Χίος, Τετάρτη 13 Νοεμβρίου

Όταν η Χριστιανική Δύση… παιάνιζε την ώρα της σφαγής στη Σμύρνη

Γιάννης Τζούμας
Παρ, 13/09/2019 - 18:17

Την Κυριακή η μνήμη της Μικρασίας, κάτι που χώνεται και δεν χάνεται βαθιά στην ψυχή θα χτυπήσει στο Βαρβάσι στον παππού Άγιο Χαράλαμπο, εκείνον που αντικρύζει τον άλλο στον Τσεσμέ, που δεν μπορεί να μιλήσει.

Μπορεί όμως να μιλήσει η ιστορία, που όπως σωστά είπε προχθές ο Μιχάλης Βαρλάς στην ΑΛΗΘΕΙΑ ΤV, αν δεν την ξέρουμε εμείς… μας ξέρει εκείνη.

Ξέρει λοιπόν πως δεν φάγαμε μόνοι μας το κεφαλάκι μας στη Μικρασία, ξέρει πως υπήρχαν και ξένα συμφέροντα, που έφτασαν τον ελληνικό Στρατό μέχρι τα περίχωρα της… Άγκυρας, ξέρει πως ακόμα και την τελευταία στιγμή θα μπορούσε ο ελληνισμός να γλυτώσει τη σφαγή, το λες και… συνωστισμό και η βασίλισσα της Ιωνίας την φωτιά και τον όλεθρο.

Υπάρχουν και αυτοί που υποστηρίζουν ότι ακόμα και έτσι να μην έρχονταν τα πράγματα, οι Τούρκοι θα μας έδιωχναν από τις πατρίδες μας,  αλλά με τα… αν δεν τα πάει καλά η ιστορία, αυτή καταγράφει γεγονότα και μας τα διδάσκει μπας και δεν τα επαναλάβουμε.

Και μια διδαχή είναι να ξέρουμε τα φίδια, που τρέφουμε στον κόρφο μας.

Οι Τσέτες κρατούσαν ένα γιαταγάνι και έκοβαν κεφάλια, το γιαταγάνι το βλέπεις, το πιάνεις, αμύνεσαι, κόβεσαι, τρέχεις να σωθείς, το… φίδι το θρέφεις στον κόλπο σου και την κατάλληλη ώρα, νοιώθεις το γλυκό θανατηφόρο τσίμπημα.

Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές είναι απόγευμα της 13ης Σεπτεμβρίου 2019, το ίδιο απόγευμα που πριν 97 χρόνια στην Σμύρνη, μια εβδομάδα μετά από την ώρα, που έφευγε από την Ιωνία κλωτσηδόν ο τελευταίος έλληνας στρατιώτης, πλην του Συντάγματος του Νικολάου Πλαστήρα, που έφυγαν σαν στρατιώτες και όχι σαν λαγοί, ο τακτικός Στρατός του Μουσταφά Κεμάλ, μαζί με τους απαραίτητους για την περίσταση Τσέτες μπήκε στη Σμύρνη.

Πέρα των γνωστών περιγραφών υπάρχει και μια δυνατή του Έρνεστ Μίλλερ Χέμινγουεϊ ενός από τους σημαντικότερους Αμερικανούς συγγραφείς του 20ου αιώνα, βραβευμένου εκτός των άλλων το 1954 με το Νόμπελ Λογοτεχνίας

Ανάμεσα στα πιο γνωστά έργα του συγκαταλέγονται τα εμβληματικά, Ο γέρος και η θάλασσα, Αποχαιρετισμός στα όπλα, Για ποιόν χτυπά η καμπάνα  κ.α.

Τότε, το 1922 ο Χέμινγουέϊ ήταν πολεμικός ανταποκριτής της Καναδικής εφημερίδας «Τoronto Star και τα όσα έγραψε τα συμπύκνωσε σε ένα βιβλίο, με τίτλο «Στην εποχή μας» που εξέδωσε τρία χρόνια μετά.

