Μικροπολιτική και προσχήματα για τον βρεφονηπιακό στη Ν. Χίο

Τρί, 22/06/2021 - 15:05

Πάνω, από 3 χρόνια κρατά η συζήτηση για τη δημιουργία βρεφονηπιακού σταθμού στη νότια Χίο. Από τον Μάρτιο του 2018 η τότε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και το υπουργείο εσωτερικών, έχοντας ως προτεραιότητα την ενίσχυση της πρόνοιας και την ενδυνάμωση του κοινωνικού κράτους, είχαν προχωρήσει στην ίδρυση 400 νέων βρεφονηπιακών σταθμών για 10.000 επιπλέον δωρεάν θέσεις παιδιών.

Είχε ήδη εξαγγελθεί πρόγραμμα επιδότησης ύψους 15 εκατομμυρίων ευρώ, από εθνικούς πόρους, που θα αποτελούσε τη γέφυρα για το 2018-2019, έτσι ώστε το 2019 να ιδρύονταν επιπλέον 1800 νέοι βρεφονηπιακοί σταθμοί.

Η επιχορήγηση δόθηκε σε όλους τους Δήμους για ανακαίνιση, αναμόρφωση, εξοπλισμό υφιστάμενων κτιρίων, ιδιόκτητων ή μισθωμένων. Η υλοποίηση του προγράμματος θα δημιουργούσε 2.562 νέες θέσεις εργασίας.

Στη Χίο από αυτό το πρόγραμμα, είχε προγραμματισθεί να δημιουργηθούν 2 νέοι βρεφονηπιακοί σταθμοί και να ανακαινισθούν-αναμορφωθούν οι υπάρχοντες.

Από τότε μέχρι σήμερα άλλαξε η κυβέρνηση και η δημοτική αρχή Χίου, αλλά το θέμα του βρεφονηπιακού σταθμού στη νότια Χίο, ακόμα παραμένει ως αντικείμενο συζητήσεων, σχολίων και μπόλικης μικροπολιτικής εκμετάλλευσης.

Οι βρεφονηπιακοί σταθμοί δημιουργούνται-εκτός των άλλων-, για να βοηθούν τα παιδιά να αναπτυχθούν σωματικά, νοητικά, συναισθηματικά, κοινωνικά, να διευκολύνουν τους εργαζόμενους γονείς και να λειτουργούν σε περιοχές όπου υπάρχει μεγαλύτερη ανάγκη(αριθμός παιδιών, εργαζόμενοι γονείς, κοντινό νηπιαγωγείο και δημοτικό σχολείο).

Οι βρεφονηπιακοί σταθμοί δεν είναι άλλο ένα εργαλείο επικοινωνιακής διαχείρισης, αλλά είναι αναγκαία δομή προσχολικής αγωγής και εκπαίδευσης και έτσι πρέπει να αντιμετωπίζεται.

Όλα τα άλλα, αποτελούν μια ακόμη απόδειξη της στρεβλής αντίληψης των πραγμάτων, που αντί να αγκαλιάζονται από το σύνολο των τοπικών κοινωνιών αντιμετωπίζονται με καχυποψία, αρχικά με ρατσιστικές εμμονές αναφορικά για την καταγωγή των φιλοξενούμενων παιδιών, ακολούθως με καθυστερήσεις για τον χώρο ή την χρηματοδότηση και όλα αυτά να καταλήγουν σε μια άκομψη μικροπολιτική.

Δυστυχώς, έτσι ο τόπος μας δεν πάει μπροστά, χρειάζεται συνεργασία, ευελιξία και από κοινού αποφάσεις των δημοτών και των παρατάξεων προς όφελος της χιακής κοινωνίας.

 

 

Άλλες απόψεις: της Ευαγγελίας Μανιτσούδη*