Σίγουρα θα διερωτάται ο κάθε καλοπροαίρετος αναγνώστης μου: «Μα τι τον έπιασε τώρα τον κ. Τριπολίτη κι επαναφέρει ένα θέμα μάλλον ξεχασμένο;». Κι εγώ σας εξηγώ αμέσως:
Ο θάνατος βέβαια (ορισμός): «Είναι η φυσιολογική κατάληξη παντός εμβίου όντος». Άρα ο θάνατος ως ποινή, δεν είναι βέβαια φυσιολογική κατάληξη!... «Μα τι μας λες γιατρέ μας» θα διερωτάσθε!... Κι εξηγώ γιατί γράφω αυτόν τον πρόλογο:
Όπως έχω επανειλημμένως γράψει στο παρελθόν, ορισμένα πράγματα δεν «χωνεύονται» και δεν συγχωρούνται. Ένα από αυτά, κατά τη δική μου γνώμη βέβαια, είναι η ΠΑΙΔΕΡΑΣΤΙΑ (το γράφω με κεφαλαία για να αποτυπωθεί καλύτερα στο μυαλό μας!...). Εύχομαι σε όλους σας να μη σας τύχει να βρεθείτε στη θέση κάποιου γονιού στον οποίο έτυχε αυτό το συμβάν, δηλαδή κάποιος ανώμαλος[1] να ασέλγησε σε παιδί του, αρσενικό ή θηλυκό δεν έχει σημασία!... Δεν νομίζω ότι υπάρχουν… δικαιολογίες. Η ασέλγεια σε ανήλικο παιδί είναι ασέλγεια, και αφού η σχετική έρευνα δεν αφήσει καμία αμφιβολία, τότε, με συνοπτικές διαδικασίες, ο ασελγείσας (ο εγκληματίας δηλαδή) πρέπει να καταδικαστεί σε θάνατο και η ποινή του να εκτελεστεί σύντομα, διότι θα επαναλάβει την πράξη του με νέο θύμα.
Υ.Γ.: Με πρόλαβε η κ. Αφροδίτη Λατινοπούλου με πρόσφατο άρθρο της (2/12/2025). Τελείως συμπτωματικά, στην «ΕΣΤΙΑ» της Τρίτης 2/12/2025 και στη σελ. 4, διαβάζω δήλωση της κ. Λατινοπούλου, Προέδρου της Φωνής Λογικής, την οποία δεν γνωρίζω προσωπικώς, η οποία με αφορμή πρόσφατο περιστατικό δηλώνει: Θανατική ποινή σε όσους ασελγούν σε ανήλικα.
* Αναστάσιος Ι. Τριπολίτης, Ιατρός (και μαχητής εναντίον του θανάτου όμως)[2]