
Η Λειτουργία έψαλλε στους Αγίους Αποστόλους στον Εμπορειό, την ημέρα της εορτής της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος. Οι εικονολήπτες κατέγραφαν για τις ανάγκες της εκπομπής «Ομορφη και παράξενη πατρίδα».
Εγώ… κατέγραφα μια σφιγγοπαγίδα, που κρέμονταν απ’ τα κλαδιά μια μουριάς.
Πανέξυπνο και απλούστατο. Α, ρε ελληνάρα.
Ένα πλαστικό μπουκάλι, κλειστό. Στον πάτο λίγη πορτοκαλάδα ή απλά νερό με ζάχαρη.
Στη μέση δυο τρύπες όπου στηρίζεται ένα κομμάτι καλάμι, ανοικτό και από τις δύο πλευρές.
Στη μέση του καλαμιού προς τα κάτω άλλη μια οπή.
Αντί την Λειτουργία… Θεέ μου συγχώρεσε μου, παρατηρούσα τις… σφίγγες.
Κατ’ αρχήν… διαφάνεια, έβλεπαν τις άλλες μέσα στο μπουκάλι να τρώνε ευτυχισμένες, άλλες βέβαια προσπαθούσαν απελπισμένες να ξαναβγούν έξω, αλλά αυτό που έβλεπαν οι… απ’ έξω ήταν το… χαρούμενο πετάρισμα τους.
Τέλος πάντων απ’ την μυρωδιά της ζάχαρης κάποια στιγμή οι σφίγγες τα… κατάφερναν. Η μια έβλεπε την άλλη και τσούπ στο… τρυπάκι και από εκεί στην άλλη τρύπα, στη μέση του καλαμιού και προς τα κάτω, και να τις μέσα στο μπουκάλι.
Ε, ρε πάρτι, έτρωγαν και αυτές μέχρι, που αποφάσιζαν να βγούν έξω, πλην όμως ματαίως.
Τώρα ήταν υποχρεωμένες να… πεθάνουν.
«Ε, θα ρθείς για το ρεπορτάζ» άκουσα τη φωνή του Νέλο Μέσι και… ξύπνησα.
Να δείς λέω που επηρεάστηκα από τον ΤΑΧΙτζή, αυτό είναι.
«Ρε Γιάννη, μου είχε πεί πριν από λίγο στον Εμπορειό, ένας ΤΑΧΙτζής. Εφερα αυτούς τους κερατάδες, να βγάλω ένα αναθεματισμένο τάλιρο από τη χώρα και τι μου γυρέψανε, ξέρεις; POS.”
Aυτό ήταν, έβλεπα τις νεκρές σφίγγες και αναλογιζόμουνα.
Εσύ ρε έξυπνε ελληνάρα, που έκανες την πατέντα της σφιγγοπαγίδας, γιατί μυαλό έχεις ρε πανάθεμα σε, πάλι Θέε μου συγχώρεσε μου, δεν καταλαβαίνεις ρε βλάκα ότι η πλαστική κάρτα είναι η ζαχαρίτσα για να μπείς στο μπουκάλι;
Υ.Γ. Αυτό δεν σημαίνει ότι το πλαστικό χρήμα δεν είναι χρήσιμο σε μεγάλες ας πούμε συναλλαγές ή σε έκτακτες, απόλυτα ελεγχόμενες καταστάσεις. Η μη κίνηση όμως ρευστού, η νοοτροπία που μας περνούν, κάρτα απ’ τον φούρνο μέχρι το ΤΑΧΙ, είναι στην ουσία στρατωνισμός και χτύπημα της ελεύθερης οικονομίας. Δυστυχώς οι νεκρές σφίγγες δεν κατάλαβαν ποτέ πως την έπαθαν.







