Ένα Αμερικανικό πλοίο είναι λοιπόν αγκυροβολημένο μαζί με δεκάδες άλλα στον κόλπο της Σμύρνης, το μοιραίο απόγευμα.

Ένας Αξιωματικός μιλάει στον άσημο τότε δημοσιογράφο Χέμινγουέϊ.

«Το χειρότερο, ήταν οι γυναίκες με τα νεκρά παιδιά. Δε μπορούσαμε να τις πείσουμε να μας δώσουν τα πεθαμένα παιδιά τους. Είχαν τα παιδιά τους, νεκρά ακόμα και έξι μέρες, αλλά δεν τα εγκατέλειπαν. Δε μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα. Τελικά έπρεπε να τους τα πάρουμε με τη βία.».

«Είχαμε ρητές εντολές να μην επέμβουμε, να μη βοηθήσουμε... Το πλοίο μας είχε τόση δύναμη που θα μπορούσαμε να βομβαρδίσουμε όλη τη Σμύρνη και να σταματήσουμε το μακελειό, αλλά η εντολή ήταν να μην κάνουμε τίποτα... Το παράξενο ήταν, πώς ούρλιαζαν κάθε νύχτα τα μεσάνυχτα. Δεν ξέρω γιατί ούρλιαζαν αυτή την ώρα. Ήμασταν στο λιμάνι κι αυτές στην προκυμαία και τα μεσάνυχτα άρχιζαν να ουρλιάζουν. Στρέφαμε πάνω τους τους προβολείς και αυτές τότε σταματούσαν. ...».

Καταλάβαμε όλοι; Η Χριστιανική δύση έβλεπε και… φώτιζε τη σφαγή.

Σταματάμε εδώ γιατί είναι γνωστό ότι αν οι γυναίκες σφάζονταν σαν πρόβατα στην Προκυμαία της Σμύρνης, κάποιοι πιο μπρατσωμένοι κολύμπησαν μέχρι τα πλοία και οι πιο τολμηροί άρχισαν να σκαρφαλώνουν τους κάβους, μέχρι που είδαν τι γίνονταν στους πρώτους και έπεσαν στην θάλασσα. Καλύτερα πνιγμένος παρά με τα χέρια κομμένα, γιατί αυτό έκαναν τα πληρώματα στους πλέον τολμηρούς. Τους έκοβαν τα χέρια με τσεκούρια .

Και επειδή όλα κι’ όλα έχουμε και έναν… πολιτισμό, για να μην επηρεάζονται τα πληρώματα, δεν ήταν όλα ζώα να κόβουν χέρια, διατάχθηκαν οι ορχήστρες των πλοίων να παιανίζουν για να μην φτάνουν στα αυτιά τους οι κραυγές των σφαγμένων.

Έτσι για να κρατάμε, αυτό μας διδάσκει η ιστορία, αυτό που είπε ο πρώην ΓΕΕΘΑ Αποστολάκης, ότι στα δύσκολα θα είμαστε μόνοι μας.

 

Υ.Γ. 1974, 52 χρόνια μετά την περιγραφή του Χεμινγουέϊ.

Τουρκική εισβολή στην Κύπρο, που άνοιξε η ηλιθιότητα της χούντας στην Ελλάδα, με το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου. Ο κόσμος τρέχει πανικόβλητος να σωθεί. Στον αέρα φαίνεται η ελπίδα σε δύο γιγαντιαία μεταγωγικά αεροπλάνα, που προσγειώνονται στην Αγγλική βάση. Φορτώνουν τα… οικιακά ζώα, σκυλάκια, γατάκια, πουλάκια, του προσωπικού των βάσεων και αναχωρούν για το Λονδίνο.
 

Σχετικά Άρθρα

Γιάννης Τζούμας
Τρί, 12/11/2019 - 20:39

Να ξέρετε πως τα πιο ωραία δεν δημοσιεύονται.

