Χίος, Τετάρτη 22 Ιανουαρίου

Το πολιτικό κεφάλαιο Μανώλης Βουρνούς

Γιάννης Τζούμας
Τρί, 28/05/2019 - 21:23

«Δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται» έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι.

Όταν πέσει η βελανιδιά, όποιος περάσει κόβει και ένα κλαδί.

Εμείς λοιπόν θα πάμε κόντρα στο… ρεύμα. Θα μιλήσουμε για τον… ηττημένο των δημοτικών εκλογών της 26ης Μαΐου 2019.

Θέλω να γυρίσουμε το ρολόι 5 χρόνια πίσω, όταν τον Μ. Βουρνού τον ήξεραν οι περισσότεροι ως τον αδελφό του… μικροβιολόγου Νικολάου Βουρνού, όταν ως ώριμο σύκο τέλειωσε η εποχή της πράσινης παντοδυναμίας, ας μην το προσωποποιήσουμε, στον Δήμο Χίου.

Και τέλειωσε γιατί ο Μανώλης Βουρνούς μπήκε μπροστά σχεδόν με το… ζόρι και πάντως ούτε ως ανεπάγγελτος, ούτε με τη φιλοδοξία να γίνει πολιτικός.

Από τότε και για μία 5ετή δημοτική θητεία, ηγήθηκε της ομάδας που ονομάστηκε «Πρωτοβουλία» και έβαλε τη δική του σφραγίδα στα αυτοδιοικητικά πράγματα του νησιού.

Και επειδή είναι ανώριμο να κρίνονται πράγματα από την κρίση ενός εκλογικού αποτελέσματος, άλλωστε η ίδια η Δημοκρατία μας λέει ως λειτουργία να μην βλέπουμε μόνο το αποτέλεσμα αλλά το έργο, εγώ θα ήθελα να δούμε αυτό.

Γιατί ο Μ. Βουρνούς φεύγοντας αφήνει το δικό του αποτύπωμα. Καταρχάς αφήνει το ήθος και την εντιμότητά του. Στη θητεία του μπορεί να βρεί κανείς ό,τι στραβό θέλει, άλλωστε τις αδυναμίες του τις «εκμεταλλεύτηκαν» οι αντίπαλοί του, όμως ούτε αυτοί, φυσικά, ούτε κανένας άλλος αμφισβήτησε το ήθος και την εντιμότητά του.

Αφησε παράλληλα και ένα στυλ λειτουργίας. Κατ’ αρχήν δεν μπορούσε, όχι να σχεδιάσει αλλά ούτε να σκεφθεί… χύμα. Ο διάδοχός του θα βρεί ένα Δήμο χωρίς αυθαίρετα και χωρίς φέσια. Παράλληλα θα βρει και έργο. Έργο που έγινε και παράλληλα έργο που δρομολογήθηκε σωστά.

Επιπλέον αφήνει έναν τρόπο λειτουργίας τέλειο, τεχνοκρατικό, ορθολογικό, συλλογικό, σύγχρονο, αλλά για ένα Δήμο του… Βελγίου.

Εδώ ήταν και η «αχίλλειος πτέρνα» του Μ. Βουρνού και επιτρέψτε μου τώρα να αναφερθώ σε μια ιστορία στην οποία ήμουν αυτόπτης μάρτυς.

Ο Μ. Βουρνούς κάθεται στο γραφείο ενός Αντιδημάρχου όταν μπαίνει μέσα ένας δημότης.

Α, Δήμαρχε, εσένα… ήθελα και άρχισε να λέει το πρόβλημά του.

Και ο Μανώλης απτόητος. Κάνεις λάθος, δεν θέλεις εμένα θέλεις τον Αντιδήμαρχο, αλλά πριν πεις το πρόβλημά σου, μπες στη σελίδα του Δήμου στο internet, κάνε σχετική αναφορά και θα δεις ότι θα διορθωθεί το θέμα και δεν θα θέλεις κανέναν από μας.

Παράδειγμα τέλος και δεν χρειάζεται άλλο.

Τέτοιοι δημότες υπάρχουν στο Βέλγιο και ίσως υπάρξουν και στη Χίο, αλλά σε 50 χρόνια.

Και επειδή παραπάνω έγινε αναφορά στο έργο, τέτοιο υπήρξε και μάρτυς ο… τόμος που μοίραζε ο Συνδυασμός του στις περιοδείες. Αλήθεια, το… φυλλάδιο αυτό το διάβασαν όσοι το διέδιδαν και κυρίως το διάβασαν όσοι το πήραν;

Κοντολογίς ο Μ. Βουρνούς από απειρία ενώ μπορούσε να σερβίρει καθημερινά μια ωραιότατη μακαρονάδα (την αναφέρω λόγω… αδυναμίας) σερβίρισε μια κι έξω μια λαμαρίνα. Λησμονώντας τη ρήση του Καίσαρα στη γυναίκα του, πως δεν πρέπει να είναι μόνο τίμια αλλά και να το δείχνει, δεν επικοινώνησε το έργο του.

