Τα μάτια της Μαρτίνας και η τουριστική μας… τύφλα

Γιάννης Τζούμας
Πέμ, 04/07/2019 - 20:11
Η λινάτσα που σκέπαζε το καμένο κτίριο του Μινιόν

20 χρόνια μας γνωρίζει και μας αγαπά. Γι’ αυτό άλλωστε ζήτησε να μας μιλήσει.

Διαβάστε ξανά αυτά ή δείτε όσα μας είπε η ξεναγός του γερμανικού γραφείου ATTICA Martina Bissinger, που για μια 20ετία έχει επαφή με τους τουρίστες που επιλέγουν Χίο από το μοναδικό Γερμανικό Πρακτορείο, που μας έχει ακόμα στους προορισμούς του.

Για να μην ξαναλέμε τα ίδια, λέω να τα δούμε… ανάποδα.

Ας πούμε, τι… φοβερά και τρομερά πράγματα πρέπει να κάνουμε ώστε τουλάχιστον να αποβάλουμε αυτά που «βγάζουν μάτι»;

Για παράδειγμα είναι τόσο φοβερό να έχουμε καθαρά τα τζάμια του Αεροδρομίου;

Είναι τόσο φοβερό, αύριο κύριε Μηταράκη, που θα γίνετε Κυβέρνηση και με τις καλύτερες των προθέσεων για να επεκταθεί το Αεροδρόμιο και να γίνει η νέα Αίθουσα Επιβατών την θέλουμε την… 5ετία, είναι τόσο δύσκολο στο μεταξύ, να γίνει μια γερή ανανέωση της υπάρχουσα Αίθουσας;

Νομίζουμε πως όχι.

Νέε Δήμαρχε Σταμάτη Κάρμαντζη. Είναι τόσο φοβερό και τρομερό να φυτευτούν 100 -200 πικροδάφνες να κρύψουν γρήγορα τα σύρματα του… Στρατοπέδου Αλκατράζ, γιατί εκεί παραπέμπει η νέα περίφραξη του Αεροδρομίου;

Είναι τόσο φοβερό να ξηλωθούν τώρα και να πεταχτούν στον Καιάδα οι καμμιά εικοσαριά στραβές μεταξύ άλλων πινακίδες, στην έξοδο του Αεροδρομίου, που το μόνο που δεν δείχνουν, αυτό υποτίθεται κάνουν, είναι ο… Τσεσμές;

Είναι τόσο φοβερό να αντικατασταθεί το πολυβολείο… μακαρόνι, που έχουμε σε όλο τον παραλιακό δρόμο του Αεροδρομίου, αυτό ντε το τοιχίο του αίσχους, που είναι γεμάτο μολόχες, με μια μεγάλη έστω ζαρντινιέρα γεμάτη λουλούδια, που να αντικαθίσταται μάλιστα ανά εποχή, κάτι που γίνονταν ακόμα και στην Αλβανία επί καθεστώτος Εμβέρ Χότζα;

Είναι τόσο τεράστιο έξοδο να ντύσουμε το REX απ’ έξω με σκαλωσιές που να σκεπάζονται από λινάτσες, που στην επιφάνεια τους να δείχνουν πως θα γίνει το κτίριο ή μέχρι να αποφασίσουμε τι θα γίνει το… ρημάδι να δείχνουμε τουλάχιστον πως ήταν;

Μα, πανάθεμα το, αυτά σήμερα γίνονται μέχρι και στις Αφρικανικές χώρες. Με μια λινάτσα ντυμένο απ’ έξω συν προβολείς, που να αλλάζουν και χρώματα, βγαίνοντας ο επισκέπτης στο Λιμάνι θα θαυμάζει μια ωραία εικόνα αντί να βλέπει όπως τώρα τον Πύργο του… Κόμη Δράκουλα.

Το ίδιο ισχύει και για το ερείπιο του Γιαμού, αμαρτία που πρέπει να καθαρίσει η Δημοτική αρχή Κάρμαντζη στο πρώτο εξάμηνο της. Ή νομιμοποιείται ή αξιοποιείται και στο μεταξύ φράσσεται με λινάτσα ή άλλη μέθοδο ή γκρεμίζεται. Σεράϊ του Καραγκιόζη στην υπ’ αριθμόν ένα τουριστική παραλία δεν γίνεται.

Σταματάμε εδώ για οικονομία χώρου και ερχόμαστε στις παρατηρήσεις, που είναι όλες ολόσωστες, αλλά δεν τις βλέπουμε επειδή πλέον η γυφτιά των δημόσιων χώρων έχει περάσει στο DNA μας, των Γερμανών της Μαρτίνας.

 Όλα αυτά αν το καλοσκεφτούμε κοστίζουν ελάχιστα χρήματα και σε κάθε περίπτωση δυσανάλογα με την συνεχή δυσφήμιση που μας κάνουν.

 

Υ.Γ. Χωρίς πλάκα, προτείνω στη νέα Δημοτική αρχή, συμπολίτευση και αντιπολίτευση αφού ορκιστούν να πάνε εν σώματι μια εκδρομή στον Τσεσμέ. Έτσι για να αντιληφθούν ότι για να καλύψουμε τα… 50 χρόνια που μας χωρίζουν, δεν έχουμε παρά να κάνουμε ελάχιστα τελικά πράγματα.

 

Σχετικά Άρθρα