Χίος, Δευτέρα 13 Ιουλίου

Περιπατητική… διαδρομή στον Βροντάδο

Γιάννης Τζούμας
Πέμ, 14/11/2019 - 21:05

Η Πηνελόπη Μαυρίδου με το αστείρευτο ταλέντο της στις φωτογραφίες, συνήθως μας μαγεύει με τοπία του νησιού μας ή μοναδικές στιγμές που αιχμαλωτίζει ο φακός της στην στήλη «Η φωτογραφία της ημέρας».

Σήμερα μας βγάζει λίγο από τον… ρομαντισμό, με αυτή την φωτογραφία που δείχνει μια… περιπατητική διαδρομή στον Βροντάδο.

Εννοείται βέβαια ότι αυτό δεν συμβαίνει μόνο εκεί.

Θα έλεγε κανείς ότι όπως η μία δημοτική αρχή είναι συνέχεια της άλλης, κάθε νέα που έρχεται ασχολείται με τις κακοτεχνίες της προηγούμενης.

Και η ζωή συνεχίζεται με την ελπίδα αυτό να αλλάξει. Να γίνεται δηλαδή η δουλειά σωστά και γι’ αυτό μια λύση υπάρχει.

Αν την υιοθετήσει η νέα Δημοτική αρχή θα έχουμε άλλα αποτελέσματα, αν ακολουθήσει την πεπατημένη θα έχουμε μια από τα ίδια… τσαλαβούτημα δηλαδή.

Δεν πληρώνεται κανείς αν δεν δοκιμαστεί εργασία του.

Ελέγχεται η υπηρεσία που το παρέλαβε και ο Μηχανικός που το υπέγραψε είναι συνυπεύθυνος. Ο κακότεχνος δεν ξαναβλέπει δουλειά εις τον αιώνα τον άπαντα.

Και τι θα τον εμποδίσει θεσμικά να μην διεκδικήσει ξανά εργασία;

Αυτά δεν γράφονται, τα ξέρει η πιάτσα. Κανείς δεν παίρνει στην δουλειά του έναν που δεν θέλει.

Ευκαιρία λοιπόν να γίνει αρχή, να σταματήσουμε να φωτογραφίζουμε και κυρίως να ζούμε κακοτεχνίες.

Ευκαιρία επίσης να δουλέψουν όλοι μαζί και συλλογικά.

Φάνηκε από την επιλογή των Νομικών προσώπων. Μπράβο σε όλους που συνεργάστηκαν.

Λάθος τους ότι καθυστέρησαν δύο μήνες.

Και κάτι ακόμα. Να βοηθάμε ο ένας τον άλλον όταν βλέπουμε να γίνονται υπερβάσεις.

Εκτός αν δεν είναι υπέρβαση του Κάρμαντζη να ορίσει τον επικεφαλής αντιπολιτευόμενης παράταξης (Μανώλης Στάθης) στην Δημοτική Επιτροπή Παιδείας.

Αφήστε το άλλο με την τοποθέτηση Βασίλη Μυριαγκού στην Προεδρία της ΔΕΥΑΧ!

Υπήρχαν Δήμαρχοι που ήταν ταυτόχρονα και Πρόεδροι της ΔΕΥΑΧ, με την απλή λογική, ότι Δήμαρχος που δεν δίνει νερό και καθαριότητα καλύτερα να φουντάρει.

Άρα εδώ τώρα δεν θα δοκιμαστεί μόνο το τολμηρό άνοιγμα Κάρμαντζη, θα δοκιμαστούν όλοι.

 

Υ.Γ. Πόσο στοίχημα βάζουμε ότι μετά τις προειδοποιητικές βολές των Λιμενικών της Χίου στους δουλέμπορους μεταφορείς μεταναστών – προσφύγων, θα μας αφήσουν στην ησυχία μας τουλάχιστον για 15 μέρες;

 

Σχετικά Άρθρα

Γιάννης Τζούμας
Σάβ, 11/07/2020 - 19:37

Είναι από τα ζητήματα που αισθάνεσαι δέος.

Ποιός είμαι εγώ, που θα μιλήσω για κάτι τόσο μεγάλο, κι΄ αν το κάνω είναι επειδή θέλω να καταθέσω τη δική μου θεώρηση όχι για την πολιτική διάσταση του θέματος, αλλά για κάτι πιστεύω βαθύτερο, αυτό που στην ουσία κυριαρχεί και τα σκεπάζει όλα, σαν σκιά που μπορεί να ξεκουράσει από τον ήλιο αλλά και σαν βάρος όταν κυρίαρχο μέσα σου είναι το σκοτάδι.

