Περί σημαιών και... συνθημάτων

Πέμ, 26/04/2018 - 17:40
Γεωργούλης Θανάσης

Στις 17 Απριλίου 2018 παρακολούθησα ζωντανά στην τηλεόραση του ΣΚΑΙ ένα πλοιάριο του Λιμενικού Σώματος να απαγορεύει την πρόσβαση ελλήνων στην Ελληνική βραχονησίδα Μικρός Ανθρωποφάς επειδή λέει, η Τουρκία αντιδρά…

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας μας βάζει τις φωνές από το βήμα της Βουλής, που του έχουμε δώσει, και εκφράζει την άποψη (μάλλον του Ερντογάν), ότι δεν μπορεί ο κάθε έλληνας να παίρνει μια σημαία στον ώμο και να κινείται ελεύθερα και όπου θέλει μέσα στην Ελληνική επικράτεια. Φανταστείτε να το έκανε στην Τουρκική…

Μπορεί λέει, να κάνει ότι θέλει μόνο στο μπαλκόνι του σπιτιού του (που όμως το θέ' η εφορία). Θα έλεγα πάλι καλά γιατί όταν η εξουσία ουρλιάζει και λέει κάτι τότε υπάρχουν κάποιοι στα ΜΜΕ που εγκρίνουν και επαυξάνουν και γίνονται δηλαδή αυτό που λέμε βασιλικότεροι του βασιλέως. Σήμερα διάβασα π.χ. την άποψη ενός τέτοιου τύπου ότι δηλαδή ούτε στα μπαλκόνια μας μπορούμε να βάζουμε τις σημαίες όποτε θέμε ούτε στα νησάκια μας (που όμως το θέ' η Τουρκία).

Βλέπω καθημερινά τους χιλιάδες μουσουλμάνους που αποτελούν το Όπλο της Μαζικής Μετανάστευσης που εξαπολύει ο Ερντογάν εναντίον μας. Τους βλέπω να καταφθάνουν και να κυκλοφορούν ελεύθερα στα ελληνικά νησιά και να πηγαίνουν όπου τους γουστάρει και θαυμάζω την υποστήριξη και την προστασία που τους προσφέρει ο Ερντογάν και το Τουρκικό κράτος ειδικά μέσα στην Ελληνική επικράτεια.

Η τουρκική ΜΙΤ, (μυστικές υπηρεσίες) έχει κατηγορηθεί διεθνώς, για ανομολόγητα σχέδια σε Ευρωπαϊκό έδαφος και για στρατολόγηση κατασκόπων στην Ελλάδα. Τους έχουμε, δηλαδή ήδη εδώ επί τόπου, κρυμμένους μέσα στους πυρήνες των ΜΚΟ και των ΜΜΕ να κτίζουν ο κάθε ένας από το μετερίζι του την νέα Οθωμανική αυτοκρατορία (empire).

Κάθε φορά που τους ξεμπροστιάζω και τους ονομάζω ιμπεριαλιστές και φασίστες γελάνε οι φουκαράδες επειδή λόγω κεκτημένης ταχύτητας δεν έχουν πάρει χαμπάρι ότι δεν είναι πια αριστεροί, αλλά αντιθέτως υποστηρίζουν εμπράκτως την Φεουδαρχία που έρχεται στην Ευρώπη για να αντικαταστήσει τα πάντα. Αυτό συμβαίνει στην καλύτερη περίπτωση και χαρακτηρίζει τους λεγόμενους χρήσιμους ηλίθιους δηλαδή εκείνους που «ουκ οίδασι τι ποιούσι» .

