Χίος, Παρασκευή 13 Δεκεμβρίου

Περιπατητική… διαδρομή στον Βροντάδο

Γιάννης Τζούμας
Πέμ, 14/11/2019 - 21:05

Η Πηνελόπη Μαυρίδου με το αστείρευτο ταλέντο της στις φωτογραφίες, συνήθως μας μαγεύει με τοπία του νησιού μας ή μοναδικές στιγμές που αιχμαλωτίζει ο φακός της στην στήλη «Η φωτογραφία της ημέρας».

Σήμερα μας βγάζει λίγο από τον… ρομαντισμό, με αυτή την φωτογραφία που δείχνει μια… περιπατητική διαδρομή στον Βροντάδο.

Εννοείται βέβαια ότι αυτό δεν συμβαίνει μόνο εκεί.

Θα έλεγε κανείς ότι όπως η μία δημοτική αρχή είναι συνέχεια της άλλης, κάθε νέα που έρχεται ασχολείται με τις κακοτεχνίες της προηγούμενης.

Και η ζωή συνεχίζεται με την ελπίδα αυτό να αλλάξει. Να γίνεται δηλαδή η δουλειά σωστά και γι’ αυτό μια λύση υπάρχει.

Αν την υιοθετήσει η νέα Δημοτική αρχή θα έχουμε άλλα αποτελέσματα, αν ακολουθήσει την πεπατημένη θα έχουμε μια από τα ίδια… τσαλαβούτημα δηλαδή.

Δεν πληρώνεται κανείς αν δεν δοκιμαστεί εργασία του.

Ελέγχεται η υπηρεσία που το παρέλαβε και ο Μηχανικός που το υπέγραψε είναι συνυπεύθυνος. Ο κακότεχνος δεν ξαναβλέπει δουλειά εις τον αιώνα τον άπαντα.

Και τι θα τον εμποδίσει θεσμικά να μην διεκδικήσει ξανά εργασία;

Αυτά δεν γράφονται, τα ξέρει η πιάτσα. Κανείς δεν παίρνει στην δουλειά του έναν που δεν θέλει.

Ευκαιρία λοιπόν να γίνει αρχή, να σταματήσουμε να φωτογραφίζουμε και κυρίως να ζούμε κακοτεχνίες.

Ευκαιρία επίσης να δουλέψουν όλοι μαζί και συλλογικά.

Φάνηκε από την επιλογή των Νομικών προσώπων. Μπράβο σε όλους που συνεργάστηκαν.

Λάθος τους ότι καθυστέρησαν δύο μήνες.

Και κάτι ακόμα. Να βοηθάμε ο ένας τον άλλον όταν βλέπουμε να γίνονται υπερβάσεις.

Εκτός αν δεν είναι υπέρβαση του Κάρμαντζη να ορίσει τον επικεφαλής αντιπολιτευόμενης παράταξης (Μανώλης Στάθης) στην Δημοτική Επιτροπή Παιδείας.

Αφήστε το άλλο με την τοποθέτηση Βασίλη Μυριαγκού στην Προεδρία της ΔΕΥΑΧ!

Υπήρχαν Δήμαρχοι που ήταν ταυτόχρονα και Πρόεδροι της ΔΕΥΑΧ, με την απλή λογική, ότι Δήμαρχος που δεν δίνει νερό και καθαριότητα καλύτερα να φουντάρει.

Άρα εδώ τώρα δεν θα δοκιμαστεί μόνο το τολμηρό άνοιγμα Κάρμαντζη, θα δοκιμαστούν όλοι.

 

Υ.Γ. Πόσο στοίχημα βάζουμε ότι μετά τις προειδοποιητικές βολές των Λιμενικών της Χίου στους δουλέμπορους μεταφορείς μεταναστών – προσφύγων, θα μας αφήσουν στην ησυχία μας τουλάχιστον για 15 μέρες;

 

Σχετικά Άρθρα

Γιάννης Τζούμας
Πέμ, 12/12/2019 - 20:47

Ακούγοντας έξω την βροχή μαζί με τον ήχο του πληκτρολογίου, σκέφτομαι αυτή την επιμονή του Θεού να ρίχνει τουλούμι το νερό, αλλά ούτε δράμι μυαλό.

Μεγάλη… αδικία για την περίπτωση μας.

