Ο δημοσιογράφος δεν ειδοποιεί, ούτε ψιθυρίζει στο αυτί, γράφει… δημοσίως, αλλά είναι και περιπτώσεις που κάνει υπομονή.
Ετσι κι’ εγώ έδωσα περιθώριο τρείς μέρες, γιατί τρείς μην με ρωτάτε, να δούν όποιοι είναι αρμόδιοι, αυτό που βλέπω εγώ και καμιά εικοσαριά άλλοι που μου το είπαν στο λιμάνι μας, εκεί που είναι η ανενεργός αυτή την στιγμή ράμπα εισόδου στο πλοίο και εξόδου απ’ αυτό.
Την ελληνική σημαία κουρελιασμένη στον ιστό της, δίπλα στην Ευρωπαϊκή στον χώρο όπως θα λέγαμε του «καλωσόρισες».
Θα μου πεί κανείς γιατί δεν προσαρμόζομαι με τους Νόμους της Βουλής, που φέρει και φαρδιά πλατιά την υπογραφή του Προέδρου της Δημοκρατίας, όπου το κράτημα της σημαίας κατ’ αρχήν στα Δημοτικά Σχολεία στις παρελάσεις (τρώγοντας έρχεται η όρεξη) δεν θα γίνεται από τον άριστο μαθητή αλλά κατόπιν κληρώσεως;
Πως δεν προσαρμόζομαι… προσαρμόζομαι γι’ αυτό και προτείνω να ρίξουμε κλήρο ποιός να αντικαταστήσει το Εθνικό μας σύμβολο.
Και για να σοβαρευτούμε, αυτό δεν ισχύει για την Κυβέρνηση, αφού και στο θέμα των σημαιοφόρων θα γίνει αυτό, που γράψαμε προχθές. Θα ρθεί ο Μητσοτάκης και κανείς δεν θα βλέπει τα μέτρα που παίρνει, αφού θα είναι τόσο σημαντικό να αποκαθιστά τα αυτονόητα.
Για να σοβαρευτούμε λοιπόν επισημαίνουμε για πολλοστή φορά.
Την σημαία δεν την καλουμάρει όποιος γουστάρει, αλλά σε δημόσιους χώρους οι Δημόσιες υπηρεσίες που φροντίζουν για την καλή παρουσία, συντήρηση και αντικατάσταση τους.
Αν τώρα κάποιος νοιώθει την ανάγκη να την έχει σπίτι του, που λέει ο λόγος, αυτό ισχύει και για τον ίδιο.
Θα πεί κανείς, μα αυτά όλα είναι αυτονόητα. Δεν έχουμε αντίρρηση αλλά αφού είναι γιατί δεν τηρούνται;
Και επειδή κάποιοι όλα αυτά τα θεωρούν… λεπτομέρειες διαβάστε το υστερόγραφο. Είναι από συνέντευξη της Ακαδημαϊκού Ελένης Γλύκατζη - Αρβελέρ στην μηνιαία Free press Boulevard.
Υ.Γ. Ο πρώτος ορισμός του Εθνους δόθηκε από τον Ηρόδοτο, που σημειώνει ένα διάλογο του Ξέρξη σε ένα περίπατο με τον Δημάρατο, που από την Σπάρτη είχε αυτομολήσει στην Περσία.
«Θα έρθω και θα πάρω την Ελλάδα κάνοντας περίπατο». Και του απαντά ο Δημάρατος.
«Προσέξτε Βασιλεύ, γιατί είναι μεν οι Ελληνες χωρισμένοι σε Πόλεις, αλλά όταν έρθει να τους πειράξει ξένος, θα είναι σαν ένα χέρι δεμένο»
«Γιατί;» συνεχίζει να απορεί ο Ξέρξης και παίρνει την απάντηση: «Για το ομοειδές, το ομόθρησκον, το όμαιμον και το ομόγλωσσον».
