Χίος, Δευτέρα 10 Αυγούστου

Το πολιτικό κεφάλαιο Μανώλης Βουρνούς

Γιάννης Τζούμας
Τρί, 28/05/2019 - 21:23

«Δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται» έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι.

Όταν πέσει η βελανιδιά, όποιος περάσει κόβει και ένα κλαδί.

Εμείς λοιπόν θα πάμε κόντρα στο… ρεύμα. Θα μιλήσουμε για τον… ηττημένο των δημοτικών εκλογών της 26ης Μαΐου 2019.

Θέλω να γυρίσουμε το ρολόι 5 χρόνια πίσω, όταν τον Μ. Βουρνού τον ήξεραν οι περισσότεροι ως τον αδελφό του… μικροβιολόγου Νικολάου Βουρνού, όταν ως ώριμο σύκο τέλειωσε η εποχή της πράσινης παντοδυναμίας, ας μην το προσωποποιήσουμε, στον Δήμο Χίου.

Και τέλειωσε γιατί ο Μανώλης Βουρνούς μπήκε μπροστά σχεδόν με το… ζόρι και πάντως ούτε ως ανεπάγγελτος, ούτε με τη φιλοδοξία να γίνει πολιτικός.

Από τότε και για μία 5ετή δημοτική θητεία, ηγήθηκε της ομάδας που ονομάστηκε «Πρωτοβουλία» και έβαλε τη δική του σφραγίδα στα αυτοδιοικητικά πράγματα του νησιού.

Και επειδή είναι ανώριμο να κρίνονται πράγματα από την κρίση ενός εκλογικού αποτελέσματος, άλλωστε η ίδια η Δημοκρατία μας λέει ως λειτουργία να μην βλέπουμε μόνο το αποτέλεσμα αλλά το έργο, εγώ θα ήθελα να δούμε αυτό.

Γιατί ο Μ. Βουρνούς φεύγοντας αφήνει το δικό του αποτύπωμα. Καταρχάς αφήνει το ήθος και την εντιμότητά του. Στη θητεία του μπορεί να βρεί κανείς ό,τι στραβό θέλει, άλλωστε τις αδυναμίες του τις «εκμεταλλεύτηκαν» οι αντίπαλοί του, όμως ούτε αυτοί, φυσικά, ούτε κανένας άλλος αμφισβήτησε το ήθος και την εντιμότητά του.

Αφησε παράλληλα και ένα στυλ λειτουργίας. Κατ’ αρχήν δεν μπορούσε, όχι να σχεδιάσει αλλά ούτε να σκεφθεί… χύμα. Ο διάδοχός του θα βρεί ένα Δήμο χωρίς αυθαίρετα και χωρίς φέσια. Παράλληλα θα βρει και έργο. Έργο που έγινε και παράλληλα έργο που δρομολογήθηκε σωστά.

Επιπλέον αφήνει έναν τρόπο λειτουργίας τέλειο, τεχνοκρατικό, ορθολογικό, συλλογικό, σύγχρονο, αλλά για ένα Δήμο του… Βελγίου.

Εδώ ήταν και η «αχίλλειος πτέρνα» του Μ. Βουρνού και επιτρέψτε μου τώρα να αναφερθώ σε μια ιστορία στην οποία ήμουν αυτόπτης μάρτυς.

Ο Μ. Βουρνούς κάθεται στο γραφείο ενός Αντιδημάρχου όταν μπαίνει μέσα ένας δημότης.

Α, Δήμαρχε, εσένα… ήθελα και άρχισε να λέει το πρόβλημά του.

Και ο Μανώλης απτόητος. Κάνεις λάθος, δεν θέλεις εμένα θέλεις τον Αντιδήμαρχο, αλλά πριν πεις το πρόβλημά σου, μπες στη σελίδα του Δήμου στο internet, κάνε σχετική αναφορά και θα δεις ότι θα διορθωθεί το θέμα και δεν θα θέλεις κανέναν από μας.

Παράδειγμα τέλος και δεν χρειάζεται άλλο.

Τέτοιοι δημότες υπάρχουν στο Βέλγιο και ίσως υπάρξουν και στη Χίο, αλλά σε 50 χρόνια.

Και επειδή παραπάνω έγινε αναφορά στο έργο, τέτοιο υπήρξε και μάρτυς ο… τόμος που μοίραζε ο Συνδυασμός του στις περιοδείες. Αλήθεια, το… φυλλάδιο αυτό το διάβασαν όσοι το διέδιδαν και κυρίως το διάβασαν όσοι το πήραν;

Κοντολογίς ο Μ. Βουρνούς από απειρία ενώ μπορούσε να σερβίρει καθημερινά μια ωραιότατη μακαρονάδα (την αναφέρω λόγω… αδυναμίας) σερβίρισε μια κι έξω μια λαμαρίνα. Λησμονώντας τη ρήση του Καίσαρα στη γυναίκα του, πως δεν πρέπει να είναι μόνο τίμια αλλά και να το δείχνει, δεν επικοινώνησε το έργο του.