Τα υπόλοιπα ήταν θέμα χρόνου αφού οι δύο αντίπαλοί του ήταν έμπειροι και με «Στρατό» πίσω τους, του μεν Σταμάτη εν ενεργεία του δε Τριαντάφυλλου εν… εφεδρεία.

Και τώρα, θα πει κανείς; Έχασε ο Μανώλης.

Λάθος. Ο Μανώλης κέρδισε από το ταξίδι, από την εμπειρία, από τα λάθη του, είναι πιο ώριμος, πιο δυνατός, είναι επιτυχημένος και αυτό δεν μπορεί να το αναιρέσει μια εκλογική ήττα.

Κυρίως όμως, και αυτό μας ενδιαφέρει πιο πολύ, κερδισμένο είναι το νησί και σημειώστε το κάπου αυτό, όπως σημειώστε αύριο, πού μπορεί να βρεθεί η Χίος μέσω ενός άλλου πολιτικού κεφαλαίου της, του Κωστή Μουσουρούλη.

Μα, θα πει κανείς, ο Μανώλης έχασε. Και ο Τριαντάφυλλος έχασε, επίσης πολιτικό κεφάλαιο, και εκείνος παρασύρθηκε από τη δίνη του πολιτικού του σκάφους που βυθίστηκε, αλλά σήμερα είναι στην επιφάνεια και διεκδικεί τον Δήμο Χίου και εάν δεν είχε απέναντί του έναν Σταμάτη Κάρμαντζη, μπορεί να έκανε και περίπατο.

Συνεπώς ας μην αγνοούμε το κύριο. Η Χίος μπορεί να μην διάλεξε για δεύτερη φορά Δήμαρχό της τον Μανώλη Βουρνού αλλά αυτός παραμένει όχι μόνο ως αντιπολίτευση αξίας αλλά ως πολύτιμο πολιτικό κεφάλαιο, που θα αξιοποιηθεί σε όφελος του νησιού και επειδή τα γραπτά μένουν, κρατήστε κάπου το παρόν σημείωμα.

 

Υ.Γ.: Ο Μ. Βουρνούς θα έχανε περισσότερο αν δεν είχε να αντιμετωπίσει έναν βρόμικο επικοινωνιακό πόλεμο, που εν τέλει τον έκανε περισσότερο συμπαθή.

 

 

 

Σχετικά Άρθρα

Γιάννης Τζούμας
Τρί, 21/01/2020 - 20:57

«Βεβαίως θα είμαι στην πλατεία αύριο» μου είπε το μεσημέρι φίλος, πρώην Πρόεδρος Κοινότητας, ενεργός, ξύπνιος άνθρωπος. «Αυτό δεν πάει άλλο, πρέπει να γίνει μια δομή να μην είναι πεταμένοι στα χωράφια οι άνθρωποι, δεν μπορεί να συνεχιστεί άλλο αυτή η χύμα κατάσταση».

Αυτή είναι η προσέγγιση του και αυτό πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας. Όσοι μαζευτούμε αύριο στην Πλατεία και θα είμαστε πολλοί ο καθένας έχει την δική του προσέγγιση, με ΕΝΑ κοινό. Η κατάσταση δεν πάει άλλο «χύμα στο κύμα».

Ο καλός μου φίλος ο Σωτήρης Παραδείσης φωνάζει από τη Βολισσό. «Η Βορειοδυτική Χίος δεν είναι παιδί ενός κατώτερου Θεού» και έχει δίκιο. Όμως είναι τέτοιο παιδί τα Καμπόχωρα; Δεν είναι και εδώ είναι το αδιέξοδο.

Και το αδιέξοδο δεν είναι το πού θα γίνει το Κλειστό Κέντρο. Ας είμαστε ρεαλιστές, τουλάχιστον όσοι δεν είμαστε βλαμμένοι, γιατί υπάρχουν και αυτοί, που λένε να τους πνίξουμε τους… λαθραίους και να τους στείλουμε στα ξερονήσια.

Και ο ρεαλισμός λέει, ότι το πρόβλημα θα το έχουμε και μετά την μεγάλη διαδήλωση μας αύριο.

Η κυβέρνηση όμως οφείλει να το οργανώσει, έστω μετά από 6 μήνες καθυστέρηση και κυρίως να αντιμετωπίσει το νούμερο, τον αριθμό. Αυτός φοβίζει, αυτός δημιουργεί το πρόβλημα. Η κυβέρνηση οφείλει να δουλέψει στο τρίπτυχο, Φύλαξη, Απονομή ασύλου γρήγορη, Επιστροφές στην Τουρκία, μεταφορές στην ενδοχώρα.

