Aπό την αλληλεγγύη στον αυταρχισμό και την καταπάτηση δικαιωμάτων

Παρ, 29/05/2020 - 16:14

Το προσφυγικό-μεταναστευτικό ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο και σοβαρό ζήτημα, το οποίο χρησιμοποιήθηκε προεκλογικά από την ΝΔ, μαζί με τις Πρέσπες, για να στοχοποιήσει τον ΣΥΡΙΖΑ, να τάξει και να πει ψέματα στις τοπικές κοινωνίες, να δημιουργήσει πλάνες εντυπώσεις, να χαϊδέψει ένα ακροδεξιό ακροατήριο αλλά και να χειραγωγήσει πιο μετριοπαθείς πολίτες που είχαν ανάγκη από ένα άλλο αφήγημα, απόρροια της κούρασης και της παραπληροφόρησης ότι η διαχείριση αυτού του ζητήματος μπορεί να ξεκοπεί από ένα γενικότερο ευρωπαϊκό πλαίσιο.

Τα νησιά μας αναμφισβήτητα έχουν σηκώσει δυσανάλογο βάρος και δυστυχώς από την εγκληματική ανεπάρκεια και τα αδιανόητα πισωγυρίσματα της σημερινής κυβέρνησης, καθίστανται αποθήκες κατατρεγμένων ανθρώπων αλλά συγχρόνως μετατρέπονται και οι νησιώτες σε « υποχείρια», μιας επικίνδυνης πολιτικής.

Μια μικρή αναδρομή δείχνει το μέγεθος της υποκρισίας, της σκοπιμότητας και τελικά της απαξίωσης των νησιών και των νησιωτών.

Το 2015 είχαμε την πρωτόγνωρη έξαρση των προσφυγικών ροών, αποτέλεσμα του πολέμου που αναγκάζει οικογένειες να χωρίζονται, παιδιά να μένουν μόνα και όλοι να ξεκινούν στο άγνωστο για τον αγώνα της επιβίωσης. Βρέθηκαν πολλοί στον τόπο μας, όχι από επιλογή αλλά από ανάγκη. Τότε η Αλληλεγγύη πρωτοστάτησε, η ανθρωπιά δεν άφησε χώρο σε ισχνές μειοψηφίες που κρυφοκοίταζαν για να σπείρουν τα ζιζάνια τους. Όμως ήταν πολύ βασικό ότι υπήρχε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ που αντιμετώπιζε το θέμα ανθρωπιστικά με ευαισθησία και αγάπη και αυτό διαχύθηκε στην κοινωνία. Αυτό δεν άρεσε ποτέ στην ΝΔ και τους τριγύρω τους οι οποίο ήταν πάντα μπολιασμένοι με ρατσιστικά και μισαλλόδοξα ένστικτα. Λάθη έγιναν πολλά αλλά ποτέ δεν υπερίσχυσε το κομματικό όφελος, ποτέ δεν απαξιώθηκαν οι κάτοικοι, πάντα γίνονταν διάλογος ακούγονταν οι ενστάσεις και δεν γίνονταν τίποτε που απέρριπτε η τοπική κοινωνία. Θυμάμαι στην ΒΙΑΛ, γίνονταν διαμαρτυρίες για το πέρασμα ενός κοντέινερ που θα επιτάχυνε την διαδικασία ασύλου, κάτοικοι αξίωναν την καταμέτρηση όσων ήταν στην ΒΙΑΛ, για να μην περάσουν το αριθμητικό όριο. Κάπως έτσι με μπόλικη προπαγάνδα, πολλά ψέματα και ταξίματα πολλοί κάτοικοι πίστεψαν ότι τους πρόσφυγες τους φέρνει ο ΣΥΡΙΖΑ για να τους αλλοιώσει, να υποστούν ζημιές οι περιουσίες και έδωσαν την ευκαιρία σε αυτούς που τους υπόσχονταν χτυπώντας τους την πλάτη προεκλογικά ότι θα κλείσει η ΒΙΑΛ και θα φύγουν όλοι.