Τα υπόλοιπα ήταν θέμα χρόνου αφού οι δύο αντίπαλοί του ήταν έμπειροι και με «Στρατό» πίσω τους, του μεν Σταμάτη εν ενεργεία του δε Τριαντάφυλλου εν… εφεδρεία.

Και τώρα, θα πει κανείς; Έχασε ο Μανώλης.

Λάθος. Ο Μανώλης κέρδισε από το ταξίδι, από την εμπειρία, από τα λάθη του, είναι πιο ώριμος, πιο δυνατός, είναι επιτυχημένος και αυτό δεν μπορεί να το αναιρέσει μια εκλογική ήττα.

Κυρίως όμως, και αυτό μας ενδιαφέρει πιο πολύ, κερδισμένο είναι το νησί και σημειώστε το κάπου αυτό, όπως σημειώστε αύριο, πού μπορεί να βρεθεί η Χίος μέσω ενός άλλου πολιτικού κεφαλαίου της, του Κωστή Μουσουρούλη.

Μα, θα πει κανείς, ο Μανώλης έχασε. Και ο Τριαντάφυλλος έχασε, επίσης πολιτικό κεφάλαιο, και εκείνος παρασύρθηκε από τη δίνη του πολιτικού του σκάφους που βυθίστηκε, αλλά σήμερα είναι στην επιφάνεια και διεκδικεί τον Δήμο Χίου και εάν δεν είχε απέναντί του έναν Σταμάτη Κάρμαντζη, μπορεί να έκανε και περίπατο.

Συνεπώς ας μην αγνοούμε το κύριο. Η Χίος μπορεί να μην διάλεξε για δεύτερη φορά Δήμαρχό της τον Μανώλη Βουρνού αλλά αυτός παραμένει όχι μόνο ως αντιπολίτευση αξίας αλλά ως πολύτιμο πολιτικό κεφάλαιο, που θα αξιοποιηθεί σε όφελος του νησιού και επειδή τα γραπτά μένουν, κρατήστε κάπου το παρόν σημείωμα.

 

Υ.Γ.: Ο Μ. Βουρνούς θα έχανε περισσότερο αν δεν είχε να αντιμετωπίσει έναν βρόμικο επικοινωνιακό πόλεμο, που εν τέλει τον έκανε περισσότερο συμπαθή.

 

 

 

Σχετικά Άρθρα

Γιάννης Τζούμας
Κυρ, 09/08/2020 - 21:38

Όσο πολύπλοκα φαίνονται τα πράγματα τόσο απλά τα κάνει η ζωή.

Η ΑΟΖ η Αποκλειστική δηλαδή Οικονομική Ζώνη, είναι ένα πολύπλοκο ζήτημα, και αφορά απλοποιημένα το δικαίωμα εκμετάλλευσης του υπόγειου πλούτου όχι κάτω από το έδαφος που πατάς αλλά στην θάλασσα, που σε περιβάλλει. Που πάντως δεν περιβάλλει μόνο εσένα.

Μέσα στα πλαίσια αυτά και το Διεθνές Δίκαιο της θάλασσας, που λεπτομέρεια, δεν αναγνωρίζει η Τουρκία, δυό όμορες και θαλάσσια χώρες μπορούν να συμφωνήσουν και να γνωστοποιήσουν στον ΟΗΕ πιά είναι τα όρια των ΑΟΖ τουςΑυτό έκανε η Ελλάδα με την Ιταλία και την Αίγυπτο.

Αυτό έκανε και η Τουρκία με την νόμιμη κυβέρνηση της Λιβύης. Βεβαίως εμείς μπορούμε να πούμε ότι αυτά τα όρια είναι αυθαίρετα και δεν τα αναγνωρίζομε, όπως παρομοίως έκανε και η Τουρκία με το Ελληνο – Αιγυπτιακό Σύμφωνο της ΑΟΖ.

Προσέξτε τώρα πως τα πράγματα από πολύπλοκα απλοποιούνται. Η Τουρκία του Ερντογάν (υπάρχει άλλη μια Τουρκία στις Φυλακές, συν αυτή απέναντι μας που δεν τον θέλει ούτε ζωγραφιστό, συν οι Κούρδοι) λέει το εξής. Δεν καταγγέλλω μόνο την ΑΟΖ Ελλάδας – Αιγύπτου, αλλά εξαιτίας της σταματώ τις διερευνητικές συζητήσεις με την Ελλάδα.