Είτε επειδή περνούν απαρατήρητα, είτε επειδή θεωρούμε ότι μέσω αυτών θίγονται ευαίσθητα προσωπικά ζητήματα, είτε επειδή οι πρωταγωνιστές τα κάνουν… κρυφά.

Μια τέτοια περίπτωση είναι ο Μητροπολίτης Χίου κ. Μάρκος. Όσο φωναχτά κάνει εκείνα που θέλει να φανούν, τόσο… κρυφά κρατάει εκείνα που τα βλέπει περίπου ως… μυστήρια.

Μια τέτοια κίνηση έκανε το απόγευμα της 11ης Νοεμβρίου, όπου εγκατέλειψε τον καφέ των αρχών μετά το πέρας των εκδηλώσεων και εκεί που κανείς δεν ασχολήθηκε που πάει, έκανε μια στάση στο «Αρματωλός» πριν η Κανονιοφόρος φύγει από το λιμάνι μας, στο οποίο ναυλοχούσε επί διήμερον.

Το τι έγινε εκεί δεν δημοσιοποιήθηκε, πλην όμως ουδέν κρυφόν υπό… το φως των προβολέων, άρα εμείς μάθαμε και σας τα μεταφέρομε και… το κρίμα στο λαιμό μας.

Ο Μητροπολίτης ζήτησε όχι μόνο να ευλογήσει αλλά να χαιρετήσει ένα – ένα τα μέλη του πληρώματος, στα οποία μετά είπε τόσο θερμά λόγια, που ομολογουμένως δεν ξανάκουσαν.

Το πρωϊ τους είπε κάναμε Λειτουργία στον Μητροπολιτικό Ναό των Αγίων Βικτώρων της Χίου, αλλά εδώ μαζί σας θα κάνω τώρα τη δεύτερη Λειτουργία.

Θέλω να ξέρετε τους είπε, ότι εντολοδόχοι σας δεν είναι απλά η Πατρίδα μας και ο όρκος που έχετε δώσει. Εντολοδόχοι σας είναι ο Θεμιστοκλής (όταν πριν την ναυμαχία της Σαλαμίνας ο Σπατριάτης Ναύαρχος Ευρυβιάδης, του είπε να μην μιλάει πολύ γιατί είναι χωρίς… πατρίδα, αφού οι Πέρσες είχαν κάψει την Αθήνα, του απάντησε ότι όσο έχομε πλοία έχομε και πατρίδα).

Εντολοδόχος σας είναι ο Φλαντανελλάς (Χιώτης Πλοίαρχος, που το 1453 στην Κωνσταντινούπολη, διέσπασε τον Οθωμανικό κλοιό στον Πόλη και εφοδίασε την πολιορκούμενη Βασιλεύουσα).

Εντολοδόχος σας είναι ο Κανάρης (Ο Ψαριανός πυρπολητής της Ναυαρχίδας του Καρά Αλή και όχι μόνο).

Και αφού τους παρέδωσε ένα μάθημα ιστορίας κατέληξε.

Θέλω να ξέρετε ότι γνωρίζουμε καλά ποιοί είσθε και τι κάνετε. Ξέρουμε καλά πως χάρη σε σας δεν λείπει ούτε μια σταγόνα από την θάλασσα μας, ούτε ένα φύκι της, ούτε ένα κόκκος από το αλάτι της.

Περιττεύει να πούμε την συγκίνηση του πληρώματος, που εκφράστηκε με θερμή αντιφώνηση του Κυβερνήτη Γιάννη Βλάχου, που εκτός των άλλων είναι και… Αγιογράφος και έτσι εκτίμησε δεόντως την εικόνα των Αγίων Βικτώρων, που δώρισε στο πλήρωμα ο Μητροπολίτης φεύγοντας.

 

Υ.Γ. Άγιε Χίου ας δεν αποδώσαμε σωστά και ακριβώς τα όσα είπατε, άλλη φορά να μην κάνετε τις πιο ουσιαστικές επισκέψεις… μυστικά.

episkepsi_koinoy_stin_kanonioforo_armartolos