Νοσταλγία του Αγίου Ισιδώρου

Τρί, 14/05/2019 - 21:33
Λευτέρης Πυκνής

Μνήμες και νοσταλγίες μού ξύπνησαν δυό ιστορικά κείμενα από τις αξιόλογες γυναίκες μάνες που δεν γνωρίζω το τί έχουν σπουδάσει αλλά τύφλα μπροστά τους να έχουν οι καλύτεροι φιλόλογοι,ιστορικοί και λογοτέχνες της σημερινής εποχής !

Προσωπικά δεν έχω συναντηθεί με καμιά από τις δυό τους!

Ότι βλέπω,ακούω και διαβάζω από τα διαμάντια πού ζωγραφίζει η γραφίδα και το μυαλό τους !

Aναφέρομαι στίς κ.κ. ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ και την ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΣΥΡΡΗ - ΣΤΕΦΑΝΙΔΟΥ, που με τα ιστορικά γεγονότα που εξιστορούν,με τις φωτογραφίες που προβάλουν με καθηλώνουν στα γραφτά αξιοθαύμαστα πεζογραφήματα αλλά και ποιήματα τους που με μαεστρία προβάλουν και πολλές φορές μέσα μου ξυπνούν νοσταλγικές μνήμες απο τα παιδικά μου πέτρινα χρόνια της δεκαετίας του 1950 στο χωριό μου την ΚΑΛΛΙΜΑΣΙΑ της Χίου, που Νοιώθω πολύ υπερήφανος που γεννήθηκα και μεγάλωσα και πήγα στο δημοτικό του χωριού μου !

Από χθες με την προβολή των ιστορικών κειμένων για τον ΑΓΙΟ ΙΣΙΔΩΡΟ μου ξύπνησαν μνήμες και με πήγαν πίσω στα δώδεκα χρόνια που έζησα στο χωριό μου που πολλές φορές γράφω για τα δύσκολα μεν, αλλά αγνά και ζηλευτά παιδικά χρόνια με όλα τα παιχνίδια που τα σημερινά παιδιά ούτε κάν μπορούν να φανταστούν με την ελευθερία που κυκλοφορούσαμε με τις ανοιχτές πόρτες και παράθυρα χωρίς τον φόβο των εγκληματιών και των παρανόμων που παίζαμε στους αμυγδαλεώνες και τις αλάνες κατ;a εκατοντάδες όλα τα παιδιά του χωριού !

Και έρχομαι στην σημερινή μέρα του Αγ.Ισιδώρου που κάθε χρόνο στο εκκλησάκι που βρισκόταν λίγο πιό πάνω απο το σπίτι μας ( στήν πατέλα και στόν κισσό ) ο Παντελής Μπόλιας (ΑΓΛΑΜΑΣ) πού με τον ΤΑΒΛΑ πουλούσε τα χειροποίητα γλυκά που έφτιαχνε αγνά και φρέσκα, Μπακλαβάδες,Καταΐφια,Σάμαλι,Γαλακτομπούρεκα,χανουμάκια ,Κοπεγχάη ,Ασπροκόκκινες καραμέλες ,Γλυφιτζούρια κοκοράκια,Ζαχαρόμηλα κλπ μας έδινε χαrτζιλίκι για να καθαρίσουμε και να διανοίξουμε τον κατσικόδρομο που πήγαινε μέχρι την πόρτα του εξωκκλησιού του Αγίου Σιδέρου από τις πέτρες,τις χαλικουργιές ,τις κοπριές,τα χόρτα και τα σχινόκλαδα που έφραζαν το δρόμο για να πάνε την σημερινή γιορτή όλοι οι χωριανοί μας γιατί είχαμε αρκετούς με το όνομα Ισίδωρος !

Τα ιστορικά γεγονότα για τον βίο του Αγίου Ισιδώρου για μένα ήταν σχεδόν γνωστά γιατι μέχρι τα δώδεκα μου χρονια έμενα στο ίδιο δωμάτιο με την προγιαγιά μου την Καλιωπό Σωτηράκη, που επειδή ο γυιός της Στέφανος ήταν καντηναλάφτης στην εκκλησία του χωριού ΠΑΝΑΓΙΑ με ξυπνούσε απο τα τα μαύρα χαράματα για να την πάω δήθεν στην εκκλησία λόγω γήρατος αλλα επειδή φοβόταν στο δρόμο μισοσκόταδο !

Από αυτή την γριούλα που στο ΧΑΛΑΣΜΟ στον μεγάλο σεισμό του 1881 που ισοπεδώθηκε όλο το χωριό ήταν μόλις 14 χρονών ρουφούσα σάν σφουγγάρι όλα τα ιστορικά γεγονότα, που μου διηγότανε και ειδικότερα εκκλησιαστικά και για Αγίους που θυμάμαι ακόμα και σήμερα τα περισσότερα κοντάκια και απολυτίκια των Αγίων καθώς επίσης όλα τα τελετουργικά λόγια του εκκλησιάσματος !

Αυτές τις θύμισες μού έφεραν αυτές τις λίγο έως πολύ συναισθηματικές δυσκολες μέρες για μένα τα θαυμασια ιστορικά γεγονότα του Αγίου Ισιδώρου που με γλαφυρότητα εξιστόρησε η γραφίδα των προαναφερόμενων κυριών που τις Ευχαριστώ απο τα βάθη της καρδιάς μου για τις γλυκές και νοσταλγικές μνήμες που μου χάρισαν !

Χίος Απόγευμα 14 Μαΐου 2019 Λευτέρης Πυκνής (Μαλλιάς) Καλλιμασιώτης 

Άλλες απόψεις: του Λευτέρη Πυκνή