13/12/25 πριν από δύο μήνες εξαιτίας εμφανέστατα σκοτεινού «τυφλού» σημείου στην συμβολή των οδών Λ. Αιγαίου και Κοκκάλη, σε ένα τραγικό τροχαίο δυστύχημα ένας συμπολίτης μας έχασε τη ζωή του και ένας άλλος τραυματίστηκε βαριά.
Δύο μήνες μετά, στο σημείο αυτό δεν έγινε καμιά βελτίωση φωτεινότητας, ούτε από τον Δήμο Χίου ούτε από το Λιμενικό ταμείο, που στην ουσία είναι ένα και το αυτό πράγμα. Δύο μήνες μετά καμιά δικαστική αρχή δεν είναι σε θέση, εφόσον δεν υπάρχει πρόθεση νομιμότητας να την επιβάλλει. Δύο μήνες μετά η κοινωνία παρακολουθεί με το στόμα ανοιχτό, όχι πάντως με διάθεση διαμαρτυρίας, αλλά βουβή στην ουσία, το αποτέλεσμα των επιλογών μας.
Μια… λάμπα που δεν μπορεί να μπει, πέτρες που… δεν υπάρχουν για να γίνει μια επέκταση διαδρόμου αεροδρομίου, μια… πόρτα που δεν μπαίνει να κλείσει ένα, υποτίθεται έτοιμο Φράγμα, σε ένα νησί που διψάει και ταυτόχρονα πνίγεται, ένα νησί που δεν έχει πάρει μια δεκάρα αποζημίωσης για τις καταστροφικές πυρκαγιές του καλοκαιριού, που παραμένει με έργα ημιτελή και φαντάσματα, το μοναδικό εν Ελλάδι εδώ και 6 μήνες χωρίς υπεραστική λεωφορειακή συγκοινωνία, με μια τρομερή αρνητική δημοσιότητα στην πλάτη εξαιτίας ενός ναυαγίου με θύματα 15 ανθρώπους, τώρα βρίσκεται, όποτε έχει ηλεκτρικό ρεύμα και χωρίς δημόσιο ΚΤΕΟ.
Η… λάμπα, που δεν μπαίνει στην Κοκκάλη δεν είναι μόνη της, είναι στην ουσία το σκοτεινό σημείο ενός νησιού που πεθαίνει. Η λάμπα της Κοκκάλη δεν είναι μόνη της είναι το «τυφλό» σημείο, που αν δεν φωτιστεί πάμε χαμένοι. Εδώ που φτάσαμε η χειρότερη προσφορά στον τόπο είναι να μην φωτίζομε την… τύφλα μας.
