Ο Ευάγγελος Αποστόλου, δεν είναι ο οποιοσδήποτε Υπουργός και δεν έχουμε τίποτα προσωπικό με κανέναν άνθρωπο. Απλά είναι ο πολιτικός, που σε διατεταγμένη αποστολή τράβηξε την καθοριστική τσεκουριά στο σκαρί και θα αφήσει τώρα το χρόνο να διαλύσει την αναγκαστικότητα της ΕΜΧ.
Πρόκειται για ωκεανό μπροστά στη σταγόνα της προχθεσινής πυρκαγιάς.
Η φωτιά θα κουράσει την ΕΜΧ, όπως την κούρασε και η πολλαπλάσια φωτιά του 2012, η κατάργηση της αναγκαστικότητας θα την κονιορτοποιήσει.
Παράλληλα έτυχε να είναι ο ίδιος Υπουργός, που είχε την φαεινή ιδέα να φορολογήσει διπλά τους αγρότες, ζητώντας από τους συνταξιούχους, που παραδίδουν μαστίχι στην ΕΜΧ, άρα φορολογούνται, να ξεκαθαρίσουν, χωράφι ή κόψιμο της ήδη κουτσουρεμένης σύνταξης στη μέση, άρα εκείνος που τους έστειλε σπίτι τους και τη φωτιά να λαμπαδιάσει ακόμα και στις αυλές τριών χωριών.
Και τώρα τι σύμπτωση, ο ίδιος καλέστηκε να… περιφερθεί, συνήθως το λέμε για θιάσους, στις πληγείσες περιοχές και να εξαγγείλει μέτρα ανακούφισης.
Αλήθεια, τι τον νοιάζει τον μαστιχοπαραγωγό, που βλέπει το χωράφι του κάρβουνο, αν η ΕΜΧ πάρει (σημειώστε το… αν, γιατί απ’ την υπόσχεση μέχρι την υλοποίηση, μεσολαβούν κάτι δεκαετίες) 500.000 ευρώ για προβολή της μαστίχας στο εξωτερικό; Τι τον νοιάζει αν θα πάρει άλλες 500.000 για αναβάθμιση του εξοπλισμού της; Και για να μην τρελαθούμε τελείως, τι δουλειά έχει το Υπουργείο Αγροτικής ανάπτυξης και από πού κι’ ως που διαχειρίζεται τέτοια κονδύλια; Εκτός κι’ αν αυτά τα εισηγηθεί το Αγροτικής ανάπτυξης στο Οικονομικών και τελικά πάρει αυτό που… δεν γράφεται.
Αρα, επί του πρακτέου, ο Υπουργός εκτός από τα «καθρεπτάκια» που έταξε σήμερα, εκείνο που κερδίζει έμμεσα ο μαστιχοπαραγωγός είναι μια σύσκεψη στις οποίες οι Συριζαίοι έχουν… ντοκτορά. Να συζητούν δηλαδή ώρες των ωρών και μετά να κάνει ο καθένας του κεφαλιού του. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι η ΕΜΧ δεν πρέπει να χάσει την ευκαιρία. Πρέπει να πάει προετοιμασμένη και με προτάσεις, όμως το πρόβλημα είναι αλλού. Σε ποιά γλώσσα ακριβώς θα γίνει η συζήτηση; Παρακολουθήσατε το σκεπτικό του Προέδρου της ΕΜΧ; Πως θα δέσει με αυτών, που απ’ την φωτιά κατάλαβαν να μοιράσουν δυό πεντακοσάρικα… αν τάχουν;
Υ.Γ. Αφήνουμε τι θα καταλάβουν διαβάζοντας ας πούμε την πρόταση του Βουρνού. Μιλάμε για τα …αλαμπουρνέζικα, αφού ο Δήμαρχος δείχνει το μέλλον και οι Κυβερνώντες «τον ψήφο ημών τον επιούσιο»