Ας σκεφτούμε νοερά ότι μόνο με το Φράγμα Κόρης γεφύρι τελειωμένο, κανονικά εδώ και μια πενταετία, θα έπρεπε να ανοίγαμε την βρύση μας και να πίναμε νερό, να πλενόμαστε και να μην έχουμε κάτι κοινό με τις… ρέγκες, να ποτίζουμε χωρίς να ψοφάνε τα φυτά μας, να σταματήσουμε να αλλάζουμε πλυντήρια ανά πενταετία και τέλος να κρατήσουμε φρεναρισμένη την ατομική μας… πέτρα, που κάποια στιγμή θα μας ανοίξει την πόρτα του Χειρουργείου.

Το πρωί κάναμε πλάκα στο ραδιόφωνο ότι επίτηδες δεν έγινε το Φράγμα για να μην τιγκάρει στο νερό και σπάσει και στο διάβα του παρασύρει στη θάλασσα την… επέκταση του Αεροδρομίου και γεμίσει με λάσπες το… νέο Λιμάνι.

Βέβαια η πλάκα αφορά στην ουσία τα χάλια μας και για να μην αδικηθεί κανείς βάζω μέσα και το δικό μας συνάφι.

Σκεφτόμουνα ότι κάθε άνθρωπος, επιχείρηση, τόπος ή χώρα έχουν τους στόχους τους.

Εντοπίως από το 1977 που εκδίδαμε την «Χιακή Φωνή» του Συλλόγου Χίων Σπουδαστών, μέχρι το 1981, αναφέρομαι στο πρόσωπο μου, για να μην ρίξω τις ευθύνες συνολικά, που συνεργαζόμουν με τον «Χιακό Λαό» μέχρι το 1987 που γεννήθηκε η ΑΛΗΘΕΙΑ, πλάκα – πλάκα σε λίγο θα πιάσουμε τον… μισό αιώνα, το νησί ασχολείται με τρείς στόχους, το Φράγμα, την επέκταση του Αεροδρομίου και το νέο Λιμάνι της Χίου.

Αυτό από μόνο του είναι κατάντια, η οποία δεν συμπεριλαμβάνει μόνο τους αιρετούς που πέρασαν ή κυβερνούν σήμερα, αλλά και εμάς τους δημοσιογράφους, που δεν καταφέραμε να λύσουμε ΕΝΑ πρωτεύον πρόβλημα.

Μερικές φορές αναλογίζομαι πως αν οι Εγγλέζοι δεν εντόπιζαν την απλάδα στον Καλαμιώνα, στο Κοντάρι, που η χούντα μετά με συνοπτικές διαδικασίες έκανε αεροδρόμιο και εάν ο τελευταίος Σουλτάνος, ο Αλλάχ να τον αναπαύσει, δεν έφτιαχνε στη Χίο Λιμάνι, μάλλον θα είμαστε χωρίς και αυτές τις υποδομές.

Ας έρθουμε όμως στο σήμερα ενώ η βροχή συνεχίζεται ασταμάτητα.

Από τους τρείς στόχους που παραμένουν, εγώ βλέπω έναν εφικτό, διότι νέο Λιμάνι δεν θα γίνει στον αιώνα τον άπαντα, αφού όλοι λογαριάζουν χωρίς την Εφορία Εναλίων Αρχαιοτήτων, που θα μπλοκάρει τα πάντα λόγω Ναυαρχίδας, ενώ επέκταση δεν θα γίνει ούτε σε 50 χρόνια από σήμερα, αφού η μετατόπιση δρόμου στην θάλασσα θα απαιτήσει επανακαθορισμό Αιγιαλού και παραλίας.

Αυτό λοιπόν, που απομένει και είναι σίγουρα και το βασικότερο, είναι να μην βρέχει ο Θεός και εμείς ποτίζουμε το Αιγαίο, είναι να τελειώσει το Φράγμα.

Εκεί πρέπει κατά τη γνώμη μου να πιέσουμε, εκεί να επικεντρώσουμε τις προσπάθειες μας.

Στην κατάσταση τέλματος, που βρίσκεται, αν δεν το ξεκολλήσουμε, δυστυχώς για τις επόμενες δεκαετίες μια θα είναι η νέα υποδομή, που θα φτιάξει το κράτος για την Χίο, αυτή του υστερόγραφου.

 

Υ.Γ. Καλά το καταλάβατε. Το ΠΡΟΚΕΚΑ στο Αίπος.