Μόνο έτσι θα δουλέψουν τα Ελεγχόμενα Κέντρα, τα ονοματίζω έτσι γιατί Κλειστά δεν θα είναι. Κλειστό όμως όντως θα είναι ένα τμήμα τους ώστε να απελαύνονται αμέσως οι παραβατικοί και να σταματήσει ο σημερινός εξευτελισμός.

Αναφέρομαι βεβαίως στους διάφορους παραβατικούς, που συλλαμβάνονται, τους πηγαίνουμε μια βόλτα μέχρι την Αστυνομία, γλυτώνουν και το ΤΑΧΙ, και τους αφήνουμε αμέσως γιατί δεν υπάρχει χώρος Κράτησης.

Όμως ο ρεαλισμός απαιτεί να βλέπουμε πέρα από τη μύτη μας. Εμείς έχουμε το πρόβλημα, εμείς έχουμε την… πόρτα, η Ελλάδα ήταν πάντα σταυροδρόμι και πόρτα προσφύγων, το… κλειδί όμως το κρατάει ο Ερντογάν.

Εδώ χρειάζεται να ανοίξουμε τα μάτια μας στις εξελίξεις.

Τι προκύπτει από την Σύνοδο για τη Λιβύη;

Δεν στέκομαι στην ευρωπαϊκές μπαρούφες ότι θα λύσουν το πρόβλημα την ώρα που οι εμπλεκόμενοι… Φύλαρχοι δεν μιλούν μεταξύ τους ούτε δι’ αντιπροσώπων. Δεν στέκομαι στο γεγονός ότι την Σύνοδο την έκαναν αφού ο ένας… Φύλαρχος έκοψε την ροή του πετρελαίου, αφού μόνο αυτό τους νοιάζει, στέκομαι στον Ερντογάν, που είναι... απομονωμένος μόνο στα κούφια μυαλά μας.

Είδαμε με τι απείλησε τους… Εταίρους μας; Με τις προσφυγικές ροές.

Ο Ερντογάν είναι Τούρκος 100% και δεν προδίδει την φυσιογνωμία του.

Στα σίγουρα, είδαμε ότι τσαμπουκάς – τσαμπουκάς, αλλά και κατά των Κούρδων και κατά των Λίβυων δε έστειλε ούτε έναν Τούρκο στρατιώτη, τους βλαμμένους του Ισλάμ της Συρίας έστειλε. Στα σίγουρα λοιπόν και αλλού το… μάτι.

Βλέπουμε που φωνάζει για την υφαλοκρηπίδα που δεν έχει η… Κρήτη;

Μα επιτέλους ας ξυπνήσουμε, δεν είναι χαζός. Αν όμως περνάει στην κουβέντα ότι η Κρήτη δεν έχει υφαλοκρηπίδα, και το χώνει στις Διεθνείς συναντήσεις, γιατί να έχει υφαλοκρηπίδα ένα νησάκι από το Κοντάρι μέχρι τη Δασκαλόπετρα, με 300 ψυχές πάνω, 10 λεπτά από την Τουρκία και τέσσερις ώρες από την Ρόδο;

Τα μάτια μας δεκατέσσερα λοιπόν, ο Ερντογάν δείχνει την Κρήτη για να μασήσει το Καστελόριζο.

Βεβαίως επειδή είναι αυτή η φύση του, δεν θα ρισκάρει να σπάσει τα δόντια του, και ένα Καστελόριζο στα σπάει, θα σιγουρευτεί ρίχνοντας στην αυλή μας ένα… γεωτρύπανο.

Και τι θα κάνουμε εμείς; Το είπε ο Πρωθυπουργός. Θα κάνουμε ότι χρειαστεί για να μην… κάνουμε.

Ναι αλλά αν κάνει ο Ερντογάν; Διότι δεν φτάνει να μην θέλουμε να κάνουμε πόλεμο εμείς, πρέπει να μην θέλει και εκείνος.

Και επειδή είναι «σιγουρατζής» αν δεί και δεν μασάμε σκατά, γιατί αυτά θα μας ταϊσει αν βλέπουμε τις γεωτρυπανιές του και λέμε ότι είναι… τσιμπήματα κωνώπων επί του βυθού, θα μας απειλήσει ή θα μας πολεμήσει με τις προσφυγικές ροές.

Τουτέστιν έχει ουρά το μακαρόνι. Δεν θα ξεμπερδέψουμε με το αυριανό συλλαλητήριο.

 

Υ.Γ. Πρέσβης Βύρων Θεοδωρόπουλος. Ο εκλιπών Πρύτανης των ελληνοτουρκικών επαφών.

«Το Καστελόριζο είναι ένα μόνιμο ακριθάκι στο μάτι της Τουρκίας».

Δεν θα το βγάλει ποτέ αν δεν σιγουρευτεί ότι δεν θα μένει μονόφθαλμη.