Δεν θα σταθώ στο πολιτικό ζήτημα, έχει πολλάκις αναλυθεί. Το πολιτικό ακροατήριο του Ερντογάν. Η προσπάθεια του να κυριαρχήσει στον χώρο των φανατικών Μουσουλμάνων. Το διαζύγιο που μέσω αυτού και όσων τον ανέχονται παίρνει η χώρα του από τον κοσμικό πατέρα των Τούρκων, τον Κεμάλ Ατατούρκ. Την σκιά που ο τελευταίος ρίχνει πάνω στον Ερντογάν, αλλά εν τέλει την σκιά του ίδιο του Μνημείου της Παγκόσμιας Κληρονομιάς, την Αγιά Σοφιά.

Αυτή είναι η δική μου διάσταση και με βαραίνει τόσο, που την γράφω ακριβώς γι’ αυτό, γιατί διαπιστώνω μέχρι στιγμής ότι το θέμα το βλέπουμε… κοσμικά γι’ αυτό και μας ξεπερνά.

Τι κάνει σήμερα ο νεοΣουλτάνος; Θριαμβολογεί για την επιστροφή του καθεστώτος μιας πρώην, την εμβληματικότερης Χριστιανικής Εκκλησίας σε Τζαμί. Το ίδιο και οι φανατικοί στην χώρα του, μαζί με τους ομοίους τους σε όλο τον Μουσουλμανικό κόσμο.

Και τι έγινε; Το ίδιο δεν ίσχυε 499 χρόνια πριν ο Κεμάλ Ατατούρκ αποφασίσει να την κάνει Μουσείο;

Κανείς δεν σκέπτεται ότι ο Κεμάλ, κάνει ότι τώρα και ο Ερντογάν;

Ο ένας το 1934 χρησιμοποίησε την σκιά του μνημείου, για να σηματοδοτήσει την στροφή της χώρας του στο φώς. Ο άλλος το 2020 κάνει πάλι το ίδιο για να γιορτάσει την επιστροφή της χώρας του στο σκότος.

Στην ουσία συνθλίβονται και οι δύο κάτω από το βάρος της Αγιάς Σοφιάς.

Αυτό ισχύσει για όλα τα έθνη, που δεν έχουν ιστορία ή αυτή που έχουν είναι βασισμένη στο γιαταγάνι και όχι στο πνεύμα και την γραφίδα.

Θριαμβολογεί ο νέοΣουλτάνος, θριαμβολογούν όλοι και είναι τόσο τυφλοί που δεν βλέπουν ότι αυτό γίνεται κάτω από την σκιά, την θεόρατη σκιά της ιστορίας.

Αλήθεια, ας απαντήσουμε όλοι σε ένα απλό ερώτημα.

Στις 24 Ιουλίου 2020 ο Ερντογάν θέλει να γιορτάσει την σωτηρία του από τους Στρατηγούς του (ποιοτικά δεν διαφέρουν) που παρ΄ ολίγον να τον στείλουν στον Αλλάχ πριν την ώρα του. Γιατί δεν το κάνει αυτό σε ένα από 3272 Τζαμιά της Πόλης; Γιατί δεν το κάνει στο Μπλέ Τζαμί, που έφτιαξε ο Σουλτάνος Αχμέτ για να ξεπεράσει σε αίγλη την Αγιά Σοφιά, που τι είναι μπροστά στο φαντασμαγορικό Μπλέ Τζαμί; Μια… θεοσκότεινη…μουντή… Εκκλησιά.

Και όμως 404 χρόνια βρίσκονται απέναντι και στο τέλος νικητής είναι αυτή.

Εκεί λοιπόν θα πάει να γιορτάσει την σωτηρία του ο Ταγίπ. Και χωρίς να το θέλει, θα αναδείξει κι’ αυτός τον κυρίαρχο. Αυτόν τον… μουντό και… σκοτεινό όγκο, ίδιον με το βάρος της ιστορίας.

Η Αγιά Σοφιά για άλλη μια φορά θα πάρει την εκδίκηση της.

 

Υ.Γ. Ότι ισχύει για τον Ερντογάν ισχύει και για τον… Πάπα. Η Αγιά Σοφιά του παρέλυσε την γλώσσα.