Σήμερα λοιπόν, πάνω από 10 μήνες διακυβέρνησης από την ΝΔ με Υπουργό Μετανάστευσης τον Βουλευτή Χίου, η κατάσταση από όλες τις πλευρές δεν θα μπορούσε να είναι χειρότερη. Από τα ταξίματα και τις μεγαλοστομίες επήλθε η ανώμαλη προσγείωση στην πραγματικότητα. Κανένα σχέδιο, κατάργηση του υπουργείου μεταναστευτικής πολιτικής και αρχικά υπαγωγή του στο προστασίας του πολίτη, κάμποσα πίσω μπρος για να επανασυσταθεί το Υπουργείο 7 μήνες μετά, πολιτική που εξαντλείται σε δηλώσεις που θυμίζουν τουφεκιές στον αέρα και όλα αυτά με άφθονο νόμος και τάξη, ψευτοπυγμή, ύφος για τα κανάλια και χάιδεμα σε ένα ακροατήριο ακραίο και αντιδραστικό.

Σε τοπικό επίπεδο, από το κλείσιμο της ΒΙΑΛ έχουμε επέκταση της ΒΙΑΛ, άνοιγμα νέων δομών, με διάφορες ονομασίες, δομή ασύλου, δομή καραντίνας. Δημοσιεύονται συχνά ΦΕΚ με εγκρίσεις πιστώσεων, προηγήθηκαν τα πολεμικά ΦΕΚ των επιτάξεων, ακολούθησαν τα πρωτοφανή σε καιρό ειρήνης επεισόδια με την απόβαση των ΜΑΤ, το ξύλο στους νησιώτες και ακολούθως οι διώξεις των κατοίκων. Παλινωδίες, ψέματα, αυταρχισμός, στοχοποίηση, αδιαφάνεια, πλήρης απαξίωση των νησιωτών και παντελής ανακολουθία λεγομένων και πεπραγμένων.

Να αναφέρω βέβαια και όλα εκείνα τα εκδικητικά και τιμωρητικά για τους πρόσφυγες-μετανάστες με το κόψιμο επιδομάτων, γενικευμένη κράτηση, στέρηση των δικαιωμάτων στην εξέταση ασύλου, ταχύρρυθμες διαδικασίας απονομής ασύλου και απέλασης για τα 15χρόνα που δεν τα θεωρούν πια ανήλικα.

Κάποιες φορές σκέπτομαι αν στο κριτήριο της κριτικής των ανθρώπων, της αντίδρασης υπερτερεί η πολιτική σκοπιμότητα και δευτερευόντως όλα τα άλλα, τα οποία προβάλλονται ως βασικά. Γιατί αν αυτές οι καταστάσεις και πολύ περισσότερο αυτές οι συμπεριφορές γίνονταν επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ θα ήταν καθημερινό θέμα. Σήμερα, όπως σε όλα σχεδόν τα θέματα που μπορεί να πλήξουν την κυβέρνηση, υπάρχει μια βουβαμάρα. Ακόμα και οι αντιδράσεις λίγο πολύ γίνονται για να μην φανεί τόσο πολύ η υποκρισία. Έχοντας πάντα την κάλυψη και την αγιοποίηση της κυβέρνησης από την πλειοψηφία των ΜΜΕ, ακούμε και βλέπουμε ότι θέλουν και όπως θέλουν. Το προσφυγικό-μεταναστευτικό θέμα, απαιτεί στοχευμένη πολιτική σύμφωνα με τους κανόνες του διεθνούς δικαίου και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αποτελεί πεδίο μικροπολιτικής σκοπιμότητας από την κυβέρνηση, όπως ακριβώς έκανε και ως αντιπολίτευση. Δεν είναι όλα τα θέματα ίδια και πολύ περισσότερο με ανθρώπους δεν παίζουμε και δεν αντιμετωπίζονται με ψυχρή υπολογιστική λογική, αλισβερίσια και «πολιτικά παιχνίδια ισορροπιών ».

 

Άλλες απόψεις: Της Ευαγγελίας Μανιτσούδη