ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ
Με ιδιαίτερη συγκίνηση έλαβα το υπέροχο πόνημα της νεοελληνικής δραματουργίας «Τα Κλαράκια», του καταξιωμένου τυπογράφου και συγγραφέα Γιάννη Παληού. Με εντυπωσίασε ο τίτλος και ήθελα να απολαύσω το περιεχόμενό του εντρυφώντας στις σελίδες του. Εξάλλου τόσον η αφιέρωση όσο και το επίμετρον στο εξωτερικό οπισθόφυλλο του βιβλίου υπήρξαν για μένα η αρχή του νήματος που θα με οδηγούσε στα άδυτά του. εκδίπλωση της λαμπρής βιοτροχιάς της οικογένειας Παληού που μέσα από τις ανυπέρβλητες συχνά δυσκολίες της ζωής ήξερε να παλεύει τίμια, ακαταμάχητα, με πίστη στο Θεό και ελπίδα, με υποδειγματική εργατικότητα, πίστη στις αιώνιες αξίες της ζωής και στην αξία της τίμιας εργατικότητας και του ιδρώτα. Ξεχωριστή θέση στο βιβλίο αυτό κατέχει με πρωταγωνιστικό θα λέγαμε ρόλο, ο πατέρας του συγγραφέα, Νικόλαος Παληός, αγωνιστής ακαταμάχητος στον στίβο της ζωής, βασανισμένος μέσα από την σκληρή κατοχική περίοδο, την αναγκαστική ξενιτειά, τον άνισο αγώνα για την επιβίωση που τον ανέδειξε σε άτομο χαρισματικό, τίμιο, αξιόμαχο, νικητή της ζωής. Με χέρια δυνατά, δουλεμένα στο καμίνι της ζωής και σκληραγωγημένα από την θαλασσάρμη, απέδειξε το μεγαλείο της ψυχής του, πραγματοποιώντας την ουσία των στίχων «η μεγαλοσύνη δεν μετριέται με το στρέμμα, με της καρδιάς το πύρωμα μετριέται και το άλμα».
Και όντως και τα τρία παιδιά της οικογένειας Αντωνίου Παληού απέδειξαν βιωματικά με τη ζωή τους ότι βίωναν τους παραπάνω στίχους με τη ζωή τους και αγωνίζονταν όχι για τα υλικά και εφήμερα αλλά αποδέσμευαν τις εσωτερικές πνευματικές τους δυνάμεις για να κατακτήσουν επάξια της ζωή. Και το πέτυχαν στον ύψιστο δυνατό βαθμό με σεμνότητα, ταπεινότητα, χωρίς επίδειξη και τυμπανοκρουσίες.
Κι ο Νικόλαος Α. Παληός ο σεμνός, πιστός, τίμιος, εργατικός οικογενειάρχης, διέγραψε μια σεμνή εργασιακή, κοινωνική, οικογενειακή βιοτροχιά, παράδειγμα προς μίμηση.
Και τώρα ο αφανής αυτός μαχητής της ζωής απολαμβάνει τη χαρά των κόπων και των θυσιών του.
Ελπίζουμε ότι ο Μισαποδότης Κύριος μας θα τον έχει αμείψει δικαίως «Ευ, δούλε αγαθέ και πιστέ επί ολίγων ει πιστός, επί πολλών σε καταστήσω. Είσελθε εις την χαράν του Κυρίου σου».
Οι ολίγες αυτές γραμμές ας θεωρηθούν, ως λίγα άνθη ευλαβείας και ευγνωμοσύνης για το Άριστο παράδειγμα της ζωής το στους δύσκολους καιρούς που διάγομε.