υφιστάμεθα τα αδίστακτα αντίποινα της Αμερικής. Το Αιγαίο.
Ε.Α.: Είμαστε όμηροι λοιπόν.
Κ.Μ.: Βεβαίως, είμαστε όμηροι αυτής της… αγαπητικής σχέσης με τους Αμερικανούς. Ναι.
Μία επιχείρηση της Ελλάδας στο Αιγαίο εναντίον της Τουρκίας, αν μας επιτεθεί, θα πρέπει να λάβει υπόψη το μεγάλο αφεντικό της περιοχής. Εγώ αμφιβάλλω αν θα μας αφήσουν οι Αμερικανοί να χρησιμοποιήσουμε τα υπερσύγχρονα F-35 εναντίον της Τουρκίας. Γιατί ξέρετε έχουν τον πηγαίο κώδικα. Δηλαδή, εάν εμείς θα χρησιμοποιήσουμε και βάλουμε ξένα όπλα ενημερώνεται μέσω του λογισμικού το κεντρικό εργοστάσιο στην Αμερική και υπάρχει μπλοκάρισμα. Εκτός και αν ο Τραμπ σε μια μελλοντική ελληνοτουρκική ρήξη στο Αιγαίο πει, αφήστε τους να ματώσουν, όπως είναι το δόγμα του και μετά θα παρέμβω για να κηρύξω τον νικητή.
Γ.Τ.: Κώστα, διακινδυνεύεις πρόβλεψη στη συνέχεια, έχεις καμία τέτοια;
Κ.Μ.: Κοίταξε, όλα είναι πιθανά.
Ε.Α.: Και ο τρίτος παγκόσμιος;
Κ.Μ.: Τα πάντα. Ναι.
Γ.Τ.: Διότι τώρα ο παππούς πέθανε, ο γιος μπορεί να χρησιμοποιήσει και πυρηνικά. Έχει αυτή τη δυνατότητα.
Κ.Μ.: Κοίταξε, λες για τον Χαμεϊνί, τον γιο. Αυτή τη στιγμή δεν έχει επιβεβαιωθεί ότι διαθέτουν πυρηνική κεφαλή. Έχουν φτάσει στον εμπλουτισμό του ουρανίου, κοντά στην ποσότητα που χρειάζεται για το πυρηνικό όπλο. Αλλά δεν κατέχουν πυρηνική κεφαλή. Είμαι σίγουρος ότι αν είχαν θα έριχναν και πυρηνικό όπλο. Για να τους καταλάβουμε πρέπει να μπούμε μέσα στο μυαλό τους. Αυτοί νομίζουν ότι είναι εντολοδόχοι του Θεού, του Αλλάχ.
Ε.Α.: Και επίσης πρέπει να συνυπολογίσουμε ότι οι συγκεκριμένοι λαοί έχουν και υπομονή. Δηλαδή τα χτυπήματα μπορεί να γίνουν και χρόνια αργότερα.
Κ.Μ.: Κοίταξε, αυτή η ηγεσία, αυτοί οι εβδομηντάρηδες οι εβδομηνταπεντάρηδες είναι ήρωες του πολέμου Ιράν - Ιράκ που διήρκησε από το ‘81 έως το ‘89. Και μάλιστα όταν το Ιράκ είχε, μου το έλεγε εχθές ο φίλος μας, ο στρατηγός Δρίβας, όταν το Ιράκ είχε ναρκοθετήσει τα σύνορα, παρουσιάζονταν εθελοντές, νέοι, κρατώντας το Κοράνι και περπατούσαν μέσα στο ναρκοπέδιο για να απενεργοποιήσουν τις νάρκες και να ανοίξει δίοδος.
Ε.Α.: Σκοτώντας τους εαυτούς τους δηλαδή.
Κ.Μ.: Η πυρηνική δύναμη του Ιράν είναι ιδεοληπτική πίστη. Αυτοί νομίζουν ότι κάνουν θεάρεστο έργο. Και αυτό έπρεπε να το ξέρει η ηγεσία η Αμερικανική. Αλλά ο Τραμπ δεν έχει αυτή την κουλτούρα. Δεν έχει γνώσεις ιστορικοπολιτιστικές. Ακόμα και αν ρίξει την κυβέρνηση των Ισλαμιστών, των Σιιτών, ας πούμε ότι πέφτει η κυβέρνηση, αυτοί θα κάνουν αντάρτικο. Δεν πρόκειται να ησυχάσει ποτέ αυτή η περιοχή.
Γ.Τ.: Κώστα σε ευχαριστούμε πάρα πολύ.
