Το καλό ανταποδίδεται από τον Θεό!!!
Ένα μικρό παιδάκι είχε βγει στους δρόμους να πουλάει μικροπράγματα, για να έχει τα προς το ζην, για να ψωνίζει φαγητό!!! Μια μέρα όμως δεν μάζεψε αρκετά λεφτά και χτύπησε την πόρτα στο πρώτο σπίτι που βρήκε μπροστά του. Του άνοιξε μια όμορφη κοπέλα, της ζήτησε ένα ποτήρι νερό κι εκείνη του λέει: «Δεν έχω ακόμα έτοιμο το φαγητό, θα σου δώσω ένα ποτήρι γάλα» και το πήρε μια τεράστια αγκαλιά. Το παιδάκι το ήπιε με ευχαρίστηση και της είπε: «Πόσα σας οφείλω;», κι εκείνη του απάντησε: «Να μη ζητάς ποτέ λεφτά για ανταπόδοση γιατί η μάνα μου μού είπε ότι κάποτε ο Θεός μας τα επιστρέφει»! Έτσι κι έγινε!...
Αργότερα, μετά από αρκετά χρόνια, η όμορφη αυτή κοπέλα γέρασε και αρρώστησε από μια βαριά ασθένεια και βρέθηκε σ’ένα νοσοκομείο, όπου χειρουργήθηκε. Τα λεφτά όμως που χρειαζόταν για την εγχείρηση, ήταν πολλά και δεν τα είχε… Ο χειρουργός όμως που τη χειρούργησε την αναγνώρισε, γιατί αυτός ήταν εκείνο το μικρό παιδάκι που είχε μεγαλώσει και είχε μορφωθεί πια! Δεν είχε ξεχάσει πόσο καλό του είχε κάνει στην ψυχή του αυτή η κυρία με τη χρυσή καρδιά, που τον έκανε να πιστέψει στο Θεό, και ψυχολογικά αλλά και σωματικά!
Οπότε, όταν έφθασε στα χέρια του ο λογαριασμός της εγχείρησης, τον κοίταξε και στη συνέχεια έγραψε κάτι στην άκρη του χαρτιού και τον έστειλε πίσω στην επίδοση του ασθενή... Εκείνη φοβόταν να τoν ανοίξει… Ήταν σίγουρη ότι θα πλήρωνε ένα υπέρογκο ποσό! Τελικά, άνοιξε το φάκελο…
Όπως διάβαζε το τιμολόγιο, μια φράση με μεγάλα γράμματα στο τέλος του χαρτιού τράβηξε την προσοχή της: «Ολοσχερώς εξοφλημένος με ένα ποτήρι γάλα». Από κάτω υπήρχε η υπογραφή του γιατρού!!!
Δάκρυα χαράς τύλιξαν τα μάτια της και άρχισε να προσεύχεται: «Σ’ευχαριστώ Θεέ μου που η δική σου αγάπη έχει εξαπλωθεί κι έχει φωλιάσει στις καρδιές των ανθρώπων»!
Όλοι οι άνθρωποι είναι ίδιοι στα λόγια… Είναι οι πράξεις που αποκαλύπτουν τις διαφορές!
«Μια αγκαλιά δεν είναι μόνο κορμί… Παλτό κουμπωτό είναι που σε αποκοιμίζει και σε ξαγρυπνάει… Μια αγκαλιά δεν είναι μόνο κορμί… Γέφυρα είναι που σε ζεσταίνει και σε σκεπάζει… Δημητριακό φιλί που χαμηλώνει κι ανεβαίνει… Λυχνάρι που φέγγει αλλού με άλλο χρώμα… Μια αγκαλιά δεν είναι μόνο κορμί… Τζάκι είναι που καίει τις νύχτες… Αγκαλιά κανείς δεν χόρτασε…».
Βασίλης Παππάς
Είναι πανέμορφο να βρίσκεις κάποιον που να ερωτεύεται το μυαλό σου... Κάποιον που θέλει να ξεντύσει τη συνείδησή σου και να κάνει έρωτα στις σκέψεις σου... Κάποιον που θέλει να σε βλέπει να κατεβάζεις σιγά-σιγά όλους τους τοίχους που έχεις χτίσει μέσα στο κεφάλι σου και να τον αφήνεις να περάσει... Ας κάνουμε έρωτα κι απόψε!!!
