Αδέλφια ο τίτλος ξέρω δεν είναι… πιασάρικος, αλλά πολύ που με νοιάζει.
Αλλοίμονο αν στην ηλικία που είμαι, έχω αυτό σαν μέτρο.
Απλά θυμάμαι τον ψυχωμένο νεαρό τότε δάσκαλο της μεγάλης μου κόρης Αντώνη Γκιούλη, να μου απαντά στο ερώτημα μου, πότε θα γίνουμε άνθρωποι, όσον αφορά την συμπεριφορά μας στο περιβάλλον, ότι χρειάζεται υπομονή αφού τώρα αρχίζουν περιβαλλοντικά μαθήματα στα Σχολεία.
Δεν ξέρω αν το θυμάται, σιγά μην θυμάται ο άνθρωπος τι λέει σε κάθε γονιό. Το θυμάμαι όμως εγώ κι’ ας πέρασαν 30 χρόνια!
Ακριβώς 30 χρόνια στον… βρόντο και είναι αυτό που κρατάω εγώ από το αυριανό άνοιγμα των Σχολείων. Γράμματα θα επιχειρήσουμε να μάθουμε στα παιδιά, παιδεία θα καταφέρουμε να μεταδώσουμε; Και πόσο η μετάδοση αυτή συμβαδίζει με αυτά που λέει και η οικογένεια;
Αυτά τα γράφω, μετά την φωτογραφία αυτή, που έλαβα από φίλο συμπατριώτη μας, με το εξής σημείωμα.
«Γιάννη Καλημέρα, αυτές οι φωτογραφίες είναι από το πάρκινγκ του LIDL... γιατί αυτοί είμαστε αδερφέ, μην το κουράζεις. Έχει κάδους το κατάστημα, αλλά κάποια ζώα κοπρίζουν ασύστολα».
Και αφήνω το… κόπρισμα, περνώντας σε δύο μόνο φωτογραφίες που τράβηξα εγώ το πρωϊ βαδίζοντας στην πόλη. Δείτε τις κάτω.
Η πρώτη είναι από το πεζοδρόμιο της οδού Νεοφύτου Βάμβα. Κάτω υπάρχει τέτοια συλλογή βρόμας, που είναι δύσκολο να βρεις ποια απουσιάζει.
Λεπτομέρεια; Στην μέση της οδού υπάρχουν κάδοι. Οι έχοντες και κατέχοντες καταστήματα, είναι δύσκολο να πάρουν ένα καρότσι της οικοδομής βρε αδελφέ, να βάζουν εκεί τις σακούλες με τα απορρίμματα και να τα κουβαλούν μέχρι εκεί. Όχι, γεμίζουν τις σακούλες και τις σέρνουν στον δρόμο και ότι πέσει στον κάδο, ότι… σπαρθεί κάτω.
Θέλετε να πάμε, πιο… κάτω; Δείτε και την άλλη φωτογραφία, πάλι κάτω. Είναι ο περιβάλλον χώρος του κάδου στην οδό Βενιζέλου 27. Μιλάμε βρομάει ο τόπος σε «επτά γειτονιές».
Τα ερωτήματα τώρα βροχή; Ποιοι τα κάνουν αυτά; Ξένες δυνάμεις που εχθρεύονται τον τόπο; Όχι φυσικά εμείς, που πήγαμε σχολείο, που μας μεταδόθηκε παιδεία, που με την σειρά μας την μεταφέρουμε στα παιδιά μας.
Από εκεί και πέρα υπάρχουν, πάντα υπάρχουν ευθύνες της διοίκησης. Καθαριότητα κάδων, χώρων, εφαρμογής του κανονισμού καθαριότητας του δήμου, με επιβολή προστίμων κλ.π.
Και όλα αυτά όμως να γίνουν ένα – ένα και όλα μαζί, από την ώρα που εμάς δεν μας ενοχλεί να ζούμε και τα πατάμε τα σκατά (μην μας σοκάρουν οι λέξεις, να μας σοκάρουν οι πράξεις) τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει. Δυστυχώς κρίμα στα γράμματα, που μαθαίνουμε και τα Σχολεία που ανοίγουμε.
ΥΓ. Θεός σχωρέσει του ανθρώπου, αλλά πρέπει να αισθάνομαι άσχημα, που δεν γνωρίζω αυτόν τον… Άγιο Μαζωνάκη; Αυτό κι’ αν είναι θέμα παιδείας. Οι αρχαίοι το ονόμαζαν σκύλευση, αλλά τι σχέση να έχουμε εμείς τώρα με δαύτους.
