Χίος, Κυριακή 15 Δεκεμβρίου

Όταν οι γονείς δεν μένουν με δεμένα τα χέρια

Γιάννης Τζούμας
Δείτε τις Φωτογραφίες
Κυρ, 13/10/2019 - 18:52

 

Έχουμε πολλές φορές αναφερθεί στην προσωπική ευθύνη και την εθελοντική εργασία.

Το «Να λες εγώ θα σώσω το κόσμο. Αν δεν σωθεί, εγώ φταίω» που είπε ο Νίκος Καζαντζάκης, δυστυχώς δυσκολευόμαστε να το κάνουμε πράξη.

Το αποτέλεσμα το βλέπουμε γύρω μας. Τα σπίτια εσωτερικά λάμπουν, αλλά περιμένουμε από τον Δήμο να καθαρίσει τα αγριόχορτα έξω από την αυλή μας. Αν μαζευτούν οι κάτοικοι ενός δρόμου μια Κυριακή, οργανωμένα και για ένα πρωϊ, ο δρόμος τους θα αλλάξει όψη και μετά η γειτονιά.

Αυτή τη στιγμή υπάρχει ένας ολόκληρος στρατός υπαλλήλων του Δήμου, που συντονισμένος σωστά αλλάζει την εικόνα της πόλης, αλλά δεν φτάνει. Πρώτον, επειδή δεν φτάνουν οι άνθρωποι αυτοί έτσι κι’ αλλιώς και δεύτερον κανείς δεν μας εγγυάται, ότι το πρόγραμμα στην ουσία απασχόλησης χιλιάδων ανέργων, θα συνεχιστεί.

Σίγουρα αυτό που ζητείται δεν είναι εύκολο, αλλιώς θα είχε γίνει, δεν πηγάζει δε από μέσα μας, όπως για παράδειγμα γίνεται στις Εκκλησιές, που αστράφτουν από εθελοντική συμμετοχή, κυρίως γυναικών και κυρίως στα χωρά μας.

Να όμως που αυτή η νοοτροπία δέχεται θετικά… χτυπήματα, κάτι που έγινε σήμερα το πρωί από τους γονείς του 1ου Νηπιαγωγείου Αγίου Μηνά.

Σίγουρα υπήρχε αρχηγός, χωρίς αυτόν, και αυτός σίγουρα ζητείται, δεν γίνεται τίποτα. Αν εμπνεύσει θα υπάρχει και συμμετοχή, κάτι που είδαμε στο εν λόγω Νηπιαγωγείο και πρώτοι μάρτυρες μας οι φωτογραφίες.

Οργανώθηκε η καθαριότητα, σχεδιάστηκε, συμμετείχαν οι εκπαιδευτικοί, συμμετείχαν οι γονείς, συμμετείχαν και τα παιδιά, συμμετείχαν όλοι, με ένα εκπληκτικό αποτέλεσμα, ο χώρος άλλαξε, μεταμορφώθηκε, πήρε χρώμα, έγινε χαρούμενος.

Οι ίδιοι γονείς έδωσαν κι’ άλλο ραντεβού να συνεχίσουν, αλλά η πρωτοβουλία τους ας αποτελέσει παράδειγμα μίμησης.

Μην τα περιμένουμε όλα έτοιμα από τον Δήμο, αλλά ελάτε και στη θέση του Δημάρχου όταν τον επισκεφθεί μια ομάδα γειτονιάς και του πεί: Εμείς την Κυριακή από το πρωί μέχρι το μεσημέρι θα κάνουμε την περιοχήμας μας έτσι, μας βοηθάς με ένα συνεργείο; Ή αυτές τις δουλειές, προκαταρκτικά, που χρειάζονται ας πούμε μηχανήματα, μας τις κάνετε εσείς και εμείς αναλαμβάνουμε τα υπόλοιπα; Ας σηκώσει ένας το χέρι του ότι ο Σταμάτης Κάρμαντζης θα… αρνηθεί.

Άντε λοιπόν, η αρχή έγινε, ας ακολουθήσει η συνέχεια. Αλλά και ο Δήμος ας βάλει τα πράγματα και σ’ αυτή τη βάση, με μια εκστρατεία του τύπου «Βάλε και εσύ το χέρι σου».

Στο χέρι μας είναι να κάνουμε την πόλη μας και τις γειτονιές ότι και εσωτερικά τα σπίτι μας, να λάμπουν, γιατί εν τέλει όλοι στο μεγάλο αυτό σπίτι ζούμε.

 

Υ.Γ. Μπράβο στον Κ. Μουτζούρη για την ευαισθησία, στο θέμα του λεωφορείου των ΑμΕΑ.

