Μετά από τις πρόσφατες δηλώσεις στελεχών της παράταξής μας (που είχαν και έχουν τη φιλοδοξία να ηγηθούν σε αυτή) να τοποθετούνται είτε απευθείας είτε με μισόλογα για το τι πρέπει να πράξει η παράταξή μας μετεκλογικά, αισθάνομαι την υποχρέωση να καταθέσω την άποψή μου, σεβόμενους τόσο τα χρόνια που θυσίασα σε αυτήν, όσο και για όσους έχουν τις ίδιες αγωνίες, για αυτά που δρομολογούνται για άλλη μία φορά στην παράταξή μας.
Μια παράταξη που από την ίδρυσή της, άφησε βαθιά χαραγμένο το αποτύπωμά της. Ένα αποτύπωμα που η δημοκρατικές τομές του συνέβαλαν όχι μόνο να αλλάξουν καταστάσεις και παγιωμένες αντιλήψεις αλλά και να αρχίσουν να εμπιστεύονται οι πολίτες το κράτος και τους θεσμούς του.
Μια παράταξη που έφτασε ακόμα και στο σημείο να διαλύσει εις τα εξών συνετέθει και μάλιστα με συντελεστές ανθρώπους που γαλουχήθηκαν και ανδρώθηκαν πολιτικά μέσα από αυτή, την οποία κατάφεραν τελικά να την κάνουν το συμπλήρωμα της Νέας Δημοκρατίας.
Μία παράταξη που θέλω να πιστεύω ότι προσπαθεί έστω και αναποτελεσματικά, να ξεφύγει από αυτόν τον εναγκαλισμό και να ξαναβρεί τα βήματά της, με αντιπάλους όχι μόνο τον κακό εαυτό της, αλλά και τις συντονισμένες προσπάθειες τις φιλοκυβερνητικής προπαγανδιστικής ομάδας ΄΄αλήθειας΄΄, και των συν αυτό, που επιχειρούν με όχημα το διαχειρίσημο ακροατήριό τους, να περάσουν στην κοινή γνώμη, ότι η χώρα χρειάζεται σταθερότητα και όχι ακυβερνησία.
Η επανάληψη αυτή της τακτικής δεν πρέπει να μας από προσανατολίζει από τις αρχές και τις θέσεις μας. Αρχές και θέσεις που έχει διατυπώσει από το 2009 ο Γεώργιος Παπανδρέου.
Θέσεις που επανέλαβε και στο πρόσφατο συνέδριό μας. «Το ΠΑΣΟΚ δεν επιστρέφει για να διαχειριστεί καλύτερα αυτό που υπάρχει, επιστρέφει για να αλλάξει τον τρόπο που λειτουργεί η χώρα, δεν είμαστε καλύτεροι διαχειριστές του πελατειακού ζητήματος, είμαστε εκείνοι που θέλουν να το ανατρέψουν».
Δυστυχώς παρότι η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου πήρε δυνατή εντολή το 2009 με ποσοστό 43,92% για αυτές τις τομές, οι καραδοκούντες εντός της παράταξής μας, με αφορμή το δυσβάσταχτο χρέος που άφησε η απερχόμενη κυβέρνηση, κατάφεραν να ξεφορτωθούν το Παπανδρέϊκο, υλοποιώντας αυτό που δεν κατάφεραν επί Ανδρέα Παπανδρέου να γίνουν πατροκτόνοι.
Οι συνέπειες αυτής της ανατροπής ήταν, ότι εκτός της συρρίκνωσης της παράταξης, να δοθεί και η δυνατότητα της υλοποίησης των σχεδίων τους, προκειμένου να μεταπηδήσουν ευκολότερα στη Ν.Δ., όχι μόνο για να την στελεχώσουν σαν σύγχρονη Γενίτσαροι, αλλά και να καταφέρουν αλλοιώσουν τον DNA της.
Μια Ν.Δ. που παίζει χωρίς αντίπαλο και κάνει ό,τι θέλει στους πάντες και τα πάντα.
Μέσα σε αυτό το ρευστό περιβάλλον διοργανώθηκε το συνέδριό μας.
Ένα συνέδριο στο οποίο αντί να αναδειχτούν, όλα όσα συντελούνται τόσο εντός όσο και εκτός της χώρας μας, κυριάρχησαν, το εάν θα συνεργαστούμε με τη Ν.Δ. - τα σκάνδαλα του ΟΠΕΚΕΠΕ - το άνοιγμα της παράταξης.
Θέματα που όχι μόνο δεν συγκινούν τους νέους της χώρας μας και το μεγάλο ποσοστό των αναποφάσιστων, αντίθετα τους προκαλούν αγανάκτηση οι λογικές να βάζεις στην ζυγαριά τα σκάνδαλα, με βάση το οικονομικό βάρος τους, επαναφέροντάς στην μνήμη τους σκάνδαλα του παρελθόντος.
Σκάνδαλα που αφορούσαν είτε εξοπλιστικά προγράμματα είτε επιδοτήσεις είτε επιδόματα μαϊμού.
Έτσι κυρίαρχα θέματα που αφορούν την επιβίωση της ελληνικής οικογένειας, τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους και ειδικότερα τους νέους ανέργους που μόνη διέξοδο που τους έχουμε αφήσει είναι να εγκαταλείπουν τη χώρα, δεν αναδείχθηκαν.
Επειδή η καθαρές κουβέντες δεν γίνονται με μισόλογα και σε κλειστές κομματικές διαδικασίες, αλλά γίνονται ανοιχτά σε όλους όσους μας εγκατέλειψαν, αλλά και σε αυτούς που αναζητούν το χώρο που θα τους πει τα πράγματα με το όνομά τους, κάνοντας πράξεις, το τι σημαίνει εξωστρέφεια, η οποία δεν γίνεται με τη διαμόρφωση συσχετισμών δυνάμεων στα όργανά μας, ούτε γίνεται με το άνοιγμα της παράταξης στους με μεταπτυχιακή διατριβή γυρολόγους, ενώ την ίδια στιγμή απομακρύνεις μπαρουτοκαπνισμένα στελέχη που δεν είναι αρεστά και υποταγμένα.
Επειδή θεωρώ ότι είναι ιερή υποχρέωση του κάθε μέλους, να ασκεί κριτική όχι για λόγους αντιπαλότητας, αλλά για λόγους που συμβάλλουν στην καλύτερη ανταπόκριση του ρόλου του Ηγέτη του.
Γιατί είναι όρος απαράβατος για ένα πραγματικό Ηγέτη και όχι στα χαρτιά, να μην είναι ομαδάρχης και ιδιαίτερα να μην είναι φοβικός προς τους άλλους προοδευτικούς χώρους.
*Στέφανος Φαρατζής
τ. Αντινομάρχης Χίου
τ. Πρόεδρος Εργατικού Κέντρου Χίου
με πολλές θητείες στη Ν.Ε. ΠΑΣΟΚ Ν. Χίου