Και ξαφνικά ανακαλύψαμε την… Αμερική. Κάποιοι στο Επιμελητήριο ζήτησαν υγειονομικό έλεγχο στην παρασκευή φαγητού από τις «κοινωνικές κουζίνες» στους μετανάστες – πρόσφυγες. Πάλι καλά που δεν ζητούν το ίδιο και στην «κοινωνική κουζίνα» της Μητρόπολης, που ταϊζει αθόρυβα εδώ και δυό και βάλε χρόνια 500 – 600 άτομα ημερησίως.
Ας αρχίσουμε όμως με μια ιστορία. Εστιάτορας τάϊσε για ένα δίμηνο αρκετό κόσμο, οπότε ήρθε η ώρα της πληρωμής. Αφήστε πόσο διάστημα πέρασε να πληρωθεί, κάποια στιγμή έφτασε η πολυπόθητη στιγμή, οπότε άρχισε ο… λογαριασμός. Εχεις λαμβάνειν τόσα, μείον αυτά που χρωστάς στην Εφορία συν η προκαταβολή φόρου για το 2016 μας δίνεις και 1000 ευρώ από πάνω και… καθάρισες. Κοντολογίς και κερατάς και δαρμένος.
Με δεδομένη λοιπόν αυτή την κατάσταση, σκεφτείτε τι θα γίνονταν αν η παρασκευή φαγητού στους μετανάστες – πρόσφυγες είχε και… κέρδος. Ιστορία δεύτερη. Τουλάχιστον τρείς φορές επιχειρήσαμε να κάνουμε ρεπορτάζ με αυτούς τους ανθρώπους, που κυρίως σε κελιά Εκκλησιών παρασκευάζουν φαγητό για τους ανέστιους συνανθρώπους μας, σε χώρους καθαρότερους απ’ τις κουζίνες των σπιτιών μας. Ρεπορτάζ δεν έγινε επειδή από σεμνότητα δεν θέλησαν να μιλήσουν. Ενάντια λοιπόν σ’ αυτούς τους πολίτες στράφηκαν κάποιοι, που δεν βλέπουν τίποτα πέρα από το χρήμα, το οποίο σε τελική ανάλυση τους το παίρνει πίσω η Εφορία.
Πάμε όμως παρακάτω στην τρίτη ιστορία, για να δούμε πόσο κοντόφθαλμα βλέπουμε ορισμένα ζητήματα. Αυτή διαδραματίζεται σε χωριό στην Γερμανία. Σύμφωνα με τον Νόμο, Σχολείο που έχει κάτω από 30 παιδιά κλείνει και οι μαθητές μεταφέρονται στο γειτονικό Σχολείο. Το έργο αυτό το έχουμε δεί και στις δικές μας Κοινότητες. Ο Πρόεδρος λοιπόν του Γερμανικού χωριού, που είχε 25 μαθητές, στράφηκε στο Κέντρο υποδοχής προσφύγων της πόλης του. Ζητώ είπε δυό οικογένειες για τις τάδε εργασίες, που υπάρχουν στην περιοχή μας. Τους διαθέτουμε δύο οικίες, που χρίζουν μικρών επισκευών για τις οποίες θα τους βοηθήσουμε. Απαραίτητη προϋπόθεση, οι ενδιαφερόμενοι πρέπει να έχουν 5 παιδιά σχολικής ηλικίας έκαστη, πράγμα πανεύκολο για Σύρους ειδικά. Αποτέλεσμα; Οι ενδιαφερόμενες οικογένειες βρέθηκαν και οι μαθητές του Σχολείου από 25 έγιναν 35, το Σχολείο δεν έκλεισε. Στην Κοινότητα του Βουνού συνάντησα οικογένεια Σύρων, που έφτασαν στην Χίο πριν 15 χρόνια. Καλώ τον οποιονδήποτε να συζητήσει με τα παιδιά τους, να μου πεί αν τα ξεχωρίζει από τα Ελληνάκια.
Ιστορία τέταρτη δεν υπάρχει. Θα υπάρξει αν βρεθεί μια Κοινότητα στο νησί μας να κάνει ότι και η Γερμανική. Τις προάλλες στο «Κέντρο Γ. Καλουτάς» βραβεύτηκαν από την Helmepa για την δράση τους, τα παιδιά του Δημοτικού Σχολείου Βολισσού. Τουλάχιστον τα μισά είχαν Αλβανικό επίθετο. Καλώ επίσης τον οποιονδήποτε να τα ξεχωρίσει από τα Ελληνάκια. Μα θα πεί κανείς οι Σύροι, για παράδειγμα είναι Μουσουλμάνοι. Λάθος οι μισοί είναι Χριστιανοί Ορθόδοξοι, αλλά και να μην συμβαίνει αυτό πόσο … επικίνδυνο είναι ένα τρίχρονο… Μουσουλμανάκι, που θα μετέχει της ελληνικής παιδείας;
Ζούμε μια σκληρή πραγματικότητα, οι Ελληνες στα δύσκολα ενωνόμαστε, το προσφυγικό θα κρίνει ακόμα και την ύπαρξη της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Κάποιοι θα φύγουν, κάποιοι θα γυρίσουν πίσω, όμως έχουμε αναλογιστεί ότι κάποιους μπορούμε να τους κρατήσουμε;
Υ.Γ. Επειδή όλοι οι Μουσουλμάνοι δεν είναι τρομοκράτες και επειδή ίσως κάποιοι αμφισβητήσουν ότι υπάρχουν Χριστιανοί ανάμεσα τους, τούς παραπέμπω στις εικόνες επίσκεψης του Μητροπολίτη Χίου κ. Μάρκου, τότε που τους είχαμε μέσα στις λάσπες του Μυρσινιδίου. Όχι μόνο δεν τον έβλεπαν ως… εξωγήϊνο αλλά κουβέντιαζαν με άνεση μαζί του, δείχνοντας σεβασμό αξιοζήλευτο ακόμα για Ελληνες Ορθοδόξους επί γενεές γενεών.