Στη χειρότερη περίπτωση έχουμε αυτούς που δρουν συνειδητά υπέρ της Τουρκίας επειδή έχουν στρατολογηθεί κανονικά από την ΜΙΤ. Αυτοί ελπίζουν ότι δεν θα τους πάρουμε χαμπάρι επειδή λόγω κεκτημένης ταχύτητας θα συνεχίσουμε να τους θυμόμαστε για το σοσιαλιστικό τους π.χ. παρελθόν, δηλαδή θα μας προκαταλαμβάνει η αριστεροσύνη τους…

Μερικοί απ’  αυτούς ίσως να μας ξεγελούν προς το παρόν, όμως κάποιοι άλλοι το κάνουν τόσο φανερά που δεν ξέρεις που να τους κατατάξεις. Είναι δηλαδή χρήσιμοι ηλίθιοι ή συνειδητοί προδότες και πράκτορες της ΜΙΤ;

Εξαιρούνται βέβαια αυτοί που πάντα έγλυφαν την εκάστοτε εξουσία. Εγώ γνωρίζω π.χ. κάποιον που έφυγε από κάπου για να γίνει η σκιά τοπικού βουλευτή του ΠΑΣΟΚ τον οποίο έγλυφε για να εισπράττει τα μπράβο και ότι άλλο του πετούσε απλόχερα η εξουσία του ΠΑΣΟΚ. Με την ισχυροποίηση του ΣΥΡΙΖΑ άρχισε να γλύφει άλλου και … μπράβο του, ενώ τώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ ξεφτιλίζεται αρχίζει σιγά – σιγά να την κοπανάει γλύφοντας άλλες μονάδες ισχύος. Έτσι, και αφού έχει πια αποδείξει δημοσίως ότι η υστεροβουλία του είναι μεγαλύτερη από την βλακεία του, εγώ τουλάχιστον, δεν μπορώ να τον κατατάξω στους χρήσιμους ηλίθιους.

Το να ακούς και κανένα μπράβο πότε – πότε δεν είναι καθόλου κακό, φτάνει να έχεις αρχές και να μην τις ξεπουλάς.

Εγώ το άκουγα συχνά για την δουλειά μου. Τώρα που δουλειά δεν υπάρχει, κάθομαι και γράφω πότε – πότε αυτό που βλέπω να συμβαίνει και επειδή ο πόλεμος έχει ήδη ξεκινήσει, θεωρώ καθήκον μου το ξύπνημα συνειδήσεων ρισκάροντας τα πάντα.

Έρχονται, πράγματι, άνθρωποι, στην Αγορά, όπου οι άλλοι νομίζουν ότι χασομερώ και με ευχαριστούν διότι π.χ. με το τάδε κείμενο τους βοήθησα να κατανοήσουν τούτο ή εκείνο. Είναι και αυτό ένα μπράβο που όμως δεν προέρχεται από κάποιο κέντρο εξουσίας αλλά από αγνώστους ανθρώπους.

Τα Γερμανο-Τουρκικά κέντρα εξουσίας και οι κατοχικές κυβερνήσεις μάλλον έχουν πρόβλημα με εμένα. Οι ρουφιάνοι, πάντως και οι υστερόβουλοι γλυψιματίες που τα τσεπώνουν πρέπει να ξέρουν ότι δεν μπορούν να μας ξεγελούν όλους, ούτε για πάντα.

Μπορεί να εγκρίνουν συνθήματα του τύπου NO BORDER και ίσως να τα γράφουν οι ίδιοι στους τοίχους μας, ευθυγραμμίζοντας την λογική τους, με αυτήν του ισλαμοφασίστα Ερντογάν που αμφισβητεί και παραβιάζει τα σύνορά μας, όμως αυτό θα το πληρώσουν μια μέρα. Αυτά τα συνθήματα είναι κυριολεκτικά τουρκικές σημαίες που δεν τις ανεμίζουν οι ψευτοκουλτουριάρηδες αλλά τα τσιράκια του Ερντογάν, τον οποίο ενοχλούν οι Ελληνικές σημαίες στα Ελληνικά νησιά και τα μπαλκόνια μας. Και ο νοών νοείτω.

Άλλες απόψεις: Του Θανάση Γεωργούλη