Εν ολίγοις ο Ερντογάν τσατίστηκε γιατί η πρώην επαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, έτσι μας βλέπει, συμπεριφέρθηκε ως ένα κυρίαρχο κράτος. Δήλωσε δε ότι την τελευταία φορά, που απέσυρε την… μαούνα που τραβάει ένα καλώδιο, το έκανε γιατί του το ζήτησε η Μέρκελ. Της είπα, σημείωσε, θα μου φερθούν σκάρτα ( από το μυαλό του δεν φεύγει ο πονηρός Ρωμιός, που έκανε την αρχή να ξηλωθεί το πουλόβερ του τελευταίου Σουλτάνου…πριν απ’ αυτόν) τώρα το είδε, άρα θα ξαναβγάλω την… μαούνα.

Πάμε λοιπόν τώρα από την αρχή.

Χωρικά ύδατα, άλλο περίπλοκο ζήτημα, που εξηγείται όμως απλά, όσο απλά βλέπει τα πράγματα, η Τουρκία του Ερντογάν και στην γλώσσα που καταλαβαίνει.

Ποιά ήταν ας πούμε τα χωρικά ύδατα της Χίου; Ήταν αυτά που έφταναν οι μπάλες των κανονιών της από το Κάστρο. Ανεπιθύμητο πλοίο; Πιθανός κατακτητής; Η κανονιά στο «δόξα πατρί» αναλόγως με την εμβέλεια των κανονιών του Κάστρου.

Από τότε βέβαια πέρασαν αιώνες όχι όμως στο κεφάλι του Ερντογάν.

Μπήκε η… μαούνα σε ελληνικά νερά, υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ; Πηγαίνουν τα ελληνικά πολεμικά πλοία και την απομακρύνουν. Επεμβαίνουν υπέρ της τα πολεμικά πλοία της Τουρκίας. Βυθίζονται και βυθιζόμαστε και εμείς. Αυτό κάνει ένα κράτος με αξιοπρέπεια.

Ναι, αλλά προηγείται, εξαντλείται ο διάλογος. Βλέπετε να θέλει διάλογο ο Ερντογάν;

Θέλει κουβέντα με το εξάσφαιρο του πάνω στο τραπέζι, και όταν η Ελλάδα λέει χαράσσω ΑΟΖ με μια όμορη χώρα, ο νέο – Σουλτάνος ως… απατημένος σύζυγος, λέει φεύγω και δεν συζητώ.

Συνεπώς τα πράγματα είναι απλά. ΑΟΖ έχουμε εκεί που πάνε τα πολεμικά μας πλοία. ΑΟΖ έχει αυτός που μπορεί να την υπερασπιστεί.

Και επειδή οι πολυπλοκότητες υπάρχουν εκεί που έχουμε χρόνο για αμπελοφιλοσοφίες τα πράγματα είναι απλά απλούστατα.

Τα λένε οι στρατιωτικοί, παραδόξως στον κορωνοϊό, που τρώει ένα άτομο την ημέρα, ακούμε τους Λοιμωξιολόγους, στον πόλεμο που έρχεται, μόνο οι στραβοί πολιτικά δεν το βλέπουν, και θα τρώει έναν άνθρωπο το λεπτό, δεν ακούμε τους ειδικούς.

Τα γράφουμε και εμείς, έτσι για να μην υπάρχει καμιά δικαιολογία.

ΑΜΕΣΑ τώρα, πρέπει να γίνει αύξηση της θητείας στους 18 μήνες.

Ταυτόχρονα να προσληφθούν ο αριθμός ΕΠΟΠ, που γνωρίζει το υπουργείο Άμυνας.

ΤΩΡΑ να θεσμοθετηθεί η εθελοντική στράτευση γυναικών και η υποχρεωτική ανά έτος εκπαίδευση Εφέδρων.

Κατά τα πρότυπα του «Μένουμε σπίτι» να οργανωθεί ΤΩΡΑ καμπάνια ενίσχυσης ενός εθνικού Ταμείου Άμυνας, ώστε να ενοικιάσομε ΑΜΕΣΑ πολεμικά πλοία, γιατί δεν προλαβαίνουμε ούτε να αγοράσουμε ούτε να «κτίσουμε».

Αν δεν γίνουν αυτά ας ετοιμαστούμε ή να ξεφτιλιστούμε ή να χάσουμε, με προτιμητέο το τελευταίο.

 

Υ.Γ. Σκέφτεστε η νεροποντή να έκανε ένα κλικ Ανατολικά και αντί της Εύβοιας να ξεσπούσε στα Μαστιχοχώρια;