«Η αγάπη δεν χορταίνει με ψίχουλα, ούτε ξεδιψά με μισογεμισμένα ποτήρια ευτυχίας… Ή μεθάς και γίνεσαι τύφλα ή απλά δεν πίνεις».
Μ. Λουντέμης (14/1/1912-22/1/1977)
Αφιερωμένο σ’εκείνες τις αγάπες που δεν ξέρουν να πίνουν λίγο… Για τις ψυχές που δεν βολεύτηκαν ποτέ με μισά και για όσους τόλμησαν να αγαπήσουν ως το τέλος!!!
«Να μ’αγκαλιάζεις για να σ’αισθάνομαι, κι αν δεις να χάνομαι να μ’ανεβάζεις, να με ησυχάζεις και να με νοιάζεσαι, να με χρειάζεσαι όπως κι εγώ. Δώσ’μου τα χέρια σου για να κρατήσω τη ζωή μου…».
Υπάρχουν και κάτι στιγμές που η ψυχή δεν χρειάζεται λόγια… Υπάρχουν εκείνες οι στιγμές που η μαγεία μιας αγκαλιάς είναι η καλύτερη παρηγοριά… Η πιο γλυκιά ανάσα!!!
Μια σφιχτή αγκαλιά είναι και ψυχαναλυτική, είναι και αγχολυτική, είναι αγαπησιάρα… Η πιο ζεστή ανάσα είναι μια γλυκιά αγκαλιά!!!
Οι αγκαλιές δεν έχουν εποχή… Όμως, ν’αγκαλιάζεις πάντα αυτόν/ αυτήν που αγαπάς σαν να είναι η πιο κρύα νύχτα του χειμώνα!!!
Εκείνο που πιο πολύ φοβάμαι είναι, μη γίνουμε παντρεμένοι… Μη βολευτούμε σε χνουδάτες παντόφλες και φυλλομετράμε λογαριασμούς παγίων στη βεράντα… Μη γίνει το κρεβάτι μας έπιπλο και τα φιλιά μας πεταχτά… Να κουβαλάμε ομπρέλες όταν βρέχει και ρολόι στη σωστή ώρα… Χωρίς κοπάνες, χωρίς λαχτάρες… Μη μου περισσεύεις αντί να μου λείπεις… Εκείνο που πιο πολύ φοβάμαι είναι μη γίνουμε από συμμορία κυβέρνηση (χούντα)…
Το να ερωτεύεσαι δεν είναι δύσκολο... Το να ερωτεύεσαι όμως τον ίδιο άνθρωπο κάθε φορά από την αρχή ξανά, εκτός από τέχνη το λες και κατόρθωμα…
Όταν η καρδιά ερωτεύεται, η λογική πάει περίπατο… Πάντα ν’αφήνεις μια ανοιχτή πόρτα, στο βάθος η ζωή, έχει πολλές εκπλήξεις…
«Να σκέφτεσαι σαν άνθρωπος της δράσης και να ενεργείς σαν άνθρωπος της σκέψης».
Ανρί Μπεργκσόν
Δεν είναι υποχρεωτικό ν’αγαπάς… πρέπει και να το θέλεις…
Τέλος!!!
Η μάνα μου ποτέ δεν με αγκάλιασε, ποτέ δεν με φίλησε, ποτέ δεν είπε μια καλή κουβέντα για μένα… Είναι πολύ (ποσοτικό) νευρική και αγχώδης, όπως και ο μπαμπάς μου που είναι κυκλοθυμικός, δηλ. διπολικός. Ήθελε να τον γηροκομήσω και η μάνα μου ήθελε να πάρω έναν με πολλά και μεγάλα καράβια σαν τον πατέρα της, ενώ εγώ είμαι πια άρρωστη και, όπως είπε και η πρώην Πρόεδρος της Ψυχιατρικής Εταιρείας, η μάνα μου δεν με αγάπησε ποτέ και πρέπει αυτό, να το χωνέψω πια!!! Είναι τρελή και κέρβερος… Νομίζει ότι η αγάπη περνάει μόνο από το στομάχι και από το χρήμα… Μας αρρωστήσανε και μας τρελάνανε οι γονείς μας!!!