Ενδιαφέρον αλλά και μετρημένες κουβέντες. Θα ενημερωθεί μας είπε ο Παντελής Βρουλής, αρμόδιος Αντιπεριφερειάρχης Υγείας, θα μας κάνει μια εισήγηση και θα βοηθήσουμε καλά. Οι λεπτομέρειες πλέον στα χέρια των υπερήφανων «Ιώνων».

Σχετικά Άρθρα

Γιάννης Τζούμας
Παρ, 13/12/2019 - 17:29

Καθομολόγηση, η τελετή κατά την οποία οι φοιτητές ανώτατων ιδρυμάτων παίρνουν το πτυχίο τους και διαβάζουν τον όρκο που προβλέπεται από τη σχολή τους.

Επειδή μάλιστα η όλη ορκωμοσία περιλαμβάνει μια ιερότητα τόσο οι Καθηγητές όσο και οι αυριανοί Ακαδημαϊκοί πολίτες φορούν τηβέννους, όπως τον μακρύ εξωτερικό μανδύα ή χλαμύδα που φορούσαν οι αρχαίοι Ρωμαίοι, κυρίως οι ανώτεροι αξιωματούχοι και ο αυτοκράτορας.

Ένα μακρύ, ριχτό σκουρόχρωμο ένδυμα με φαρδιά μανίκια και διακοσμητικές ταινίες γύρω από τα μανίκια και τον λαιμό, που φορούν δικαστές και πανεπιστημιακοί σε επίσημες τελετές ή περιστάσεις.

Αυτά… εγκυκλοπαιδικά, γιατί στην πράξη είναι εκ των πραγμάτων μια γιορτή, που προσαρμοζόμενη στα ειωθότα της χώρας του… χαβαλέ, έχει και ολίγον από αυτόν.

Έτσι σήμερα το πρωϊ, πολλοί ήταν αυτοί που αναρωτιούνταν ποιοί είναι αυτοί οι παλαβοί με τα… ράσα, που χοροπηδούν έξω από το Ομήρειο, με ροκάνες, σφυρίχτρες, με καπνογόνα, με κανόνια χαρτοπολέμου, με κόρνες και μαρσάροντας με θόρυβο μηχανές μεγάλου κυβισμού.

Βεβαίως οι εμπειρότεροι εξηγούσαμε ότι οι φοιτητές έπαιρναν τα… πτυχία τους και στα πρόσωπα σχηματίζονταν τουλάχιστον έκπληξη για την εξήγηση.

Και επειδή μπορεί και να είμαστε τίποτα… γεροπαράξενοι ας εξηγηθούμε.

Τους φοιτητές τους αγαπάμε, είναι ένα με τη ζωή μας, είναι νέοι άνθρωποι «βράζει το αίμα τους» και φυσικά δεν περιμένουμε σε μια γιορτή, γιατί αυτό είναι για εκείνους και τους συγγενείς τους η τελετή καθομολόγησης να επικρατούν συνθήκες Ιερού Ναού.

Επίσης αναγνωρίζουμε ότι αυτά στα οποία αναφερόμαστε, αφορούν μια μειοψηφία, ικανή όμως, όπως πάντα όσοι κάνουν θόρυβο, να τραβήξει την προσοχή και να φτιάξει το κλίμα.

Αυτό λοιπόν που έγινε σήμερα στο Ομήρειο, δεν ήταν επιεικώς απαράδεκτο, ήταν από αυτά που δεν πρέπει να επαναληφθούν, όχι μόνο γιατί το Ομήρειο είναι για τους Χιώτες ένας Ναός του πνεύματος, αλλά και γιατί φάνηκε πως σε αυτούς που παραχωρήθηκε δεν τον σεβάστηκαν στο ελάχιστο, ακόμα και ως απλό χώρο συναθροίσεως, αφήνοντας κατά μέρος τους κανόνες ασφαλείας, που κατά παραβιάστηκαν.

Και επειδή το Πανεπιστήμιο, ζωή να έχει η Χία… χορηγία, διαθέτει μεταξύ άλλων και ένα ωραιότατο Αμφιθέατρο, ας διοργανώνει εκεί και τις τελετές καθομολογήσεως.

Αν δε, για λόγους όγκου των παρευρισκόμενων, αυτός δεν φτάνει, το… γήπεδο, δίπλα είναι.

Άλλωστε για μερικούς εκ των αυριανών Ακαδημαϊκών πολιτών, όπως φάνηκε από την συμπεριφορά τους στο Ομήρειο, μάλλον ο χώρος των… κερκίδων θα είναι πιο οικείος.

 

Υ.Γ. Δήμαρχε Χίου αν δεν είσαστε παρών στην τελετή θα είχατε μια δικαιολογία να παραχωρήσετε το χώρο και του χρόνου αν ζητηθεί. Επειδή όμως είσαστε, να δούμε με τι καρδιά και τι εγγυήσεις θα το κάνετε. Αν το… κάνετε.

Τα σκαλιά του Ομηρείου μετά την... τελετή