Επίσης είναι πολύ (ποσοτικό) παρορμητική και βάρβαρη, είναι Κριαρίνα κι έχει τρελή αυτοπεποίθηση. Είναι μια κοινή ψυχαναγκαστική νοικοκυρούλα (κατίνα), που είναι ικανή μόνο στη μαγειρική και την οικονομική διαχείριση του σπιτιού (την οποία κάνει πολύ σωστά) και σε τίποτε άλλο… Από αγάπη για μένα και τον μπαμπά μου ίσον μηδέν!!!!! Με αποτέλεσμα να μην έχω καθόλου αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση, και να απομείνω ένα απόλυτο μηδενικό στην κοινωνία… Θα ανησυχήσει για εμάς μόνο όταν ξεμυτίσουμε από το σπίτι και τουλάχιστον εμένα με κλειδαμπαρώνει μέσα σαν φυλακισμένη, και μόνο για το φαγητό ενδιαφέρεται για μένα και κάνω πόλεμο μαζί της για να μη φάω!!!!! Δεν μας επιτρέπει να είμαστε φυσιολογικοί άνθρωποι!!!!! Δίνει μια περιουσία μόνο για το φαγητό, γι’αυτό και βαράει ινσουλίνη!!!!! Από μικρή μόνο για φαγητό με πήγαινε… Έζησα σε πολύ τοξικά περιβάλλοντα, ουσιαστικά είμαι νεκρή, ουσιαστικά είμαι θαμμένη, αυτός ή αυτή που αγαπάει δίνει ελευθερία σε όλους τους υπολοίπους.
Πρέπει να δείτε τα αδέλφια μου πώς είναι… Εμένα, ήθελαν να ψοφήσω στο Γηροψυχιατρικό ή σε κανένα μοναστήρι, αφού θα τους γηροκομούσα… Προσωπικά, δεν τους οφείλω τίποτα!!! Δυστυχώς, λέω πάντα την αλήθεια… Αυτό είναι το ελάττωμά μου…
Η ζωή είναι μικρή… Ξόδεψέ την με ανθρώπους που σε κάνουν να χαίρεσαι την κάθε σου στιγμή!!!
Δεν υπάρχει Αγάπη, χωνέψτε το!!! Μόνο τρέλα υπάρχει!!! Από την απελπισία μου τα έκανα όλα!!! Τέλος!!!
Σε γουστάρω δεν σημαίνει θέλω σεξ, σε γουστάρω θα πει θέλω να μάθω τι σε εξιτάρει, τι σε ξενερώνει, τα ελαττώματα, τα λάθη, τις παραξενιές, τα όνειρά σου!!! Σε γουστάρω θα πει, τις αλήθειες σου, τα ψέματα που είπες, τις γεύσεις, τις μυρωδιές που αγαπάς… Σημαίνει γουστάρω Εσένα!!!
«Είναι παράδοξο κι όμως στην αγκαλιά σου έχει πάντα περισσότερο οξυγόνο και όχι στο φαγητό».
George White
Κάποιες αγκαλιές, δεν θεραπεύουν επειδή είναι δυνατές, αλλά επειδή είναι αληθινές!!!
Οι καλύτεροι άνθρωποι που έχω γνωρίσει δεν έχουν ιδέα πόσο υπέροχοι είναι… Νομίζω πως αυτό είναι και το μυστικό τους…
Διώξε κάθε σκέψη που σε βαραίνει… Κράτα μόνο το φώς, την αυτοπεποίθηση και την αυτοεκτίμησή σου…
Αν θες ν’αλλάξεις αυτόν τον κόσμο, αγάπησε… Κι αν χρειασθεί να θυσιάσεις ό,τι τρέφει την ασχήμια του, κάντο!!! Μια μέρα θα ελευθερωθείς κι έτσι θα μπορείς να ελευθερώνεις…
Όταν αγαπάς τον άλλον τον εμπιστεύεσαι, τον σέβεσαι, και του λες πάντα την αλήθεια… Η αλήθεια θα βγει στο φως, τίποτα δεν μένει κρυπτόν υπό τον ήλιο και το φεγγάρι (την πανσέληνο)!!!
Όταν ήμασταν παιδιά, την καρδιά μας τη χαρίζαμε απλόχερα… Σήμερα, φοβόμαστε ακόμα και να δείξουμε ότι έχουμε καρδιά!!!
Ακόμα κι ένας χαιρετισμός κάθε βράδυ έχει την αξία του, όταν είναι ειλικρινής και βγαίνει από την καρδιά… Όταν ο έρωτας μιλούσε χαμηλόφωνα, οι καρδιές άκουγαν καλύτερα...
Ο μπαμπάς μου μού είπε ότι αυτό είναι ένα κοινό παραμύθι, εσείς συμφωνείτε;;;
Κάποτε ψάχναμε ανάμεσα σε ξεχωριστές αγκαλιές (καρδιές) κάποια που να ταιριάζει με το δικό μας χτύπο… Τώρα, καθόμαστε και ψάχνουμε για το δικό μας άνθρωπο!!! Για τη δική μας καρδιά… Το έτερον ήμισυ!!!
Το τραύμα από την έλλειψη αγκαλιάς σε κάνει να πιστεύεις ότι είσαι ο χειρότερος άνθρωπος στον κόσμο!!!
«Πού πάς;» ρώτησε με τρόμο η σκέψη. «Εκεί που αξίζω!» απάντησε με σιγουριά η αγκαλιά (η καρδιά)!
Αν αυτοκτονούσα, θα έκανα όλη μου την οικογένεια ρεζίλι σ’όλη τη Χίο!!! Μόνο αυτό έχω να σας πω… Θα το έκανα από εκδίκηση και μόνο!!!
Δεν έχω λάβει πολλή αγάπη… Έχω λάβει αρρωστημένη αγάπη!!!
Υπάρχουν 2 τύποι σιωπής, μία πριν από τη συζήτηση και μία μετά…
Όταν αγαπήσεις το σωστό άνθρωπο, 2 πράγματα θα συμβούν: 1) θα πιστέψεις σε σένα, και 2) θα αγαπήσεις εσένα…
Να βρείτε έναν άνθρωπο που στην αγκαλιά του θα μυρίζει μπέσα και ασφάλεια… Κολόνια μυρίζουν όλοι…
Κι αν η ζωή σε φτάνε στα όρια, το κάνει για ένα λόγο… Για να τα ξεπεράσεις!!! Να θυμάσαι ότι από αυτή τη ζωή φεύγεις με μια αλλαξιά ρούχα, κι αυτά δεν τα διαλέγεις καν εσύ (αν όμως οι γονείς σου δεν έχουν αγαπηθεί ποτέ, τότε πώς θα αγαπηθείς εσύ;;;)…
Έχω τάσεις φυγής, γιατί ποτέ δεν συμβιβάστηκα με την ψευτιά και την υποκρισία… Κι όσο θα υπάρχουν ψεύτες και υποκριτές, εγώ θα την κάνω (καλό είναι να μη μιλάς και πολύ πολλές φορές)!!! Όταν νιώθεις ασφάλεια, είναι μόνο λόγω μιας ζεστής αγκαλιάς…
Να θυμάστε πάντα!!! η φυλακή σου προσφέρει στέγη και τροφή… και χρόνο αρκετό με τον εαυτό σου… όμως δεν μπορεί να σε καλύψει συναισθηματικά!!!
«Αχ βρε έρμη ζωή… τι θά’σουν αν δεν έμοιαζες καμιά φορά με τα παραμύθια;;;»
Μ. Λουντέμης
Δεν υπάρχει αγάπη!!!!!
Τέλος!!!!!
Σας ευχαριστώ πάρα πολύ που με ανεχθήκατε για άλλη μια φορά.